Goddess Lakshmi

ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମଙ୍ଗଲ ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତୋତ୍ରମ୍

(Trailokya Mangala Lakshmi Stotram in Odia)

Also known as trailokya mangala lakshmi stotra · shankara lakshmi stotram · namah kalyanade devi

Forty-four verses given by their colophon to Shankara — Shiva as the speaker, not the acharya — and named the auspiciousness of the three worlds. The opening is as plain as these hymns get, and gains from it: salutation, goddess who gives welfare; salutation to you, beloved of Hari; salutation, goddess who loves her devotees; Lakshmi Devi, salutation to you. The second verse names the one thing about her that the philosophical hymns dwell on, that her body is taken up out of maya, and then returns at once to the refrain. That refrain — Lakshmi Devi, salutation to you — closes every verse of the forty-four, so the hymn works by accumulation rather than by argument, and it is meant to be recited whole.

॥ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯ ମଙ୍ଗଲ ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ॥
॥ ଅଥ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ॥
ନମଃ କଲ୍ଯାଣଦେ ଦେଵି ନମୋଽସ୍ତୁ ହରିଵଲ୍ଲଭେ ।
ନମୋ ଭକ୍ତପ୍ରିଯେ ଦେଵି ଲକ୍ଷ୍ମୀଦେଵି ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ ॥ ୧॥
ନମୋ ମାଯାଗୃହୀତାଙ୍ଗି ନମୋଽସ୍ତୁ ହରିଵଲ୍ଲଭେ ।
ସର୍ଵେଶ୍ଵରି ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଦେଵି ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ ॥ ୨॥
ମହାମାଯେ ଵିଷ୍ଣୁଧର୍ମପତ୍ନୀରୂପେ ହରିପ୍ରିଯେ ।
ଵାଞ୍ଛାଦାତ୍ରି ସୁରେଶାନି ଲକ୍ଷ୍ମୀଦେଵି ନମୋଽସ୍ତୁତେ ॥ ୩॥
ଉଦ୍ଯଦ୍ଭାନୁସହସ୍ରାଭେ ନଯନତ୍ରଯଭୂଷିତେ ।
ରତ୍ନାଧାରେ ସୁରେଶାନି ଲକ୍ଷ୍ମୀଦେଵି ନମୋଽସ୍ତୁତେ ॥ ୪॥
ଵିଚିତ୍ରଵସନେ ଦେଵି ଭଵଦୁଃଖଵିନାଶିନି ।
କୁଚଭାରନତେ ଦେଵି ! ଲକ୍ଷ୍ମୀଦେଵି ନମୋଽସ୍ତୁତେ ॥ ୫॥
ସାଧକାଭୀଷ୍ଟଦେ ଦେଵି ଅନ୍ନଦାନରତେଽନଘେ ।
ଵିଷ୍ଣ୍ଵାନନ୍ଦପ୍ରଦେ ମାତର୍ଲକ୍ଷ୍ମୀଦେଵି ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ ॥ ୬॥
ଷଟ୍କୋଣପଦ୍ମମଧ୍ଯସ୍ଥେ ଷଡଙ୍ଗଯୁଵତୀମଯେ ।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯାଦିସ୍ଵରୂପେ ଚ ଲକ୍ଷ୍ମୀଦେଵି ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ ॥ ୭॥
ଦେଵି ତ୍ଵଂ ଚନ୍ଦ୍ରଵଦନେ ସର୍ଵସାମ୍ରାଜ୍ଯଦାଯିନି ।
ସର୍ଵାନନ୍ଦକରେ ଦେଵି ଲକ୍ଷ୍ମୀଦେଵି ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ ॥ ୮॥
॥ ଫଲଶ୍ରୁତିଃ ଏଵଂ ସାଧନା ଵିଧି ॥
ପୂଜାକାଲେ ପଠେଦ୍ଯସ୍ତୁ ସ୍ତୋତ୍ରମେତତ୍ସମାହିତଃ ।
ତସ୍ଯ ଗେହେ ସ୍ଥିରା ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଜାଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ॥ ୯॥
ପ୍ରାତଃକାଲେ ପଠେଦ୍ଯସ୍ତୁ ମନ୍ତ୍ରପୂଜାପୁରଃସରମ୍ ।
ତସ୍ଯ ଚାନ୍ନସମୃଦ୍ଧିଃ ସ୍ଯାଦ୍ଵର୍ଦ୍ଧମାନୋ ଦିନେଦିନେ ॥ ୧୦॥
ଯସ୍ମୈ କସ୍ମୈ ନ ଦାତଵ୍ଯଂ ନ ପ୍ରକାଶ୍ଯଂ କଦାଚନ ।
ପ୍ରକାଶାତ୍କାର୍ଯହାନିଃ ସ୍ଯାତ୍ତସ୍ମାଦ୍ଯତ୍ନେନ ଗୋପଯେତ୍ ॥୧୧॥
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମଙ୍ଗଲଂ ନାମ ସ୍ତୋତ୍ରମେତତ୍ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍ ।
ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଯାସ୍ଵରୂପଞ୍ଚ ମହୈଶ୍ଵର୍ଯପ୍ରଦାଯକମ୍ ॥ ୧୨॥
ପଠନାଦ୍ଧାରଣାନ୍ମର୍ତ୍ଯସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯୈଶ୍ଵର୍ଯଵାନ୍ଭଵେତ୍ ।
ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ପଠନାଦ୍ଦେଵାଃ ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯମଵାପ୍ନୁଯୁଃ ॥ ୧୩॥
ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ରୁଦ୍ରଶ୍ଚ ଧାରଣାତ୍ପଠନାଦ୍ଯତଃ ।
ସୃଜତ୍ଯଵତି ହରତ୍ଯେଵ କଲ୍ପେକଲ୍ପେ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ ॥ ୧୪॥
ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଲ୍ଯଷ୍ଟକଂ ଦେଵ୍ଯୈ ମୂଲେନୈଵ ପଠେତ୍ତତଃ ।
ଯୁଗକାଲକୃତାଯାସ୍ତୁ ପୂଜାଯାଃ ଫଲମାପ୍ନୁଯାତ୍ ॥ ୧୫॥
ପ୍ରୀତିମନ୍ଯୋନ୍ଯତଃ କୃତ୍ଵା କମଲା ନିଶ୍ଚଲା ଗୃହେ ।
ଵାଣୀ ଵକ୍ତ୍ରେ ଵସେତ୍ତସ୍ଯ ସତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଂ ନ ସଂଶଯଃ ॥ ୧୬॥
ଅଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତଞ୍ଚାସ୍ଯ ପୁରଶ୍ଚର୍ଯାଵିଧିଃ ସ୍ମୃତଃ ॥ ୧୭॥
ଭୂର୍ଜେ ଵିଲିଖ୍ଯ ଗୁଲିକାଂ ସ୍ଵର୍ଣସ୍ଥାଂ ଧାରଯେଦ୍ଯଦି ।
କଣ୍ଠେ ଵା ଦକ୍ଷିଣେ ଵାହ୍ଯୌ ସୋଽପି ସର୍ଵତପୋମଯଃ ॥ ୧୮॥
ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରାଦୀନି ଶସ୍ତ୍ରାଣି ତଦ୍ଗାତ୍ରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପାର୍ଵତି ।
ମାଲ୍ଯାନି କୌସୁମାନ୍ଯେଵ ଭଵନ୍ତ୍ଯେଵ ନ ସଂଶଯଃ ॥ ୧୯॥
ଅସ୍ଯାପି ପଠନାତ୍ସଦ୍ଯଃ କୁବେରୋଽପି ଧନାଧିପଃ ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଯାଃ ସକଲା ଦେଵା ଧାରଣାତ୍ପଠନାଦ୍ଯତଃ ॥ ୨୦॥
ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଲ୍ଯଷ୍ଟକଂ ଦେଵ୍ଯୈ ମୂଲେନୈଵ ସକୃତ୍ପଠେତ୍ ।
ସଂଵତ୍ସରକୃତାଯାସ୍ତୁ ପୂଜାଯାଃ ଫଲମାପ୍ନୁଯାତ୍ ॥ ୨୧॥
ଯୋ ଧାରଯତି ପୁଣ୍ଯାତ୍ମା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମଙ୍ଗଲଂ ତ୍ଵିଦମ୍ ।
ସ୍ତୋତ୍ରନ୍ତୁ ପରମଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସୋଽପି ପୁଣ୍ଯଵତାଂ ଵରଃ ॥ ୨୨॥
ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯଯୁତୋ ଭୂତ୍ଵା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯୀ ଭଵେତ୍ ।
ପୁରୁଷୋ ଦକ୍ଷିଣେ ବାହୌ ନାରୀ ଵାମଭୁଜେ ତଥା ॥ ୨୩॥
ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରାଦୀନି ଶସ୍ତ୍ରାଣି ନୈଵ କୃନ୍ତନ୍ତି ତଂ ଜନମ୍ ।
ପଠେଦ୍ଵା ଧାରଯେଦ୍ଵାପି ଯୋ ନରୋ ଭକ୍ତିତତ୍ପରଃ ॥ ୨୪॥
ଏତତ୍ତୁ ସ୍ତୋତ୍ରମଜ୍ଞାତ୍ଵା ଯୋଽର୍ଚଯେଜ୍ଜଗଦୀଶ୍ଵରୀମ୍ ।
ଦାରିଦ୍ର୍ଯଂ ପରମଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସୋଽଚିରାନ୍ମୃତ୍ଯୁମାପ୍ନୁଯାତ୍ ॥ ୨୫॥
ଯଃ ପଠେତ୍ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ସର୍ଵତୀର୍ଥଫଲଂ ଲଭେତ୍ ।
ଯଃ ପଠେଦୁଭଯୋଃ ସନ୍ଧ୍ଯୋତ୍ତସ୍ଯ ଵିଘ୍ନୋ ନ ଵିଦ୍ଯତେ ॥ ୨୬॥
ଧାରଯେଦ୍ଯଃ ସ୍ଵଦେହେ ତୁ ତସ୍ଯ ଵିଘ୍ନଂ ନ କୁତ୍ରଚିତ୍ ।
ଭୂତପ୍ରେତପିଶାଚେଭ୍ଯୋ ଭଯସ୍ତସ୍ଯ ନ ଵିଦ୍ଯତେ ॥ ୨୭॥
ରଣେ ଚ ରାଜଦ୍ଵାରେ ଚ ସର୍ଵତ୍ର ଵିଜଯୀ ଭଵେତ୍ ।
ସର୍ଵତ୍ର ପୂଜାମାପ୍ନୋତି ଦେଵୀପୁତ୍ର ଇଵ କ୍ଷିତୌ ॥ ୨୮ ॥
ଏତତ୍ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ଧର୍ମକାମାର୍ଥସିଦ୍ଧିଦମ୍ ।
ଯତ୍ର ତତ୍ର ନ ଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ଗୋପିତଵ୍ଯଂ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ ॥ ୨୯॥
ଗୋପିତଂ ସର୍ଵତନ୍ତ୍ରେଷୁ ସାରାତ୍ସାରଂ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍ ।
ସର୍ଵତ୍ର ସୁଲଭା ଵିଦ୍ଯା ସ୍ତୋତ୍ରମେତତ୍ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍ ॥ ୩୦॥
ଶଠାଯ ଭକ୍ତିହୀନାଯ ନିନ୍ଦକାଯ ମହେଶ୍ଵରି ।
ନ୍ଯୂନାଙ୍ଗେ ଅତିରିକ୍ତାଙ୍ଗେ କ୍ରୂରେ ମିଥ୍ଯାଭିଭାଷିଣେ ॥ ୩୧॥
ଯତ୍ର ତତ୍ର ନ ଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ମଯା ତୁ ପରିଭାଷିତମ୍ ।
ଦତ୍ଵା ତେଭ୍ଯୋ ମହେଶାନି ନଶ୍ଯନ୍ତି ସିଦ୍ଧଯଃ କ୍ରମାତ୍ ॥ ୩୨॥
ମନ୍ତ୍ରାଃ ପରାଙ୍ମୁଖା ଯାନ୍ତି ଶାପଂ ଦତ୍ଵା ସୁଦାରୁଣମ୍ ।
ଅଶୁଭଞ୍ଚ ଭଵେତ୍ତସ୍ଯ ତସ୍ମାଦ୍ଯତ୍ନେନ ଗୋପଯେତ୍ ॥ ୩୩॥
ଗୋରୋଚନାକୁଙ୍କୁମେନ ଭୂର୍ଜପତ୍ରେ ମହେଶ୍ଵରି ।
ଲିଖିତ୍ଵା ଶୁଭଯୋଗେ ଚ ବ୍ରହ୍ମେନ୍ଦ୍ରୌ ଵୈଧୃତୌ ଯଥା ॥ ୩୪॥
କୁମାରୀଂ ପୂଜଯିତ୍ଵା ତୁ ଦେଵୀସୂକ୍ତଂ ନିଵେଦ୍ଯ ଚ ।
ପଠିତ୍ଵା ଭୋଜଯେଦ୍ଵିପ୍ରାନ୍ଧନଵାନ୍ଵେଦପାରଗାନ୍ ॥ ୩୫॥
ମାସମେକଂ ପଠେଦ୍ଯସ୍ତୁ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ନିଯତଃ ଶୁଚିଃ ।
ଦିଵା ଭଵେଦ୍ଧଵିଷ୍ଯାଶୀ ରାତ୍ରୌ ଭକ୍ତିପରାଯଣଃ ॥ ୩୬॥
ତସ୍ଯ ସର୍ଵାର୍ଥସିଦ୍ଧିଃ ସ୍ଯାତ୍ ସତ୍ଯଂସତ୍ଯଂ ମହେଶ୍ଵରି ॥ ୩୭॥
ଷଟ୍ସହସ୍ରପ୍ରମାଣେନ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ପ୍ରଜପେତ୍ସଦା ।
ଷଣ୍ମାସୈର୍ଵା ତ୍ରିଭିର୍ମାସୈଃ ଖେଚରୋଭଵତି ଧ୍ରୁଵମ୍ ॥ ୩୮॥
ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରମଧନୋ ଧନଵାନ୍ଭଵେତ୍ ।
ଅରୋଗୀ ବଲଵାଂସ୍ତସ୍ଯ ରାଜା ଚ ଦାସତାମିଯାତ୍ ॥ ୩୯॥
ଯ ଏଵଂ କୁରୁତେ ଧୀମାନ୍ସ ଏଵ କମଲାପତିଃ ।
ସ ଏଵ ଶ୍ରୀମହାଦେଵସ୍ତସ୍ଯ ପତ୍ନୀ ହରିପ୍ରିଯା ॥ ୪୦॥
ବହୁନା କିମିହୋକ୍ତେନ ସ୍ତଵସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରସାଦତଃ ।
ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷଞ୍ଚ ଲଭତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ॥ ୪୧॥
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଦେଵି ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମଙ୍ଗଲାଭିଧମ୍ ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତୋତ୍ରଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ସଂସାରାର୍ଣଵତାରକମ୍ ॥ ୪୨॥
ଋଜଵେ ସୁଚରିତ୍ରାଯ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିପରାଯ ଚ ।
ଦାତଵ୍ଯଞ୍ଚ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ପରମଂ ଗୋପନଂ ତ୍ଵିଦମ୍ ॥ ୪୩॥
॥ ଇତି ଶ୍ରୀଶଙ୍କରଭାଷିତଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମଙ୍ଗଲନାମକଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତୋତ୍ରଂ ସମ୍ପୂର୍ଣମ୍ ॥

Explore More