গণপতি হৰী শিৱভাস্কৰ অংবা সুখমূৰ্তী॥
আদ্যা সুৰৱৰৱংদ্যা নৰৱাৰণ ৱেশা॥
পাশাংকুশধৰ সুংদৰ পুৰৱীসী আশা।
নিজৱৰ দেঊনি হৰিসী ভ্ৰাংতীচ্যা পাশা॥১॥
কৰুণালয ৱাৰিসি ভৱৱাৰিজদলনযনা॥
গৰুডধ্ৱজ ভজন প্ৰিয পীতপ্ৰভৱসনা।
অনুদিনিং তৱ কীৰ্তনৰস চাখো হে ৰসনা॥২॥
মন্মথদহনা শংভো ৱাতাতমজনযনা॥
সৰ্ৱোপায ৱিৱৰ্জিত তাপত্ৰযশমনা।
কৈলাসাচলৱাসা কৰিসী সুৰনমনা॥৩॥
গোধন বংধনহৰতা দ্যোতক আচৰণা॥
কিৰণ স্পৰ্শে ৱাৰিসি যা তম আৱৰণা।
শৰণাগত ভযনাশন সুখৱৰ্ধনকৰণা॥৪॥
নাহীং তুঝিযা ৰূপা দুসৰী উপমা যা॥
তুঝা গুণগণমহিমা ন কল়ে নিগমা যা।
কৰুণা কৰিসী অংবে মনৱিশ্ৰামা॥৫॥
