Goddess Lakshmi

త్రైలోక్యమఙ్గల లక్ష్మీస్తోత్రమ్

(Trailokya Mangala Lakshmi Stotram in Telugu)

Also known as trailokya mangala lakshmi stotra · shankara lakshmi stotram · namah kalyanade devi

Forty-four verses given by their colophon to Shankara — Shiva as the speaker, not the acharya — and named the auspiciousness of the three worlds. The opening is as plain as these hymns get, and gains from it: salutation, goddess who gives welfare; salutation to you, beloved of Hari; salutation, goddess who loves her devotees; Lakshmi Devi, salutation to you. The second verse names the one thing about her that the philosophical hymns dwell on, that her body is taken up out of maya, and then returns at once to the refrain. That refrain — Lakshmi Devi, salutation to you — closes every verse of the forty-four, so the hymn works by accumulation rather than by argument, and it is meant to be recited whole.

॥ త్రైలోక్య మఙ్గల లక్ష్మీస్తోత్రమ్ ॥
॥ అథ స్తోత్రమ్ ॥
నమః కల్యాణదే దేవి నమోఽస్తు హరివల్లభే ।
నమో భక్తప్రియే దేవి లక్ష్మీదేవి నమోఽస్తు తే ॥ ౧॥
నమో మాయాగృహీతాఙ్గి నమోఽస్తు హరివల్లభే ।
సర్వేశ్వరి నమస్తుభ్యం లక్ష్మీదేవి నమోఽస్తు తే ॥ ౨॥
మహామాయే విష్ణుధర్మపత్నీరూపే హరిప్రియే ।
వాఞ్ఛాదాత్రి సురేశాని లక్ష్మీదేవి నమోఽస్తుతే ॥ ౩॥
ఉద్యద్భానుసహస్రాభే నయనత్రయభూషితే ।
రత్నాధారే సురేశాని లక్ష్మీదేవి నమోఽస్తుతే ॥ ౪॥
విచిత్రవసనే దేవి భవదుఃఖవినాశిని ।
కుచభారనతే దేవి ! లక్ష్మీదేవి నమోఽస్తుతే ॥ ౫॥
సాధకాభీష్టదే దేవి అన్నదానరతేఽనఘే ।
విష్ణ్వానన్దప్రదే మాతర్లక్ష్మీదేవి నమోఽస్తు తే ॥ ౬॥
షట్కోణపద్మమధ్యస్థే షడఙ్గయువతీమయే ।
బ్రహ్మాణ్యాదిస్వరూపే చ లక్ష్మీదేవి నమోఽస్తు తే ॥ ౭॥
దేవి త్వం చన్ద్రవదనే సర్వసామ్రాజ్యదాయిని ।
సర్వానన్దకరే దేవి లక్ష్మీదేవి నమోఽస్తు తే ॥ ౮॥
॥ ఫలశ్రుతిః ఏవం సాధనా విధి ॥
పూజాకాలే పఠేద్యస్తు స్తోత్రమేతత్సమాహితః ।
తస్య గేహే స్థిరా లక్ష్మీర్జాయతే నాత్ర సంశయః ॥ ౯॥
ప్రాతఃకాలే పఠేద్యస్తు మన్త్రపూజాపురఃసరమ్ ।
తస్య చాన్నసమృద్ధిః స్యాద్వర్ద్ధమానో దినేదినే ॥ ౧౦॥
యస్మై కస్మై న దాతవ్యం న ప్రకాశ్యం కదాచన ।
ప్రకాశాత్కార్యహానిః స్యాత్తస్మాద్యత్నేన గోపయేత్ ॥౧౧॥
త్రైలోక్యమఙ్గలం నామ స్తోత్రమేతత్ప్రకీర్తితమ్ ।
బ్రహ్మవిద్యాస్వరూపఞ్చ మహైశ్వర్యప్రదాయకమ్ ॥ ౧౨॥
పఠనాద్ధారణాన్మర్త్యస్త్రైలోక్యైశ్వర్యవాన్భవేత్ ।
యద్ధృత్వా పఠనాద్దేవాః సర్వైశ్వర్యమవాప్నుయుః ॥ ౧౩॥
బ్రహ్మా విష్ణుశ్చ రుద్రశ్చ ధారణాత్పఠనాద్యతః ।
సృజత్యవతి హరత్యేవ కల్పేకల్పే పృథక్పృథక్ ॥ ౧౪॥
పుష్పాఞ్జల్యష్టకం దేవ్యై మూలేనైవ పఠేత్తతః ।
యుగకాలకృతాయాస్తు పూజాయాః ఫలమాప్నుయాత్ ॥ ౧౫॥
ప్రీతిమన్యోన్యతః కృత్వా కమలా నిశ్చలా గృహే ।
వాణీ వక్త్రే వసేత్తస్య సత్యం సత్యం న సంశయః ॥ ౧౬॥
అష్టోత్తరశతఞ్చాస్య పురశ్చర్యావిధిః స్మృతః ॥ ౧౭॥
భూర్జే విలిఖ్య గులికాం స్వర్ణస్థాం ధారయేద్యది ।
కణ్ఠే వా దక్షిణే వాహ్యౌ సోఽపి సర్వతపోమయః ॥ ౧౮॥
బ్రహ్మాస్త్రాదీని శస్త్రాణి తద్గాత్రం ప్రాప్య పార్వతి ।
మాల్యాని కౌసుమాన్యేవ భవన్త్యేవ న సంశయః ॥ ౧౯॥
అస్యాపి పఠనాత్సద్యః కుబేరోఽపి ధనాధిపః ।
ఇన్ద్రాద్యాః సకలా దేవా ధారణాత్పఠనాద్యతః ॥ ౨౦॥
పుష్పాఞ్జల్యష్టకం దేవ్యై మూలేనైవ సకృత్పఠేత్ ।
సంవత్సరకృతాయాస్తు పూజాయాః ఫలమాప్నుయాత్ ॥ ౨౧॥
యో ధారయతి పుణ్యాత్మా త్రైలోక్యమఙ్గలం త్విదమ్ ।
స్తోత్రన్తు పరమం పుణ్యం సోఽపి పుణ్యవతాం వరః ॥ ౨౨॥
సర్వైశ్వర్యయుతో భూత్వా త్రైలోక్యవిజయీ భవేత్ ।
పురుషో దక్షిణే బాహౌ నారీ వామభుజే తథా ॥ ౨౩॥
బ్రహ్మాస్త్రాదీని శస్త్రాణి నైవ కృన్తన్తి తం జనమ్ ।
పఠేద్వా ధారయేద్వాపి యో నరో భక్తితత్పరః ॥ ౨౪॥
ఏతత్తు స్తోత్రమజ్ఞాత్వా యోఽర్చయేజ్జగదీశ్వరీమ్ ।
దారిద్ర్యం పరమం ప్రాప్య సోఽచిరాన్మృత్యుమాప్నుయాత్ ॥ ౨౫॥
యః పఠేత్ప్రాతరుత్థాయ సర్వతీర్థఫలం లభేత్ ।
యః పఠేదుభయోః సన్ధ్యోత్తస్య విఘ్నో న విద్యతే ॥ ౨౬॥
ధారయేద్యః స్వదేహే తు తస్య విఘ్నం న కుత్రచిత్ ।
భూతప్రేతపిశాచేభ్యో భయస్తస్య న విద్యతే ॥ ౨౭॥
రణే చ రాజద్వారే చ సర్వత్ర విజయీ భవేత్ ।
సర్వత్ర పూజామాప్నోతి దేవీపుత్ర ఇవ క్షితౌ ॥ ౨౮ ॥
ఏతత్స్తోత్రం మహాపుణ్యం ధర్మకామార్థసిద్ధిదమ్ ।
యత్ర తత్ర న వక్తవ్యం గోపితవ్యం ప్రయత్నతః ॥ ౨౯॥
గోపితం సర్వతన్త్రేషు సారాత్సారం ప్రకీర్తితమ్ ।
సర్వత్ర సులభా విద్యా స్తోత్రమేతత్సుదుర్లభమ్ ॥ ౩౦॥
శఠాయ భక్తిహీనాయ నిన్దకాయ మహేశ్వరి ।
న్యూనాఙ్గే అతిరిక్తాఙ్గే క్రూరే మిథ్యాభిభాషిణే ॥ ౩౧॥
యత్ర తత్ర న వక్తవ్యం మయా తు పరిభాషితమ్ ।
దత్వా తేభ్యో మహేశాని నశ్యన్తి సిద్ధయః క్రమాత్ ॥ ౩౨॥
మన్త్రాః పరాఙ్ముఖా యాన్తి శాపం దత్వా సుదారుణమ్ ।
అశుభఞ్చ భవేత్తస్య తస్మాద్యత్నేన గోపయేత్ ॥ ౩౩॥
గోరోచనాకుఙ్కుమేన భూర్జపత్రే మహేశ్వరి ।
లిఖిత్వా శుభయోగే చ బ్రహ్మేన్ద్రౌ వైధృతౌ యథా ॥ ౩౪॥
కుమారీం పూజయిత్వా తు దేవీసూక్తం నివేద్య చ ।
పఠిత్వా భోజయేద్విప్రాన్ధనవాన్వేదపారగాన్ ॥ ౩౫॥
మాసమేకం పఠేద్యస్తు ప్రత్యహం నియతః శుచిః ।
దివా భవేద్ధవిష్యాశీ రాత్రౌ భక్తిపరాయణః ॥ ౩౬॥
తస్య సర్వార్థసిద్ధిః స్యాత్ సత్యంసత్యం మహేశ్వరి ॥ ౩౭॥
షట్సహస్రప్రమాణేన ప్రత్యహం ప్రజపేత్సదా ।
షణ్మాసైర్వా త్రిభిర్మాసైః ఖేచరోభవతి ధ్రువమ్ ॥ ౩౮॥
అపుత్రో లభతే పుత్రమధనో ధనవాన్భవేత్ ।
అరోగీ బలవాంస్తస్య రాజా చ దాసతామియాత్ ॥ ౩౯॥
య ఏవం కురుతే ధీమాన్స ఏవ కమలాపతిః ।
స ఏవ శ్రీమహాదేవస్తస్య పత్నీ హరిప్రియా ॥ ౪౦॥
బహునా కిమిహోక్తేన స్తవస్యాస్య ప్రసాదతః ।
ధర్మార్థకామమోక్షఞ్చ లభతే నాత్ర సంశయః ॥ ౪౧॥
ఇతి తే కథితం దేవి త్రైలోక్యమఙ్గలాభిధమ్ ।
లక్ష్మీస్తోత్రం మహాపుణ్యం సంసారార్ణవతారకమ్ ॥ ౪౨॥
ఋజవే సుచరిత్రాయ విష్ణుభక్తిపరాయ చ ।
దాతవ్యఞ్చ ప్రయత్నేన పరమం గోపనం త్విదమ్ ॥ ౪౩॥
॥ ఇతి శ్రీశఙ్కరభాషితం త్రైలోక్యమఙ్గలనామకలక్ష్మీస్తోత్రం సమ్పూర్ణమ్ ॥

Explore More