Goddess Saraswati

സരസ്വതീ സൂക്തമ് (ഋഗ്വേദ)

(Saraswati Suktam (Rigveda) in Malayalam)

From Rigveda

Also known as iyamadadadrabhasamrnacyutandivodasamva dhryasvaya dasuse

The Saraswati Suktam is a powerful collection of hymns found in the Rigveda, primarily dedicated to Goddess Saraswati. While often venerated as the goddess of wisdom, arts, and speech, these Vedic verses celebrate her as a divine river and a source of purification and strength. Chanting this Suktam is believed to invoke clarity of mind, eloquence, and intellectual brilliance. It serves as a spiritual tool to remove ignorance and foster the creative flow of knowledge, enabling the devotee to harmonize their internal energies with the divine cosmic intelligence represented by the Goddess.

Reading depth
Lyrics

-(ഋ.വേ.6.61)

ഇയമ്അദദാദ്രഭസമൃണച്യുത-ന്ദിവോദാസം-വഁധ്ര്യശ്വായ ദാശുഷേ ।
യാ ശശ്വന്തമാചഖാദാവസ-മ്പണി-ന്താ തേ ദാത്രാണി തവിഷാ സരസ്വതി ॥ 1 ॥
ഇയം ശുഷ്മേഭിര്ബിസഖാ ഇവാരുജത്സാനു ഗിരീണാ-ന്തവിഷേഭിരൂര്മിഭിഃ ।
പാരാവതഘ്നീമവസേ സുവൃക്തിഭിസ്സരസ്വതീ മാ വിവാസേമ ധീതിഭിഃ ॥ 2 ॥
സരസ്വതി ദേവനിദോ നി ബര്ഹയ പ്രജാം-വിഁശ്വസ്യ ബൃസയസ്യ മായിനഃ ।
ഉത ക്ഷിതിഭ്യോ-ഽവനീരവിന്ദോ വിഷമേഭ്യോ അസ്രവോ വാജിനീവതി ॥ 3 ॥
പ്രണോ ദേവീ സരസ്വതീ വാജേഭിര്വാജിനീവതീ ।
ധീനാമവിത്ര്യവതു ॥ 4 ॥
യസ്ത്വാ ദേവി സരസ്വത്യുപബ്രൂതേ ധനേ ഹിതേ ।
ഇന്ദ്ര-ന്ന വൃത്രതൂര്യേ ॥ 5 ॥
ത്വ-ന്ദേവി സരസ്വത്യവാ വാജേഷു വാജിനി ।
രദാ പൂഷേവ ന-സ്സനിമ് ॥ 6 ॥
ഉത സ്യാ ന-സ്സരസ്വതീ ഘോരാ ഹിരണ്യവര്തനിഃ ।
വൃത്രഘ്നീ വഷ്ടി സുഷ്ടുതിമ് ॥ 7 ॥
യസ്യാ അനന്തോ അഹ്രുതസ്ത്വേഷശ്ചരിഷ്ണുരര്ണവഃ ।
അമശ്ചരതി രോരുവത് ॥ 8 ॥
സാ നോ വിശ്വാ അതി ദ്വിഷ-സ്സ്വസൄരന്യാ ഋതാവരീ ।
അതന്നഹേവ സൂര്യഃ ॥ 9 ॥
ഉത നഃ പ്രിയാ പ്രിയാസു സപ്തസ്വസാ സുജുഷ്ടാ ।
സരസ്വതീ സ്തോമ്യാ ഭൂത് ॥ 10 ॥
ആപപ്രുഷീ പാര്ഥിവാന്യുരു രജോ അന്തരിക്ഷമ് ।
സരസ്വതീ നിദസ്പാതു ॥ 11 ॥
ത്രിഷധസ്ഥാ സപ്തധാതുഃ പഞ്ച ജാതാ വര്ധയന്തീ ।
വാജേവാജേ ഹവ്യാ ഭൂത് ॥ 12 ॥
പ്ര യാ മഹിമ്നാ മഹിനാസു ചേകിതേ ദ്യുമ്നേഭിരന്യാ അപസാമപസ്തമാ ।
രഥ ഇവ ബൃഹതീ വിഭ്വനേ കൃതോപസ്തുത്യാ ചികിതുഷാ സരസ്വതീ ॥ 13 ॥
സരസ്വത്യഭി നോ നേഷി വസ്യോ മാപ സ്ഫരീഃ പയസാ മാ ന ആ ധക് ।
ജുഷസ്വ ന-സ്സഖ്യാ വേശ്യാ ച മാ ത്വ-ത്ക്ഷേത്രാണ്യരണാനി ഗന്മ ॥ 14 ॥
-(ഋ.വേ.7.95)
പ്ര ക്ഷോദസാ ധായസാ സസ്ര ഏഷാ സരസ്വതീ ധരുണമായസീ പൂഃ ।
പ്രബാബധാനാ രഥ്യേവ യാതി വിശ്വാ അപോ മഹിനാ സിന്ധുരന്യാഃ ॥ 15 ॥
ഏകാചേതത്സരസ്വതീ നദീനാം ശുചിര്യതീ ഗിരിഭ്യ ആ സമുദ്രാത് ।
രായശ്ചേതന്തീ ഭുവനസ്യ ഭൂരേര്ഘൃത-മ്പയോ ദുദുഹേ നാഹുഷായ ॥ 16 ॥
സ വാവൃധേ നര്യോ യോഷണാസു വൃഷാ ശിശുര്വൃഷഭോ യജ്ഞിയാസു ।
സ വാജിന-മ്മഘവദ്ഭ്യോ ദധാതി വി സാതയേ തന്വ-മ്മാമൃജീത ॥ 17 ॥
ഉത സ്യാ ന-സ്സരസ്വതീ ജുഷാണോപ ശ്രവത്സുഭഗാ യജ്ഞേ അസ്മിന്ന് ।
മിതജ്ഞുഭിര്നമസ്യൈരിയാനാ രായാ യുജാ ചിദുത്തരാ സഖിഭ്യഃ ॥ 18 ॥
ഇമാ ജുഹ്വാനാ യുഷ്മദാ നമോഭിഃ പ്രതി സ്തോമം സരസ്വതി ജുഷസ്വ ।
തവ ശര്മന്പ്രിയതമേ ദധാനാ ഉപ സ്ഥേയാമ ശരണ-ന്ന വൃക്ഷമ് ॥ 19 ॥
അയമു തേ സരസ്വതി വസിഷ്ഠോ ദ്വാരാവൃതസ്യ സുഭഗേ വ്യാവഃ ।
വര്ധ ശുഭ്രേ സ്തുവതേ രാസി വാജാന്യൂയ-മ്പാത സ്വസ്തിഭി-സ്സദാ നഃ ॥ 20 ॥
(ഋ.വേ.7.96)
ബൃഹദു ഗായിഷേ വചോ-ഽസുര്യാ നദീനാമ് ।
സരസ്വതീമിന്മഹയാ സുവൃക്തിഭിസ്സ്തോമൈര്വസിഷ്ഠ രോദസീ ॥ 21 ॥
ഉഭേ യത്തേ മഹിനാ ശുഭ്രേ അന്ധസീ അധിക്ഷിയന്തി പൂരവഃ ।
സാ നോ ബോധ്യവിത്രീ മരുത്സഖാ ചോദ രാധോ മഘോനാമ് ॥ 22 ॥
ഭദ്രമിദ്ഭദ്രാ കൃണവത്സരസ്വത്യകവാരീ ചേതതി വാജിനീവതീ ।
ഗൃണാനാ ജമദഗ്നിവത്സ്തുവാനാ ച വസിഷ്ഠവത് ॥ 23 ॥
ജനീയന്തോ ന്വഗ്രവഃ പുത്രീയന്തഃ സുദാനവഃ ।
സരസ്വന്തം ഹവാമഹേ ॥ 24 ॥
യേ തേ സരസ്വ ഊര്മയോ മധുമന്തോ ഘൃതശ്ചുതഃ ।
തേഭിര്നോ-ഽവിതാ ഭവ ॥ 25 ॥
പീപിവാംസം സരസ്വത-സ്സ്തനം-യോഁ വിശ്വദര്ശതഃ ।
ഭക്ഷീമഹി പ്രജാമിഷമ് ॥ 26 ॥
(ഋ.വേ.2.41.16)
അമ്ബിതമേ നദീതമേ ദേവിതമേ സരസ്വതി ।
അപ്രശസ്താ ഇവ സ്മസി പ്രശസ്തിമമ്ബ നസ്കൃധി ॥ 27 ॥
ത്വേ വിശ്വാ സരസ്വതി ശ്രിതായൂംഷി ദേവ്യാമ് ।
ശുനഹോത്രേഷു മത്സ്വ പ്രജാ-ന്ദേവി ദിദിഡ്ഢി നഃ ॥ 28 ॥
ഇമാ ബ്രഹ്മ സരസ്വതി ജുഷസ്വ വാജിനീവതി ।
യാ തേ മന്മ ഗൃത്സമദാ ഋതാവരി പ്രിയാ ദേവേഷു ജുഹ്വതി ॥ 29 ॥
(ഋ.വേ.1.3.10)
പാവകാ ന-സ്സരസ്വതീ വാജേഭിര്വാജിനീവതീ ।
യജ്ഞം-വഁഷ്ടു ധിയാവസുഃ ॥ 30 ॥
ചോദയിത്രീ സൂനൃതാനാ-ഞ്ചേതന്തീ സുമതീനാമ് ।
യജ്ഞ-ന്ദധേ സരസ്വതീ ॥ 31 ॥
മഹോ അര്ണ-സ്സരസ്വതീ പ്ര ചേതയതി കേതുനാ ।
ധിയോ വിശ്വാ വി രാജതി ॥ 32 ॥
(ഋ.വേ.10.17.7)
സരസ്വതീ-ന്ദേവയന്തോ ഹവന്തേ സരസ്വതീമധ്വരേ തായമാനേ ।
സരസ്വതീം സുകൃതോ അഹ്വയന്ത സരസ്വതീ ദാശുഷേ വാര്യ-ന്ദാത് ॥ 33 ॥
സരസ്വതി യാ സരഥം-യഁയാഥ സ്വധാഭിര്ദേവി പിതൃഭിര്മദന്തീ ।
ആസദ്യാസ്മിന്ബര്ഹിഷി മാദയസ്വാനമീവാ ഇഷ ആ ധേഹ്യസ്മേ ॥ 34 ॥
സരസ്വതീം-യാഁ-മ്പിതരോ ഹവന്തേ ദക്ഷിണാ യജ്ഞമഭിനക്ഷമാണാഃ ।
സഹസ്രാര്ഘമിലോ അത്ര ഭാഗം രായസ്പോഷം-യഁജമാനേഷു ധേഹി ॥ 35 ॥
(ഋ.വേ.5.43.11)
ആ നോ ദിവോ ബൃഹതഃ പര്വതാദാ സരസ്വതീ യജതാ ഗന്തു യജ്ഞമ് ।
ഹവ-ന്ദേവീ ജുജുഷാണാ ഘൃതാചീ ശഗ്മാ-ന്നോ വാചമുശതീ ശൃണോതു ॥ 36 ॥
(ഋ.വേ.2.32.4)
രാകാമഹം സുഹവാം സുഷ്ടുതീ ഹുവേ ശൃണോതു ന-സ്സുഭഗാ ബോധതു ത്മനാ ।
സീവ്യത്വപഃ സൂച്യാച്ഛിദ്യമാനയാ ദദാതു വീരം ശതദായമുക്ഥ്യമ് ॥ 37 ॥
യാസ്തേ രാകേ സുമതയഃ സുപേശസോ യാഭിര്ദദാസി ദാശുഷേ വസൂനി ।
താഭിര്നോ അദ്യ സുമനാ ഉപാഗഹി സഹസ്രപോഷം സുഭഗേ രരാണാ ॥ 38 ॥
സിനീവാലി പൃഥുഷ്ടുകേ യാ ദേവാനാമസി സ്വസാ ।
ജുഷസ്വ ഹവ്യമാഹുത-മ്പ്രജാ-ന്ദേവി ദിദിഡ്ഢി നഃ ॥ 39 ॥
യാ സുബാഹു-സ്സ്വങ്ഗുരി-സ്സുഷൂമാ ബഹുസൂവരീ ।
തസ്യൈ വിശ്പത്ന്യൈ ഹവി-സ്സിനീവാല്യൈ ജുഹോതന ॥ 40 ॥
യാ ഗുങ്ഗൂര്യാ സിനീവാലീ യാ രാകാ യാ സരസ്വതീ ।
ഇന്ദ്രാണീമഹ്വ ഊതയേ വരുണാനീം സ്വസ്തയേ ॥ 41 ॥
ഓം ശാന്തി-ശ്ശാന്തി-ശ്ശാന്തിഃ ॥

Explore More