Lord Vishnu

અધિક (પુરુષોત્તમ) માસ કથા અધ્યાય 17

(Purushottam Maas Katha Adhyay 17 in Gujarati)

Also known as Purushottam Maas Katha · Adhik Maas Katha · Adhik Maas Katha adhyay 17

Purushottam Maas Katha Adhyay 17. The Adhik Maas Katha, also called the Purushottam Maas Mahatmya — the mahatmya of the intercalary month that the lunar calendar adds roughly every third year. The month was scorned as malmas, the impure month, until Vishnu took it as his own and gave it his name; the katha is read through, one adhyay a day, for the length of the month.

#of 211
શ્રીગણેશાય નમઃ ॥
શ્રીસરસ્વત્યૈ નમઃ ॥
જયજયાજી રઘુરાયા ॥ અનાથ નાથાપ્રાણસખયા ॥
દુર્ધર હે તુઝી માયા ॥ નિવારીં ભયાપાસુની ॥ ૧ ॥
મી તવ અત્યંત દીન ॥ પદરીં નસે કાંહીં ધન ॥
જેણેં ઘડે દાન પુણ્ય ॥ હેં તો ન ઘડે જાણ સર્વથા ॥ ૨ ॥
પરી વિશ્વાસ બૈસલા એકે ઠાયીં ॥ નામાવિણ સાર્થક નસે કાંહીં ॥
મ્હણોન ભલત્યા પ્રકારેં પાહીં ॥ નામ હ્રદયીં વસોં દે ॥ ૩ ॥
સકૃદુચ્ચરિતં યેન હરિરિત્યક્ષરદ્વયં ॥
બદ્ધઃ પરિકરસ્તેન મોક્ષાય ગમનં પ્રતિ ॥ ૧ ॥
યાલાગીં નાહી હેત ધરિલા ॥ દુસરાહી વાક્ય આધાર ઐકિલા ॥
નારદાપ્રતિ અનુવાદલા ॥ સ્વયેં જનાર્દનરૂપેં ॥ ૪ ॥
નાહં વસામિ વૈકુંઠે યોગિનાં હ્રદયેરવૌ ॥
મદ્ભક્તા યત્ર ગાયંતિ તત્ર તિષ્ઠામિ નારદ ॥ ૨ ॥
ઐસિયા વ્યાસવચનેં ॥ વિશ્વાસ ધરિલા જીવપ્રાણેં ॥
કથા કુશળતા કાંહીં નેણેં ॥ આણીક નેણે સાધન ॥ ૫ ॥
આતાં કળેં તૈસેં કરીં ॥ તારીં અથવા મારીં ॥
ઉચિત યેઈલ તેં કરીં ॥ અયોધ્યાપુરવાસિયા ॥ ૬ ॥
ઐકા શ્રોતેહો સાદર ॥ મલમાહાત્માચા વિસ્તાર ॥
કથાભાગ અપૂર્વ ફાર ॥ લક્ષ્મીનારાયણ સંવાદ ॥ ૭ ॥
શ્રીભગવાનુવાચ ॥ શ્રૃણુદેવિ પ્રવક્ષ્યામિ કથામાશ્ચર્યકારિણીં ॥
મલિમ્લુચસ્ય માસસ્ય ક્રુતસ્નાનત્રયસ્યચ ॥ ૩ ॥
લક્ષ્મીતેં વેદ જનાર્દન ॥ મલમાસી કરિતાં સ્નાન ॥
પરિ દિનત્રય કરિતાં જાણ ॥ તેંહી મહિમાન અવધારા ॥ ૮ ॥
જયાતેં શક્તિ નાહીં શરીરીં ॥ સ્નાન કરિતાં એકમાસ વરી ॥
તયાનેં ત્રિરાત્ર બરવિયા પરી ॥ સ્નાનવિધિ સારિજે ॥ ૯ ॥
તરી યેવિષયીંચા ઇતિહાસ ॥ અવધારી જે સાવકાશ ॥
શ્રવણકરિતાં વિશેષ ॥ સાધે યશ તયાતેં ॥ ૧૦ ॥
પૂર્વી દક્ષિણદિશે પવિત્ર ॥ પ્રતિષ્ઠાન પુણ્યક્ષેત્ર ॥
ગંગાપ્રવાહ વિચિત્ર ॥ બ્રાહ્મણવર્ણી સુપાત્ર પૈં ॥ ૧૧ ॥
બ્રહ્મવૃંદાંચા સમુદાવો ॥ ઠાયીં ઠાયીં વેદઘોષ પાહાહો ॥
ચારીવર્ણ સ્વધર્મ પાહા હો ॥ યથાચારેં વર્તતી ॥ ૧૨ ॥
ષટ્કર્મિરત બ્રાહ્મણ ॥ અધ્યયન અધ્યાપન ॥
સમયીં અતિથિ આલિયા જાણ ॥ દેતી ભોજન યથાસુખેં ॥ ૧૩ ॥
શ્રુતિસ્મૃતિ પુરાણેં ॥ ઘરોઘરીં હરિકીર્તનેં ॥
વેદઘોષ પારાયણેં ॥ સદાંસર્વદા સારખીં ॥ ૧૪ ॥
તંવ તયા નગરીં એક બ્રાહ્મણ ॥ ધર્મશર્મા નામાભિધાન ॥
સદાચારેં સુખસંપન્ન ॥ સર્વજ્ઞ દયાળુ તો ॥ ૧૫ ॥
તયાચી સ્ત્રી પરમ પતિવ્રતા ॥ કાશીનામેં સાધ્વી વિખ્યાતા ॥
એકોમય વર્તતી ઉભયતાં ॥ વૃદ્ધ અવસ્થા દોઘાતેં ॥ ૧૬ ॥
પોટીં સંતાન નસે કાંહીં ॥ પરી વિદ્યાબળેં માન્યતા હોઈ ॥
વિશેષ ભાવ સર્વાઠાયીં ॥ પૂજાસનીં શ્રેષ્ઠતા ॥ ૧૭ ॥
ઉભયતાં સમાન વયસ ॥ તવ પાતલિયા મળમાસ ॥
ગૌતમી તટી સ્નાનાસ ॥ નારી નર સમસ્ત જાતાતી ॥ ૧૮ ॥
ઐસેં વર્તતાં તે અવસરીં ॥ વિપ્રસ્ત્રિયેનેં દેખિલેં નેત્રીં ॥
મનામાજી વિચાર કરી ॥ મ્હણે કવણ પરી કરાવી ॥ ૧૯ ॥
જન જાતાતી સ્નાનાસી ॥ આચરતાતી પુણ્યાચરણાસી ॥
શક્તિ નાહીં માઝિયા શરિરાસી ॥ કવણ ઉપાયાસી કરૂં આતા ॥ ૨૦ ॥
ઐસી ચિંતા કરિતાં હ્રદયાત ॥ તંવ પતિ પાતલા ગૃહાંત ॥
યેરી પુસતસેં વૃત્તાંત ॥ ખેદયુક્ત આજિ કાંહીં ॥ ૨૧ ॥
યેરૂ મ્હણે સ્વામીરાજા ॥ વૃથા જન્મ હા પૈં માઝા ॥
નેમધર્મ તપવોજા ॥ અધોક્ષજા નેંણેં મી ॥ ૨૨ ॥
મલમાસ તો પુણ્યાગળા ॥ સ્નાનાતેં જાતી વિપ્રમેળા ॥
સ્ત્રી બાળ વૃદ્ધ સકળાં ॥ કરિતી સોહળા ઉપચારેં ॥ ૨૩ ॥
તે દેખો ન માઝે જીવીં ॥ ચિંતા વાટતસે હ્રદયીં ॥
પરી શરીરીં શક્તિ નાહીં ॥ યાલાગીં પાહીં ઉદ્વિગ્ન મી ॥ ૨૪ ॥
ઐકૂનિ સ્ત્રિયેચેં ઉત્તર ॥ કૃપેનેં દ્રવલેં વિપ્રઅંતર ॥
કાય બોલે પ્રત્યુત્તર ॥ તેં સાચાર પરિસીજે ॥ ૨૫ ॥
ધન્ય તે ઉભયતાં પવિત્ર ॥ તયાચેં દર્શને ॥
પવિત્ર ગાવ નાહીંતરી ચિત્રવિચિત્ર ॥ સ્ત્રી પુરુષ ચરિત્ર અવધારા ॥ ૨૬ ॥
સ્ત્રિયા આચરતી નેમધર્મ ॥ ભ્રતાર ક્ષુધેનેં તળમળે પરમ ॥
તયાવરી ક્રોધયુક્ત અધમ ॥ બોલે કાય કામિનીતેં ॥ ૨૭ ॥
મ્હણે તુમ્હાંતેં સ્નાન નાહીં સંધ્યા નાહીં ॥ પાકસિદ્ધી જાલી કીં નાહીં ॥
યા વિરહિત આણીક કાંહીં ॥ દૂજા નાહીં વ્યાપાર ॥ ૨૮ ॥
સ્વયેં પુણ્ય કરવેના ॥ દૂજિયાચેં દેખોં શકેના ॥
આતાં ક્ષણભરી નિવાંત બૈસા ના ॥ મી યેત્યેં પુરાણાહૂની ॥ ૨૯ ॥
તંવતરી નિદ્રા કરા સ્વસ્થ ॥ લવકરી જેવિતાં દેહ પોસત ॥
શેવટી મસણવટી હોય પ્રાપ્ત ॥ ઐસેં જ્ઞાન સાંગત ભ્રતારા ॥ ૩૦ ॥
ભ્રતારેં બોધાવેં સ્ત્રિયેસીં ॥ શાસ્ત્રરીતી આહે ઐસી ॥
સાંપ્રત સ્ત્રીધર્માસીં ॥ ન ભૂતો ભવિષ્યતિ ॥ ૩૧ ॥
અસો ઐસી નવ્હે વિપ્ર લલના ॥ નુલંઘી કધીં પતિવચના ॥
ધન્ય તે પતિવ્રતા અંગના ॥ વિપ્રરાણા સંતોષે ॥ ૩૨ ॥
મગ સ્ત્રિયેતેં બોલે ઉત્તર ॥ ઉભયતાં જરાભૂત શરીર ॥
ચાલતાં ન ઠાકે ગંગાતીર ॥ તરી એક વિચાર અવધારીં ॥ ૩૩ ॥
સંપૂર્ણ માસવરી કરિતાં સ્નાન ॥ શરીરીં અવકાશ ન દિસે જાણ ॥
તરીં ત્રિરાત્રી વ્રત સંપૂર્ણ ॥ કરૂં આપણ ઉભયતાં ॥ ૩૪ ॥
ઐસા વિચાર કરૂનિયાં ॥ ત્રિરાત્ર જાતી તટાકિયા ॥
એકમેકાચા હસ્ત ધરૂનિયાં ॥ જાતી લવહાહ્યા સ્નાનાતેં ॥ ૩૫ ॥
ઉષઃકાલીં કરૂનિયાં સ્નાન સારૂનિયાં તીળતર્પણ ॥ સ્વગૃહીં યેતી પરતૂન ॥
દેતી દાન દ્વિજાતેં ॥ ૩૬ ॥
શક્તિનુસાર અપૂપ અન્ન ॥ તે કાંસ્યપાત્રીં નિક્ષેપૂન ॥
ઘૃતાસહિત કિંચિત સુવર્ણ ॥ દેતી દાન સત્પાત્રીં ॥ ૩૭ ॥
મગ પાકસિદ્ધી કરૂન ॥ સ્વપંક્તીસીં-વિપ્ર પાચારૂન ॥
યથારૂચીં કરીતી ભોજન ॥ આનંદ મના ઉભયતાંચ્યા ॥ ૩૮ ॥
ઐસે લોટલે દોન દિવસ ॥ તિસરેં દિનીં ચાલિલે ગંગેસ ॥
તંવ અપૂર્વ વર્તલેં ત્યા સમયાસ ॥ સાવકાશ અવધારા ॥ ૩૯ ॥
એક યામ ઉરલી રજની ॥ ઉભયતાંચે નિજધ્યાસ અસે મનીં ॥
મ્હણોન અપરાત્રીચ ઉઠોની ॥ સ્નાનાલાગુની ચાલિલે ॥ ૪૦ ॥
સ્નાનાર્થં સર્વં સભારાન્ ગૃહીત્વા ગૌતમીપ્રતિ ॥
ગમનં કૃત્વામાગત્યમાર્ગે કશ્ચિત્ ક્ષુધાકુલઃ ॥ ૪ ॥
તંવ એકાએકીં સમોર ॥ પિશાચ ઉભા રાહિલા થોર ॥
લંબોદર દીર્ઘ શરીર ॥ ક્ષુધાતુર ઉભા ઠેલા ॥ ૪૧ ॥
મસ્તકીં કેશ વિખુરલે ॥ તે ધૂમ્રાકાર આરક્ત ડોળે ॥
નખાચે ગુંડાળે વળલે ॥ જિવ્હાં આવાળેં ચાટિત ॥ ૪૨ ॥
દંત વિશાળ દીર્ઘ થોર ॥ કેવળ અસ્થીંચા પંજર ॥
ઉભા ઠેલા નગ્ન દિગંબર ॥ દેખૂન વિપ્ર કાંપતસે ॥ ૪૩ ॥
વિપ્ર લલના ભયભીત ॥ કેઉતે ઉદલેં અરિષ્ટ અદ્ભુત ॥
પુણ્યક્રિયેસી વિઘ્ન પ્રાપ્ત ॥ અકસ્માત ઉદેલેં ॥ ૪૪ ॥
નેણોં કર્માચેં વિંદાન ॥ આમ્હાં પુણ્ય ઘડેલ કોઠૂન ॥
સ્નાનાતેં આજી તિસરા દિન ॥ નિવારીં વિઘ્ન કેશવા ॥ ૪૫ ॥
તંવ તો પિશાચ વૃક્ષાતેં ॥ આળેપિળે અસે ઘેત ॥
નયનીં દેખૂન ઉભયાતેં ॥ ધાંવૂન યેત સન્નિધ ॥ ૪૬ ॥
તદ્દૃષ્ટ્વા વિકૃતિં ભૂતં ધર્મશર્મા દ્વિજોત્તમઃ ॥
ઉવાચવચનં સૂક્ષ્મં કોઽસિત્વં ભીમદર્શનઃ ॥ ૫ ॥
વિપ્રેં ધૈર્ય ધરૂન મનીં ॥ બોલતા ઝાલા તેચ ક્ષણીં ॥
મ્હણે તૂં તવ કોણ યા સ્થાનીં ॥ આલાસિ કોઠૂનીં સાંગપાં ॥ ૪૭ ॥
ઐકૂન વિપ્રાચેં ઉત્તર ॥ યેરેં ઘાતલા નમસ્કાર ॥
પૂર્વસ્મરણ જાલેં સાચાર ॥ બોલે ઉત્તર બ્રાહ્મણાતેં ॥ ૪૮ ॥
ઐક ભૂદેવા વહિલેં ॥ તવ દર્શનં પાવન ઝાલેં ॥
કરદ્વય જોડૂન વહિલેં ॥ વિપ્રાલાગીં તેધવા ॥ ૪૯ ॥
પિશાચ જોડિતાં કર ॥ વિપ્ર ભીતીનેં ગેલા દૂર ॥
કાંપતસે થરથર ॥ ઝાલા સ્થીર તે કાળીં ॥ ૫૦ ॥
મગ તો પિશાચ બોલેં વચન ॥ મી પાવન જાલોં તવ દર્શન ॥
પૂર્વ સ્મરણ આઠવલેં જાણ ॥ ઐકેં કથન ભૂદેવા ॥ ૫૧ ॥
પૂર્વી મી ધનવંત સાવકાર ॥ સકળ વસ્તૂંચા રક્ષણાર ॥
માઝિયાં ધનાસીં નાહીં પાર ॥ સૌખ્ય અપાર ભોગી મીં ॥ ૫૨ ॥
દાસદાસી સ્વગૃહીં ॥ ગોમહિષી ખિલ્લારેં પાહીં ॥
પુત્ર કન્યા સ્નુષા સર્વહી ॥ મિતી નાહીં ભાગ્યાતેં ॥ ૫૩ ॥
પરી સ્વપ્નીંહી નેણેં ધર્મદાન ॥ મગ કૈચેં પુરાણશ્રવણ ॥
નેણેં કધીં હરિકીર્તન ॥ નાહી દર્શન સંતાચેં ॥ ૫૪ ॥
સદાં સર્વદાં ચિત્ત દ્રવ્યાવરી ॥ વિપ્ર ભોજન ન ઘડે તિળભરી ॥
તંવ પાતલી મહામારી ॥ જાલોં શરીરીં હતકાયા ॥ ૫૫ ॥
યમદૂતીં નેલા મારિત ॥ કુંભપાકાદી જાચણી તેથ ॥
મજ ભોગવિલી અમિત ॥ તે ન સાંગવત માઝેની ॥ ૫૬ ॥
યમજાચણી અપાર ॥ સાંગતાં ઉલોં પાહે અંતર ॥
શબ્દ ન ફુટે બાહેર ॥ બોલતા ઉત્તર તુમ્હાંસીં ॥ ૫૭ ॥
ઐસેં દુઃખ બહુત ॥ મજ ભોગવિતી યમદૂત ॥
મગ મજ ઢકલૂન દેત ॥ ચાંડાળ યોનીંત જન્મલોં ॥ ૫૮ ॥
તિસરે જન્મીં ભિલ્લ જાલોં ॥ ચૌરકર્મ કરૂં લાગલોં ॥
વાટ પાડૂં લાગલોં ॥ મારૂં લાગલોં પ્રાણિયાં ॥ ૫૯ ॥
જીવમાત્રાચા કરીં ઘાત ॥ પુરાણિકાતેં જિવેં મારિત ॥
સાધુસંતાતે દ્વેષિત ॥ નાહીં ભીત પાપાતેં ॥ ૬૦ ॥
પરદ્વારાતેં મિતી નાહીં ॥ ઐસેં પાપ વર્તલોં દેહીં ॥
તંવ ભગેંદ્રેં લિંગ પાહીં ॥ પતન જાલેં શરીર ॥ ૬૧ ॥
મગ લાગલા ક્ષયરોગ ॥ મૃત્યુ પાવલોં સવેગ ॥
તંવ યમલોકીંચા સંગ ॥ સાંગતા ભોગ ઉદેલા ॥ ૬૨ ॥
માઝેં પાપ અતિ દુસ્તર ॥ જાણૂનિયાં યમકિંકર ॥
અસિપત્ર નરક અઘોર ॥ ભોગવિલે ફાર મજલાગીં ॥ ૬૩ ॥
ઐસે તીસ સહસ્ર વર્ષેવરી ॥ ક્લેશ ભોગવિલે શરીરીં ॥
મગ પિશાચ યોનિ નિર્ધારી ॥ પ્રાપ્ત જાલી મજલાગીં ॥ ૬૪ ॥
નિવેદિલાસે સમસ્ત ॥ પરિ તવ દર્શનેં કરુનિ મુક્ત ॥
હોઈન ઐસેં વાટતેં ॥ ૬૫ ॥
ઐસા માઝા પૂર્વવૃત્તાંત ॥ નિવેદિલાસે સમસ્ત ॥
પરી તવ દર્શનેં કરૂનિ મુક્ત ॥ હોઈન ઐસેં વાટતેં ॥ ૬૫ ॥
તરી બ્રાહ્મણ હ્રદય કોમળ ॥ કરી પરોપકાર અઢળ ॥
જેણેં નિરસે પિશાચમળ ॥ હોઈ દયાળ મહારાજા ॥ ૬૬ ॥
પરઉપકારી દ્વિજવર્યા ॥ આચરસી સદ્વૃત્તી સક્રિયા ॥
તરીં માતેં ઉપકાર કરૂનિયાં ॥ નિવારીંયા ભયાપાસુની ॥ ૬૭ ॥
ઐસી ગ્લાની કરૂન તે કાળીં ॥ બોલતસે કરુણા મેળીં ॥
વિપ્ર દ્રવલા હ્રદયકમળીં ॥ અભયવાણીં બોલત ॥ ૬૮ ॥
મ્હણે તો અકિંચન બ્રાહ્મણ ॥ ગાંઠીસ નાહી કાંહીં ધન ॥
જેણેં કરિતાં ઘડે ધર્મદાન ॥તેંહી સાધન નેણેં મી ॥ ૬૯ ॥
પરી મળમાસ અસે પ્રસ્તુત ॥ ત્રિરાત્રી સ્નાનાતેં અસે જાત ॥
તયામાજી દોન દિવસ જાલે સતત ॥ ઉર્વરિત દિન એક પૈં ॥ ૭૦ ॥
તરીં આમ્હી સ્નાન કરૂન માગુતી યેતાં ॥ તોંવરી તૂં સ્થિર રાહેં આતાં ॥
પુઢેં વિચાર સુચેલ તત્વતાં ॥ તોચી વ્યથા પરિહારી ॥ ૭૧ ॥
ઐસા વદોની પ્રશ્ન તયાસી ॥ ઉભયતાં ગેલે સ્નાનાસી ॥
યેરૂ બૈસલા માર્ગાસી ॥ કેધવાં યેતી મ્હણોની ॥ ૭૨ ॥
જળો હી દુરાશા પાપીણ ॥ ઇણેં નાડિલેં સમગ્રજન॥
ન સોડી કવણા લાગૂન ॥ દુરત્યય જાણે આશા હે ॥ ૭૩ ॥
તાપસી હોકાં સંન્યાસી ॥ ભૂત અથવા પિશાચાસી ॥
રંક હો કાં રાયાસી ॥ આશા કવણાસી સુટેના ॥ ૭૪ ॥
જેણેં આશેચા ત્યાગ કેલા ॥ તોચિ જાણાવા મુક્ત જાલા ॥
યેર તો જગત્રય ભલા ॥ સર્વહી ગોંવિલા આશેનેં ॥ ૭૫ ॥
અસો તો પિશાચ આશાબદ્ધ ॥ માર્ગ લક્ષીતસે સુબદ્ધ ॥
તોં યેરીકડે ગંગાજળીં બ્રહ્મવૃંદ ॥ સ્નાનેં કરિતી અદ્યમર્ષણીં ॥ ૭૬ ॥
સારૂનિયાં નિત્ય કર્મ ॥ માગે પરતલા વિપ્રોત્તમ ॥
તંવ માર્ગી તો અધમ ॥ વાટ પાહત બૈસલા ॥ ૭૭ ॥
કેધવાં યેઈલ મ્હણોની ॥ આશાબદ્ધ નિજ મનીં ॥
માર્ગ લક્ષીત બૈસલા ધ્યાનીં ॥ જેવીં કામિની જારાતેં ॥ ૭૮ ॥
કીં દાતા લક્ષીતસે યાચક ॥ અન્નાર્થી લક્ષી અન્નોદક ॥
તૃષાર્થી લક્ષી ગંગોદક ॥ તેવીં દેખ પિશાચતો ॥ ૭૯ ॥
વિપ્રાતેં દેખૂન નયનીં ॥ નમસ્કાર ઘાતલા ધરણી ॥
મ્હણે દયાવંતા મોક્ષદાની ॥ દાવી કરણી આપુલી પૈં ॥ ૮૦ ॥
કરુણા શબ્દ ઐકૂન કાનીં ॥ વિપ્ર દ્રવલા અંતઃકરણીં ॥
મગ તયાતેં આશ્વાસુની ॥ ઉદક કરી ઘેતલેસેં ॥ ૮૧ ॥
મ્હણે મહાપુરુષા ઐક વચન ॥ ત્રિરાત્રી સ્નાનાચેં જે પુણ્ય ॥
તેં તુજ મ્યાં કેલેંસે અર્પણ ॥ હોઊં ઉદ્ધરણ પૈં તુઝેં ॥ ૮૨ ॥
ઐસેં વચન બોલુની ॥ ઉદક ઘાતલેં તે ચરણીં ॥
તંવ નવલ વર્તલેં તેં સજ્જનીં ॥ સાવધમની પરિસાવેં ॥ ૮૩ ॥
પૂર્ણ દયાળુ દીનનાથ ॥ દાસાચેં ઉણેં પડો નેદી કિંચિત ॥
આપુલી બ્રીદાવળી સાંભાળીત ॥ મહિમા વાઢવીત ભક્તાચા ॥ ૮૪ ॥
મગ સ્વર્ગીહૂની વિમાન ॥ ઉતરતેં જાલેં તેચ ક્ષણ ॥
ચતુર્ભુજ વિષ્ણુગુણ ॥ સમાન તેજસ્વી ॥ ૮૫ ॥
પરમ રમણીય લખલખીત ॥ માજી ઘંટા ઘણઘણિત ॥
ઐસેં વિમાન અકસ્માત ॥ નયનીં દેખત વિપ્ર તો કાં ॥ ૮૬ ॥
દિવ્યદેહી કરૂન પિશાચ તેં ॥ વિમાનીં વાહિલેં તયાતેં ॥
તંવ તો સ્તુતિવાદ ગર્જત ॥ ભાવેં નમીત ભૂદેવા ॥ ૮૭ ॥
મ્હણે કરુણાકરા વિપ્રવર્યા ॥ કૃપાસાગરા પરમ ઉપકારિયા ॥
વેંચૂન આપલી પુણ્યક્રિયા ॥ કેલા મજ પાપિયા ઉદ્ધાર ॥ ૮૮ ॥
ધન્ય તે પરોપકારી જન ॥ પરકાજીં વેંચિતી પ્રાણ ॥
તયાવરી સંતુષ્ટે જનાર્દન ॥ ન લાગે આન સાધન પૈં ॥ ૮૯ ॥
અસો ઐસા પિશાચ ઉદ્ધરિલા ॥ તીન જન્માતેં મુક્ત જાલા ॥
તીન સ્નાનાનેં પુણ્યાગળા ॥ તાત્કાળ પાવલા મોક્ષાતેં ॥ ૯૦ ॥
ઐસા પ્રત્યય દેખૂન મનીં ॥ પુનઃ નેમ ધરિલા બ્રાહ્મણીં ॥
ઉભયતાં ગેલેં ઉદ્ધરોની ॥ તે વૈકુંઠ ભુવનીં વાસ્તવ્ય ॥ ૯૧ ॥
હેં મહાત્મ સ્નાનાચેં ॥ સાંગિતલેં તીન દિવસાંચેં ॥
અગણિત પુણ્ય એક માસાચેં ॥ મહિમાન સ્નાનાચેં આગળેં ॥ ૯૨ ॥
ઐસા કથાભાગ સમગ્ર ॥ લક્ષ્મીતેં વદે શારંગધર ॥
તોચી પ્રાકૃતભાષે સવિસ્તર ॥ કેલા ઉદ્ધાર શ્રોતિયાંચા ॥ ૯૩ ॥
મ્હણોની ભાવાર્થ ધરોની ॥ વ્રત આચરાવેં સજ્જનીં ॥
અમાન્ય ન માના કોણી ॥ વ્યાસવાણી સત્ય હે ॥ ૯૪ ॥
મી તંવ સંતાંચા પાઈક ॥ ચાતુર્ય કળા નસે ઠાઊક ॥
પરી તેથેં વદવિતા એક ॥ રઘુનાયક દાશરથી ॥ ૯૫ ॥
શ્રોતિયાંવક્તિયાંચે અંતરીં ॥ તોચિ વ્યાપક સર્વાંતરી ॥
મ્હણોની પ્રાર્થનેચી વૈખરી ॥ કુંઠિત નિર્ધારી જાલીસે ॥ ૯૬ ॥
ઇતિ શ્રીઅધિક માહાત્મ્ય ગ્રંથ ॥ પદ્મપુરાણીંચે સંમત ॥
મનોહરસુત વિરચિત ॥ સપ્તદશોઽધ્યાય સમાપ્તઃ ॥
શ્રીકૃષ્ણાર્પણમસ્તુ ॥
ઓવ્યાચી સંખ્યા ॥ ૯૬ ॥ શ્લોક ૫ ॥
॥ ઇતિ સપ્તદશોધ્યાયઃ ॥

Explore More