Lord Brahma

బ్రహ్మా చాలీసా

(Brahma Chalisa in Telugu)

Also known as jaya brahma jaya svayambhu caturanana sukhamula

A Hindi chalisa to Brahma which spends its middle on the one story that explains why he has almost no temples. He is described first in the ordinary way — four faces, four arms, red-bodied, white-bearded, in white cloth with the sacred thread, Savitri for a wife and Sarasvati for a daughter — and then the narrative begins. Seated on the lotus, he looks about and concludes that there is nobody else in the world; he takes hold of the lotus stalk and vows to find its end; he travels it for crores of years and cannot; and out of that failure he decides that everything must be contained in himself, and grows proud. A voice from the sky corrects him, and he goes down the stalk to find Vishnu asleep. The chalisa is unusually frank about it, and closes at Pushkar, the one place that is his.

॥ దోహా ॥
జయ బ్రహ్మా జయ స్వయమ్భూ, చతురానన సుఖమూల।
కరహు కృపా నిజ దాస పై, రహహు సదా అనుకూల॥
తుమ సృజక బ్రహ్మాణ్డ కే, అజ విధి ఘాతా నామ।
విశ్వవిధాతా కీజియే, జన పై కృపా లలామ॥
॥ చౌపాఈ ॥
జయ జయ కమలాసాన జగమూలా।
రహహు సదా జనపై అనుకూలా॥
రుప చతుర్భుజ పరమ సుహావన।
తుమ్హేం అహైం చతుర్దిక ఆనన॥
రక్తవర్ణ తవ సుభగ శరీరా।
మస్తక జటాజుట గంభీరా॥
తాకే ఊపర ముకుట బిరాజై।
దాఢీ శ్వేత మహాఛవి ఛాజై॥
శ్వేతవస్త్ర ధారే తుమ సున్దర।
హై యజ్ఞోపవీత అతి మనహర॥
కానన కుణ్డల సుభగ బిరాజహిం।
గల మోతిన కీ మాలా రాజహిం॥
చారిహు వేద తుమ్హీం ప్రగటాయే।
దివ్య జ్ఞాన త్రిభువనహిం సిఖాయే॥
బ్రహ్మలోక శుభ ధామ తుమ్హారా।
అఖిల భువన మహఁ యశ బిస్తారా॥
అర్ద్ధాంగిని తవ హై సావిత్రీ।
అపర నామ హియే గాయత్రీ॥
సరస్వతీ తబ సుతా మనోహర।
వీణా వాదిని సబ విధి మున్దర॥
కమలాసన పర రహే బిరాజే।
తుమ హరిభక్తి సాజ సబ సాజే॥
క్షీర సిన్ధు సోవత సురభూపా।
నాభి కమల భో ప్రగట అనూపా॥
తేహి పర తుమ ఆసీన కృపాలా।
సదా కరహు సన్తన ప్రతిపాలా॥
ఏక బార కీ కథా ప్రచారీ।
తుమ కహఁ మోహ భయేఉ మన భారీ॥
కమలాసన లఖి కీన్హ బిచారా।
ఔర న కోఉ అహై సంసారా॥
తబ తుమ కమలనాల గహి లీన్హా।
అన్త బిలోకన కర ప్రణ కీన్హా॥
కోటిక వర్ష గయే యహి భాంతీ।
భ్రమత భ్రమత బీతే దిన రాతీ॥
పై తుమ తాకర అన్త న పాయే।
హ్వై నిరాశ అతిశయ దుఃఖియాయే॥
పుని బిచార మన మహఁ యహ కీన్హా।
మహాపఘ యహ అతి ప్రాచీన॥
యాకో జన్మ భయో కో కారన।
తబహీం మోహి కరయో యహ ధారన॥
అఖిల భువన మహఁ కహఁ కోఈ నాహీం।
సబ కుఛ అహై నిహిత మో మాహీం॥
యహ నిశ్చయ కరి గరబ బఢాయో।
నిజ కహఁ బ్రహ్మ మాని సుఖపాయే॥
గగన గిరా తబ భఈ గంభీరా।
బ్రహ్మా వచన సునహు ధరి ధీరా॥
సకల సృష్టి కర స్వామీ జోఈ।
బ్రహ్మ అనాది అలఖ హై సోఈ॥
నిజ ఇచ్ఛా ఇన సబ నిరమాయే।
బ్రహ్మా విష్ణు మహేశ బనాయే॥
సృష్టి లాగి ప్రగటే త్రయదేవా।
సబ జగ ఇనకీ కరిహై సేవా॥
మహాపఘ జో తుమ్హరో ఆసన।
తా పై అహై విష్ణు కో శాసన॥
విష్ణు నాభితేం ప్రగట్యో ఆఈ।
తుమ కహఁ సత్య దీన్హ సముఝాఈ॥
భౌటహు జాఈ విష్ణు హితమానీ।
యహ కహి బన్ద భఈ నభవానీ॥
తాహి శ్రవణ కహి అచరజ మానా।
పుని చతురానన కీన్హ పయానా॥
కమల నాల ధరి నీచే ఆవా।
తహాం విష్ణు కే దర్శన పావా॥
శయన కరత దేఖే సురభూపా।
శ్యాయమవర్ణ తను పరమ అనూపా॥
సోహత చతుర్భుజా అతిసున్దర।
క్రీటముకట రాజత మస్తక పర॥
గల బైజన్తీ మాల బిరాజై।
కోటి సూర్య కీ శోభా లాజై॥
శంఖ చక్ర అరు గదా మనోహర।
శేష నాగ శయ్యా అతి మనహర॥
దివ్యరుప లఖి కీన్హ ప్రణామూ।
హర్షిత భే శ్రీపతి సుఖ ధామూ॥
బహు విధి వినయ కీన్హ చతురానన।
తబ లక్ష్మీ పతి కహేఉ ముదిత మన॥
బ్రహ్మా దూరి కరహు అభిమానా।
బ్రహ్మారుప హమ దోఉ సమానా॥
తీజే శ్రీ శివశంకర ఆహీం।
బ్రహ్మరుప సబ త్రిభువన మాంహీ॥
తుమ సోం హోఈ సృష్టి విస్తారా।
హమ పాలన కరిహైం సంసారా॥
శివ సంహార కరహిం సబ కేరా।
హమ తీనహుం కహఁ కాజ ధనేరా॥
అగుణరుప శ్రీ బ్రహ్మా బఖానహు।
నిరాకార తినకహఁ తుమ జానహు॥
హమ సాకార రుప త్రయదేవా।
కరిహైం సదా బ్రహ్మ కీ సేవా॥
యహ సుని బ్రహ్మా పరమ సిహాయే।
పరబ్రహ్మ కే యశ అతి గాయే॥
సో సబ విదిత వేద కే నామా।
ముక్తి రుప సో పరమ లలామా॥
యహి విధి ప్రభు భో జనమ తుమ్హారా।
పుని తుమ ప్రగట కీన్హ సంసారా॥
నామ పితామహ సున్దర పాయేఉ।
జడ చేతన సబ కహఁ నిరమాయేఉ॥
లీన్హ అనేక బార అవతారా।
సున్దర సుయశ జగత విస్తారా॥
దేవదనుజ సబ తుమ కహఁ ధ్యావహిం।
మనవాంఛిత తుమ సన సబ పావహిం॥
జో కోఉ ధ్యాన ధరై నర నారీ।
తాకీ ఆస పుజావహు సారీ॥
పుష్కర తీర్థ పరమ సుఖదాఈ।
తహఁ తుమ బసహు సదా సురరాఈ॥
కుణ్డ నహాఇ కరహి జో పూజన।
తా కర దూర హోఈ సబ దూషణ॥

Explore More