Lord Surya

സാമ്ബപഞ്ചാശികാ

(Samba Panchashika in Malayalam)

Samba

Also known as samba panchasika · saura stotra samba · pushnan devan amrita visarai

Fifty verses to the Sun, whose own colophon calls them an enquiry into brahman drawn from Veda and Agama together — not the remedy for skin disease that the legend of its author has attached to it. It opens by bowing to the single light of consciousness that feeds the gods with streams of nectar and fills the moon again each time it is drained. The Sun here is the Om sounding inside every creature and the breath moving in and out; he stands between the sleeping sky and earth and wakes them with cow-mouthed rays; he cooks the moon like an oblation, offers the world through the mouth of fire, and on the new-moon night eats its last digit, a householder performing his own sacrifice inside the world-egg. The closing verses set the northern path of the gods against the southern path of the fathers, and ask for a station beyond both.

പുഷ്ണന് ദേവാനമൃതവിസരൈരിന്ദുമാസ്രാവ്യ സമ്യഗ്
ഭാഭിഃ സ്വാഭീ രസയതി രസം യഃ പരം നിത്യമേവ ।
ക്ഷീണം ക്ഷീണം പുനരപി ച തം പൂരയത്യേവമീദൃഗ്
ദോലാലീലോല്ലസിതഹൃദയം നൌമി ചിദ്ഭാനുമേകമ് ॥
ശബ്ദാര്ഥത്വവിവര്തമാനപരമജ്യോതീരുചോ ഗോപതേ-
-രുദ്ഗീഥോഽഭ്യുദിതഃ പുരോഽരുണതയാ യസ്യ ത്രയീമണ്ഡലമ് ।
ഭാസ്യദ്വര്ണപദക്രമേരിതതമഃ സപ്തസ്വരാശ്വൈര്വിയ-
-ദ്വിദ്യാസ്യന്ദനമുന്നയന്നിവ നമസ്തസ്മൈ പരബ്രഹ്മണേ ॥ ൧ ॥
ഓമിത്യന്തര്നദതി നിയതം യഃ പ്രതിപ്രാണി ശബ്ദോ
വാണീ യസ്മാത്പ്രസരതി പരാ ശബ്ദതന്മാത്രഗര്ഭാ ।
പ്രാണാപാനൌ വഹതി ച സമൌ യോ മിഥോ ഗ്രാസസക്തൌ
ദേഹസ്ഥം തം സപദി പരമാദിത്യമാദ്യം പ്രപദ്യേ ॥ ൨ ॥
യസ്ത്വക്ചക്ഷുഃശ്രവണരസനാഘ്രാണപാണ്യങ്ഘ്രിവാണീ-
-പായൂപസ്ഥസ്ഥിതിരപി മനോബുദ്ധ്യഹങ്കാരമൂര്തിഃ ।
തിഷ്ഠത്യന്തര്ബഹിരപി ജഗദ്ഭാസയന്ദ്വാദശാത്മാ
മാര്തണ്ഡം തം സകലകരണാധാരമേകം പ്രപദ്യേ ॥ ൩ ॥
യാ സാ മിത്രാവരുണസദനാദുച്ചരന്തോ ത്രിഷഷ്ടിം
വര്ണാനത്ര പ്രകടകരണൈഃ പ്രാണസങ്ഗാത്പ്രസൂതാന് ।
താം പശ്യന്തീം പ്രഥമമുദിതാം മധ്യമാം ബുദ്ധിസംസ്ഥാം
വാചം വക്ത്രേ കരണവിശദാം വൈഖരീം ച പ്രപദ്യേ ॥ ൪ ॥
ഊര്ധ്വാധഃസ്ഥാന്യതനുഭുവനാന്യന്തരാ സംനിവിഷ്ടാ
നാനാനാഡിപ്രസവഗഹനാ സര്വഭൂതാന്തരസ്ഥാ ।
പ്രാണാപാനഗ്രസനനിരതൈഃ പ്രാപ്യതേ ബ്രഹ്മനാഡീ
സാ നഃ ശ്വേതാ ഭവതു പരമാദിത്യമൂര്തിഃ പ്രസന്നാ ॥ ൫ ॥
ന ബ്രഹ്മാണ്ഡവ്യവഹിതപഥാ നാതിശീതോഷ്ണരൂപാ
നോ വാ നക്തംദിവഗമമിതാഽതാപനീയാപരാഹുഃ ।
വൈകുണ്ഠീയാ തനുരിവ രവേ രാജതേ മണ്ഡലസ്ഥാ
സാ നഃ ശ്വേതാ ഭവതു പരമാദിത്യമൂര്തിഃ പ്രസന്നാ ॥ ൬ ॥
യത്രാരൂഢം ത്രിഗുണവപുഷി ബ്രഹ്മ തദ്ബിന്ദുരൂപം
യോഗീന്ദ്രാണാം യദപി പരമം ഭാതി നിര്വാണമാര്ഗഃ ।
ത്രയ്യാധാരഃ പ്രണവ ഇതി യന്മണ്ഡലം ചണ്ഡരശ്മേ-
-രന്തഃ സൂക്ഷ്മം ബഹിരപി ബൃഹന്മുക്തയേഽഹം പ്രപന്നഃ ॥ ൭ ॥
യസ്മിന്സോമഃ സുരപിതൃനരൈരന്വഹം പീയമാനഃ
ക്ഷീണഃ ക്ഷീണഃ പ്രവിശതി യതോ വര്ധതേ ചാപി ഭൂയഃ ।
യസ്മിന്വേദാ മധുനി സരഘാകാരവദ്ഭാന്തി ചാഗ്രേ
തച്ചണ്ഡാംശോരമിതമമൃതം മണ്ഡലസ്ഥം പ്രപദ്യേ ॥ ൮ ॥
ഐന്ദ്രീമാശാം പൃഥുകവപുഷാ പൂരയിത്വാ ക്രമേണ
ക്രാന്താഃ സപ്ത പ്രകടഹരിണാ യേന പാദേന ലോകാഃ ।
കൃത്വാ ധ്വാന്തം വിഗലിതബലിവ്യക്തി പാതാലലീനം
വിശ്വാലോകഃ സ ജയതി രവിഃ സത്ത്വമേവോര്ധ്വരശ്മിഃ ॥ ൯ ॥
ധ്യാത്വാ ബ്രഹ്മ പ്രഥമമതനു പ്രാണമൂലേ നദന്തം
ദൃഷ്ട്വാ ചാന്തഃ പ്രണവമുഖരം വ്യാഹൃതീഃ സമ്യഗുക്ത്വാ ।
യത്തദ്വേദേ തദിതി സവിതുര്ബ്രഹ്മണോക്തം വരേണ്യം
തദ്ഭര്ഗാഖ്യം കിമപി പരമം ധാമഗര്ഭം പ്രപദ്യേ ॥ ൧൦ ॥
ത്വാം സ്തോഷ്യാമി സ്തുതിഭിരിതി മേ യസ്തു ഭേദഗ്രഹോഽയം
സൈവാവിദ്യാ തദപി സുതരാം തദ്വിനാശായ യുക്തഃ ।
സ്തൌമ്യേവാഹം ത്രിവിധമുദിതം സ്ഥൂലസൂക്ഷ്മം പരം വാ
വിദ്യോപായഃ പര ഇതി ബുധൈര്ഗീയതേ ഖല്വവിദ്യാ ॥ ൧൧ ॥
യോഽനാദ്യന്തോഽപ്യതനുരഗുണോഽണോരണീയാന്മഹീയാ-
-ന്വിശ്വാകാരഃ സഗുണ ഇതി വാ കല്പനാകല്പിതാങ്ഗഃ ।
നാനാഭൂതപ്രകൃതിവികൃതീര്ദര്ശയന്ഭാതി യോ വാ
തസ്മൈ തസ്മൈ ഭവതു പരമാദിത്യ നിത്യം നമസ്തേ ॥ ൧൨ ॥
തത്ത്വാഖ്യാനേ ത്വയി മുനിജനാഃ നേതി നേതി ബ്രുവന്തഃ
ശ്രാന്താഃ സമ്യക്ത്വമിതി ന ച തൈരീദൃശോ വേതി ചോക്തഃ ।
തസ്മാത്തുഭ്യം നമ ഇതി വചോമാത്രമേവാസ്മി വച്മി
പ്രായോ യസ്മാത്പ്രസരതി തരാം ഭാരതീ ജ്ഞാനഗര്ഭാ ॥ ൧൩ ॥
സര്വാങ്ഗീണഃ സകലവപുഷാമന്തരേ യോഽന്തരാത്മാ
തിഷ്ഠന്കാഷ്ഠേ ദഹന ഇവ നോ ദൃശ്യസേ യുക്തിശൂന്യൈഃ ।
യശ്ച പ്രാണാരണിഷു നിയതൈര്മഥ്യമാനാസു സദ്ഭി-
-ര്ദൃശ്യം ജ്യോതിര്ഭവസി പരമാദിത്യ തസ്മൈ നമസ്തേ ॥ ൧൪ ॥
സ്തോതാ സ്തുത്യഃ സ്തുതിരിതി ഭവാന്കര്തൃകര്മക്രിയാത്മാ
ക്രീഡത്യേകസ്തവ നുതിവിധാവസ്വതന്ത്രസ്തതോഽഹമ് ।
യദ്വാ വച്മി പ്രണയസുഭഗം ഗോപതേ തച്ച തഥ്യം
ത്വത്തോ ഹ്യന്യത്കിമിവ ജഗതാം വിദ്യതേ തന്മൃഷാ സ്യാത് ॥ ൧൫ ॥
ജ്ഞാനം നാന്തഃകരണരഹിതം വിദ്യതേഽസ്മദ്വിധാനാം
ത്വം ചാത്യന്തം സകലകരണാഗോചരത്വാദചിന്ത്യഃ ।
ധ്യാനാതീതസ്ത്വമിതി ന വിനാ ഭക്തിയോഗേന ലഭ്യ-
-സ്തസ്മാദ്ഭക്തിം ശരണമമൃതപ്രാപ്തയേഽഹം പ്രപന്നഃ ॥ ൧൬ ॥
ഹാര്ദം ഹന്തി പ്രഥമമുദിതാ യാ തമഃ സംശ്രിതാനാം
സത്ത്വോദ്രേകാത്തദനു ച രജഃ കര്മയോഗക്രമേണ ।
സ്വഭ്യസ്താ ച പ്രഥയതിതരാം സത്ത്വമേവ പ്രപന്നാ
നിര്വാണായ വ്രജതി ശമിനാം തേഽര്ക ഭക്തിസ്ത്രയീവ ॥ ൧൭ ॥
താമാസാദ്യ ശ്രിയമിവ ഗൃഹേ കാമധേനും പ്രവാസേ
ധ്വാന്തേ ഭാതിം ധൃതിമിവ വനേ യോജനേ ബ്രഹ്മനാഡിമ് ।
നാവം ചാസ്മിന്വിഷമവിഷയഗ്രാഹസംസാരസിന്ധൌ
ഗച്ഛേയം തേ പരമമമൃതം യന്ന ശീതം ന ചോഷ്ണമ് ॥ ൧൮ ॥
അഗ്നീഷോമാവഖിലജഗതഃ കാരണം തൌ മയൂഖൈഃ
സര്ഗാദാനേ സൃജസി ഭഗവന്ഹ്രാസവൃദ്ധിക്രമേണ ।
താവേവാന്തര്വിഷുവതി സമൌ ജുഹ്വതാമാത്മവഹ്നൌ
ദ്വാവപ്യസ്തം നയസി യുഗപന്മുക്തയേ ഭക്തിഭാജാമ് ॥ ൧൯ ॥
സ്ഥൂലത്വം തേ പ്രകൃതിഗഹനം നൈവ ലക്ഷ്യം ഹ്യനന്തം
സൂക്ഷ്മത്വം വാ തദപി സദസദ്വ്യക്ത്യഭാവാദചിന്ത്യമ് ।
ധ്യായാമീത്ഥം കഥമവിദിതം ത്വാമനാദ്യന്തമന്ത-
-സ്തസ്മാദര്ക പ്രണയിനി മയി സ്വാത്മനൈവ പ്രസീദ ॥ ൨൦ ॥
യത്തദ്വേദ്യം കിമപി പരമം ശബ്ദതത്ത്വം ത്വമന്ത-
-സ്തത്സദ്വ്യക്തിം ജിഗമിഷു ശനൈര്ലാതി മാത്രാ കലാഃ ഖേ ।
അവ്യക്തേന പ്രണവവപുഷാ ബിന്ദുനാദോദിതം സ-
-ച്ഛബ്ദബ്രഹ്മോച്ചരതി കരണവ്യഞ്ജിതം വാചകം തേ ॥ ൨൧ ॥
പ്രാതഃസന്ധ്യാരുണകിരണഭാഗൃങ്മയം രാജസം യ-
-ന്മധ്യേ ചാപി ജ്വലദിവ യജുഃ ശുക്ലഭാഃ സാത്ത്വികം വാ ।
സായം സാമാസ്തമിതകിരണം യത്തമോല്ലാസി രൂപം
സാഹ്നഃ സര്ഗസ്ഥിതിലയവിധാവാകൃതിസ്തേ ത്രയീവ ॥ ൨൨ ॥
യേ പാതാലോദധിമുനിനഗദ്വീപലോകാധിബീജ-
-ച്ഛന്ദോഭൂതസ്വരമുഖനദത്സപ്തസപ്തിം പ്രപന്നാഃ ।
യേ ചൈകാശ്വം നിരവയവവാഗ്ഭാവമാത്രാധിരൂഢം
തേ ത്വാമേവ സ്വരഗുണകലാവര്ജിതം യാന്ത്യനശ്വമ് ॥ ൨൩ ॥
ദിവ്യം ജ്യോതിഃ സലിലപവനൈഃ പൂരയിത്വാ ത്രിലോകീ-
-മേകീഭൂതം പുനരപി ച തത്സാരമാദായ ഗോഭിഃ ।
അന്തര്ലീനോ വിശസി വസുധാം തദ്ഗതഃ സൂയസേഽന്നം
തച്ച പ്രാണാംസ്ത്വമിതി ജഗതാം പ്രാണഭൃത്സൂര്യ ആത്മാ ॥ ൨൪ ॥
അഗ്നീഷോമൌ പ്രകൃതിപുരുഷൌ ബിന്ദുനാദൌ ച നിത്യൌ
പ്രാണാപാനാവപി ദിനനിശേ യേ ച സത്യാനൃതേ ദ്വേ ।
ധര്മാധര്മൌ സദസദുഭയം യോഽന്തരാവേശ്യ യോഗീ
വര്തേതാത്മന്യുപരതമതിര്നിര്ഗുണം ത്വാം വിശേത്സഃ ॥ ൨൫ ॥
ഗര്ഭാധാനപ്രസവവിധയേ സുപ്തയോരിന്ദുഭാസാ
സാപത്ന്യേനാഭിമുഖമിവ ഖേ കാന്തയോര്മധ്യസംസ്ഥഃ ।
ദ്യാവാപൃഥ്വ്യോര്വദനകമലേ ഗോമുഖൈര്ബോധയിത്വാ
പര്യായേണാപിബസി ഭഗവന് ഷഡ്രസാസ്വാദലോലഃ ॥ ൨൬ ॥
സോമം പൂര്ണാമൃതമിവ ചരും തേജസാ സാധയിത്വാ
കൃത്വാ തേനാനലമുഖജഗത്തര്പര്ണം വൈശ്വദേവമ് ।
ആമാവസ്യം വിഘസമിവ ഖേ തത്കലാശേഷമശ്നന്
ബ്രഹ്മാണ്ഡാന്തര്ഗൃഹപതിരിവ സ്വാത്മയാഗം കരോഷി ॥ ൨൭ ॥
കൃത്വാ നക്തംദിനമിവ ജഗദ്ബീജമാവ്യക്തികം യ-
-ത്തത്രൈവാന്തര്ദിനകര തഥാ ബ്രാഹ്മമന്യത്തതോഽല്പമ് ।
ദൈവം പിത്ര്യം ക്രമപരിഗതം മാനുഷം ചാല്പമല്പം
കുര്വന്കകുര്വന്കലയസി ജഗത്പഞ്ചധാവര്തനാഭിഃ ॥ ൨൮ ॥
തത്ത്വാലോകേ തപന സുദിനേ യേ പരം സമ്പ്രബുദ്ധാഃ
യേ വാ ചിത്തോപശമരജനീയോഗനിദ്രാമുപേതാഃ ।
തേഽഹോരാത്രോപരമപരമാനന്ദസന്ധ്യാസു സൌരം
ഭിത്ത്വാ ജ്യോതിഃ പരമപരമം യാന്തി നിര്വാണസഞ്ജ്ഞമ് ॥ ൨൯ ॥
ആബ്രഹ്മേദം നവമിവ ജഗജ്ജങ്ഗമസ്ഥാവരാന്തം
സര്ഗേ സര്ഗേ വിസൃജസി രവേ ഗോഭിരുദ്രിക്തസോമൈഃ ।
ദീപ്തൈഃ പ്രത്യാഹരസി ച ലയേ തദ്യഥായോനി ഭൂയഃ
സര്ഗാന്താദൌ പ്രകടവിഭവാം ദര്ശയന്രശ്മിലീലാമ് ॥ ൩൦ ॥
ശ്രിത്വാ നിത്യോപചിതമുചിതം ബ്രഹ്മതേജഃ പ്രകാശം
രൂപം സര്ഗസ്ഥിതിലയമുചാ സര്വഭൂതേഷു മധ്യേ ।
അന്തേവാസിഷ്വിവ സുഗുരുണാ യഃ പരോക്ഷഃ പ്രകൃത്യാ
പ്രത്യക്ഷോഽസൌ ജഗതി ഭവതാ ദര്ശിതഃ സ്വാത്മനാത്മാ ॥ ൩൧ ॥
ലോകാഃ സര്വേ വപുഷി നിയതം തേ സ്ഥിതാസ്ത്വം ച തേഷാ-
-മേകൈകസ്മിന്യുഗപദഗുണോ വിശ്വഹേതോര്ഗുണീവ ।
ഇത്ഥമ്ഭൂതേ ഭവതി ഭഗവന്ന ത്വദന്യോഽസ്മി സത്യം
കിം തു ജ്ഞസ്ത്വം പരമപുരുഷോഽഹം പ്രകൃത്യൈവ ചാജ്ഞഃ ॥ ൩൨ ॥
സങ്കല്പേച്ഛാദ്യഖിലകരണപ്രാണവാണ്യോ വരേണ്യാഃ
സമ്പന്നാ മേ ത്വദഭിനവനാജ്ജന്മ ചേദം ശരണ്യമ് ।
മന്യേ ചാസ്തം ജിഗമിഷു ശനൈഃ പുണ്യപാപദ്വയം ത-
-ദ്ഭക്തിശ്രദ്ധേ തവ ചരണയോരന്യഥാ നോ ഭവേതാമ് ॥ ൩൩ ॥
സത്യം ഭൂയോ ജനനമരണേ ത്വത്പ്രപന്നേഷു ന സ്ത-
-സ്തത്രാപ്യേകം തവ നുതിഫലം ജന്മ യാചേ തദിത്ഥമ് ।
ത്രൈലോക്യേശഃ ശമ ഇവ പരഃ പുണ്യകായോഽപ്യയോനിഃ
സംസാരാബ്ധൌ പ്ലവ ഇവ ജഗത്താരണായ സ്ഥിരഃ സ്യാമ് ॥ ൩൪ ॥
സൌഷുമ്ണേന ത്വമമൃതപഥേനൈത്യ ശീതാംശുഭാവം
പുഷ്ണാസ്യഗ്രേ സുരനരപിതൄന് ശാന്തഭാഭിഃ കലാഭിഃ ।
പശ്ചാദമ്ഭോ വിശസി വിവിധാശ്ചൌഷധീസ്തദ്ഗതോഽപി
പ്രീണാസ്യേവം ത്രിഭുവനമതസ്തേ ജഗന്മിത്രതാര്ക ॥ ൩൫ ॥
മന്ദാക്രാന്തേ തമസി ഭവതാ നാഥ ദോഷാവസാനേ
നാന്തര്ലീനാ മമ മതിരിയം ഗാഢനിദ്രാം ജഹാതി ।
തസ്മാദസ്തങ്ഗമിതതമസാ പദ്മിനീവാത്മഭാസാ
സൌരീത്യേഷാ ദിനകര പരം നീയതാമാശു ബോധമ് ॥ ൩൬ ॥
യേന ഗ്രാസീകൃതമിവ ജഗത്സര്വമാസീത്തദസ്തം
ധ്വാന്തം നീത്വാ പുനരപി വിഭോ തദ്ദയാഘ്രാതചിത്തഃ ।
ധത്സേ നക്തംദിനമപി ഗതീ ശുക്ലകൃഷ്ണേ വിഭജ്യ
ത്രാതാ തസ്മാദ്ഭവ പരിഭവേ ദുഷ്കൃതേ മേഽപി ഭാനോ ॥ ൩൭ ॥
ആസംസാരോപചിതസദസത്കര്മബന്ധാശ്രിതാനാ-
-മാധിവ്യാധിപ്രജനമരണക്ഷുത്പിപാസാര്ദിതാനാമ് ।
മിഥ്യാജ്ഞാനപ്രബലതമസാ നാഥ ചാന്ധീകൃതാനാം
ത്വം നസ്ത്രാതാ ഭവ കരുണയാ യത്ര തത്ര സ്ഥിതാനാമ് ॥ ൩൮ ॥
സത്യാസത്യസ്ഖലിതവചസാം ശൌചലജ്ജോജ്ഝിതാനാ-
-മജ്ഞാനാനാമഫലസഫലപ്രാര്ഥനാകാതരാണാമ് ।
സര്വാവസ്ഥാസ്വഖിലവിഷയാഭ്യസ്തകൌതൂഹലാനാം
ത്വം നസ്ത്രാതാ ഭവ പിതൃതയാ ഭോഗലോലാര്ഭകാണാമ് ॥ ൩൯ ॥
യാവദ്ദേഹം ജരയതി ജരാ നാന്തകാദേത്യ ദൂതീ
നോ വാ ഭീമസ്ത്രിഫണഭുജഗാകാരദുര്വാരപാശഃ ।
ഗാഢം കണ്ഠേ ലഗതി സഹസാ ജീവിതം ലേലിഹാന-
-സ്താവദ്ഭക്താഭയദ സദയം ശ്രേയസേ നഃ പ്രസീദ ॥ ൪൦ ॥
വിശ്വപ്രാണഗ്രസനരസനാടോപകോപപ്രഗല്ഭം
മൃത്യോര്വക്ത്രം ദഹനനയനോദ്ദാമദംഷ്ട്രാകരാലമ് ।
യാവദൃഷ്ട്വാ വ്രജതി ന ഭിയാ പഞ്ചതാമേഷ കായ-
-സ്താവന്നിത്യാമൃതമയ രവേ പാഹി നഃ കാന്ദിശീകാന് ॥ ൪൧ ॥
ശബ്ദാകാരം വിയദിവ വപുസ്തേ യജുഃസാമധാമ്നഃ
സപ്തച്ഛന്ദാംസ്യപി ച തുരഗാ ഋങ്മയം മണ്ഡലം ച ।
ഏവം സര്വശ്രുതിമയതയാ മദ്ദയാനുഗ്രഹാദ്വാ
ക്ഷിപ്രം മത്തഃ കൃപണകരുണാക്രന്ദമാകര്ണയേമമ് ॥ ൪൨ ॥
നാശം നാസ്മച്ചരണശരണാ യാന്ത്യപി ഗ്രസ്യമാനാ
ദേവൈരിത്ഥം സിതമിവ യശോ ദര്ശയന്സ്വം ത്രിലോക്യാമ് ।
മന്യേ സോമം ക്ഷതതനുമമാഗര്ഭവൃദ്ധ്യാ വിവസ്വന്
ശുക്ലച്ഛായാം നയസി ശനകൈഃ സ്വാം സുഷുമ്ണാംശുഭാസാ ॥ ൪൩ ॥
ആസ്താം ജന്മപ്രഭൃതി ഭവതഃ സേവനം തദ്ധി ലോകേ
വാച്യം കേനാപരിമിതഫലം ഭുക്തിമുക്തിപ്രകാരമ് ।
ജ്യോതിര്മാത്രം സ്മൃതിപഥമിതോ ജീവിതാന്തേഽപി ഭാസ്വ-
-ന്നിര്വാണായ പ്രഭവസി സതാം തേന തേ കഃ സമോഽന്യഃ ॥ ൪൪ ॥
അപ്രത്യക്ഷത്രിദശഭജനാദ്യത്പരോക്ഷം ഫലം ത-
-ത്പുംസാം യുക്തം ഭവതി ഹി സമം കാരണേനൈവ കാര്യമ് ।
പ്രത്യക്ഷസ്ത്വം സകലജഗതാം യത്സമക്ഷം ഫലം മേ
യുഷ്മദ്ഭക്തേഃ സമുചിതമതസ്തത്തു യാചേ യഥാ ത്വാമ് ॥ ൪൫ ॥
യേ ചാരോഗ്യം ദിശതി ഭഗവാന്സേവിതോഽപ്യേവമാഹു-
-സ്തേ തത്ത്വജ്ഞാ ജഗതി സുഭഗാ ഭോഗയോഗപ്രധാനാഃ ।
ഭുക്തേര്മുക്തേരപി ച ജഗതാം യച്ച പൂര്ണം സുഖാനാം
തസ്യാന്യോഽര്കാദമൃതവപുഷഃ കോ ഹി നാമാസ്തു ദാതാ ॥ ൪൬ ॥
ഹിത്വാ ഹിത്വാ ഗുരുചപലതാമപ്യനേകാന്നിജാര്ഥാ-
-ന്യൈരേകാര്ഥീകൃതമിവ ഭവത്സേവനം മത്പ്രിയാര്ഥമ് ।
തേഷാമിച്ഛാമ്യുപകൃതിമഹം സ്വേന്ദ്രിയാണാം പ്രിയാണാ-
-മാദൌ തസ്മാന്മമ ദിനപതേ ദേഹി തേഭ്യഃ പ്രസാദമ് ॥ ൪൭ ॥
കിം തന്നാമോച്ചരതി വചനം യസ്യ നോച്ചാരകസ്ത്വം
കിം തദ്വാച്യം സകലവചസാം വിശ്വമൂര്തേ ന യത്ത്വമ് ।
തസ്മാദുക്തം യദപി തദപി ത്വന്നുതൌ ഭക്തിയോഗാ-
-ദസ്മാഭിസ്തദ്ഭവതു ഭഗവംസ്ത്വത്പ്രസാദേന ധന്യമ് ॥ ൪൮ ॥
യാ പന്ഥാനം ദിശതി ശിശിരാദ്യുത്തരം ദേവയാനം
യാ വാ കൃഷ്ണം പിതൃപഥമഥോ ദക്ഷിണം പ്രാവൃഡാദ്യമ് ।
താഭ്യാമന്യാ വിഷുവദഭിജിന്മധ്യമാ കൃത്യശൂന്യാ
ധന്യാ കാശ്ചിത്പ്രകൃതിപുരുഷാവന്തരാ മേഽസ്തു വൃത്തിഃ ॥ ൪൯ ॥
സ്ഥിത്വാ കിഞ്ചിന്മന ഇവ പിബന്സേതുബന്ധസ്യ മധ്യേ
പ്രാപ്യോപേയം ധൃവപദമഥോ വ്യക്തമുദ്ദാല്യ താലു ।
സത്യാദൂര്ധ്വം കിമപി പരമം വ്യോമ സോമാഗ്നിശൂന്യം
ഗച്ഛേയം ത്വാം സുരപിതൃഗതീ ചാന്തരാ ബ്രഹ്മഭൂതഃ ॥ ൫൦ ॥
സര്വാത്മത്വം സവിതുരിതി യോ വാങ്മനഃകായബുദ്ധ്യാ
രാഗദ്വേഷോപശമസമതായോഗമേവാരുരുക്ഷുഃ ।
ധര്മാധര്മഗ്രസനരശനാമുക്തയേ യുക്തിയുക്താം
സ ശ്രീസാമ്ബഃ സ്തുതിമിതി രവേഃ സ്വപ്രശാന്താം ചകാര ॥ ൫൧ ॥
ഭക്തിശ്രദ്ധാദ്യഖിലതരുണീവല്ലഭേനേദമുക്തം
ശ്രീസാമ്ബേന പ്രകടഗഹനം സ്തോത്രമധ്യാത്മഗര്ഭമ് ।
യഃ സാവിത്രം പഠതി നിയതം സ്വാത്മവത്സര്വലോകാ-
-ന്പശ്യന്സോഽന്തേ വ്രജതി ശുകവന്മണ്ഡലം ചണ്ഡരശ്മേഃ ॥ ൫൨ ॥
ഇതി പരമരഹസ്യശ്ലോകപഞ്ചാശദേഷാ
തപനനവനപുണ്യാ സാഗമബ്രഹ്മചര്ചാ ।
ഹരതു ദുരിതമസ്മദ്വര്ണിതാകര്ണിതാ വോ
ദിശതു ച ശുഭസിദ്ധിം മാതൃവദ്ഭക്തിഭാജാമ് ॥ ൫൩ ॥
ശ്രീസ്വാത്മസംവിദഭിന്നരൂപശിവാര്പണമസ്തു ।
സമാപ്തം ചേദം സാമ്ബപഞ്ചാശികാശാസ്ത്രമ് ।
ഇതി സാമ്ബപ്രണീതാ സാമ്ബപഞ്ചാശികാ സമ്പൂര്ണാ ।

Explore More