કરહૂ કૃપા નિજ દાસ પર, રહહૂ સદા અનૂકૂલ॥
જય જનની જગદીશ્વરી, કહ કર બારમ્બાર।
જગદમ્બા કરણી સુયશ, વરણઉ મતિ અનુસાર॥
મહિમા અકથન જાય બખાની॥
નમો નમો મેહાઈ કરણી।
નમો નમો અમ્બે દુઃખ હરણી॥
દુઃખ કો હરણિ સુખ કિ દાતા॥
નિરંકાર હૈ જ્યોતિ તુમ્હારી।
તિહૂં લોક ફૈલિ ઉજિયારો॥
મન વાંછિત સોઈ ફલ પાવે॥
ધૌલાગઢ મેં આપ વિરાજો।
સિંહ સવારી સન્મુખ સાજો॥
મારે અસુર સકલ અભિમાની॥
ગ્રામ સુઆપ નામ સુખકારી।
ચારણ વંશ કરણી અવતારી॥
જાકી મહિમા કહી ન જાઈ॥
જબ ભક્તોં ને સુમિરણ કીન્હા।
તાહી સમય અભય કરિ દીન્હા॥
ડૂબત જલ મેં નાવ બચાઈ॥
જબ કાન્હે ન કુમતિ બિચારી।
કેહરિ રૂપ ધરયો મહતારી॥
જાકી કથા જગત મેં છાઈ॥
નેડી જી શુભ ધામ તુમ્હારો।
દર્શન કરિ મન હોય સુખારો॥
ગલ રાજે પુષ્પ કી માલા॥
શેખોજી પર કિરપા કીન્હી।
ક્ષુધા મિટાય અભય કર દીન્હા॥
કારજ સબિ સુલભ કર દીન્હા॥
દેશનોક પાવન થલ ભારી।
સુન્દર મંદિર કી છવિ ન્યારી॥
નિખરત હી ત્રય તાપ નશાતી॥
કીન્હી યહાઁ તપસ્યા આકર।
નામ ઉજાગર સબ સુખ સાગર॥
ભવ સાગર સે પાર કરઇયા॥
બાર બાર ધ્યાઊં જગદમ્બા।
કીજે દયા કરો ન વિલમ્બા॥
નિજ સુત કો જીવિત કરિ લીન્હા॥
તાહિ સમય મર્યાદ બનાઈ।
તુમ પહ મમ વંશજ નહિ આઈ॥
મૂષક તે પુનિ માનુષ તન ધરિ હૈ॥
દિપોજી કો દર્શન દીન્હા।
નિજ લિલા સે અવગત કીન્હા॥
દો નૈનન કી જ્યોતિ દીન્હી॥
ચરિત અમિત અતિ કીન્હ અપારા।
જાકો યશ છાયો સંસારા॥
મગન ભક્ત જન કરત આરતી॥
ભીડ પડી ભક્તોં પર જબ હી।
ભઈ સહાય ભવાની તબ હી॥
સબ અપરાધ ક્ષમા કર દીજે॥
મોકો માતુ કષ્ટ અતિ ઘેરો।
તુમ બિન કૌન હરે દુઃખ મેરો॥
તાકર સબ વિધિ હો કલ્યાણ॥
નિશિ વાસર પૂજહિં નર-નારી।
તિનકો સદા કરહૂં રખવારી॥
પાર કરહુ કરણી મહતારી॥
કંહ લગી વર્ણઊ કથા તિહારી।
લિખત લેખની થકત હમારી॥
સુખ સમ્પત્તિ નવ નિધિ કર દીજૈ॥
જો યહ પાઠ કરે હમેશા।
તાકે તન નહિ રહે કલેશા॥
ઉનકે તાપ માત સબ હરઈ॥
ગુણ ગાથા ગાઊં કર જોરે।
હરહ માત સબ સંકટ મોરે॥
મન મંદિર મેં બાસ કરો મૈયા, દૂર કરો અજ્ઞાન॥
