śrīmadbhāgavatam 10.90

śrī-śuka uvāca
sukhaṁ sva-puryāṁ nivasan
dvārakāyāṁ śriyaḥ patiḥ
sarva-sampat-samṛddhāyāṁ
juṣṭāyāṁ vṛṣṇi-puṅgavaiḥ

strībhiś cottama-veṣābhir
nava-yauvana-kāntibhiḥ
kandukādibhir harmyeṣu
krīḍantībhis taḍid-dyubhiḥ

nityaṁ saṅkula-mārgāyāṁ
mada-cyudbhir mataṅ-gajaiḥ
sv-alaṅkṛtair bhaṭair aśvai
rathaiś ca kanakojjvalaiḥ

udyānopavanāḍhyāyāṁ
puṣpita-druma-rājiṣu
nirviśad-bhṛṅga-vihagair
nāditāyāṁ samantataḥ

reme ṣoḍaśa-sāhasra-
patnīnāṁ eka-vallabhaḥ
tāvad vicitra-rūpo ’sau
tad-geheṣu maharddhiṣu

protphullotpala-kahlāra-
kumudāmbhoja-reṇubhiḥ
vāsitāmala-toyeṣu
kūjad-dvija-kuleṣu ca

vijahāra vigāhyāmbho
hradinīṣu mahodayaḥ
kuca-kuṅkuma-liptāṅgaḥ
parirabdhaś ca yoṣitām

upagīyamāno gandharvair
mṛdaṅga-paṇavānakān
vādayadbhir mudā vīṇāṁ
sūta-māgadha-vandibhiḥ

sicyamāno ’cyutas tābhir
hasantībhiḥ sma recakaiḥ
pratiṣiñcan vicikrīḍe
yakṣībhir yakṣa-rāḍ iva

tāḥ klinna-vastra-vivṛtoru-kuca-pradeśāḥ
siñcantya uddhṛta-bṛhat-kavara-prasūnāḥ
kāntaṁ sma recaka-jihīrṣayayopaguhya
jāta-smarotsmaya-lasad-vadanā virejuḥ

kṛṣṇas tu tat-stana-viṣajjita-kuṅkuma-srak
krīḍābhiṣaṅga-dhuta-kuntala-vṛnda-bandhaḥ
siñcan muhur yuvatibhiḥ pratiṣicyamāno
reme kareṇubhir ivebha-patiḥ parītaḥ

naṭānāṁ nartakīnāṁ ca
gīta-vādyopajīvinām
krīḍālaṅkāra-vāsāṁsi
kṛṣṇo ’dāt tasya ca striyaḥ

kṛṣṇasyaivaṁ viharato
gaty-ālāpekṣita-smitaiḥ
narma-kṣveli-pariṣvaṅgaiḥ
strīṇāṁ kila hṛtā dhiyaḥ

ūcur mukundaika-dhiyo
gira unmatta-vaj jaḍam
cintayantyo ’ravindākṣaṁ
tāni me gadataḥ śṛṇu

mahiṣya ūcuḥ
kurari vilapasi tvaṁ vīta-nidrā na śeṣe
svapiti jagati rātryām īśvaro gupta-bodhaḥ
vayam iva sakhi kaccid gāḍha-nirviddha-cetā
nalina-nayana-hāsodāra-līlekṣitena

netre nimīlayasi naktam adṛṣṭa-bandhus
tvaṁ roravīṣi karuṇaṁ bata cakravāki
dāsyaṁ gata vayam ivācyuta-pāda-juṣṭāṁ
kiṁ vā srajaṁ spṛhayase kavareṇa voḍhum

bho bhoḥ sadā niṣṭanase udanvann
alabdha-nidro ’dhigata-prajāgaraḥ
kim vā mukundāpahṛtātma-lāñchanaḥ
prāptāṁ daśāṁ tvaṁ ca gato duratyayām

tvaṁ yakṣmaṇā balavatāsi gṛhīta indo
kṣīṇas tamo na nija-dīdhitibhiḥ kṣiṇoṣi
kaccin mukunda-gaditāni yathā vayaṁ tvaṁ
vismṛtya bhoḥ sthagita-gīr upalakṣyase naḥ

kiṁ nv ācaritam asmābhir
malayānila te ’priyam
govindāpāṅga-nirbhinne
hṛdīrayasi naḥ smaram

megha śrīmaṁs tvam asi dayito yādavendrasya nūnaṁ
śrīvatsāṅkaṁ vayam iva bhavān dhyāyati prema-baddhaḥ
aty-utkaṇṭhaḥ śavala-hṛdayo ’smad-vidho bāṣpa-dhārāḥ
smṛtvā smṛtvā visṛjasi muhur duḥkha-das tat-prasaṅgaḥ

priya-rāva-padāni bhāṣase
mṛta-sañjīvikayānayā girā
karavāṇi kim adya te priyaṁ
vada me valgita-kaṇṭha kokila

na calasi na vadasy udāra-buddhe
kṣiti-dhara cintayase mahāntam artham
api bata vasudeva-nandanāṅghriṁ
vayam iva kāmayase stanair vidhartum

śuṣyad-dhradāḥ karaśitā bata sindhu-patnyaḥ
sampraty apāsta-kamala-śriya iṣṭa-bhartuḥ
yadvad vayaṁ madhu-pateḥ praṇayāvalokam
aprāpya muṣṭa-hṛdayāḥ puru-karśitāḥ sma

haṁsa svāgatam āsyatāṁ piba payo brūhy aṅga śaureḥ kathāṁ
dūtaṁ tvāṁ nu vidāma kaccid ajitaḥ svasty āsta uktaṁ purā
kiṁ vā naś cala-sauhṛdaḥ smarati taṁ kasmād bhajāmo vayaṁ
kṣaudrālāpaya kāma-daṁ śriyam ṛte saivaika-niṣṭhā striyām

śrī-śuka uvāca
itīdṛśena bhāvena
kṛṣṇe yogeśvareśvare
kriyamāṇena mādhavyo
lebhire paramāṁ gatim

śruta-mātro ’pi yaḥ strīṇāṁ
prasahyākarṣate manaḥ
uru-gāyoru-gīto vā
paśyantīnāṁ ca kiṁ punaḥ

yāḥ samparyacaran premṇā
pāda-saṁvāhanādibhiḥ
jagad-guruṁ bhartṛ-buddhyā
tāsāṁ kim varṇyate tapaḥ

evaṁ vedoditaṁ dharmam
anutiṣṭhan satāṁ gatiḥ
gṛhaṁ dharmārtha-kāmānāṁ
muhuś cādarśayat padam

āsthitasya paraṁ dharmaṁ
kṛṣṇasya gṛha-medhinām
āsan ṣoḍaśa-sāhasraṁ
mahiṣyaś ca śatādhikam

tāsāṁ strī-ratna-bhūtānām
aṣṭau yāḥ prāg udāhṛtāḥ
rukmiṇī-pramukhā rājaṁs
tat-putrāś cānupūrvaśaḥ

ekaikasyāṁ daśa daśa
kṛṣṇo ’jījanad ātmajān
yāvatya ātmano bhāryā
amogha-gatir īśvaraḥ

teṣām uddāma-vīryāṇām
aṣṭā-daśa mahā-rathāḥ
āsann udāra-yaśasas
teṣāṁ nāmāni me śṛṇu

pradyumnaś cāniruddhaś ca
dīptimān bhānur eva ca
sāmbo madhur bṛhadbhānuś
citrabhānur vṛko ’ruṇaḥ

puṣkaro vedabāhuś ca
śrutadevaḥ sunandanaḥ
citrabāhur virūpaś ca
kavir nyagrodha eva ca

eteṣām api rājendra
tanu-jānāṁ madhu-dviṣaḥ
pradyumna āsīt prathamaḥ
pitṛ-vad rukmiṇī-sutaḥ

sa rukmiṇo duhitaram
upayeme mahā-rathaḥ
tasyāṁ tato ’niruddho ’bhūt
nāgāyata-balānvitaḥ

sa cāpi rukmiṇaḥ pautrīṁ
dauhitro jagṛhe tataḥ
vajras tasyābhavad yas tu
mauṣalād avaśeṣitaḥ

pratibāhur abhūt tasmāt
subāhus tasya cātmajaḥ
subāhoḥ śāntaseno ’bhūc
chatasenas tu tat-sutaḥ

na hy etasmin kule jātā
adhanā abahu-prajāḥ
alpāyuṣo ’lpa-vīryāś ca
abrahmaṇyāś ca jajñire

yadu-vaṁśa-prasūtānāṁ
puṁsāṁ vikhyāta-karmaṇām
saṅkhyā na śakyate kartum
api varṣāyutair nṛpa

tisraḥ koṭyaḥ sahasrāṇām
aṣṭāśīti-śatāni ca
āsan yadu-kulācāryāḥ
kumārāṇām iti śrutam

saṅkhyānaṁ yādavānāṁ kaḥ
kariṣyati mahātmanām
yatrāyutānām ayuta-
lakṣeṇāste sa āhukaḥ

devāsurāhava-hatā
daiteyā ye su-dāruṇāḥ
te cotpannā manuṣyeṣu
prajā dṛptā babādhire

tan-nigrahāya hariṇā
proktā devā yadoḥ kule
avatīrṇāḥ kula-śataṁ
teṣām ekādhikaṁ nṛpa

teṣāṁ pramāṇaṁ bhagavān
prabhutvenābhavad dhariḥ
ye cānuvartinas tasya
vavṛdhuḥ sarva-yādavāḥ

śayyāsanāṭanālāpa-
krīḍā-snānādi-karmasu
na viduḥ santam ātmānaṁ
vṛṣṇayaḥ kṛṣṇa-cetasaḥ

tīrthaṁ cakre nṛponaṁ yad ajani yaduṣu svaḥ-sarit pāda-śaucaṁ
vidviṭ-snigdhāḥ svarūpaṁ yayur ajita-para śrīr yad-arthe ’nya-yatnaḥ
yan-nāmāmaṅgala-ghnaṁ śrutam atha gaditaṁ yat-kṛto gotra-dharmaḥ
kṛṣṇasyaitan na citraṁ kṣiti-bhara-haraṇaṁ kāla-cakrāyudhasya

jayati jana-nivāso devakī-janma-vādo
yadu-vara-pariṣat svair dorbhir asyann adharmam
sthira-cara-vṛjina-ghnaḥ su-smita-śrī-mukhena
vraja-pura-vanitānāṁ vardhayan kāma-devam

itthaṁ parasya nija-vartma-rirakṣayātta-
līlā-tanos tad-anurūpa-viḍambanāni
karmāṇi karma-kaṣaṇāni yadūttamasya
śrūyād amuṣya padayor anuvṛttim icchan

martyas tayānusavam edhitayā mukunda
śrīmat-kathā-śravaṇa-kīrtana-cintayaiti
tad dhāma dustara-kṛtānta-javāpavargaṁ
grāmād vanaṁ kṣiti-bhujo ’pi yayur yad-arthāḥ