Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൦.൮൭

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 87 — The Prayers of the Personified Vedas in Malayalam)

Vyasa

The Prayers of the Personified Vedas. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 87 (The Life of Kṛṣṇa), 50 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീപരീക്ഷിദുവാച
ബ്രഹ്മന് ബ്രഹ്മണ്യനിര്ദേശ്യേ നിര്ഗുണേ ഗുണവൃത്തയഃ ।
കഥം ചരന്തി ശ്രുതയഃ സാക്ഷാത് സദസതഃ പരേ ॥ ൧ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ബുദ്ധീന്ദ്രിയമനഃപ്രാണാന് ജനാനാമസൃജത് പ്രഭുഃ ।
മാത്രാര്ഥം ച ഭവാര്ഥം ച ആത്മനേഽകല്പനായ ച ॥ ൨ ॥
സൈഷാ ഹ്യുപനിഷദ് ബ്രാഹ്മീ പൂര്വേശാം പൂര്വജൈര്ധൃതാ ।
ശ്രദ്ധയാ ധാരയേദ് യസ്താം ക്ഷേമം ഗച്ഛേദകിഞ്ചനഃ ॥ ൩ ॥
അത്ര തേ വര്ണയിഷ്യാമി ഗാഥാം നാരായണാന്വിതാമ് ।
നാരദസ്യ ച സംവാദമൃഷേര്നാരായണസ്യ ച ॥ ൪ ॥
ഏകദാ നാരദോ ലോകാന് പര്യടന് ഭഗവത്പ്രിയഃ ।
സനാതനമൃഷിം ദ്രഷ്ടും യയൌ നാരായണാശ്രമമ് ॥ ൫ ॥
യോ വൈ ഭാരതവര്ഷേഽസ്മിന് ക്ഷേമായ സ്വസ്തയേ നൃണാമ് ।
ധര്മജ്ഞാനശമോപേതമാകല്പാദാസ്ഥിതസ്തപഃ ॥ ൬ ॥
തത്രോപവിഷ്ടമൃഷിഭിഃ കലാപഗ്രാമവാസിഭിഃ ।
പരീതം പ്രണതോഽപൃച്ഛദിദമേവ കുരൂദ്വഹ ॥ ൭ ॥
തസ്മൈ ഹ്യവോചദ് ഭഗവാനൃഷീണാം ശൃണ്വതാമിദമ് ।
യോ ബ്രഹ്മവാദഃ പൂര്വേഷാം ജനലോകനിവാസിനാമ് ॥ ൮ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
സ്വായമ്ഭുവ ബ്രഹ്മസത്രം ജനലോകേഽഭവത് പുരാ ।
തത്രസ്ഥാനാം മാനസാനാം മുനീനാമൂര്ധ്വരേതസാമ് ॥ ൯ ॥
ശ്വേതദ്വീപം ഗതവതി ത്വയി ദ്രഷ്ടും തദീശ്വരമ് ।
ബ്രഹ്മവാദഃ സുസംവൃത്തഃ ശ്രുതയോ യത്ര ശേരതേ ।
തത്ര ഹായമഭൂത് പ്രശ്നസ്ത്വം മാം യമനുപൃച്ഛസി ॥ ൧൦ ॥
തുല്യശ്രുതതപഃശീലാസ്തുല്യസ്വീയാരിമധ്യമാഃ ।
അപി ചക്രുഃ പ്രവചനമേകം ശുശ്രൂഷവോഽപരേ ॥ ൧൧ ॥
ശ്രീസനന്ദന ഉവാച
സ്വസൃഷ്ടമിദമാപീയ ശയാനം സഹ ശക്തിഭിഃ ।
തദന്തേ ബോധയാം ചക്രുസ്തല്ലിങ്ഗൈഃ ശ്രുതയഃ പരമ് ॥ ൧൨ ॥
യഥാ ശയാനം സംരാജം വന്ദിനസ്തത്പരാക്രമൈഃ ।
പ്രത്യൂഷേഽഭേത്യ സുശ്ലോകൈര്ബോധയന്ത്യനുജീവിനഃ ॥ ൧൩ ॥
ശ്രീശ്രുതയ ഊചുഃ
ജയ ജയ ജഹ്യജാമജിത ദോഷഗൃഭീതഗുണാം
ത്വമസി യദാത്മനാ സമവരുദ്ധസമസ്തഭഗഃ ।
അഗജഗദോകസാമഖിലശക്ത്യവബോധക തേ
ക്വചിദജയാത്മനാ ച ചരതോഽനുചരേന്നിഗമഃ ॥ ൧൪ ॥
ബൃഹദുപലബ്ധമേതദവയന്ത്യവശേഷതയാ
യത ഉദയാസ്തമയൌ വികൃതേര്മൃദി വാവികൃതാത് ।
അത ഋഷയോ ദധുസ്ത്വയി മനോവചനാചരിതം
കഥമയഥാ ഭവന്തി ഭുവി ദത്തപദാനി നൃണാമ് ॥ ൧൫ ॥
ഇതി തവ സൂരയസ്ത്ര്യധിപതേഽഖിലലോകമല-ക്ഷപണകഥാമൃതാബ്ധിമവഗാഹ്യ തപാംസി ജഹുഃ । കിമുത പുനഃ സ്വധാമവിധുതാശയകാലഗുണാഃപരമ ഭജന്തി യേ പദമജസ്രസുഖാനുഭവമ് ॥ ൧൬ ॥
ദൃതയ ഇവ ശ്വസന്ത്യസുഭൃതോ യദി തേഽനുവിധാ
മഹദഹമാദയോഽണ്ഡമസൃജന് യദനുഗ്രഹതഃ ।
പുരുഷവിധോഽന്വയോഽത്ര ചരമോഽന്നമയാദിഷു യഃ
സദസതഃ പരം ത്വമഥ യദേഷ്വവശേഷമൃതമ് ॥ ൧൭ ॥
ഉദരമുപാസതേ യ ഋഷിവര്ത്മസു കൂര്പദൃശഃ
പരിസരപദ്ധതിം ഹൃദയമാരുണയോ ദഹരമ് ।
തത ഉദഗാദനന്ത തവ ധാമ ശിരഃ പരമം
പുനരിഹ യത് സമേത്യ ന പതന്തി കൃതാന്തമുഖേ ॥ ൧൮ ॥
സ്വകൃതവിചിത്രയോനിഷു വിശന്നിവ ഹേതുതയാ
തരതമതശ്ചകാസ്സ്യനലവത് സ്വകൃതാനുകൃതിഃ ।
അഥ വിതഥാസ്വമൂഷ്വവിതഥം തവ ധാമ സമം
വിരജധിയോഽനുയന്ത്യഭിവിപണ്യവ ഏകരസമ് ॥ ൧൯ ॥
സ്വകൃതപുരേഷ്വമീഷ്വബഹിരന്തരസംവരണം
തവ പുരുഷം വദന്ത്യഖിലശക്തിധൃതോംഽശകൃതമ് ।
ഇതി നൃഗതിം വിവിച്യ കവയോ നിഗമാവപനം
ഭവത ഉപാസതേഽങ്ഘ്രിമഭവം ഭുവി വിശ്വസിതാഃ ॥ ൨൦ ॥
ദുരവഗമാത്മതത്ത്വനിഗമായ തവാത്തതനോ-
ശ്ചരിതമഹാമൃതാബ്ധിപരിവര്തപരിശ്രമണാഃ ।
ന പരിലഷന്തി കേചിദപവര്ഗമപീശ്വര തേ
ചരണസരോജഹംസകുലസങ്ഗവിസൃഷ്ടഗൃഹാഃ ॥ ൨൧ ॥
ത്വദനുപഥം കുലായമിദമാത്മസുഹൃത്പ്രിയവ-
ച്ചരതി തഥോന്മുഖേ ത്വയി ഹിതേ പ്രിയ ആത്മനി ച ।
ന ബത രമന്ത്യഹോ അസദുപാസനയാത്മഹനോ
യദനുശയാ ഭ്രമന്ത്യുരുഭയേ കുശരീരഭൃതഃ ॥ ൨൨ ॥
നിഭൃതമരുന്മനോഽക്ഷദൃഢയോഗയുജോ ഹൃദി യ-
ന്മുനയ ഉപാസതേ തദരയോഽപി യയുഃ സ്മരണാത് ।
സ്ത്രിയ ഉരഗേന്ദ്രഭോഗഭുജദണ്ഡവിഷക്തധിയോ
വയമപി തേ സമാഃ സമദൃശോഽങ്ഘ്രിസരോജസുധാഃ ॥ ൨൩ ॥
ക ഇഹ നു വേദ ബതാവരജന്മലയോഽഗ്രസരം
യത ഉദഗാദൃഷിര്യമനു ദേവഗണാ ഉഭയേ ।
തര്ഹി ന സന്ന ചാസദുഭയം ന ച കാലജവഃ
കിമപി ന തത്ര ശാസ്ത്രമവകൃഷ്യ ശയീത യദാ ॥ ൨൪ ॥
ജനിമസതഃ സതോ മൃതിമുതാത്മനി യേ ച ഭിദാം
വിപണമൃതം സ്മരന്ത്യുപദിശന്തി ത ആരുപിതൈഃ ।
ത്രിഗുണമയഃ പുമാനിതി ഭിദാ യദബോധകൃതാ
ത്വയി ന തതഃ പരത്ര സ ഭവേദവബോധരസേ ॥ ൨൫ ॥
സദിവ മനസ്ത്രിവൃത്ത്വയി വിഭാത്യസദാമനുജാത്
സദഭിമൃശന്ത്യശേഷമിദമാത്മതയാത്മവിദഃ ।
ന ഹി വികൃതിം ത്യജന്തി കനകസ്യ തദാത്മതയാ
സ്വകൃതമനുപ്രവിഷ്ടമിദമാത്മതയാവസിതമ് ॥ ൨൬ ॥
തവ പരി യേ ചരന്ത്യഖിലസത്ത്വനികേതതയാ
ത ഉത പദാക്രമന്ത്യവിഗണയ്യ ശിരോ നിര്ഋതേഃ ।
പരിവയസേ പശൂനിവ ഗിരാ വിബുധാനപി താം-
സ്ത്വയി കൃതസൌഹൃദാഃ ഖലു പുനന്തി ന യേ വിമുഖാഃ ॥ ൨൭ ॥
ത്വമകരണഃ സ്വരാഡഖിലകാരകശക്തിധര-
സ്തവ ബലിമുദ്വഹന്തി സമദന്ത്യജയാനിമിഷാഃ ।
വര്ഷഭുജോഽഖിലക്ഷിതിപതേരിവ വിശ്വസൃജോ
വിദധതി യത്ര യേ ത്വധികൃതാ ഭവതശ്ചകിതാഃ ॥ ൨൮ ॥
സ്ഥിരചരജാതയഃ സ്യുരജയോത്ഥനിമിത്തയുജോ
വിഹര ഉദീക്ഷയാ യദി പരസ്യ വിമുക്ത തതഃ ।
ന ഹി പരമസ്യ കശ്ചിദപരോ ന പരശ്ച ഭവേദ്
വിയത ഇവാപദസ്യ തവ ശൂന്യതുലാം ദധതഃ ॥ ൨൯ ॥
അപരിമിതാ ധ്രുവാസ്തനുഭൃതോ യദി സര്വഗതാ-
സ്തര്ഹി ന ശാസ്യതേതി നിയമോ ധ്രുവ നേതരഥാ ।
അജനി ച യന്മയം തദവിമുച്യ നിയന്തൃ ഭവേത്
സമമനുജാനതാം യദമതം മതദുഷ്ടതയാ ॥ ൩൦ ॥
ന ഘടത ഉദ്ഭവഃ പ്രകൃതിപൂരുഷയോരജയോ-
രുഭയയുജാ ഭവന്ത്യസുഭൃതോ ജലബുദ്ബുദവത് ।
ത്വയി ത ഇമേ തതോ വിവിധനാമഗുണൈഃ പരമേ
സരിത ഇവാര്ണവേ മധുനി ലില്യുരശേഷരസാഃ ॥ ൩൧ ॥
നൃഷു തവ മയയാ ഭ്രമമമീഷ്വവഗത്യ ഭൃശം
ത്വയി സുധിയോഽഭവേ ദധതി ഭാവമനുപ്രഭവമ് ।
കഥമനുവര്തതാം ഭവഭയം തവ യദ് ഭ്രുകുടിഃ
സൃജതി മുഹുസ്ത്രിനേമിരഭവച്ഛരണേഷു ഭയമ് ॥ ൩൨ ॥
വിജിതഹൃഷീകവായുഭിരദാന്തമനസ്തുരഗം
യ ഇഹ യതന്തി യന്തുമതിലോലമുപായഖിദഃ ।
വ്യസനശതാന്വിതാഃ സമവഹായ ഗുരോശ്ചരണം
വണിജ ഇവാജ സന്ത്യകൃതകര്ണധരാ ജലധൌ ॥ ൩൩ ॥
സ്വജനസുതാത്മദാരധനധാമധരാസുരഥൈ-
സ്ത്വയി സതി കിം നൃണാം ശ്രയത ആത്മനി സര്വരസേ ।
ഇതി സദജാനതാം മിഥുനതോ രതയേ ചരതാം
സുഖയതി കോ ന്വിഹ സ്വവിഹതേ സ്വനിരസ്തഭഗേ ॥ ൩൪ ॥
ഭുവി പുരുപുണ്യതീര്ഥസദനാന്യൃഷയോ വിമദാ-
സ്ത ഉത ഭവത്പദാമ്ബുജഹൃദോഽഘഭിദങ്ഘ്രിജലാഃ ।
ദധതി സകൃന്മനസ്ത്വയി യ ആത്മനി നിത്യസുഖേ
ന പുനരുപാസതേ പുരുഷസാരഹരാവസഥാന് ॥ ൩൫ ॥
സത ഇദമുത്ഥിതം സദിതി ചേന്നനു തര്കഹതം
വ്യഭിചരതി ക്വ ച ക്വ ച മൃഷാ ന തഥോഭയയുക് ।
വ്യവഹൃതയേ വികല്പ ഇഷിതോഽന്ധപരമ്പരയാ
ഭ്രമയതി ഭാരതീ ത ഉരുവൃത്തിഭിരുക്ഥജഡാന് ॥ ൩൬ ॥
ന യദിദമഗ്ര ആസ ന ഭവിഷ്യദതോ നിധനാ-
ദനുമിതമന്തരാ ത്വയി വിഭാതി മൃഷൈകരസേ ।
അത ഉപമീയതേ ദ്രവിണജാതിവികല്പപഥൈ-
ര്വിതഥമനോവിലാസമൃതമിത്യവയന്ത്യബുധാഃ ॥ ൩൭ ॥
സ യദജയാ ത്വജാമനുശയീത ഗുണാംശ്ച ജുഷന്
ഭജതി സരൂപതാം തദനു മൃത്യുമപേതഭഗഃ ।
ത്വമുത ജഹാസി താമഹിരിവ ത്വചമാത്തഭഗോ
മഹസി മഹീയസേഽഷ്ടഗുണിതേഽപരിമേയഭഗഃ ॥ ൩൮ ॥
യദി ന സമുദ്ധരന്തി യതയോ ഹൃദി കാമജടാ
ദുരധിഗമോഽസതാം ഹൃദി ഗതോഽസ്മൃതകണ്ഠമണിഃ ।
അസുതൃപയോഗിനാമുഭയതോഽപ്യസുഖം ഭഗവ-
ന്നനപഗതാന്തകാദനധിരൂഢപദാദ് ഭവതഃ ॥ ൩൯ ॥
ത്വദവഗമീ ന വേത്തി ഭവദുത്ഥശുഭാശുഭയോ-
ര്ഗുണവിഗുണാന്വയാംസ്തര്ഹി ദേഹഭൃതാം ച ഗിരഃ ।
അനുയുഗമന്വഹം സഗുണ ഗീതപരമ്പരയാ
ശ്രവണഭൃതോ യതസ്ത്വമപവര്ഗഗതിര്മനുജൈഃ ॥ ൪൦ ॥
ദ്യുപതയ ഏവ തേ ന യയുരന്തമനന്തതയാത്വമപി യദന്തരാണ്ഡനിചയാ നനു സാവരണാഃ । ഖ ഇവ രജാംസി വാന്തി വയസാ സഹ യച്ഛ്രുതയ-സ്ത്വയി ഹി ഫലന്ത്യതന്നിരസനേന ഭവന്നിധനാഃ ॥ ൪൧ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
ഇത്യേതദ് ബ്രഹ്മണഃ പുത്രാ ആശ്രുത്യാത്മാനുശാസനമ് ।
സനന്ദനമഥാനര്ചുഃ സിദ്ധാ ജ്ഞാത്വാത്മനോ ഗതിമ് ॥ ൪൨ ॥
ഇത്യശേഷസമാമ്നായപുരാണോപനിഷദ്രസഃ ।
സമുദ്ധൃതഃ പൂര്വജാതൈര്വ്യോമയാനൈര്മഹാത്മഭിഃ ॥ ൪൩ ॥
ത്വം ചൈതദ് ബ്രഹ്മദായാദ ശ്രദ്ധയാത്മാനുശാസനമ് ।
ധാരയംശ്ചര ഗാം കാമം കാമാനാം ഭര്ജനം നൃണാമ് ॥ ൪൪ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഏവം സ ഋഷിണാദിഷ്ടം ഗൃഹീത്വാ ശ്രദ്ധയാത്മവാന് ।
പൂര്ണഃ ശ്രുതധരോ രാജന്നാഹ വീരവ്രതോ മുനിഃ ॥ ൪൫ ॥
ശ്രീനാരദ ഉവാച
നമസ്തസ്മൈ ഭഗവതേ കൃഷ്ണായാമലകീര്തയേ ।
യോ ധത്തേ സര്വഭൂതാനാമഭവായോശതീഃ കലാഃ ॥ ൪൬ ॥
ഇത്യാദ്യമൃഷിമാനമ്യ തച്ഛിഷ്യാംശ്ച മഹാത്മനഃ ।
തതോഽഗാദാശ്രമം സാക്ഷാത് പിതുര്ദ്വൈപായനസ്യ മേ ॥ ൪൭ ॥
സഭാജിതോ ഭഗവതാ കൃതാസനപരിഗ്രഹഃ ।
തസ്മൈ തദ് വര്ണയാമാസ നാരായണമുഖാച്ഛ്രുതമ് ॥ ൪൮ ॥
ഇത്യേതദ് വര്ണിതം രാജന് യന്നഃ പ്രശ്ന: കൃതസ്ത്വയാ ।
യഥാ ബ്രഹ്മണ്യനിര്ദേശ്യേ നിര്ഗുണേഽപി മനശ്ചരേത് ॥ ൪൯ ॥
യോഽസ്യോത്പ്രേക്ഷക ആദിമധ്യനിധനേ യോഽവ്യക്തജീവേശ്വരോ
യഃ സൃഷ്ട്വേദമനുപ്രവിശ്യ ഋഷിണാ ചക്രേ പുരഃ ശാസ്തി താഃ ।
യം സമ്പദ്യ ജഹാത്യജാമനുശയീ സുപ്തഃ കുലായം യഥാ
തം കൈവല്യനിരസ്തയോനിമഭയം ധ്യായേദജസ്രം ഹരിമ് ॥ ൫൦ ॥

Explore More