Lord Shiva

ಶ್ರೀ ಶಿವಪದಮಣಿಮಾಲಾ ಸ್ತೋತ್ರಮ್

(Sri Sivapadamanimala Stotram in Kannada)

Adi Shankaracharya

Also known as shiva pada mani mala · shivapada manimala stotram · shankaracharya shiva manimala

A jewelled garland on the word Shiva itself, given by its colophon to Shankaracharya, and every verse of the forty-one begins with the same three words — these two syllables, shi and va — and then finds another thing they are. They are the two wings of the swan that carries one to the highest state; the two banks of the sea of becoming; the two petals on which the sprout of knowledge of one's own object opens; the secret hidden inside the Veda, moving in the heart; the two millstones for grinding the seed-mass of the tree of existence. The next verse gives them again as the pillar-and-pot of victory over birth, as skilled at destroying inner darkness, and as the chamberlains who bring the crowd to the head of the great procession.

ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಪರಪದ ನಯದ್ಧಂಸ ಗರುತೌ
ತಟೌ ಸಂಸಾರಾಬ್ಧೇರ್ನಿಜವಿಷಯ ಬೋಧಾಙ್ಕುರ ದಲೇ ।
ಶ್ರುತೇರನ್ತರ್ಗೋಪಾಯಿತ ಪರರಹಸ್ಯೌ ಹೃದಿಚರೌ
ಘರಟ್ಟಗ್ರಾವಾಣೌ ಭವ ವಿಟಪಿ ಬೀಜೌಘ ದಲನೇ ॥ ೧ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಜನನ ವಿಜಯ ಸ್ತಮ್ಭ ಕಲಶೌ
ದುರನ್ತಾನ್ತರ್ಧ್ವಾನ್ತ ಪ್ರಮಥನ ಶುಭಾಧಾನ ಚತುರೌ ।
ಮಹಾಯಾತ್ರಾಧ್ವಸ್ಯ ಪ್ರಮುಖ ಜನತಾ ಕಞ್ಚುಕಿವರೌ
ಮರುಜ್ಘಮ್ಪಾಯೌತೌ ಕೃತಫಲ ನವಾಮ್ಭೋದಮಥನೇ ॥ ೨ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಶಿವಮವದತಾಂ ಚೈವ ವಸುಧಾ-
-ಮುಭಾಭ್ಯಾಂ ವರ್ಣಾಭ್ಯಾಂ ರಥರಥಿಕ ಯೋ ರಾಜ್ಯಕಲನಾತ್ ।
ತತಃ ಸರ್ವಃ ಶೇಷಃ ಪರಿಕರ ಇಹಾತ್ಯತ್ಕಿಮಪಿ ನೋ
ಕ್ವ ಚಾಽಹಂ ಕ್ವ ತ್ವಂ ನಾ ಕ್ವ ಪರಮಿದಮೂಹ್ಯಂ ಬುಧಗಣೈಃ ॥ ೩ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ವಿಹಪರಸುಖಾಧಾನ ಚತುರೌ
ಕ್ರಮೋಚ್ಚಾರಾದ್ಧಾತೋರ್ವಿನಿಮಯವಶಾದರ್ಥಘಟನೇ ।
ರಹಸ್ಯಾರ್ಥೋ ಹ್ಯೇಷಃ ಪ್ರಕಟಯತಿ ನಾಮ್ನಿ ಕ್ಷಿತಿರಥಂ
ಪ್ರಜಾನಾಮಾನನ್ದಂ ಕಿಮಿತಿ ನ ವಿದುರ್ಮೂಢಧಿಷಣಾಃ ॥ ೪ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಯಜುಷಿತು ಚತುರ್ಥ್ಯೇಕವಚನೋ
ನಮಃ ಪೂರ್ವೋ ಮನ್ತ್ರಃ ಸಮಜನಿಜನಿಧ್ವಂಸ ಹತಯೇ ।
ತಥಾಪಿ ಪ್ರಜ್ಞಾನ್ಧಾಃ ಜನನಮೃತಿ ನಕ್ರಾಹಿಜಟಿಲೇ
ಪತನ್ತ್ಯೇತಚ್ಚಿತ್ರಂ ಭವಜಲಧಿಪಙ್ಕೇ ಶಿವಶಿವ ॥ ೫ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಭಜತ ಭಜದಾನನ್ದಜನಕೇ
ಭುವೋ ಭರ್ತಾ ಭೂತ್ವಾ ಸ ತು ಭವತಿ ಮುಕ್ತೇರಪಿ ತಥಾ ।
ಉಭಾಭ್ಯಾಂ ವರ್ಣಾಭ್ಯಾಮಧಿಗಮಯತಾರ್ತಂ ವಿನಿಮಯಾತ್
ವವರ್ಣೋ ಭೂಭಾರಂ ದಿಶತಿ ಹಿ ಶಿಕಾರಃ ಪರಪದಮ್ ॥ ೬ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ದ್ವಿವಚನ ಕೃತ ದ್ವನ್ದ್ವಕಲನಾ-
-ದ್ಬ್ರುವನ್ತೌ ಗೂಢಾರ್ಥಂ ಭಗವದನುಬನ್ಧಾನ್ವಿತ ಧಿಯಃ ।
ನ ಕಶ್ಚಿನ್ಮನ್ತ್ರಶ್ಚ ಪ್ರಥಯತಿ ತದರ್ಥಾನುಗಮನಂ
ತತೋಽಯಂ ಸರ್ವಾಸು ಶ್ರುತಿಷು ಜಯಘಣ್ಟಾ ವಿಜಯತೇ ॥ ೭ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಪ್ರಥಮಮಭಿಧಾಯಾನುಗುಣತಃ
ಅಥೋ ಮೇ ಸನ್ಧಾನಾದ್ಗತಿರಿತಿ ಚ ಸನ್ಧಾನ ಪರಥ ।
ನ ಕಾಲೋ ಬಧ್ನಾತಿ ತ್ಯಜತಿ ನನು ತತ್ಕಾಲ ಇಹ ವಃ
ಕಿಮರ್ಥಂ ಸಂಸಾರೇ ಪತಥ ಯತಥೇಮಂ ಮನುವರಮ್ ॥ ೮ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಚರಮಪದ ವಿಶ್ವಸ್ವರಯುತಾ
ವಹಂ ಶಬ್ದೋಚ್ಚಾರಾದ್ಭವತಿ ಖಲು ವರ್ಣತ್ರಯಮನುಃ ।
ಇಮಂ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮೈಃ ಪಠಥ ಹಠಯೋಗಾದಿಭಿರಲಂ
ಭವೇದಾತ್ಮೇಶೈಕ್ಯಂ ಕರಬದರತುಲ್ಯಂ ಬುಧವರಾಃ ॥ ೯ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಮಮ ಕನಕರತ್ನಾಯುಷಕಥಾ
ಸುಧಾಭೋಗಾಭೋಗಾಮನುಜಪತಪೋಧ್ಯಾನವಿಧಯಃ ।
ಪ್ರಥಾ ಬೋಧಸ್ಮೃತಿರತಿಗತಿ ಪ್ರಾಪ್ತಿನಿಧಯಃ
ಭವೇತಾಂ ಪ್ರಾರಬ್ಧ ಪ್ರಮಥನ ಶುಭಾಧಾನ ಚತುರೌ ॥ ೧೦ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಪ್ರತಿ ಸರಧರೌ ಮುಕ್ತಿಜನನೇ
ಜನುರ್ಲಕ್ಷಾಕೋಟಿ ಪ್ರಮಥನ ಪರಾ ನಿತ್ಯಸದೃಶೌ ।
ಕಿಯನ್ತೋ ವಿಸ್ರಸ್ತಾ ಜಗತಿ ಜನಕಾ ಮಜ್ಜನನತಃ
ಸ್ಮೃತಿಂ ಜಜ್ಞೇ ಚಿತ್ತಂ ಶಿವಶಿವ ಕದಾಪ್ಯಸ್ತುವ ಜನುಃ ॥ ೧೧ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ವಿಹಜನುಷಿ ಲಬ್ಧೌಕಿಲಮುಯಾ
ಪುರಾ ಗಙ್ಗಾ ಸ್ನಾತಾ ನನು ಕಿಮು ಕೃತಂ ಚಾಧ್ವರಶತಮ್ ।
ಜಡಸ್ಯೈವಂ ಕಿಂ ಸ್ಯಾಜ್ಜನಕಕೃತಮಾದ್ಯಂ ಖಲು ತಪಃ
ಕುಮಾರೋ ಮೇ ಸ್ಯಾದಿತ್ಯನುಮಿತಮಿದಂ ತದ್ಧಿ ಪರಮಮ್ ॥ ೧೨ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಶಿವಶಿವ ಕದಾ ನೋ ಪಠಿತವಾನ್
ಪುರಾ ನೋ ಚೇತ್ ಕಿಂಸ್ವಿತ್ ಜಠರ ಪಿಠರೀ ಸಂಸ್ಥಿತಿರಿಯಮ್ ।
ಕ್ವ ಶಮ್ಭೋರ್ನಾಮೋಕ್ತಿಃ ಕ್ವ ಜನನಕಥಾ ಚಣ್ಡಕಿರಣೇ
ತಪತ್ಯಭ್ರೇಽದಭ್ರ ಭ್ರಮಣಮಿಹ ಕಿಂ ಸ್ಯಾದ್ಧಿ ತಮಸಃ ॥ ೧೩ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ನಿರತ ದುರಿತ ಧ್ವಂಸನಪರೌ
ಅಯತ್ನಾದ್ಯಸ್ಯಾಸ್ತಾಂ ಜಗತಿ ಸಕೃದಾಸ್ಯಾನ್ತರಗತೌ ।
ನ ತಸ್ಯಾಪ್ಯಾಶಾಸ್ಯಃ ಸುರಕುಲಧುರೀಣಸ್ಯ ನಿಲಯಃ
ನ ಧಾತುಸ್ತಸ್ಯಾಸೀತ್ಪಿತುರಪಿ ಸ ಸರ್ವಸ್ಯ ಜನಕಃ ॥ ೧೪ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಜಗಪತಿ ಸಮವಾಯಸ್ತದಪರಂ
ನಿಮಿತ್ತಂ ವರ್ಣಾನಾಂ ಶ್ರುತಿಪಥ ರಹಸ್ಯಂ ನಿಗದಿತಮ್ ।
ನ ಚೇದಿತ್ಥಂ ಸೃಷ್ಟೌ ಪರಿಕರ ಇಹಾನ್ಯೋಸ್ತಿಯದಿಕಃ
ಶಿವೇ ಸರ್ವಾದ್ವೈತೇ ನ ಕಿಮಪಿ ಚ ವಸ್ತುಪ್ರಥಯತಿ ॥ ೧೫ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ವಚಸಿ ಮನಸಿ ಧ್ವಸ್ತ ದುರಿತೌ
ಪ್ರಹೃತ್ಯಾನ್ತರ್ಧ್ವಾನ್ತಂ ಮಿಹಿರ ಶಶಿನೋಃ ಶಕ್ತಿಮಘನಾಮ್ ।
ಪ್ರಹಸ್ಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತಸ್ತದುಚಿತ ತಮೋಭೇದನಪದೇ
ಸಮಾಸೇ ನೋ ಷಷ್ಠೀ ವಿಕಸತಿ ತೃತೀಯೈವ ಸುಕರಾ ॥ ೧೬ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಭುವನ ಭವಜಾತಾಣ್ಡಘಟನಾ
ಪಟಿಷ್ಠೇ ಚೋರ್ಧ್ವಾಥಃ ಸ್ಫುಟಪಟುತರೇ ಖರ್ಪರಯುಗೇ ।
ಶಿವೋಲಿಙ್ಗಂ ಸರ್ವಂ ತದುದರಗತಂ ಸ್ಯಾದ್ಧಿ ನಿಗಮಃ
ತಥಾವಾದೀ ಸತ್ಯಂ ಪದತಿ ಖಲು ತತ್ಕೇನ ಭವತಿ ॥ ೧೭ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಭಜ ಯಜ ಶಿವಾರ್ಧಾಙ್ಗ ವಪುಷಂ
ತ್ಯಜಾಸನ್ತಂ ಮಾರ್ಗಂ ವ್ರಜಶಿವಪುರೀಂ ಮುಕ್ತಿನಿಲಯಾಮ್ ।
ನ ಚೇದೇತೌ ವರೌ ಭಜಸಿ ಯಜ ದೈವಾಸ್ಯಮಮುತಃ
ತ್ಯಜ ಶ್ರೌತಂ ಮಾರ್ಗಂ ವ್ರಜ ನಿರಯಮಿಚ್ಛೈವ ಸುಖದಾ ॥ ೧೮ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಪಠತಿ ಸಮಹಾನ್ ಧಾತೃವಿಷಯೇ
ಪಲಾಯಧ್ವಂ ಯೂಯಂ ಭವಥ ಭಯಭೀತಾ ಯಮಭಟಾಃ ।
ಪತನ್ತ್ಯಾ ಸಂಸಾರ ಭ್ರಮಣ ಪರಿತಾಪ ಪ್ರಮಥನ
ಪ್ರಚಣ್ಡಾಸ್ತಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಪ್ರಮಥಪತಿ ವೀಕ್ಷಾರಸಝರಾಃ ॥ ೧೯ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಮಮ ವಿಮಲ ಜನ್ಮಾವನಿರುಹಃ
ಫಲೇ ದ್ವೇ ತತ್ರೈಕಂ ಜನಯತಿ ರುಚೀಃ ಪಾಯಸಮಯೀಃ ।
ಫಲತ್ಯೇಕಂ ಸರ್ಪಿರ್ದ್ವಯಮಪಿ ಮದಗ್ರಗ್ರಸನತಃ
ತ್ವರತ್ಯೇಕಾಸ್ವಾದೇ ನಮತಿ ರುಚಿತಾಸೀದ್ದ್ವಿಕಲನೇ ॥ ೨೦ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಪಠಸಿ ಹಠಯೋಗಾದಿಭಿರಲಂ
ಕಿಮುದ್ದಿಶ್ಯಾತ್ಮಾನಂ ವ್ಯಥಯಸಿ ವೃಥಾ ಭ್ರಾನ್ತಿರಫಲಾ ।
ಕರಸ್ಥೇ ಶ್ರೀಖಣ್ಡೇ ಮೃಗಯಸಿ ಹಿ ಮುಸ್ತಾಂ ಸಿಕತಲೇ
ಜಡಾದೇಶಃ ಕಾಂ ಕಾಂ ದಿಶತಿ ವಿಪದಂ ನೋ ಶಿವ ಶಿವ ॥ ೨೧ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ವದ ಯದಿ ಶಿವಂ ವಾಞ್ಛತಿ ಭವಾನ್
ನ ಚೇದೇತನ್ನೇವ ಶ್ರುತಿಸಮಯ ಸಿದ್ಧಾನ್ತಮವದಮ್ ।
ವಿನಾ ಹೇತೋಃ ಕಾರ್ಯಂ ನ ಖಲು ಪಟತನ್ತೂನ್ ಘಟಮೃದಃ
ನ ಜಾನೀಷೇ ಕಿಂ ವಾ ಶಿವವಿರಹಿತೋ ನಾಪ್ಸ್ಯತಿ ಶಿವಮ್ ॥ ೨೨ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಪರಮಶಿವ ಕಾರುಣ್ಯಜಲಧೇ
ಸ್ಥಿರೀಕೃತ್ಯ ಸ್ವಾನ್ತೇ ಮಮ ವಿಮಲಭಾವಂ ಕುರು ಸದಾ ।
ಚರೇಯಂ ಸರ್ವಂ ತೇ ನಿರುಪಮ ನಿರಾತಙ್ಕ ಮಹಸಾಂ
ಜ್ವಲಜ್ಜ್ವಾಲಾಜಾಲ ಜ್ವಲಿತಮಿದಮಾಸೀಜ್ಜಗದಿತಿ ॥ ೨೩ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ವದ ವದ ರಸಜ್ಞೇ ಬುಧಗಣಾಃ
ಭವನ್ತೀಂ ತನ್ನಾಮ್ನೀಮಭಿದಧತು ಚೈನಂ ಯದಿ ನ ಚೇತ್ ।
ನ ಯೋಗಂ ರೂಢಿಂ ವಾ ಭಜಸಿ ಖಲು ಡಿತ್ಥಾದಿ ತುಲನಾ
ಭವೇದ್ದೈವೀಶಕ್ತಿಸ್ತ್ವಯಿ ವಿಫಲಿತಾ ಸ್ಯಾದ್ಧಿಚಿನುಹಿ ॥ ೨೪ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಜಗತಿ ಖಲು ನೇತ್ರದ್ವಯಮಿದಂ
ಬಹಿಶ್ಚಕ್ಷುರ್ದ್ವನ್ದ್ವಂ ನ ಹಿ ದಿಶತಿ ವಸ್ತು ವ್ಯವಹಿತಮ್ ।
ಇದಂ ಬಾಹ್ಯಾಭ್ಯನ್ತಃ ಸ್ಫುಟ ವಿಮಲ ವಿಜ್ಞಾನ ವಿಭವಂ
ಗರೀಯಸ್ತ್ವೋಚ್ಚಾರಾದ್ದಿಶತಿ ಖಲು ನೇತ್ರಂ ಸಮಧಿಕಮ್ ॥ ೨೫ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ವದನಸದನೇ ಯಸ್ಯ ಮಹತಃ
ತದೀಯಂ ಪಾದಾಬ್ಜಂ ರಘುಪತಿ ಪದಾಬ್ಜಂ ಪ್ರಹಸತಿ ।
ನ ತಚ್ಚಿತ್ರಂ ತಸ್ಮಿನ್ ಪರಮ ಪುರುಷಾರ್ಥಂ ಪ್ರದರಜೋ
ವ್ರಜಾಲಾನೇ ಮೌನೇರ್ದಿಶತಿ ಕಿಲ ಸಂಸಾರಪತನಮ್ ॥ ೨೬ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಸಕೃಥವಶಮುಚ್ಚಾರಣ ಬಲಾತ್
ದಿಶೇತಾಂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಂ ಪುರಮಥನ ತೇ ಮುಕ್ತಿನಿಲಯಮ್ ।
ನ ಚೇತ್ತಸ್ಯೈವಾನ್ತಃ ಕಿಮಿವ ನಿವಸೇದಾನ್ತರಗುಹಾ-
-ವಿಹಾರೇಲೋಲಃ ಸನ್ನಿದಮುದವಹನ್ಮೇ ದೃಢಪದಮ್ ॥ ೨೭ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಕ್ಷಿತಿಜಲಶಿಖಿಸ್ಪರ್ಶನವಿಯತ್
ವಿವಸ್ವಚ್ಛೀತಾಂಶು ಪ್ರಥಮಪುರುಷೈರಷ್ಟಭಿರಿದಮ್ ।
ತತಂ ವಿಶ್ವಂ ಪಶ್ಚಾದ್ವದತಿ ಇತಿ ಮತ್ವಾ ಸುಖಮಹೋ
ನರಃ ಪ್ರೋಜ್ಝನ್ ಸರ್ವಂ ಕಿಮಿತಿ ನ ಪಿಬೇತ್ತನ್ಮಥುರಸಮ್ ॥ ೨೮ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಪ್ರಕಟಿತ ನಿಜದ್ವನ್ದ್ವವಿಧಯಾ
ಜಗನ್ಮಾತಾಪಿತ್ರೋರ್ಮಿಧುನಮದಧಾತಾಂ ಶ್ರುತಿಪಥೇ ।
ಜನಾಸ್ತಸ್ಮಾದ್ಯೂಯಂ ತರತ ಚರತಾವಶ್ಯಮವನೌ
ಪಿತೃಭ್ಯಾಂ ನೈವಾನ್ಯತ್ ಪರಮಪದ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಿ ವಿಭವೇ ॥ ೨೯ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ರಸಿಕ ರಸನಾ ರಙ್ಗಚತುರೌ
ಮನೋಧರ್ಮಾಧರ್ಮಾಭ್ಯಸನ ಗಜಕಣ್ಠೀರವ ಶಿಶೂ ।
ವಪುಃ ಕಾರ್ಯಾಕಾರ್ಯ ವ್ಯಸನ ಹರಿಣ ವ್ಯಾಘ್ರಕಲಭೌ
ವಿನೋದಂ ತನ್ವಾತೇ ಕಿಮಿಹ ಮಮ ಕಾಲಾಪನಯನೇ ॥ ೩೦ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಜಗತಿ ವಶಧಾತು ಪ್ರಕಟಿತಾ
ವಿತಿ ಪ್ರೋಚುಃ ಕೇಚಿದ್ಧ್ರುವಮಿತಿ ತದೀಯಾಸ್ತ್ವಚತುರಾಃ ।
ಶಿವಾತ್ಸೂತ್ರೋದ್ಧಾರಸ್ತದನುಖಲು ಧಾತ್ವರ್ಥ ವಿವೃತಿಃ
ಕಥಂ ಪೌರ್ವಾಪರ್ಯಂ ವದತ ವಿಬುಧಾಃ ಸಂಶಯಮಿದಮ್ ॥ ೩೧ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಗುರುಮುಖತ ಯೇಷ್ಯನ್ನಹರಹಃ
ಜಪಿಷ್ಯತ್ಯಾಶಾಸ್ಯಂ ನ ಖಲು ತದಯಂ ಪೂರ್ಣಹೃದಯಃ ।
ಇತಿ ಪ್ರಾಚೀನಾಸ್ತೇ ಶಿವಪದಮುಪೇತ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಮಿತಾಃ
ಕಿಮುದ್ದಿಶ್ಯಾಜಾಪೀಸ್ತ್ವಮಿಹ ಶಿವ ಏವಾಸಿ ಭಗವಾನ್ ॥ ೩೨ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಮನುರಯಮಭಿನ್ನ ಸ್ವರಹಲಾಂ
ವಿಭೇದಾಶ್ಚತ್ವಾರಃ ಫಲಿತ ಪುರುಷಾರ್ಥಃ ಶ್ರುತಿಮತಾಃ ।
ನಚೈಕಸ್ಮಿನ್ಮನ್ತ್ರೇ ಸಕಲಪುರುಷಾರ್ಥ ಪ್ರತಿಗತಿಃ
ಕಿಮರ್ಥಂ ಭ್ರಾನ್ತ್ಯಾನ್ಯನ್ಮನು ಧಿಷಣಯಾ ಬಿಭ್ರಥ ಧುರಮ್ ॥ ೩೩ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಮಧುರಿಮ ಗರಿಮ್ಣಾ ಮಧುರಸೇ
ಪಯಃಪೂರೇ ಕುತ್ಸಾಂ ನ ಪರಮಪರಂ ಕಿಂ ಜನಯತಾಮ್ ।
ಜಿಹಾಸನ್ನಾಹಾರೇ ಸುರಪುರಿ ಸದಾ ಗಾಙ್ಗ ಸಲಿಲಂ
ಪಿಬನ್ ಕೋ ವಾ ಲಿಪ್ಸಾಂ ಭಜತಿ ಸರಸಃ ಪಲ್ವಲಜಲೇ ॥ ೩೪ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಪರಮಪದ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಪದಯೋ-
-ರ್ಮಿಲಿತ್ವಾಧಾವನ್ತೇ ಯುಗಮಭವ ದಷ್ಟಾಕ್ಷರಮನುಃ ।
ಸಕೃತ್ತಂ ಯಃ ಕೋವಾ ಪಠತಿ ತದಧೀನೋ ಗಿರಿಧನುಃ
ಪರಃ ಸರ್ವಾದ್ವೈತ ಪ್ರಥಿತ ನಿಜಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವಿಭವೈಃ ॥ ೩೫ ॥
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಮಮ ವಪುಷಿ ಸರ್ವಾಙ್ಗ ಕವಚೌ
ಪರಂ ಸವ್ಯಾಸವ್ಯ ಪ್ರಸರಣ ಪಟಿಷ್ಠಾಮ್ಬಕ ವರೌ ।
ಉಭಾವನ್ತರ್ಬಾಹ್ಯಾಹಿತ ಮಥನಕೋದಣ್ಡತಿಲಕೌ
ಭೃಶಂ ಸ್ಯಾತ್ತಾಂ ಮೋಕ್ಷಶ್ರಿಯಮವಸರೇ ದಾತು ಮುದಿತೌ ॥ ೩೬ ॥
ಶಿವಪದಾದಧಿಕೋ ನ ಪರೋ ಮನುಃ
ಶಿವಪದಾದಧಿಕಾ ನ ಪರಾ ಗತಿಃ ।
ಶಿವಪದಾದಧಿಕಂ ನ ಪರಂ ಪದಂ
ಶಿವಪದಾದಧಿಕಂ ನ ಹಿ ಶಾಸನಮ್ ॥ ೩೭ ॥
ಶಿವಸ್ತ್ರಾತಾ ಶಿವೋದಾತಾ ಶಿವೋ ಮಾತಾ ಶಿವಃ ಪಿತಾ ।
ಶಿವ ಏವ ಹಿ ಮೇ ಸರ್ವಂ ಶಿವಾದನ್ಯಂ ನ ವೇದ್ಮ್ಯಹಮ್ ॥ ೩೮ ॥
ಶಿವಪದಮಣಿಮಾಲಾಂ ಯೇ ತು ಕೈವಲ್ಯಮೂಲಾಂ
ದಧತಿ ಪಠನಮಾತ್ರಾದ್ದ್ರಾಕ್ಛಿವಾಧೀನ ಚಿತ್ತಾಃ ।
ಭವತಿ ಖಲು ಭವಾನೀ ಭರ್ಗಯೋ ರಾಜಧಾನೀ
ಪ್ರಮಥ ವಿಹೃತಿವಾಟೀ ಭಾನುಭೂತೇಶ್ಚ ಪೇಟೀ ॥ ೩೯ ॥
ಶಿವಲಿಙ್ಗಮುಮೈವಾಙ್ಗ ಮನಯಾ ಸಹಿತಸ್ತಥಾ ।
ತಯೋಃ ಸಮ್ಬನ್ಧ ಇತ್ಯೇವಂ ಪದತ್ರಯಮುಪಾಸ್ಮಹೇ ॥ ೪೦ ॥
ಇತಿ ಶ್ರೀಶಙ್ಕರಾಚಾರ್ಯಕೃತ ಶಿವಪದಮಣಿಮಾಲಾ ।

Explore More