ಸಾದ ಘಾಲೀ ತುಜ ಅಂಬೇ ಧಾವ ಧಾವ ಜನನೀ। ಧಾವಾ ಪಡತಾ ಶ್ರವಣೀ, ಘೇಶೀ ಧಾವ ಝಣೀ॥೧॥
ವಿಶ್ರಾಂತೀಸ್ತವ ನಿರ್ಜನ ಸ್ಥಾನಾ ಶೋಧಿಯಲೇ। ಆಂಬಗ್ರಮಾನಿಕಟೀ ವಾಸ್ತವ್ಯಾ ಕೇಲೇ॥೨॥
ದಿಗಂತ ಕೀರ್ತೀ ತವ ಹೀ ತ್ರಿಭುವನಿ ದುಮದುಮತೇ। ಭಾವೇ ಭಜತಾ ಭಕ್ತೇ ಪಾವಶಿ ಝಣಿ ತ್ಯಾತೇ॥೩॥
ಮಾಗತ ಕಾಹಿ ನ ಮಾತೇ ತವ ಪದಕಮಲಾತೇ। ದ್ಯಾವಾ ತವ ಪದಿ ಆಶ್ರಯ ನತ ಅಜ್ಞಾತಾತೇ॥೪॥
