కరహూ కృపా నిజ దాస పర, రహహూ సదా అనూకూల॥
జయ జననీ జగదీశ్వరీ, కహ కర బారమ్బార।
జగదమ్బా కరణీ సుయశ, వరణఉ మతి అనుసార॥
మహిమా అకథన జాయ బఖానీ॥
నమో నమో మేహాఈ కరణీ।
నమో నమో అమ్బే దుఃఖ హరణీ॥
దుఃఖ కో హరణి సుఖ కి దాతా॥
నిరంకార హై జ్యోతి తుమ్హారీ।
తిహూం లోక ఫైలి ఉజియారో॥
మన వాంఛిత సోఈ ఫల పావే॥
ధౌలాగఢ మేం ఆప విరాజో।
సింహ సవారీ సన్ముఖ సాజో॥
మారే అసుర సకల అభిమానీ॥
గ్రామ సుఆప నామ సుఖకారీ।
చారణ వంశ కరణీ అవతారీ॥
జాకీ మహిమా కహీ న జాఈ॥
జబ భక్తోం నే సుమిరణ కీన్హా।
తాహీ సమయ అభయ కరి దీన్హా॥
డూబత జల మేం నావ బచాఈ॥
జబ కాన్హే న కుమతి బిచారీ।
కేహరి రూప ధరయో మహతారీ॥
జాకీ కథా జగత మేం ఛాఈ॥
నేడీ జీ శుభ ధామ తుమ్హారో।
దర్శన కరి మన హోయ సుఖారో॥
గల రాజే పుష్ప కీ మాలా॥
శేఖోజీ పర కిరపా కీన్హీ।
క్షుధా మిటాయ అభయ కర దీన్హా॥
కారజ సబి సులభ కర దీన్హా॥
దేశనోక పావన థల భారీ।
సున్దర మందిర కీ ఛవి న్యారీ॥
నిఖరత హీ త్రయ తాప నశాతీ॥
కీన్హీ యహాఁ తపస్యా ఆకర।
నామ ఉజాగర సబ సుఖ సాగర॥
భవ సాగర సే పార కరఇయా॥
బార బార ధ్యాఊం జగదమ్బా।
కీజే దయా కరో న విలమ్బా॥
నిజ సుత కో జీవిత కరి లీన్హా॥
తాహి సమయ మర్యాద బనాఈ।
తుమ పహ మమ వంశజ నహి ఆఈ॥
మూషక తే పుని మానుష తన ధరి హై॥
దిపోజీ కో దర్శన దీన్హా।
నిజ లిలా సే అవగత కీన్హా॥
దో నైనన కీ జ్యోతి దీన్హీ॥
చరిత అమిత అతి కీన్హ అపారా।
జాకో యశ ఛాయో సంసారా॥
మగన భక్త జన కరత ఆరతీ॥
భీడ పడీ భక్తోం పర జబ హీ।
భఈ సహాయ భవానీ తబ హీ॥
సబ అపరాధ క్షమా కర దీజే॥
మోకో మాతు కష్ట అతి ఘేరో।
తుమ బిన కౌన హరే దుఃఖ మేరో॥
తాకర సబ విధి హో కల్యాణ॥
నిశి వాసర పూజహిం నర-నారీ।
తినకో సదా కరహూం రఖవారీ॥
పార కరహు కరణీ మహతారీ॥
కంహ లగీ వర్ణఊ కథా తిహారీ।
లిఖత లేఖనీ థకత హమారీ॥
సుఖ సమ్పత్తి నవ నిధి కర దీజై॥
జో యహ పాఠ కరే హమేశా।
తాకే తన నహి రహే కలేశా॥
ఉనకే తాప మాత సబ హరఈ॥
గుణ గాథా గాఊం కర జోరే।
హరహ మాత సబ సంకట మోరే॥
మన మందిర మేం బాస కరో మైయా, దూర కరో అజ్ఞాన॥
