Lord Vishnu

শ্ৰী মহান্যাসম্ - 7.2. পুৰুষ সূক্তং

(Purusha Suktam (Taittiriya Aranyaka, with svaras) in Assamese)

From Rig Veda (10.90) and Taittiriya Aranyaka (3.12)

Also known as sahasrasirsa purusah sahasraksassahasrapat sa bhumimvi svato

Purusha Suktam is one of the most profound hymns of the Vedas, describing the cosmic form of the Supreme Being. It depicts the Universe as an expression of the Divine, embodying the omnipresence, omniscience, and omnipotence of the Creator. It is an essential component of Vedic rituals, including Mahanyasam and Pancha Suktam. Chanting this sacred hymn is believed to purify the mind, bestow spiritual enlightenment, and harmonize the practitioner with the cosmic order. It serves as a powerful meditation tool for realizing the unity of the individual soul with the Universal Consciousness.

(তৈ. অৰ. 3.12.1 - তৈ. অৰ. 3.12.7)
সহস্ৰশীৰ্ষা পুৰুষঃ । সহস্ৰাক্ষ-স্সহস্ৰপাত্ । স ভূমিং-ৱিঁশ্ৱতো ৱৃত্ৱা । অত্যতিষ্ঠ-দ্দশাঙ্গুলম্ । পুৰুষ এৱেদগ্ং সৰ্ৱম্ । য-দ্ভূতং-যঁচ্চ ভৱ্যম্ ।
উতামৃতত্ৱস্যেশানঃ । যদন্নেনা-তিৰোহতি ।
এতাৱানস্য মহিমা । অতো জ্যাযাগ্শ্চ পূৰুষঃ ॥ 1
পাদো-ঽস্য ৱিশ্ৱা ভূতানি । ত্ৰিপাদস্যা-মৃত-ন্দিৱি । ত্ৰিপাদূৰ্ধ্ৱ উদৈ-ত্পুৰুষঃ । পাদো ঽস্যেহা-ঽঽভৱা-ত্পুনঃ ।
ততো ৱিষ্ৱং-ৱ্যঁক্ৰামত্ । সাশনানশনে অভি ॥ তস্মা-দ্ৱিৰাডজাযত । ৱিৰাজো অধি পূৰুষঃ । স জাতো অত্যৰিচ্যত । পশ্চা-দ্ভূমিমথো পুৰঃ ॥ 2
যত্পুৰুষেণ হৱিষা । দেৱা যজ্ঞমতন্ৱত । ৱসন্তো অস্যাসীদাজ্যম্ । গ্ৰীষ্ম ইদ্ধ্ম শ্শৰদ্ধৱিঃ । সপ্তাস্যাস-ন্পৰিধযঃ । ত্ৰি-স্সপ্ত সমিধঃ কৃতাঃ । দেৱায-দ্যজ্ঞ-ন্তন্ৱানাঃ । অবধ্ন-ন্পুৰুষ-ম্পশুম্ ॥
তং-যঁজ্ঞ-ম্বৰ্হিষি প্ৰৌক্ষন্ন্ । পুৰুষ-ঞ্জাতমগ্ৰতঃ ॥ 3
তেন দেৱা অযজন্ত । সাদ্ধ্যা ঋষযশ্চ যে ।
তস্মা-দ্যজ্ঞা-থ্সৰ্ৱহুতঃ । সম্ভৃত-ম্পৃষদাজ্যম্ । পশূগ্স্তাগ্শ্চক্ৰে ৱাযৱ্যান্ । আৰণ্যা-ন্গ্ৰাম্যাশ্চ যে । তস্মা-দ্যজ্ঞা-থ্সৰ্ৱহুতঃ । ঋচ-স্সামানি জজ্ঞিৰে ।
ছন্দাগ্ংসি জজ্ঞিৰে তস্মাত্ । যজুস্তস্মা-দজাযত ॥ 4
তস্মাদশ্ৱা অজাযন্ত । যে কে চোভযাদতঃ ।
গাৱো হ জজ্ঞিৰে তস্মাত্ । তস্মাজ্জাতা অজাৱযঃ ।
যত্পুৰুষং-ৱ্যঁদধুঃ । কতিধা ৱ্যকল্পযন্ন্ ।
মুখ-ঙ্কিমস্য কৌ বাহূ । কাৱূৰূ পাদাৱুচ্যেতে । ব্ৰাহ্মণো-ঽস্য মুখমাসীত্ । বাহূ ৰাজন্যঃ কৃতঃ ॥ 5
ঊৰূ তদস্য য-দ্ৱৈশ্যঃ । পদ্ভ্যাগ্ং শূদ্ৰো অজাযত । চন্দ্ৰমা মনসো জাতঃ । চক্ষো-স্সূৰ্যো অজাযত । মুখা-দিন্দ্ৰশ্চাগ্নিশ্চ ।
প্ৰাণা-দ্ৱাযুৰজাযত । নাভ্যা আসীদন্তৰিক্ষম্ । শীৰ্ষ্ণো দ্যৌ-স্সমৱৰ্তত । পদ্ভ্যা-ম্ভূমি ৰ্দিশ-শ্শ্ৰোত্ৰাত্ । তথা লোকাগ্ং অকল্পযন্ন্ ॥ 6
ৱেদাহমেত-ম্পুৰুষ-ম্মহান্তম্ । আদিত্যৱৰ্ণ-ন্তমসস্তু পাৰে ।
সৰ্ৱাণি ৰূপাণি ৱিচিত্য ধীৰঃ । নামানি কৃত্ৱাভিৱদন্ যদাস্তে । ধাতা পুৰস্তা-দ্যমুদাজহাৰ । শক্ৰঃ প্ৰৱিদ্ৱা-ন্প্ৰদিশশ্চতস্ৰঃ । তমেৱং-ৱিঁদ্ৱানমৃত ইহ ভৱতি । নান্যঃ পন্থা অযনায ৱিদ্যতে ।
যজ্ঞেন যজ্ঞমযজন্ত দেৱাঃ । তানি ধৰ্মাণি প্ৰথমান্যাসন্ন্ । তে হ নাক-ম্মহিমান-স্সচন্তে । যত্ৰ পূৰ্ৱে সাদ্ধ্যা-স্সন্তি দেৱাঃ ॥ 7
ও-ন্নমো ভগৱতে ৰুদ্ৰায ॥ পুৰুষসূক্তগ্ং শিৰসে স্ৱাহা ॥

Explore More