śrīmadbhāgavatam 10.30

śrī-śuka uvāca
antarhite bhagavati
sahasaiva vrajāṅganāḥ
atapyaṁs tam acakṣāṇāḥ
kariṇya iva yūthapam

gatyānurāga-smita-vibhramekṣitair
mano-ramālāpa-vihāra-vibhramaiḥ
ākṣipta-cittāḥ pramadā ramā-pates
tās tā viceṣṭā jagṛhus tad-ātmikāḥ

gati-smita-prekṣaṇa-bhāṣaṇādiṣu
priyāḥ priyasya pratirūḍha-mūrtayaḥ
asāv ahaṁ tv ity abalās tad-ātmikā
nyavediṣuḥ kṛṣṇa-vihāra-vibhramāḥ

gāyantya uccair amum eva saṁhatā
vicikyur unmattaka-vad vanād vanam
papracchur ākāśa-vad antaraṁ bahir
bhūteṣu santaṁ puruṣaṁ vanaspatīn

dṛṣṭo vaḥ kaccid aśvattha
plakṣa nyagrodha no manaḥ
nanda-sūnur gato hṛtvā
prema-hāsāvalokanaiḥ

kaccit kurabakāśoka-
nāga-punnāga-campakāḥ
rāmānujo māninīnām
ito darpa-hara-smitaḥ

kaccit tulasi kalyāṇi
govinda-caraṇa-priye
saha tvāli-kulair bibhrad
dṛṣṭas te ’ti-priyo ’cyutaḥ

mālaty adarśi vaḥ kaccin
mallike jāti-yūthike
prītiṁ vo janayan yātaḥ
kara-sparśena mādhavaḥ

cūta-priyāla-panasāsana-kovidāra
jambv-arka-bilva-bakulāmra-kadamba-nīpāḥ
ye ’nye parārtha-bhavakā yamunopakūlāḥ
śaṁsantu kṛṣṇa-padavīṁ rahitātmanāṁ naḥ

kiṁ te kṛtaṁ kṣiti tapo bata keśavāṅghri-
sparśotsavotpulakitāṅga-nahair vibhāsi
apy aṅghri-sambhava urukrama-vikramād vā
āho varāha-vapuṣaḥ parirambhaṇena

apy eṇa-patny upagataḥ priyayeha gātrais
tanvan dṛśāṁ sakhi su-nirvṛtim acyuto vaḥ
kāntāṅga-saṅga-kuca-kuṅkuma-rañjitāyāḥ
kunda-srajaḥ kula-pater iha vāti gandhaḥ

bāhuṁ priyāṁsa upadhāya gṛhīta-padmo
rāmānujas tulasikāli-kulair madāndhaiḥ
anvīyamāna iha vas taravaḥ praṇāmaṁ
kiṁ vābhinandati caran praṇayāvalokaiḥ

pṛcchatemā latā bāhūn
apy āśliṣṭā vanaspateḥ
nūnaṁ tat-karaja-spṛṣṭā
bibhraty utpulakāny aho

ity unmatta-vaco gopyaḥ
kṛṣṇānveṣaṇa-kātarāḥ
līlā bhagavatas tās tā
hy anucakrus tad-ātmikāḥ

kasyācit pūtanāyantyāḥ
kṛṣṇāyanty apibat stanam
tokayitvā rudaty anyā
padāhan śakaṭāyatīm

daityāyitvā jahārānyām
eko kṛṣṇārbha-bhāvanām
riṅgayām āsa kāpy aṅghrī
karṣantī ghoṣa-niḥsvanaiḥ

kṛṣṇa-rāmāyite dve tu
gopāyantyaś ca kāścana
vatsāyatīṁ hanti cānyā
tatraikā tu bakāyatīm

āhūya dūra-gā yadvat
kṛṣṇas tam anuvartatīm
veṇuṁ kvaṇantīṁ krīḍantīm
anyāḥ śaṁsanti sādhv iti

kasyāñcit sva-bhujaṁ nyasya
calanty āhāparā nanu
kṛṣṇo ’haṁ paśyata gatiṁ
lalitām iti tan-manāḥ

mā bhaiṣṭa vāta-varṣābhyāṁ
tat-trāṇaṁ vihitaṁ maya
ity uktvaikena hastena
yatanty unnidadhe ’mbaram

āruhyaikā padākramya
śirasy āhāparāṁ nṛpa
duṣṭāhe gaccha jāto ’haṁ
khalānām nanu daṇḍa-kṛt

tatraikovāca he gopā
dāvāgniṁ paśyatolbaṇam
cakṣūṁṣy āśv apidadhvaṁ vo
vidhāsye kṣemam añjasā

baddhānyayā srajā kācit
tanvī tatra ulūkhale
badhnāmi bhāṇḍa-bhettāraṁ
haiyaṅgava-muṣaṁ tv iti
bhītā su-dṛk pidhāyāsyaṁ
bheje bhīti-viḍambanam

evaṁ kṛṣṇaṁ pṛcchamānā
vrṇdāvana-latās tarūn
vyacakṣata vanoddeśe
padāni paramātmanaḥ

padāni vyaktam etāni
nanda-sūnor mahātmanaḥ
lakṣyante hi dhvajāmbhoja-
vajrāṅkuśa-yavādibhiḥ

tais taiḥ padais tat-padavīm
anvicchantyo ’grato ’balāḥ
vadhvāḥ padaiḥ su-pṛktāni
vilokyārtāḥ samabruvan

kasyāḥ padāni caitāni
yātāyā nanda-sūnunā
aṁsa-nyasta-prakoṣṭhāyāḥ
kareṇoḥ kariṇā yathā

anayārādhito nūnaṁ
bhagavān harir īśvaraḥ
yan no vihāya govindaḥ
prīto yām anayad rahaḥ

dhanyā aho amī ālyo
govindāṅghry-abja-reṇavaḥ
yān brahmeśau ramā devī
dadhur mūrdhny agha-nuttaye

tasyā amūni naḥ kṣobhaṁ
kurvanty uccaiḥ padāni yat
yaikāpahṛtya gopīnām
raho bhunkte ’cyutādharam
na lakṣyante padāny atra
tasyā nūnaṁ tṛṇāṅkuraiḥ
khidyat-sujātāṅghri-talām
unninye preyasīṁ priyaḥ

imāny adhika-magnāni
padāni vahato vadhūm
gopyaḥ paśyata kṛṣṇasya
bhārākrāntasya kāminaḥ
atrāvaropitā kāntā
puṣpa-hetor mahātmanā

atra prasūnāvacayaḥ
priyārthe preyasā kṛtaḥ
prapadākramaṇa ete
paśyatāsakale pade

keśa-prasādhanaṁ tv atra
kāminyāḥ kāminā kṛtam
tāni cūḍayatā kāntām
upaviṣṭam iha dhruvam

reme tayā cātma-rata
ātmārāmo ’py akhaṇḍitaḥ
kāmināṁ darśayan dainyaṁ
strīṇāṁ caiva durātmatām

ity evaṁ darśayantyas tāś
cerur gopyo vicetasaḥ
yāṁ gopīm anayat kṛṣṇo
vihāyānyāḥ striyo vane

sā ca mene tadātmānaṁ
variṣṭhaṁ sarva-yoṣitām
hitvā gopīḥ kāma-yānā
mām asau bhajate priyaḥ

tato gatvā vanoddeśaṁ
dṛptā keśavam abravīt
na pāraye ’haṁ calituṁ
naya māṁ yatra te manaḥ

evam uktaḥ priyām āha
skandha āruhyatām iti
tataś cāntardadhe kṛṣṇaḥ
sā vadhūr anvatapyata

hā nātha ramaṇa preṣṭha
kvāsi kvāsi mahā-bhuja
dāsyās te kṛpaṇāyā me
sakhe darśaya sannidhim

śrī-śuka uvāca
anvicchantyo bhagavato
mārgaṁ gopyo ’vidūritaḥ
dadṛśuḥ priya-viśleṣān
mohitāṁ duḥkhitāṁ sakhīm

tayā kathitam ākarṇya
māna-prāptiṁ ca mādhavāt
avamānaṁ ca daurātmyād
vismayaṁ paramaṁ yayuḥ

tato ’viśan vanaṁ candra
jyotsnā yāvad vibhāvyate
tamaḥ praviṣṭam ālakṣya
tato nivavṛtuḥ striyaḥ

tan-manaskās tad-alāpās
tad-viceṣṭās tad-ātmikāḥ
tad-guṇān eva gāyantyo
nātmagārāṇi sasmaruḥ

punaḥ pulinam āgatya
kālindyāḥ kṛṣṇa-bhāvanāḥ
samavetā jaguḥ kṛṣṇaṁ
tad-āgamana-kāṅkṣitāḥ

punaḥ pulinamāgatya kālindyāḥ kṛṣṇabhāvanāḥ .
samavetā jaguḥ kṛṣṇaṁ tadāgamanakāṅkṣitāḥ