Goddess Lakshmi

त्रैलोक्यमङ्गल लक्ष्मीस्तोत्रम्

(Trailokya Mangala Lakshmi Stotram)

Also known as trailokya mangala lakshmi stotra · shankara lakshmi stotram · namah kalyanade devi

Forty-four verses given by their colophon to Shankara — Shiva as the speaker, not the acharya — and named the auspiciousness of the three worlds. The opening is as plain as these hymns get, and gains from it: salutation, goddess who gives welfare; salutation to you, beloved of Hari; salutation, goddess who loves her devotees; Lakshmi Devi, salutation to you. The second verse names the one thing about her that the philosophical hymns dwell on, that her body is taken up out of maya, and then returns at once to the refrain. That refrain — Lakshmi Devi, salutation to you — closes every verse of the forty-four, so the hymn works by accumulation rather than by argument, and it is meant to be recited whole.

Read In:

Script: Devanagari (देवनागरी) — also the script of Hindi, Marathi, Nepali and Konkani.

॥ त्रैलोक्य मङ्गल लक्ष्मीस्तोत्रम् ॥
॥ अथ स्तोत्रम् ॥
नमः कल्याणदे देवि नमोऽस्तु हरिवल्लभे ।
नमो भक्तप्रिये देवि लक्ष्मीदेवि नमोऽस्तु ते ॥ १॥
नमो मायागृहीताङ्गि नमोऽस्तु हरिवल्लभे ।
सर्वेश्वरि नमस्तुभ्यं लक्ष्मीदेवि नमोऽस्तु ते ॥ २॥
महामाये विष्णुधर्मपत्नीरूपे हरिप्रिये ।
वाञ्छादात्रि सुरेशानि लक्ष्मीदेवि नमोऽस्तुते ॥ ३॥
उद्यद्भानुसहस्राभे नयनत्रयभूषिते ।
रत्नाधारे सुरेशानि लक्ष्मीदेवि नमोऽस्तुते ॥ ४॥
विचित्रवसने देवि भवदुःखविनाशिनि ।
कुचभारनते देवि ! लक्ष्मीदेवि नमोऽस्तुते ॥ ५॥
साधकाभीष्टदे देवि अन्नदानरतेऽनघे ।
विष्ण्वानन्दप्रदे मातर्लक्ष्मीदेवि नमोऽस्तु ते ॥ ६॥
षट्कोणपद्ममध्यस्थे षडङ्गयुवतीमये ।
ब्रह्माण्यादिस्वरूपे च लक्ष्मीदेवि नमोऽस्तु ते ॥ ७॥
देवि त्वं चन्द्रवदने सर्वसाम्राज्यदायिनि ।
सर्वानन्दकरे देवि लक्ष्मीदेवि नमोऽस्तु ते ॥ ८॥
॥ फलश्रुतिः एवं साधना विधि ॥
पूजाकाले पठेद्यस्तु स्तोत्रमेतत्समाहितः ।
तस्य गेहे स्थिरा लक्ष्मीर्जायते नात्र संशयः ॥ ९॥
प्रातःकाले पठेद्यस्तु मन्त्रपूजापुरःसरम् ।
तस्य चान्नसमृद्धिः स्याद्वर्द्धमानो दिनेदिने ॥ १०॥
यस्मै कस्मै न दातव्यं न प्रकाश्यं कदाचन ।
प्रकाशात्कार्यहानिः स्यात्तस्माद्यत्नेन गोपयेत् ॥११॥
त्रैलोक्यमङ्गलं नाम स्तोत्रमेतत्प्रकीर्तितम् ।
ब्रह्मविद्यास्वरूपञ्च महैश्वर्यप्रदायकम् ॥ १२॥
पठनाद्धारणान्मर्त्यस्त्रैलोक्यैश्वर्यवान्भवेत् ।
यद्धृत्वा पठनाद्देवाः सर्वैश्वर्यमवाप्नुयुः ॥ १३॥
ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च धारणात्पठनाद्यतः ।
सृजत्यवति हरत्येव कल्पेकल्पे पृथक्पृथक् ॥ १४॥
पुष्पाञ्जल्यष्टकं देव्यै मूलेनैव पठेत्ततः ।
युगकालकृतायास्तु पूजायाः फलमाप्नुयात् ॥ १५॥
प्रीतिमन्योन्यतः कृत्वा कमला निश्चला गृहे ।
वाणी वक्त्रे वसेत्तस्य सत्यं सत्यं न संशयः ॥ १६॥
अष्टोत्तरशतञ्चास्य पुरश्चर्याविधिः स्मृतः ॥ १७॥
भूर्जे विलिख्य गुलिकां स्वर्णस्थां धारयेद्यदि ।
कण्ठे वा दक्षिणे वाह्यौ सोऽपि सर्वतपोमयः ॥ १८॥
ब्रह्मास्त्रादीनि शस्त्राणि तद्गात्रं प्राप्य पार्वति ।
माल्यानि कौसुमान्येव भवन्त्येव न संशयः ॥ १९॥
अस्यापि पठनात्सद्यः कुबेरोऽपि धनाधिपः ।
इन्द्राद्याः सकला देवा धारणात्पठनाद्यतः ॥ २०॥
पुष्पाञ्जल्यष्टकं देव्यै मूलेनैव सकृत्पठेत् ।
संवत्सरकृतायास्तु पूजायाः फलमाप्नुयात् ॥ २१॥
यो धारयति पुण्यात्मा त्रैलोक्यमङ्गलं त्विदम् ।
स्तोत्रन्तु परमं पुण्यं सोऽपि पुण्यवतां वरः ॥ २२॥
सर्वैश्वर्ययुतो भूत्वा त्रैलोक्यविजयी भवेत् ।
पुरुषो दक्षिणे बाहौ नारी वामभुजे तथा ॥ २३॥
ब्रह्मास्त्रादीनि शस्त्राणि नैव कृन्तन्ति तं जनम् ।
पठेद्वा धारयेद्वापि यो नरो भक्तितत्परः ॥ २४॥
एतत्तु स्तोत्रमज्ञात्वा योऽर्चयेज्जगदीश्वरीम् ।
दारिद्र्यं परमं प्राप्य सोऽचिरान्मृत्युमाप्नुयात् ॥ २५॥
यः पठेत्प्रातरुत्थाय सर्वतीर्थफलं लभेत् ।
यः पठेदुभयोः सन्ध्योत्तस्य विघ्नो न विद्यते ॥ २६॥
धारयेद्यः स्वदेहे तु तस्य विघ्नं न कुत्रचित् ।
भूतप्रेतपिशाचेभ्यो भयस्तस्य न विद्यते ॥ २७॥
रणे च राजद्वारे च सर्वत्र विजयी भवेत् ।
सर्वत्र पूजामाप्नोति देवीपुत्र इव क्षितौ ॥ २८ ॥
एतत्स्तोत्रं महापुण्यं धर्मकामार्थसिद्धिदम् ।
यत्र तत्र न वक्तव्यं गोपितव्यं प्रयत्नतः ॥ २९॥
गोपितं सर्वतन्त्रेषु सारात्सारं प्रकीर्तितम् ।
सर्वत्र सुलभा विद्या स्तोत्रमेतत्सुदुर्लभम् ॥ ३०॥
शठाय भक्तिहीनाय निन्दकाय महेश्वरि ।
न्यूनाङ्गे अतिरिक्ताङ्गे क्रूरे मिथ्याभिभाषिणे ॥ ३१॥
यत्र तत्र न वक्तव्यं मया तु परिभाषितम् ।
दत्वा तेभ्यो महेशानि नश्यन्ति सिद्धयः क्रमात् ॥ ३२॥
मन्त्राः पराङ्मुखा यान्ति शापं दत्वा सुदारुणम् ।
अशुभञ्च भवेत्तस्य तस्माद्यत्नेन गोपयेत् ॥ ३३॥
गोरोचनाकुङ्कुमेन भूर्जपत्रे महेश्वरि ।
लिखित्वा शुभयोगे च ब्रह्मेन्द्रौ वैधृतौ यथा ॥ ३४॥
कुमारीं पूजयित्वा तु देवीसूक्तं निवेद्य च ।
पठित्वा भोजयेद्विप्रान्धनवान्वेदपारगान् ॥ ३५॥
मासमेकं पठेद्यस्तु प्रत्यहं नियतः शुचिः ।
दिवा भवेद्धविष्याशी रात्रौ भक्तिपरायणः ॥ ३६॥
तस्य सर्वार्थसिद्धिः स्यात् सत्यंसत्यं महेश्वरि ॥ ३७॥
षट्सहस्रप्रमाणेन प्रत्यहं प्रजपेत्सदा ।
षण्मासैर्वा त्रिभिर्मासैः खेचरोभवति ध्रुवम् ॥ ३८॥
अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनवान्भवेत् ।
अरोगी बलवांस्तस्य राजा च दासतामियात् ॥ ३९॥
य एवं कुरुते धीमान्स एव कमलापतिः ।
स एव श्रीमहादेवस्तस्य पत्नी हरिप्रिया ॥ ४०॥
बहुना किमिहोक्तेन स्तवस्यास्य प्रसादतः ।
धर्मार्थकाममोक्षञ्च लभते नात्र संशयः ॥ ४१॥
इति ते कथितं देवि त्रैलोक्यमङ्गलाभिधम् ।
लक्ष्मीस्तोत्रं महापुण्यं संसारार्णवतारकम् ॥ ४२॥
ऋजवे सुचरित्राय विष्णुभक्तिपराय च ।
दातव्यञ्च प्रयत्नेन परमं गोपनं त्विदम् ॥ ४३॥
॥ इति श्रीशङ्करभाषितं त्रैलोक्यमङ्गलनामकलक्ष्मीस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

Explore More