Goddess Lakshmi

ত্ৰৈলোক্যমঙ্গল লক্ষ্মীস্তোত্ৰম্

(Trailokya Mangala Lakshmi Stotram in Assamese)

Also known as trailokya mangala lakshmi stotra · shankara lakshmi stotram · namah kalyanade devi

Forty-four verses given by their colophon to Shankara — Shiva as the speaker, not the acharya — and named the auspiciousness of the three worlds. The opening is as plain as these hymns get, and gains from it: salutation, goddess who gives welfare; salutation to you, beloved of Hari; salutation, goddess who loves her devotees; Lakshmi Devi, salutation to you. The second verse names the one thing about her that the philosophical hymns dwell on, that her body is taken up out of maya, and then returns at once to the refrain. That refrain — Lakshmi Devi, salutation to you — closes every verse of the forty-four, so the hymn works by accumulation rather than by argument, and it is meant to be recited whole.

॥ ত্ৰৈলোক্য মঙ্গল লক্ষ্মীস্তোত্ৰম্ ॥
॥ অথ স্তোত্ৰম্ ॥
নমঃ কল্যাণদে দেৱি নমোঽস্তু হৰিৱল্লভে ।
নমো ভক্তপ্ৰিযে দেৱি লক্ষ্মীদেৱি নমোঽস্তু তে ॥ ১॥
নমো মাযাগৃহীতাঙ্গি নমোঽস্তু হৰিৱল্লভে ।
সৰ্ৱেশ্ৱৰি নমস্তুভ্যং লক্ষ্মীদেৱি নমোঽস্তু তে ॥ ২॥
মহামাযে ৱিষ্ণুধৰ্মপত্নীৰূপে হৰিপ্ৰিযে ।
ৱাঞ্ছাদাত্ৰি সুৰেশানি লক্ষ্মীদেৱি নমোঽস্তুতে ॥ ৩॥
উদ্যদ্ভানুসহস্ৰাভে নযনত্ৰযভূষিতে ।
ৰত্নাধাৰে সুৰেশানি লক্ষ্মীদেৱি নমোঽস্তুতে ॥ ৪॥
ৱিচিত্ৰৱসনে দেৱি ভৱদুঃখৱিনাশিনি ।
কুচভাৰনতে দেৱি ! লক্ষ্মীদেৱি নমোঽস্তুতে ॥ ৫॥
সাধকাভীষ্টদে দেৱি অন্নদানৰতেঽনঘে ।
ৱিষ্ণ্ৱানন্দপ্ৰদে মাতৰ্লক্ষ্মীদেৱি নমোঽস্তু তে ॥ ৬॥
ষট্কোণপদ্মমধ্যস্থে ষডঙ্গযুৱতীমযে ।
ব্ৰহ্মাণ্যাদিস্ৱৰূপে চ লক্ষ্মীদেৱি নমোঽস্তু তে ॥ ৭॥
দেৱি ত্ৱং চন্দ্ৰৱদনে সৰ্ৱসাম্ৰাজ্যদাযিনি ।
সৰ্ৱানন্দকৰে দেৱি লক্ষ্মীদেৱি নমোঽস্তু তে ॥ ৮॥
॥ ফলশ্ৰুতিঃ এৱং সাধনা ৱিধি ॥
পূজাকালে পঠেদ্যস্তু স্তোত্ৰমেতত্সমাহিতঃ ।
তস্য গেহে স্থিৰা লক্ষ্মীৰ্জাযতে নাত্ৰ সংশযঃ ॥ ৯॥
প্ৰাতঃকালে পঠেদ্যস্তু মন্ত্ৰপূজাপুৰঃসৰম্ ।
তস্য চান্নসমৃদ্ধিঃ স্যাদ্ৱৰ্দ্ধমানো দিনেদিনে ॥ ১০॥
যস্মৈ কস্মৈ ন দাতৱ্যং ন প্ৰকাশ্যং কদাচন ।
প্ৰকাশাত্কাৰ্যহানিঃ স্যাত্তস্মাদ্যত্নেন গোপযেত্ ॥১১॥
ত্ৰৈলোক্যমঙ্গলং নাম স্তোত্ৰমেতত্প্ৰকীৰ্তিতম্ ।
ব্ৰহ্মৱিদ্যাস্ৱৰূপঞ্চ মহৈশ্ৱৰ্যপ্ৰদাযকম্ ॥ ১২॥
পঠনাদ্ধাৰণান্মৰ্ত্যস্ত্ৰৈলোক্যৈশ্ৱৰ্যৱান্ভৱেত্ ।
যদ্ধৃত্ৱা পঠনাদ্দেৱাঃ সৰ্ৱৈশ্ৱৰ্যমৱাপ্নুযুঃ ॥ ১৩॥
ব্ৰহ্মা ৱিষ্ণুশ্চ ৰুদ্ৰশ্চ ধাৰণাত্পঠনাদ্যতঃ ।
সৃজত্যৱতি হৰত্যেৱ কল্পেকল্পে পৃথক্পৃথক্ ॥ ১৪॥
পুষ্পাঞ্জল্যষ্টকং দেৱ্যৈ মূলেনৈৱ পঠেত্ততঃ ।
যুগকালকৃতাযাস্তু পূজাযাঃ ফলমাপ্নুযাত্ ॥ ১৫॥
প্ৰীতিমন্যোন্যতঃ কৃত্ৱা কমলা নিশ্চলা গৃহে ।
ৱাণী ৱক্ত্ৰে ৱসেত্তস্য সত্যং সত্যং ন সংশযঃ ॥ ১৬॥
অষ্টোত্তৰশতঞ্চাস্য পুৰশ্চৰ্যাৱিধিঃ স্মৃতঃ ॥ ১৭॥
ভূৰ্জে ৱিলিখ্য গুলিকাং স্ৱৰ্ণস্থাং ধাৰযেদ্যদি ।
কণ্ঠে ৱা দক্ষিণে ৱাহ্যৌ সোঽপি সৰ্ৱতপোমযঃ ॥ ১৮॥
ব্ৰহ্মাস্ত্ৰাদীনি শস্ত্ৰাণি তদ্গাত্ৰং প্ৰাপ্য পাৰ্ৱতি ।
মাল্যানি কৌসুমান্যেৱ ভৱন্ত্যেৱ ন সংশযঃ ॥ ১৯॥
অস্যাপি পঠনাত্সদ্যঃ কুবেৰোঽপি ধনাধিপঃ ।
ইন্দ্ৰাদ্যাঃ সকলা দেৱা ধাৰণাত্পঠনাদ্যতঃ ॥ ২০॥
পুষ্পাঞ্জল্যষ্টকং দেৱ্যৈ মূলেনৈৱ সকৃত্পঠেত্ ।
সংৱত্সৰকৃতাযাস্তু পূজাযাঃ ফলমাপ্নুযাত্ ॥ ২১॥
যো ধাৰযতি পুণ্যাত্মা ত্ৰৈলোক্যমঙ্গলং ত্ৱিদম্ ।
স্তোত্ৰন্তু পৰমং পুণ্যং সোঽপি পুণ্যৱতাং ৱৰঃ ॥ ২২॥
সৰ্ৱৈশ্ৱৰ্যযুতো ভূত্ৱা ত্ৰৈলোক্যৱিজযী ভৱেত্ ।
পুৰুষো দক্ষিণে বাহৌ নাৰী ৱামভুজে তথা ॥ ২৩॥
ব্ৰহ্মাস্ত্ৰাদীনি শস্ত্ৰাণি নৈৱ কৃন্তন্তি তং জনম্ ।
পঠেদ্ৱা ধাৰযেদ্ৱাপি যো নৰো ভক্তিতত্পৰঃ ॥ ২৪॥
এতত্তু স্তোত্ৰমজ্ঞাত্ৱা যোঽৰ্চযেজ্জগদীশ্ৱৰীম্ ।
দাৰিদ্ৰ্যং পৰমং প্ৰাপ্য সোঽচিৰান্মৃত্যুমাপ্নুযাত্ ॥ ২৫॥
যঃ পঠেত্প্ৰাতৰুত্থায সৰ্ৱতীৰ্থফলং লভেত্ ।
যঃ পঠেদুভযোঃ সন্ধ্যোত্তস্য ৱিঘ্নো ন ৱিদ্যতে ॥ ২৬॥
ধাৰযেদ্যঃ স্ৱদেহে তু তস্য ৱিঘ্নং ন কুত্ৰচিত্ ।
ভূতপ্ৰেতপিশাচেভ্যো ভযস্তস্য ন ৱিদ্যতে ॥ ২৭॥
ৰণে চ ৰাজদ্ৱাৰে চ সৰ্ৱত্ৰ ৱিজযী ভৱেত্ ।
সৰ্ৱত্ৰ পূজামাপ্নোতি দেৱীপুত্ৰ ইৱ ক্ষিতৌ ॥ ২৮ ॥
এতত্স্তোত্ৰং মহাপুণ্যং ধৰ্মকামাৰ্থসিদ্ধিদম্ ।
যত্ৰ তত্ৰ ন ৱক্তৱ্যং গোপিতৱ্যং প্ৰযত্নতঃ ॥ ২৯॥
গোপিতং সৰ্ৱতন্ত্ৰেষু সাৰাত্সাৰং প্ৰকীৰ্তিতম্ ।
সৰ্ৱত্ৰ সুলভা ৱিদ্যা স্তোত্ৰমেতত্সুদুৰ্লভম্ ॥ ৩০॥
শঠায ভক্তিহীনায নিন্দকায মহেশ্ৱৰি ।
ন্যূনাঙ্গে অতিৰিক্তাঙ্গে ক্ৰূৰে মিথ্যাভিভাষিণে ॥ ৩১॥
যত্ৰ তত্ৰ ন ৱক্তৱ্যং মযা তু পৰিভাষিতম্ ।
দত্ৱা তেভ্যো মহেশানি নশ্যন্তি সিদ্ধযঃ ক্ৰমাত্ ॥ ৩২॥
মন্ত্ৰাঃ পৰাঙ্মুখা যান্তি শাপং দত্ৱা সুদাৰুণম্ ।
অশুভঞ্চ ভৱেত্তস্য তস্মাদ্যত্নেন গোপযেত্ ॥ ৩৩॥
গোৰোচনাকুঙ্কুমেন ভূৰ্জপত্ৰে মহেশ্ৱৰি ।
লিখিত্ৱা শুভযোগে চ ব্ৰহ্মেন্দ্ৰৌ ৱৈধৃতৌ যথা ॥ ৩৪॥
কুমাৰীং পূজযিত্ৱা তু দেৱীসূক্তং নিৱেদ্য চ ।
পঠিত্ৱা ভোজযেদ্ৱিপ্ৰান্ধনৱান্ৱেদপাৰগান্ ॥ ৩৫॥
মাসমেকং পঠেদ্যস্তু প্ৰত্যহং নিযতঃ শুচিঃ ।
দিৱা ভৱেদ্ধৱিষ্যাশী ৰাত্ৰৌ ভক্তিপৰাযণঃ ॥ ৩৬॥
তস্য সৰ্ৱাৰ্থসিদ্ধিঃ স্যাত্ সত্যংসত্যং মহেশ্ৱৰি ॥ ৩৭॥
ষট্সহস্ৰপ্ৰমাণেন প্ৰত্যহং প্ৰজপেত্সদা ।
ষণ্মাসৈৰ্ৱা ত্ৰিভিৰ্মাসৈঃ খেচৰোভৱতি ধ্ৰুৱম্ ॥ ৩৮॥
অপুত্ৰো লভতে পুত্ৰমধনো ধনৱান্ভৱেত্ ।
অৰোগী বলৱাংস্তস্য ৰাজা চ দাসতামিযাত্ ॥ ৩৯॥
য এৱং কুৰুতে ধীমান্স এৱ কমলাপতিঃ ।
স এৱ শ্ৰীমহাদেৱস্তস্য পত্নী হৰিপ্ৰিযা ॥ ৪০॥
বহুনা কিমিহোক্তেন স্তৱস্যাস্য প্ৰসাদতঃ ।
ধৰ্মাৰ্থকামমোক্ষঞ্চ লভতে নাত্ৰ সংশযঃ ॥ ৪১॥
ইতি তে কথিতং দেৱি ত্ৰৈলোক্যমঙ্গলাভিধম্ ।
লক্ষ্মীস্তোত্ৰং মহাপুণ্যং সংসাৰাৰ্ণৱতাৰকম্ ॥ ৪২॥
ঋজৱে সুচৰিত্ৰায ৱিষ্ণুভক্তিপৰায চ ।
দাতৱ্যঞ্চ প্ৰযত্নেন পৰমং গোপনং ত্ৱিদম্ ॥ ৪৩॥
॥ ইতি শ্ৰীশঙ্কৰভাষিতং ত্ৰৈলোক্যমঙ্গলনামকলক্ষ্মীস্তোত্ৰং সম্পূৰ্ণম্ ॥

Explore More