Brahman

సమ్పూర్ణ ప్రశ్నోపనిషద్

(Complete Prashna Upanishad in Telugu)

The Prashna Upanishad (Prashnopanishad) is embedded in the Atharva Veda. It is a Mukhya upanishad and listed as #5 in the Muktika canon of 108 Upanishads. The Prashna Upanishad contains three Prashnams (parts), each with two sections. The first Prashnam defines the science of "Higher Knowledge" and "Lower Knowledge", and then asserts that acts of oblations and pious gifts are foolish, and do nothing to reduce unhappiness in current life or next, rather it is knowledge that frees. The second Prashnam describes the nature of the Brahman, the Self, the relation between the empirical world and the Brahman, and the path to know Brahman.

Reading depth
Lyrics
#of 68
ఓం భద్రం కర్ణేభిః శృణుయామ దేవా
భద్రం పశ్యేమాక్షభిర్యజత్రాః ।
స్థిరైరఙ్గైస్తుష్తువాసస్తనూభిర్వ్యశేమ దేవహితం యదాయుః ॥
స్వస్తి న ఇన్ద్రో వృద్ధశ్రవాః
స్వస్తి నః పూషా విశ్వవేదాః ।
స్వస్తి నస్తార్క్ష్యో అరిష్టనేమిః
స్వస్తి నో బృహస్పతిర్దధాతు ॥
ఓం శాన్తిః శాన్తిః శాన్తిః ॥
ఓం సుకేశా చ భారద్వాజః శైబ్యశ్చ సత్యకామః సౌర్యాయణీ చ గార్గ్యః
కౌసల్యశ్చాశ్వలాయనో భార్గవో వైదర్భిః కబన్ధీ కాత్యాయనస్తే హైతే
బ్రహ్మపరా బ్రహ్మనిష్ఠాః పరం బ్రహ్మాన్వేషమాణా ఏష హ వై తత్సర్వం
వక్ష్యతీతి తే హ సమిత్పాణయో భగవన్తం పిప్పలాదముపసన్నాః ॥ ౧.౧॥
తాన్హ స ఋషిరువాచ భూయ ఏవ తపసా బ్రహ్మచర్యేణ శ్రద్ధయా
సంవత్సరం సంవత్స్యథ యథాకామం ప్రశ్నాన్ పృచ్ఛత యది
విజ్ఞాస్యామః సర్వం హ వో వక్ష్యామ ఇతి ॥ ౧.౨॥
అథ కబన్ధీ కాత్యాయన ఉపేత్య పప్రచ్ఛ ।
భగవన్ కుతే హ వా ఇమాః ప్రజాః ప్రజాయన్త ఇతి ॥ ౧.౩॥
తస్మై స హోవాచ ప్రజాకామో వై ప్రజాపతిః స తపోఽతప్యత
స తపస్తప్త్వా స మిథునముత్పాదయతే । రయిం చ ప్రాణం
చేత్యేతౌ మే బహుధా ప్రజాః కరిష్యత ఇతి ॥ ౧.౪॥
ఆదిత్యో హ వై ప్రాణో రయిరేవ చన్ద్రమా రయిర్వా ఏతత్
సర్వం యన్మూర్తం చామూర్తం చ తస్మాన్మూర్తిరేవ రయిః ॥ ౧.౫॥
అథాదిత్య ఉదయన్యత్ప్రాచీం దిశం ప్రవిశతి తేన ప్రాచ్యాన్ ప్రాణాన్
రశ్మిషు సన్నిధత్తే । యద్దక్షిణాం యత్ ప్రతీచీం యదుదీచీం యదధో
యదూర్ధ్వం యదన్తరా దిశో యత్ సర్వం ప్రకాశయతి తేన సర్వాన్ ప్రాణాన్
రశ్మిషు సన్నిధత్తే ॥ ౧.౬॥
స ఏష వైశ్వానరో విశ్వరూపః ప్రాణోఽగ్నిరుదయతే ।
తదేతదృచాఽభ్యుక్తమ్ ॥ ౧.౭॥
విశ్వరూపం హరిణం జాతవేదసం
పరాయణం జ్యోతిరేకం తపన్తమ్ ।
సహస్రరశ్మిః శతధా వర్తమానః
ప్రాణః ప్రజానాముదయత్యేష సూర్యః ॥ ౧.౮॥
సంవత్సరో వై ప్రజాపతిస్తస్యాయనే దక్షిణం చోత్తరం చ ।
తద్యే హ వై తదిష్టాపూర్తే కృతమిత్యుపాసతే తే చాన్ద్రమసమేవ
లోకమభిజయన్తే । త ఏవ పునరావర్తన్తే తస్మాదేత ఋషయః
ప్రజాకామా దక్షిణం ప్రతిపద్యన్తే । ఏష హ వై రయిర్యః
పితృయాణః ॥ ౧.౯॥
అథోత్తరేణ తపసా బ్రహ్మచర్యేణ శ్రద్ధయా
విద్యయాఽఽత్మానమన్విష్యాదిత్యమభిజయన్తే । ఏతద్వై
ప్రాణానామాయతనమేతదమృతమభయమేతత్ పరాయణమేతస్మాన్న పునరావర్తన్త
ఇత్యేష నిరోధస్తదేష శ్లోకః ॥ ౧.౧౦॥
పఞ్చపాదం పితరం ద్వాదశాకృతిం
దివ ఆహుః పరే అర్ధే పురీషిణమ్ ।
అథేమే అన్య ఉ పరే విచక్షణం
సప్తచక్రే షడర ఆహురర్పితమితి ॥ ౧.౧౧॥
మాసో వై ప్రజాపతిస్తస్య కృష్ణపక్ష ఏవ రయిః శుక్లః ప్రణస్తస్మాదేత
ఋషయః శుక్ల ఇష్టం కుర్వన్తీతర ఇతరస్మిన్ ॥ ౧.౧౨॥
అహోరాత్రో వై ప్రజాపతిస్తస్యాహరేవ ప్రాణో రాత్రిరేవ రయిః ప్రాణం వా ఏతే
ప్రస్కన్దన్తి యే దివా రత్యా సంయుజ్యన్తే బ్రహ్మచర్యమేవ తద్యద్రాత్రౌ
రత్యా సంయుజ్యన్తే ॥ ౧.౧౩॥
అన్నం వై ప్రజాపతిస్తతో హ వై తద్రేతస్తస్మాదిమాః ప్రజాః
ప్రజాయన్త ఇతి ॥ ౧.౧౪॥
తద్యే హ వై తత్ ప్రజాపతివ్రతం చరన్తి తే మిథునముత్పాదయన్తే ।
తేషామేవైష బ్రహ్మలోకో యేషాం తపో బ్రహ్మచర్యం యేషు సత్యం
ప్రతిష్ఠితమ్ ॥ ౧.౧౫॥
తేషామసౌ విరజో బ్రహ్మలోకో న యేషు జిహ్మమనృతం న
మాయా చేతి ॥ ౧.౧౬॥
ఇతి ప్రశ్నోపనిషది ప్రథమః ప్రశ్నః ॥
అథ హైనం భార్గవో వైదర్భిః పప్రచ్ఛ । భగవన్ కత్యేవ
దేవాః ప్రజాం విధారయన్తే కతర ఏతత్ ప్రకాశయన్తే కః
పునరేషాం వరిష్ఠ ఇతి ॥ ౨.౧॥
తస్మై స హోవాచాకాశో హ వా ఏష దేవో వాయురగ్నిరాపః
పృథివీ వాఙ్మనశ్చక్షుః శ్రోత్రం చ । తే ప్రకాశ్యాభివదన్తి
వయమేతద్బాణమవష్టభ్య విధారయామః ॥ ౨.౨॥
తాన్ వరిష్ఠః ప్రాణ ఉవాచ। మా మోహమాపద్యథ అహమేవైతత్
పఞ్చధాఽఽత్మానం ప్రవిభజ్యైతద్బాణమవష్టభ్య విధారయామీతి
తేఽశ్రద్దధానా బభూవుః ॥ ౨.౩॥
సోఽభిమానాదూర్ధ్వముత్క్రామత ఇవ తస్మిన్నుత్క్రామత్యథేతరే సర్వ
ఏవోత్క్రామన్తే తస్మింశ్చ ప్రతిష్ఠమానే సర్వ ఏవ ప్రతిష్ఠన్తే । తద్యథా
మక్షికా మధుకరరాజానముత్క్రామన్తం సర్వ ఏవోత్క్రమన్తే తస్మింష్చ
ప్రతిష్ఠమానే సర్వ ఏవ ప్రాతిష్టన్త ఏవం వాఙ్మనష్చక్షుః శ్రోత్రం
చ తే ప్రీతాః ప్రాణం స్తున్వన్తి ॥ ౨.౪॥
ఏషోఽగ్నిస్తపత్యేష సూర్య
ఏష పర్జన్యో మఘవానేష వాయుః
ఏష పృథివీ రయిర్దేవః
సదసచ్చామృతం చ యత్ ॥ ౨.౫॥
అరా ఇవ రథనాభౌ ప్రాణే సర్వం ప్రతిష్ఠితమ్ ।
ఋచో యజూషి సామాని యజ్ఞః క్షత్రం బ్రహ్మ చ ॥ ౨.౬॥
ప్రజాపతిశ్చరసి గర్భే త్వమేవ ప్రతిజాయసే ।
తుభ్యం ప్రాణ ప్రజాస్త్విమా బలిం హరన్తి
యః ప్రాణైః ప్రతితిష్ఠసి ॥ ౨.౭॥
దేవానామసి వహ్నితమః పితౄణాం ప్రథమా స్వధా ।
ఋషీణాం చరితం సత్యమథర్వాఙ్గిరసామసి ॥ ౨.౮॥
ఇన్ద్రస్త్వం ప్రాణ తేజసా రుద్రోఽసి పరిరక్షితా ।
త్వమన్తరిక్షే చరసి సూర్యస్త్వం జ్యోతిషాం పతిః ॥ ౨.౯॥
యదా త్వమభివర్షస్యథేమాః ప్రాణ తే ప్రజాః ।
ఆనన్దరూపాస్తిష్ఠన్తి కామాయాన్నం భవిష్యతీతి ॥ ౨.౧౦॥
వ్రాత్యస్త్వం ప్రాణైకర్షరత్తా విశ్వస్య సత్పతిః ।
వయమాద్యస్య దాతారః పితా త్వం మాతరిశ్వ నః ॥ ౨.౧౧॥
యా తే తనూర్వాచి ప్రతిష్ఠితా యా శ్రోత్రే యా చ చక్షుషి ।
యా చ మనసి సన్తతా శివాం తాం కురు మోత్క్రమీః ॥ ౨.౧౨॥
ప్రాణస్యేదం వశే సర్వం త్రిదివే యత్ ప్రతిష్ఠితమ్ ।
మాతేవ పుత్రాన్ రక్షస్వ శ్రీశ్చ ప్రజ్ఞాం చ విధేహి న ఇతి ॥ ౨.౧౩॥
ఇతి ప్రశ్నోపనిషది ద్వితీయః ప్రశ్నః ॥
అథ హైనం కౌశల్యశ్చాశ్వలాయనః పప్రచ్ఛ । భగవన్ కుత
ఏష ప్రాణో జాయతే కథమాయాత్యస్మిఞ్శరీర ఆత్మానం వా
ప్రవిభజ్య కథం ప్రతిష్ఠతే కేనోత్క్రమతే కథం బాహ్యమభిధత్తే
కథమధ్యాత్మమితి ॥ ౩.౧॥
తస్మై స హోవాచాతిప్రశ్నాన్ పృచ్ఛసి బ్రహ్మిష్ఠోఽసీతి
తస్మాత్తేఽహం బ్రవీమి ॥ ౩.౨॥
ఆత్మన ఏష ప్రాణో జాయతే । యథైషా పురుషే
ఛాయైతస్మిన్నేతదాతతం
మనోకృతేనాయాత్యస్మిఞ్శరీరే ॥ ౩.౩॥
యథా సమ్రాదేవాధికృతాన్ వినియుఙ్క్తే । ఏతన్ గ్రామానోతాన్
గ్రామానధితిష్ఠస్వేత్యేవమేవైష ప్రాణ ఇతరాన్ ప్రాణాన్ పృథక్
పృథగేవ సన్నిధత్తే ॥ ౩.౪॥
పాయూపస్థేఽపానం చక్షుఃశ్రోత్రే ముఖనాసికాభ్యాం ప్రాణః స్వయం
ప్రాతిష్ఠతే మధ్యే తు సమానః । ఏష హ్యేతద్ధుతమన్నం సమం నయతి
తస్మాదేతాః సప్తార్చిషో భవన్తి ॥ ౩.౫॥
హృది హ్యేష ఆత్మా । అత్రైతదేకశతం నాడీనాం తాసాం శతం
శతమేకైకస్యా ద్వాసప్తతిర్ద్వాసప్తతిః ప్రతిశాఖానాడీసహస్రాణి
భవన్త్యాసు వ్యానశ్చరతి ॥ ౩.౬॥
అథైకయోర్ధ్వ ఉదానః పుణ్యేన పుణ్యం లోకం నయతి పాపేన
పాపముభాభ్యామేవ మనుష్యలోకమ్ ॥ ౩.౭॥
ఆదిత్యో హ వై బాహ్యః ప్రాణ ఉదయత్యేష హ్యేనం చాక్షుషం
ప్రాణమనుగృహ్ణానః । పృథివ్యాం యా దేవతా సైషా పురుషస్య
అపానమవష్టభ్యాన్తరా యదాకాశః స సమానో వాయుర్వ్యానః ॥ ౩.౮॥
తేజో హ వా ఉదానస్తస్మాదుపశాన్తతేజాః । పునర్భవమిన్ద్రియైర్మనసి
సమ్పద్యమానైః ॥ ౩.౯॥
యచ్చిత్తస్తేనైష ప్రాణమాయాతి । ప్రాణస్తేజసా యుక్తః సహాత్మనా
తథాసఙ్కల్పితం లోకం నయతి ॥ ౩.౧౦॥
య ఏవం విద్వాన్ ప్రాణం వేద న హాస్య ప్రజా హీయతేఽమృతో
భవతి తదేషః శ్లోకః ॥ ౩.౧౧॥
ఉత్పత్తిమాయతిం స్థానం విభుత్వం చైవ పఞ్చధా ।
అధ్యాత్మం చైవ ప్రాణస్య విజ్ఞాయామృతమశ్నుతే
విజ్ఞాయామృతమశ్నుత ఇతి ॥ ౩.౧౨॥
ఇతి ప్రశ్నోపనిషది తృతీయః ప్రశ్నః ॥
అథ హైనం సౌర్యాయణి గార్గ్యః పప్రచ్ఛ । భగవన్నేతస్మిన్ పురుషే
కాని స్వపన్తి కాన్యస్మిఞ్జాగ్రతి కతర ఏష దేవః స్వప్నాన్ పశ్యతి
కస్యైతత్ సుఖం భవతి కస్మిన్ను సర్వే సమ్ప్రతిష్ఠితా భవన్తీతి ॥ ౪.౧॥
తస్మై స హోవాచ యథా గార్గ్య మరీచయోఽర్కస్యాస్తం గచ్ఛతః సర్వా
ఏతస్మింస్తేజోమణ్డల ఏకీభవన్తి తాః పునః పునరుదయతః ప్రచరన్త్యేవం
హ వై తత్ సర్వం పరే దేవే మనస్యేకీభవతి తేన తర్హ్యేష పురుషో న
శృణోతి న పశ్యతి న జిఘ్రతి న రసయతే న స్పృశతే నాభివదతే
నాదత్తే నానన్దయతే న విసృజతే నేయాయతే స్వపితీత్యాచక్షతే ॥ ౪.౨॥
ప్రాణాగ్నయ ఏవైతస్మిన్ పురే జాగ్రతి । గార్హపత్యో హ వా ఏషోఽపానో
వ్యానోఽన్వాహార్యపచనో యద్గార్హపత్యాత్ ప్రణీయతే ప్రణయనాదాహవనీయః
ప్రాణః ॥ ౪.౩॥
యదుచ్ఛ్వాసనిఃశ్వాసావేతావాహుతీ సమం నయతీతి స సమానః । మనో హ
వావ యజమానః । ఇష్టఫలమేవోదానః । స ఏనం యజమానమహరహర్బ్రహ్మ
గమయతి ॥ ౪.౪॥
అత్రైష దేవః స్వప్నే మహిమానమనుభవతి । యద్దృష్టం
దృష్టమనుపశ్యతి శ్రుతం శ్రుతమేవార్థమనుశృణోతి
దేశదిగన్తరైశ్చ ప్రత్యనుభూతం పునః పునః ప్రత్యనుభవతి దృష్టం
చాదృష్టం చ శ్రుతం చాశ్రుతం చానుభూతం చాననుభూతం చ
సచ్చాసచ్చ సర్వం పశ్యతి సర్వః పశ్యతి ॥ ౪.౫॥
స యదా తేజసాఽభిభూతో భవతి । అత్రైష దేవః స్వప్నాన్న
పశ్యత్యథ యదైతస్మిఞ్శరీర ఏతత్సుఖం భవతి ॥ ౪.౬॥
స యథా సోభ్య వయాంసి వసోవృక్షం సమ్ప్రతిష్ఠన్తే । ఏవం
హ వై తత్ సర్వం పర ఆత్మని సమ్ప్రతిష్ఠతే ॥ ౪.౭॥
పృథివీ చ పృథివీమాత్రా చాపశ్చాపోమాత్రా చ తేజశ్చ తేజోమాత్రా చ
వాయుశ్చ వాయుమాత్రా చాకాశశ్చాకాశమాత్రా చ చక్షుశ్చ ద్రష్టవ్యం
చ శ్రోత్రం చ శ్రోతవ్యం చ ఘ్రాణం చ ఘ్రాతవ్యం చ రసశ్చ
రసయితవ్యం చ త్వక్చ స్పర్శయితవ్యం చ వాక్చ వక్తవ్యం చ హస్తౌ
చాదాతవ్యం చోపస్థశ్చానన్దయితవ్యం చ పాయుశ్చ విసర్జయితవ్యం చ
యాదౌ చ గన్తవ్యం చ మనశ్చ మన్తవ్యం చ బుద్ధిశ్చ బోద్ధవ్యం
చాహఙ్కారశ్చాహఙ్కర్తవ్యం చ చిత్తం చ చేతయితవ్యం చ తేజశ్చ
విద్యోతయితవ్యం చ ప్రాణశ్చ విధారయితవ్యం చ ॥ ౪.౮॥
ఏష హి ద్రష్టా స్ప్రష్టా శ్రోతా ఘ్రాతా రసయితా మన్తా బోద్ధా కర్తా
విజ్ఞానాత్మా పురుషః । స పరేఽక్షర ఆత్మని సమ్ప్రతిష్ఠతే ॥ ౪.౯॥
పరమేవాక్షరం ప్రతిపద్యతే స యో హ వై తదచ్ఛాయమశరీరమలోహితం
శుభ్రమక్షరం వేదయతే యస్తు సోమ్య । స సర్వజ్ఞః సర్వో భవతి ।
తదేష శ్లోకః ॥ ౪.౧౦॥
విజ్ఞానాత్మా సహ దేవైశ్చ సర్వైః ప్రాణా భూతాని సమ్ప్రతిష్ఠన్తి యత్ర
తదక్షరం వేదయతే యస్తు సోమ్య స సర్వజ్ఞః సర్వమేవావివేశేతి ॥ ౪.౧౧॥
ఇతి ప్రశ్నోపనిషది చతుర్థః ప్రశ్నః ॥
అథ హైనం శైబ్యః సత్యకామః పప్రచ్ఛ । స యో హ వై
తద్భగవన్మనుష్యేషు ప్రాయణాన్తమోఙ్కారమభిధ్యాయీత । కతమం వావ
స తేన లోకం జయతీతి । తస్మై స హోవాచ ॥ ౫.౧॥
ఏతద్వై సత్యకామ పరం చాపరం చ బ్రహ్మ యదోఙ్కారః ।
తస్మాద్విద్వానేతేనైవాయతనేనైకతరమన్వేతి ॥ ౫.౨॥
స యద్యేకమాత్రమభిధ్యాయీత స తేనైవ సంవేదితస్తూర్ణమేవ
జగత్యామభిసమ్పద్యతే । తమృచో మనుష్యలోకముపనయన్తే స తత్ర
తపసా బ్రహ్మచర్యేణ శ్రద్ధయా సమ్పన్నో మహిమానమనుభవతి ॥ ౫.౩॥
అథ యది ద్విమాత్రేణ మనసి సమ్పద్యతే సోఽన్తరిక్షం
యజుర్భిరున్నీయతే సోమలోకమ్ । స సోమలోకే విభుతిమనుభూయ
పునరావర్తతే ॥ ౫.౪॥
యః పునరేతం త్రిమాత్రేణోమిత్యేతేనైవాక్షరేణ పరం పురుషమభి-
ధ్యాయీత స తేజసి సూర్యే సమ్పన్నః । యథా పాదోదరస్త్వచా వినిర్ముచ్యత
ఏవం హ వై స పాప్మనా వినిర్ముక్తః స సామభిరున్నీయతే బ్రహ్మలోకం
స ఏతస్మాజ్జీవఘనాత్ పరాత్పరం పురిశయం పురుషమీక్షతే । తదేతౌ
శ్లోకౌ భవతః ॥ ౫.౫॥
తిస్రో మాత్రా మృత్యుమత్యః ప్రయుక్తా
అన్యోన్యసక్తాః అనవిప్రయుక్తాః ।
క్రియాసు బాహ్యాభ్యన్తరమధ్యమాసు
సమ్యక్ ప్రయుక్తాసు న కమ్పతే జ్ఞః ॥ ౫.౬॥
ఋగ్భిరేతం యజుర్భిరన్తరిక్షం
సామభిర్యత్ తత్ కవయో వేదయన్తే ।
తమోఙ్కారేణైవాయతనేనాన్వేతి విద్వాన్
యత్తచ్ఛాన్తమజరమమృతమభయం పరం చేతి ॥ ౫.౭॥
ఇతి ప్రశ్నోపనిషది పఞ్చమః ప్రశ్నః ॥
అథ హైనం సుకేశా భారద్వాజః పప్రచ్ఛ । భగవన్ హిరణ్యనాభః
కౌసల్యో రాజపుత్రో మాముపేత్యైతం ప్రశ్నమపృచ్ఛత । షోడశకలం
భారద్వాజ పురుషం వేత్థ । తమహం కుమారమబ్రువం నాహమిమం వేద ।
యద్యహమిమమవేదిషం కథం తే నావక్ష్యమితి । సమూలో వా ఏష
పరిశుష్యతి యోఽనృతమభివదతి తస్మాన్నార్హమ్యనృతం వక్తుమ్ । స
తూష్ణీం రథమారుహ్య ప్రవవ్రాజ । తం త్వా పృచ్ఛామి క్వాసౌ పురుష
ఇతి ॥ ౬.౧॥
తస్మై స హోవాచేహైవాన్తఃశరీరే సోమ్య స పురుషో
యస్మిన్నతాః షోడశకలాః ప్రభవన్తీతి ॥ ౬.౨॥
స ఈక్షాచక్రే । కస్మిన్నహముత్క్రాన్త ఉత్క్రాన్తో భవిష్యామి
కస్మిన్వా ప్రతిష్ఠితే ప్రతిష్ఠాస్యామీతి ॥ ౬.౩॥
స ప్రాణమసృజత ప్రాణాచ్ఛ్రద్ధాం ఖం వాయుర్జ్యోతిరాపః పృథివీన్ద్రియం
మనః । అన్నమన్నాద్వీర్యం తపో మన్త్రాః కర్మ లోకా లోకేషు చ నామ చ
॥ ౬.౪॥
స యథేమా నద్యః స్యన్దమానాః సముద్రాయణాః సముద్రం ప్రాప్యాస్తం
గచ్ఛన్తి భిద్యేతే తాసాం నామరూపే సముద్ర ఇత్యేవం ప్రోచ్యతే । ఏవమేవాస్య
పరిద్రష్టురిమాః షోడశకలాః పురుషాయణాః పురుషం ప్రాప్యాస్తం గచ్ఛన్తి
భిద్యేతే చాసాం నామరూపే పురుష ఇత్యేవం ప్రోచ్యతే స ఏషోఽకలోఽమృతో
భవతి తదేష శ్లోకః ॥ ౬.౫॥
అరా ఇవ రథనాభౌ కలా యస్మిన్ప్రతిష్ఠితాః ।
తం వేద్యం పురుషం వేద యథ మా వో మృత్యుః పరివ్యథా ఇతి ॥ ౬.౬॥
తాన్ హోవాచైతావదేవాహమేతత్ పరం బ్రహ్మ వేద । నాతః
పరమస్తీతి ॥ ౬.౭॥
తే తమర్చయన్తస్త్వం హి నః పితా యోఽస్మాకమవిద్యాయాః పరం పారం
తారయసీతి । నమః పరమఋషిభ్యో నమః పరమఋషిభ్యః ॥ ౬.౮॥
ఇతి ప్రశ్నోపనిషది షష్ఠః ప్రశ్నః ॥

Explore More