তীন লোক চৌদহ ভুৱন, কৰনী কা ৱিস্তাৰ ॥
শিল্পন কে সৰতাজ, আদি শিল্প কে গুৰু তুম ॥
ৱিশ্ৱকৰ্মা মহাৰাজ হমাৰে ॥
দেৱ দনুজ সবকে দুখ টাৰে ।
দীনন কে তুম হো ৰখৱাৰে ॥
চান্দ সূৰ্য নিত কৰহিং প্ৰকাশা ॥
নাথ তুম্হাৰী অদ্ভুত কৰনী ।
মহিমা অমিত জাহি নহিং বৰনী ॥
বাৰ বাৰ হৈ তুম্হেং নমামী ॥
ভৱ নিধি পডে বহুত দুখ পাযে ।
সব তজি শৰন তুম্হাৰী আযে ॥
বন্ধে কীট মৰ্কট কী নাঈম্ ॥
বন্ধন ছোৰ হমেং অপনাও ।
নিজ চৰণোং কা দাস বনাও ॥
মম উৰ বসহু নাথ ৱিজ্ঞানী ॥
সুমিৰন ভজন তুম্হাৰা ভাৱৈ ।
বুৰে কৰ্ম সে মন হট জাৱৈ ॥
ভক্ত জনন কে প্ৰাণ পিযাৰে ॥
স্ৱাৰথ ৱশ তব ভক্তি বিসাৰী ।
নাথ পডা হূং শৰণ তুম্হাৰী ॥
জন্ম জন্ম কে দুঃখ বিনসাৱৈ ॥
পুৰৱহু নাথ মনোৰথ মোৰা ।
মন ক্ৰম ৱচন দাস মৈং তোৰা ॥
কেৱল ভক্তী চহৌং তিহাৰী ॥
মঙ্গল কৰন অমঙ্গল হাৰী ।
ত্ৰিভুৱন মহিমা ৱিদিত তুম্হাৰী ॥
শৰণ শৰণ মৈং শৰণ তিহাৰী ॥
তুম সবকে গুৰু সবকে স্ৱামী ।
তুম সবহীং কে অন্তৰৱামী ॥
তুমহিং ভজৈ সো উতৰহিং পাৰা ॥
ঘট ঘট মাহিং তুম্হাৰো বাসা ।
সৰ্ৱ ঠৌৰ জিমি দীপ প্ৰকাশা ॥
ভক্ত অৰু জানী কহিএ সোঈ ॥
জগত পিতা তুমহীং হো ঈশা ।
যাতে হম ৱিনৱত জগদীশা ॥
ভক্তি আপনী হমকো দীজৈ ॥
প্ৰেম ভক্তি বিনু কৃপা ন হোঈ ।
সৰ্ৱ শাস্ত্ৰ মেং দেখৈ জোঈ ॥
জ্যোং সেদৈ ত্যোং হী গতি হোঈ ॥
জো হৰি জ্যোতি আপ প্ৰগটাঈ ।
ঘৰ ঘৰ মেং সোঈ দৰশাঈ ॥
কো লখি সকে চৰিত্ৰ তুম্হাৰে ॥
তুম সবকে প্ৰভু অন্তৰযামী ।
জীৱ বিসৰ ৰহে তুমকো স্ৱামী ॥
হোয মুক্তি জীৱন ফল পাৱৈ ॥
ডূব ন জাৱে নাৱ হমাৰী ।
হম আযে হৈং শৰণ তুম্হাৰী ॥
ভৱ সাগৰ সে কৰৌ কিনাৰে ॥
সুত পিতু মাতু ন কোঈ সঙ্ঘাতী ।
সব তজি ভজন কৰহুং দিন ৰাতী ॥
শৰণ পডা হূং নাথ তুম্হাৰী ॥
ৱিশ্ৱকৰ্মা হী ব্ৰহ্ম কহাৱৈ ।
ৱিশ্ৱকৰ্মা সব সৃষ্টি ৰচাৱৈ ॥
সুফল কাজ হোং বীসোং বীসা ॥
চালিস দিন জো ধ্যান লগাৱৈ ।
ৰাজদ্ৰোহ সে মুক্তি পাৱৈ ॥
চালীসা মেং জো মন লাৱৈ ॥
ধূপ দেয অৰু জপৈ হমেশা ।
ফিৰ নহিং পাৱৈ দুঃখ লৱলেশা ॥
হোয মুক্ত জগ ফিৰ নহিং আৱৈ ॥
উসকে জীৱন কা ৰখৱাৰা ।
ৰহে নিত্য ৱিশ্ৱকৰ্মা প্যাৰা ॥
বসৈ হ্ৰদয ৱিশ্ৱকৰ্মা জাকে ॥
নাথ তুম্হাৰী কৃপা বিন, কেহি ৱিধি উতৰূং পাৰ ॥
হাথ জোড ৱিনতী কৰূং, ধৰুং চৰণ মাথ ।
পূৰ্ণ হোয মম কামনা, যহ ৱৰ দীজৈ কৰ্তাৰ ॥
