Goddess Lakshmi

ത്രൈലോക്യമങ്ഗല ലക്ഷ്മീസ്തോത്രമ്

(Trailokya Mangala Lakshmi Stotram in Malayalam)

Also known as trailokya mangala lakshmi stotra · shankara lakshmi stotram · namah kalyanade devi

Forty-four verses given by their colophon to Shankara — Shiva as the speaker, not the acharya — and named the auspiciousness of the three worlds. The opening is as plain as these hymns get, and gains from it: salutation, goddess who gives welfare; salutation to you, beloved of Hari; salutation, goddess who loves her devotees; Lakshmi Devi, salutation to you. The second verse names the one thing about her that the philosophical hymns dwell on, that her body is taken up out of maya, and then returns at once to the refrain. That refrain — Lakshmi Devi, salutation to you — closes every verse of the forty-four, so the hymn works by accumulation rather than by argument, and it is meant to be recited whole.

॥ ത്രൈലോക്യ മങ്ഗല ലക്ഷ്മീസ്തോത്രമ് ॥
॥ അഥ സ്തോത്രമ് ॥
നമഃ കല്യാണദേ ദേവി നമോഽസ്തു ഹരിവല്ലഭേ ।
നമോ ഭക്തപ്രിയേ ദേവി ലക്ഷ്മീദേവി നമോഽസ്തു തേ ॥ ൧॥
നമോ മായാഗൃഹീതാങ്ഗി നമോഽസ്തു ഹരിവല്ലഭേ ।
സര്വേശ്വരി നമസ്തുഭ്യം ലക്ഷ്മീദേവി നമോഽസ്തു തേ ॥ ൨॥
മഹാമായേ വിഷ്ണുധര്മപത്നീരൂപേ ഹരിപ്രിയേ ।
വാഞ്ഛാദാത്രി സുരേശാനി ലക്ഷ്മീദേവി നമോഽസ്തുതേ ॥ ൩॥
ഉദ്യദ്ഭാനുസഹസ്രാഭേ നയനത്രയഭൂഷിതേ ।
രത്നാധാരേ സുരേശാനി ലക്ഷ്മീദേവി നമോഽസ്തുതേ ॥ ൪॥
വിചിത്രവസനേ ദേവി ഭവദുഃഖവിനാശിനി ।
കുചഭാരനതേ ദേവി ! ലക്ഷ്മീദേവി നമോഽസ്തുതേ ॥ ൫॥
സാധകാഭീഷ്ടദേ ദേവി അന്നദാനരതേഽനഘേ ।
വിഷ്ണ്വാനന്ദപ്രദേ മാതര്ലക്ഷ്മീദേവി നമോഽസ്തു തേ ॥ ൬॥
ഷട്കോണപദ്മമധ്യസ്ഥേ ഷഡങ്ഗയുവതീമയേ ।
ബ്രഹ്മാണ്യാദിസ്വരൂപേ ച ലക്ഷ്മീദേവി നമോഽസ്തു തേ ॥ ൭॥
ദേവി ത്വം ചന്ദ്രവദനേ സര്വസാമ്രാജ്യദായിനി ।
സര്വാനന്ദകരേ ദേവി ലക്ഷ്മീദേവി നമോഽസ്തു തേ ॥ ൮॥
॥ ഫലശ്രുതിഃ ഏവം സാധനാ വിധി ॥
പൂജാകാലേ പഠേദ്യസ്തു സ്തോത്രമേതത്സമാഹിതഃ ।
തസ്യ ഗേഹേ സ്ഥിരാ ലക്ഷ്മീര്ജായതേ നാത്ര സംശയഃ ॥ ൯॥
പ്രാതഃകാലേ പഠേദ്യസ്തു മന്ത്രപൂജാപുരഃസരമ് ।
തസ്യ ചാന്നസമൃദ്ധിഃ സ്യാദ്വര്ദ്ധമാനോ ദിനേദിനേ ॥ ൧൦॥
യസ്മൈ കസ്മൈ ന ദാതവ്യം ന പ്രകാശ്യം കദാചന ।
പ്രകാശാത്കാര്യഹാനിഃ സ്യാത്തസ്മാദ്യത്നേന ഗോപയേത് ॥൧൧॥
ത്രൈലോക്യമങ്ഗലം നാമ സ്തോത്രമേതത്പ്രകീര്തിതമ് ।
ബ്രഹ്മവിദ്യാസ്വരൂപഞ്ച മഹൈശ്വര്യപ്രദായകമ് ॥ ൧൨॥
പഠനാദ്ധാരണാന്മര്ത്യസ്ത്രൈലോക്യൈശ്വര്യവാന്ഭവേത് ।
യദ്ധൃത്വാ പഠനാദ്ദേവാഃ സര്വൈശ്വര്യമവാപ്നുയുഃ ॥ ൧൩॥
ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുശ്ച രുദ്രശ്ച ധാരണാത്പഠനാദ്യതഃ ।
സൃജത്യവതി ഹരത്യേവ കല്പേകല്പേ പൃഥക്പൃഥക് ॥ ൧൪॥
പുഷ്പാഞ്ജല്യഷ്ടകം ദേവ്യൈ മൂലേനൈവ പഠേത്തതഃ ।
യുഗകാലകൃതായാസ്തു പൂജായാഃ ഫലമാപ്നുയാത് ॥ ൧൫॥
പ്രീതിമന്യോന്യതഃ കൃത്വാ കമലാ നിശ്ചലാ ഗൃഹേ ।
വാണീ വക്ത്രേ വസേത്തസ്യ സത്യം സത്യം ന സംശയഃ ॥ ൧൬॥
അഷ്ടോത്തരശതഞ്ചാസ്യ പുരശ്ചര്യാവിധിഃ സ്മൃതഃ ॥ ൧൭॥
ഭൂര്ജേ വിലിഖ്യ ഗുലികാം സ്വര്ണസ്ഥാം ധാരയേദ്യദി ।
കണ്ഠേ വാ ദക്ഷിണേ വാഹ്യൌ സോഽപി സര്വതപോമയഃ ॥ ൧൮॥
ബ്രഹ്മാസ്ത്രാദീനി ശസ്ത്രാണി തദ്ഗാത്രം പ്രാപ്യ പാര്വതി ।
മാല്യാനി കൌസുമാന്യേവ ഭവന്ത്യേവ ന സംശയഃ ॥ ൧൯॥
അസ്യാപി പഠനാത്സദ്യഃ കുബേരോഽപി ധനാധിപഃ ।
ഇന്ദ്രാദ്യാഃ സകലാ ദേവാ ധാരണാത്പഠനാദ്യതഃ ॥ ൨൦॥
പുഷ്പാഞ്ജല്യഷ്ടകം ദേവ്യൈ മൂലേനൈവ സകൃത്പഠേത് ।
സംവത്സരകൃതായാസ്തു പൂജായാഃ ഫലമാപ്നുയാത് ॥ ൨൧॥
യോ ധാരയതി പുണ്യാത്മാ ത്രൈലോക്യമങ്ഗലം ത്വിദമ് ।
സ്തോത്രന്തു പരമം പുണ്യം സോഽപി പുണ്യവതാം വരഃ ॥ ൨൨॥
സര്വൈശ്വര്യയുതോ ഭൂത്വാ ത്രൈലോക്യവിജയീ ഭവേത് ।
പുരുഷോ ദക്ഷിണേ ബാഹൌ നാരീ വാമഭുജേ തഥാ ॥ ൨൩॥
ബ്രഹ്മാസ്ത്രാദീനി ശസ്ത്രാണി നൈവ കൃന്തന്തി തം ജനമ് ।
പഠേദ്വാ ധാരയേദ്വാപി യോ നരോ ഭക്തിതത്പരഃ ॥ ൨൪॥
ഏതത്തു സ്തോത്രമജ്ഞാത്വാ യോഽര്ചയേജ്ജഗദീശ്വരീമ് ।
ദാരിദ്ര്യം പരമം പ്രാപ്യ സോഽചിരാന്മൃത്യുമാപ്നുയാത് ॥ ൨൫॥
യഃ പഠേത്പ്രാതരുത്ഥായ സര്വതീര്ഥഫലം ലഭേത് ।
യഃ പഠേദുഭയോഃ സന്ധ്യോത്തസ്യ വിഘ്നോ ന വിദ്യതേ ॥ ൨൬॥
ധാരയേദ്യഃ സ്വദേഹേ തു തസ്യ വിഘ്നം ന കുത്രചിത് ।
ഭൂതപ്രേതപിശാചേഭ്യോ ഭയസ്തസ്യ ന വിദ്യതേ ॥ ൨൭॥
രണേ ച രാജദ്വാരേ ച സര്വത്ര വിജയീ ഭവേത് ।
സര്വത്ര പൂജാമാപ്നോതി ദേവീപുത്ര ഇവ ക്ഷിതൌ ॥ ൨൮ ॥
ഏതത്സ്തോത്രം മഹാപുണ്യം ധര്മകാമാര്ഥസിദ്ധിദമ് ।
യത്ര തത്ര ന വക്തവ്യം ഗോപിതവ്യം പ്രയത്നതഃ ॥ ൨൯॥
ഗോപിതം സര്വതന്ത്രേഷു സാരാത്സാരം പ്രകീര്തിതമ് ।
സര്വത്ര സുലഭാ വിദ്യാ സ്തോത്രമേതത്സുദുര്ലഭമ് ॥ ൩൦॥
ശഠായ ഭക്തിഹീനായ നിന്ദകായ മഹേശ്വരി ।
ന്യൂനാങ്ഗേ അതിരിക്താങ്ഗേ ക്രൂരേ മിഥ്യാഭിഭാഷിണേ ॥ ൩൧॥
യത്ര തത്ര ന വക്തവ്യം മയാ തു പരിഭാഷിതമ് ।
ദത്വാ തേഭ്യോ മഹേശാനി നശ്യന്തി സിദ്ധയഃ ക്രമാത് ॥ ൩൨॥
മന്ത്രാഃ പരാങ്മുഖാ യാന്തി ശാപം ദത്വാ സുദാരുണമ് ।
അശുഭഞ്ച ഭവേത്തസ്യ തസ്മാദ്യത്നേന ഗോപയേത് ॥ ൩൩॥
ഗോരോചനാകുങ്കുമേന ഭൂര്ജപത്രേ മഹേശ്വരി ।
ലിഖിത്വാ ശുഭയോഗേ ച ബ്രഹ്മേന്ദ്രൌ വൈധൃതൌ യഥാ ॥ ൩൪॥
കുമാരീം പൂജയിത്വാ തു ദേവീസൂക്തം നിവേദ്യ ച ।
പഠിത്വാ ഭോജയേദ്വിപ്രാന്ധനവാന്വേദപാരഗാന് ॥ ൩൫॥
മാസമേകം പഠേദ്യസ്തു പ്രത്യഹം നിയതഃ ശുചിഃ ।
ദിവാ ഭവേദ്ധവിഷ്യാശീ രാത്രൌ ഭക്തിപരായണഃ ॥ ൩൬॥
തസ്യ സര്വാര്ഥസിദ്ധിഃ സ്യാത് സത്യംസത്യം മഹേശ്വരി ॥ ൩൭॥
ഷട്സഹസ്രപ്രമാണേന പ്രത്യഹം പ്രജപേത്സദാ ।
ഷണ്മാസൈര്വാ ത്രിഭിര്മാസൈഃ ഖേചരോഭവതി ധ്രുവമ് ॥ ൩൮॥
അപുത്രോ ലഭതേ പുത്രമധനോ ധനവാന്ഭവേത് ।
അരോഗീ ബലവാംസ്തസ്യ രാജാ ച ദാസതാമിയാത് ॥ ൩൯॥
യ ഏവം കുരുതേ ധീമാന്സ ഏവ കമലാപതിഃ ।
സ ഏവ ശ്രീമഹാദേവസ്തസ്യ പത്നീ ഹരിപ്രിയാ ॥ ൪൦॥
ബഹുനാ കിമിഹോക്തേന സ്തവസ്യാസ്യ പ്രസാദതഃ ।
ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷഞ്ച ലഭതേ നാത്ര സംശയഃ ॥ ൪൧॥
ഇതി തേ കഥിതം ദേവി ത്രൈലോക്യമങ്ഗലാഭിധമ് ।
ലക്ഷ്മീസ്തോത്രം മഹാപുണ്യം സംസാരാര്ണവതാരകമ് ॥ ൪൨॥
ഋജവേ സുചരിത്രായ വിഷ്ണുഭക്തിപരായ ച ।
ദാതവ്യഞ്ച പ്രയത്നേന പരമം ഗോപനം ത്വിദമ് ॥ ൪൩॥
॥ ഇതി ശ്രീശങ്കരഭാഷിതം ത്രൈലോക്യമങ്ഗലനാമകലക്ഷ്മീസ്തോത്രം സമ്പൂര്ണമ് ॥

Explore More