Lord Brahma

ବ୍ରହ୍ମା ଚାଲୀସା

(Brahma Chalisa in Odia)

Also known as jaya brahma jaya svayambhu caturanana sukhamula

A Hindi chalisa to Brahma which spends its middle on the one story that explains why he has almost no temples. He is described first in the ordinary way — four faces, four arms, red-bodied, white-bearded, in white cloth with the sacred thread, Savitri for a wife and Sarasvati for a daughter — and then the narrative begins. Seated on the lotus, he looks about and concludes that there is nobody else in the world; he takes hold of the lotus stalk and vows to find its end; he travels it for crores of years and cannot; and out of that failure he decides that everything must be contained in himself, and grows proud. A voice from the sky corrects him, and he goes down the stalk to find Vishnu asleep. The chalisa is unusually frank about it, and closes at Pushkar, the one place that is his.

॥ ଦୋହା ॥
ଜଯ ବ୍ରହ୍ମା ଜଯ ସ୍ଵଯମ୍ଭୂ, ଚତୁରାନନ ସୁଖମୂଲ।
କରହୁ କୃପା ନିଜ ଦାସ ପୈ, ରହହୁ ସଦା ଅନୁକୂଲ॥
ତୁମ ସୃଜକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ କେ, ଅଜ ଵିଧି ଘାତା ନାମ।
ଵିଶ୍ଵଵିଧାତା କୀଜିଯେ, ଜନ ପୈ କୃପା ଲଲାମ॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ଜଯ ଜଯ କମଲାସାନ ଜଗମୂଲା।
ରହହୁ ସଦା ଜନପୈ ଅନୁକୂଲା॥
ରୁପ ଚତୁର୍ଭୁଜ ପରମ ସୁହାଵନ।
ତୁମ୍ହେଂ ଅହୈଂ ଚତୁର୍ଦିକ ଆନନ॥
ରକ୍ତଵର୍ଣ ତଵ ସୁଭଗ ଶରୀରା।
ମସ୍ତକ ଜଟାଜୁଟ ଗଂଭୀରା॥
ତାକେ ଊପର ମୁକୁଟ ବିରାଜୈ।
ଦାଢୀ ଶ୍ଵେତ ମହାଛଵି ଛାଜୈ॥
ଶ୍ଵେତଵସ୍ତ୍ର ଧାରେ ତୁମ ସୁନ୍ଦର।
ହୈ ଯଜ୍ଞୋପଵୀତ ଅତି ମନହର॥
କାନନ କୁଣ୍ଡଲ ସୁଭଗ ବିରାଜହିଂ।
ଗଲ ମୋତିନ କୀ ମାଲା ରାଜହିଂ॥
ଚାରିହୁ ଵେଦ ତୁମ୍ହୀଂ ପ୍ରଗଟାଯେ।
ଦିଵ୍ଯ ଜ୍ଞାନ ତ୍ରିଭୁଵନହିଂ ସିଖାଯେ॥
ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ଶୁଭ ଧାମ ତୁମ୍ହାରା।
ଅଖିଲ ଭୁଵନ ମହଁ ଯଶ ବିସ୍ତାରା॥
ଅର୍ଦ୍ଧାଂଗିନି ତଵ ହୈ ସାଵିତ୍ରୀ।
ଅପର ନାମ ହିଯେ ଗାଯତ୍ରୀ॥
ସରସ୍ଵତୀ ତବ ସୁତା ମନୋହର।
ଵୀଣା ଵାଦିନି ସବ ଵିଧି ମୁନ୍ଦର॥
କମଲାସନ ପର ରହେ ବିରାଜେ।
ତୁମ ହରିଭକ୍ତି ସାଜ ସବ ସାଜେ॥
କ୍ଷୀର ସିନ୍ଧୁ ସୋଵତ ସୁରଭୂପା।
ନାଭି କମଲ ଭୋ ପ୍ରଗଟ ଅନୂପା॥
ତେହି ପର ତୁମ ଆସୀନ କୃପାଲା।
ସଦା କରହୁ ସନ୍ତନ ପ୍ରତିପାଲା॥
ଏକ ବାର କୀ କଥା ପ୍ରଚାରୀ।
ତୁମ କହଁ ମୋହ ଭଯେଉ ମନ ଭାରୀ॥
କମଲାସନ ଲଖି କୀନ୍ହ ବିଚାରା।
ଔର ନ କୋଉ ଅହୈ ସଂସାରା॥
ତବ ତୁମ କମଲନାଲ ଗହି ଲୀନ୍ହା।
ଅନ୍ତ ବିଲୋକନ କର ପ୍ରଣ କୀନ୍ହା॥
କୋଟିକ ଵର୍ଷ ଗଯେ ଯହି ଭାଂତୀ।
ଭ୍ରମତ ଭ୍ରମତ ବୀତେ ଦିନ ରାତୀ॥
ପୈ ତୁମ ତାକର ଅନ୍ତ ନ ପାଯେ।
ହ୍ଵୈ ନିରାଶ ଅତିଶଯ ଦୁଃଖିଯାଯେ॥
ପୁନି ବିଚାର ମନ ମହଁ ଯହ କୀନ୍ହା।
ମହାପଘ ଯହ ଅତି ପ୍ରାଚୀନ॥
ଯାକୋ ଜନ୍ମ ଭଯୋ କୋ କାରନ।
ତବହୀଂ ମୋହି କରଯୋ ଯହ ଧାରନ॥
ଅଖିଲ ଭୁଵନ ମହଁ କହଁ କୋଈ ନାହୀଂ।
ସବ କୁଛ ଅହୈ ନିହିତ ମୋ ମାହୀଂ॥
ଯହ ନିଶ୍ଚଯ କରି ଗରବ ବଢାଯୋ।
ନିଜ କହଁ ବ୍ରହ୍ମ ମାନି ସୁଖପାଯେ॥
ଗଗନ ଗିରା ତବ ଭଈ ଗଂଭୀରା।
ବ୍ରହ୍ମା ଵଚନ ସୁନହୁ ଧରି ଧୀରା॥
ସକଲ ସୃଷ୍ଟି କର ସ୍ଵାମୀ ଜୋଈ।
ବ୍ରହ୍ମ ଅନାଦି ଅଲଖ ହୈ ସୋଈ॥
ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଇନ ସବ ନିରମାଯେ।
ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁ ମହେଶ ବନାଯେ॥
ସୃଷ୍ଟି ଲାଗି ପ୍ରଗଟେ ତ୍ରଯଦେଵା।
ସବ ଜଗ ଇନକୀ କରିହୈ ସେଵା॥
ମହାପଘ ଜୋ ତୁମ୍ହରୋ ଆସନ।
ତା ପୈ ଅହୈ ଵିଷ୍ଣୁ କୋ ଶାସନ॥
ଵିଷ୍ଣୁ ନାଭିତେଂ ପ୍ରଗଟ୍ଯୋ ଆଈ।
ତୁମ କହଁ ସତ୍ଯ ଦୀନ୍ହ ସମୁଝାଈ॥
ଭୌଟହୁ ଜାଈ ଵିଷ୍ଣୁ ହିତମାନୀ।
ଯହ କହି ବନ୍ଦ ଭଈ ନଭଵାନୀ॥
ତାହି ଶ୍ରଵଣ କହି ଅଚରଜ ମାନା।
ପୁନି ଚତୁରାନନ କୀନ୍ହ ପଯାନା॥
କମଲ ନାଲ ଧରି ନୀଚେ ଆଵା।
ତହାଂ ଵିଷ୍ଣୁ କେ ଦର୍ଶନ ପାଵା॥
ଶଯନ କରତ ଦେଖେ ସୁରଭୂପା।
ଶ୍ଯାଯମଵର୍ଣ ତନୁ ପରମ ଅନୂପା॥
ସୋହତ ଚତୁର୍ଭୁଜା ଅତିସୁନ୍ଦର।
କ୍ରୀଟମୁକଟ ରାଜତ ମସ୍ତକ ପର॥
ଗଲ ବୈଜନ୍ତୀ ମାଲ ବିରାଜୈ।
କୋଟି ସୂର୍ଯ କୀ ଶୋଭା ଲାଜୈ॥
ଶଂଖ ଚକ୍ର ଅରୁ ଗଦା ମନୋହର।
ଶେଷ ନାଗ ଶଯ୍ଯା ଅତି ମନହର॥
ଦିଵ୍ଯରୁପ ଲଖି କୀନ୍ହ ପ୍ରଣାମୂ।
ହର୍ଷିତ ଭେ ଶ୍ରୀପତି ସୁଖ ଧାମୂ॥
ବହୁ ଵିଧି ଵିନଯ କୀନ୍ହ ଚତୁରାନନ।
ତବ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପତି କହେଉ ମୁଦିତ ମନ॥
ବ୍ରହ୍ମା ଦୂରି କରହୁ ଅଭିମାନା।
ବ୍ରହ୍ମାରୁପ ହମ ଦୋଉ ସମାନା॥
ତୀଜେ ଶ୍ରୀ ଶିଵଶଂକର ଆହୀଂ।
ବ୍ରହ୍ମରୁପ ସବ ତ୍ରିଭୁଵନ ମାଂହୀ॥
ତୁମ ସୋଂ ହୋଈ ସୃଷ୍ଟି ଵିସ୍ତାରା।
ହମ ପାଲନ କରିହୈଂ ସଂସାରା॥
ଶିଵ ସଂହାର କରହିଂ ସବ କେରା।
ହମ ତୀନହୁଂ କହଁ କାଜ ଧନେରା॥
ଅଗୁଣରୁପ ଶ୍ରୀ ବ୍ରହ୍ମା ବଖାନହୁ।
ନିରାକାର ତିନକହଁ ତୁମ ଜାନହୁ॥
ହମ ସାକାର ରୁପ ତ୍ରଯଦେଵା।
କରିହୈଂ ସଦା ବ୍ରହ୍ମ କୀ ସେଵା॥
ଯହ ସୁନି ବ୍ରହ୍ମା ପରମ ସିହାଯେ।
ପରବ୍ରହ୍ମ କେ ଯଶ ଅତି ଗାଯେ॥
ସୋ ସବ ଵିଦିତ ଵେଦ କେ ନାମା।
ମୁକ୍ତି ରୁପ ସୋ ପରମ ଲଲାମା॥
ଯହି ଵିଧି ପ୍ରଭୁ ଭୋ ଜନମ ତୁମ୍ହାରା।
ପୁନି ତୁମ ପ୍ରଗଟ କୀନ୍ହ ସଂସାରା॥
ନାମ ପିତାମହ ସୁନ୍ଦର ପାଯେଉ।
ଜଡ ଚେତନ ସବ କହଁ ନିରମାଯେଉ॥
ଲୀନ୍ହ ଅନେକ ବାର ଅଵତାରା।
ସୁନ୍ଦର ସୁଯଶ ଜଗତ ଵିସ୍ତାରା॥
ଦେଵଦନୁଜ ସବ ତୁମ କହଁ ଧ୍ଯାଵହିଂ।
ମନଵାଂଛିତ ତୁମ ସନ ସବ ପାଵହିଂ॥
ଜୋ କୋଉ ଧ୍ଯାନ ଧରୈ ନର ନାରୀ।
ତାକୀ ଆସ ପୁଜାଵହୁ ସାରୀ॥
ପୁଷ୍କର ତୀର୍ଥ ପରମ ସୁଖଦାଈ।
ତହଁ ତୁମ ବସହୁ ସଦା ସୁରରାଈ॥
କୁଣ୍ଡ ନହାଇ କରହି ଜୋ ପୂଜନ।
ତା କର ଦୂର ହୋଈ ସବ ଦୂଷଣ॥

Explore More