Lord Brahma

ബ്രഹ്മാ ചാലീസാ

(Brahma Chalisa in Malayalam)

Also known as jaya brahma jaya svayambhu caturanana sukhamula

A Hindi chalisa to Brahma which spends its middle on the one story that explains why he has almost no temples. He is described first in the ordinary way — four faces, four arms, red-bodied, white-bearded, in white cloth with the sacred thread, Savitri for a wife and Sarasvati for a daughter — and then the narrative begins. Seated on the lotus, he looks about and concludes that there is nobody else in the world; he takes hold of the lotus stalk and vows to find its end; he travels it for crores of years and cannot; and out of that failure he decides that everything must be contained in himself, and grows proud. A voice from the sky corrects him, and he goes down the stalk to find Vishnu asleep. The chalisa is unusually frank about it, and closes at Pushkar, the one place that is his.

॥ ദോഹാ ॥
ജയ ബ്രഹ്മാ ജയ സ്വയമ്ഭൂ, ചതുരാനന സുഖമൂല।
കരഹു കൃപാ നിജ ദാസ പൈ, രഹഹു സദാ അനുകൂല॥
തുമ സൃജക ബ്രഹ്മാണ്ഡ കേ, അജ വിധി ഘാതാ നാമ।
വിശ്വവിധാതാ കീജിയേ, ജന പൈ കൃപാ ലലാമ॥
॥ ചൌപാഈ ॥
ജയ ജയ കമലാസാന ജഗമൂലാ।
രഹഹു സദാ ജനപൈ അനുകൂലാ॥
രുപ ചതുര്ഭുജ പരമ സുഹാവന।
തുമ്ഹേം അഹൈം ചതുര്ദിക ആനന॥
രക്തവര്ണ തവ സുഭഗ ശരീരാ।
മസ്തക ജടാജുട ഗംഭീരാ॥
താകേ ഊപര മുകുട ബിരാജൈ।
ദാഢീ ശ്വേത മഹാഛവി ഛാജൈ॥
ശ്വേതവസ്ത്ര ധാരേ തുമ സുന്ദര।
ഹൈ യജ്ഞോപവീത അതി മനഹര॥
കാനന കുണ്ഡല സുഭഗ ബിരാജഹിം।
ഗല മോതിന കീ മാലാ രാജഹിം॥
ചാരിഹു വേദ തുമ്ഹീം പ്രഗടായേ।
ദിവ്യ ജ്ഞാന ത്രിഭുവനഹിം സിഖായേ॥
ബ്രഹ്മലോക ശുഭ ധാമ തുമ്ഹാരാ।
അഖില ഭുവന മഹഁ യശ ബിസ്താരാ॥
അര്ദ്ധാംഗിനി തവ ഹൈ സാവിത്രീ।
അപര നാമ ഹിയേ ഗായത്രീ॥
സരസ്വതീ തബ സുതാ മനോഹര।
വീണാ വാദിനി സബ വിധി മുന്ദര॥
കമലാസന പര രഹേ ബിരാജേ।
തുമ ഹരിഭക്തി സാജ സബ സാജേ॥
ക്ഷീര സിന്ധു സോവത സുരഭൂപാ।
നാഭി കമല ഭോ പ്രഗട അനൂപാ॥
തേഹി പര തുമ ആസീന കൃപാലാ।
സദാ കരഹു സന്തന പ്രതിപാലാ॥
ഏക ബാര കീ കഥാ പ്രചാരീ।
തുമ കഹഁ മോഹ ഭയേഉ മന ഭാരീ॥
കമലാസന ലഖി കീന്ഹ ബിചാരാ।
ഔര ന കോഉ അഹൈ സംസാരാ॥
തബ തുമ കമലനാല ഗഹി ലീന്ഹാ।
അന്ത ബിലോകന കര പ്രണ കീന്ഹാ॥
കോടിക വര്ഷ ഗയേ യഹി ഭാംതീ।
ഭ്രമത ഭ്രമത ബീതേ ദിന രാതീ॥
പൈ തുമ താകര അന്ത ന പായേ।
ഹ്വൈ നിരാശ അതിശയ ദുഃഖിയായേ॥
പുനി ബിചാര മന മഹഁ യഹ കീന്ഹാ।
മഹാപഘ യഹ അതി പ്രാചീന॥
യാകോ ജന്മ ഭയോ കോ കാരന।
തബഹീം മോഹി കരയോ യഹ ധാരന॥
അഖില ഭുവന മഹഁ കഹഁ കോഈ നാഹീം।
സബ കുഛ അഹൈ നിഹിത മോ മാഹീം॥
യഹ നിശ്ചയ കരി ഗരബ ബഢായോ।
നിജ കഹഁ ബ്രഹ്മ മാനി സുഖപായേ॥
ഗഗന ഗിരാ തബ ഭഈ ഗംഭീരാ।
ബ്രഹ്മാ വചന സുനഹു ധരി ധീരാ॥
സകല സൃഷ്ടി കര സ്വാമീ ജോഈ।
ബ്രഹ്മ അനാദി അലഖ ഹൈ സോഈ॥
നിജ ഇച്ഛാ ഇന സബ നിരമായേ।
ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണു മഹേശ ബനായേ॥
സൃഷ്ടി ലാഗി പ്രഗടേ ത്രയദേവാ।
സബ ജഗ ഇനകീ കരിഹൈ സേവാ॥
മഹാപഘ ജോ തുമ്ഹരോ ആസന।
താ പൈ അഹൈ വിഷ്ണു കോ ശാസന॥
വിഷ്ണു നാഭിതേം പ്രഗട്യോ ആഈ।
തുമ കഹഁ സത്യ ദീന്ഹ സമുഝാഈ॥
ഭൌടഹു ജാഈ വിഷ്ണു ഹിതമാനീ।
യഹ കഹി ബന്ദ ഭഈ നഭവാനീ॥
താഹി ശ്രവണ കഹി അചരജ മാനാ।
പുനി ചതുരാനന കീന്ഹ പയാനാ॥
കമല നാല ധരി നീചേ ആവാ।
തഹാം വിഷ്ണു കേ ദര്ശന പാവാ॥
ശയന കരത ദേഖേ സുരഭൂപാ।
ശ്യായമവര്ണ തനു പരമ അനൂപാ॥
സോഹത ചതുര്ഭുജാ അതിസുന്ദര।
ക്രീടമുകട രാജത മസ്തക പര॥
ഗല ബൈജന്തീ മാല ബിരാജൈ।
കോടി സൂര്യ കീ ശോഭാ ലാജൈ॥
ശംഖ ചക്ര അരു ഗദാ മനോഹര।
ശേഷ നാഗ ശയ്യാ അതി മനഹര॥
ദിവ്യരുപ ലഖി കീന്ഹ പ്രണാമൂ।
ഹര്ഷിത ഭേ ശ്രീപതി സുഖ ധാമൂ॥
ബഹു വിധി വിനയ കീന്ഹ ചതുരാനന।
തബ ലക്ഷ്മീ പതി കഹേഉ മുദിത മന॥
ബ്രഹ്മാ ദൂരി കരഹു അഭിമാനാ।
ബ്രഹ്മാരുപ ഹമ ദോഉ സമാനാ॥
തീജേ ശ്രീ ശിവശംകര ആഹീം।
ബ്രഹ്മരുപ സബ ത്രിഭുവന മാംഹീ॥
തുമ സോം ഹോഈ സൃഷ്ടി വിസ്താരാ।
ഹമ പാലന കരിഹൈം സംസാരാ॥
ശിവ സംഹാര കരഹിം സബ കേരാ।
ഹമ തീനഹും കഹഁ കാജ ധനേരാ॥
അഗുണരുപ ശ്രീ ബ്രഹ്മാ ബഖാനഹു।
നിരാകാര തിനകഹഁ തുമ ജാനഹു॥
ഹമ സാകാര രുപ ത്രയദേവാ।
കരിഹൈം സദാ ബ്രഹ്മ കീ സേവാ॥
യഹ സുനി ബ്രഹ്മാ പരമ സിഹായേ।
പരബ്രഹ്മ കേ യശ അതി ഗായേ॥
സോ സബ വിദിത വേദ കേ നാമാ।
മുക്തി രുപ സോ പരമ ലലാമാ॥
യഹി വിധി പ്രഭു ഭോ ജനമ തുമ്ഹാരാ।
പുനി തുമ പ്രഗട കീന്ഹ സംസാരാ॥
നാമ പിതാമഹ സുന്ദര പായേഉ।
ജഡ ചേതന സബ കഹഁ നിരമായേഉ॥
ലീന്ഹ അനേക ബാര അവതാരാ।
സുന്ദര സുയശ ജഗത വിസ്താരാ॥
ദേവദനുജ സബ തുമ കഹഁ ധ്യാവഹിം।
മനവാംഛിത തുമ സന സബ പാവഹിം॥
ജോ കോഉ ധ്യാന ധരൈ നര നാരീ।
താകീ ആസ പുജാവഹു സാരീ॥
പുഷ്കര തീര്ഥ പരമ സുഖദാഈ।
തഹഁ തുമ ബസഹു സദാ സുരരാഈ॥
കുണ്ഡ നഹാഇ കരഹി ജോ പൂജന।
താ കര ദൂര ഹോഈ സബ ദൂഷണ॥

Explore More