Lord Surya

শ্ৰী ভাস্কৰ স্তুতিঃ (যুধিষ্ঠিৰ কৃতম্)

(Bhaskara Stuti (Yudhishthira Kritam, Mahabharata) in Assamese)

Also known as bhaskara stuti yudhishthira · sri aditya stotram mahabharata · aditya stotram mahabharata

Yudhiṣṭhira's own praise of the Sun, which this record's banner and colophon both name the Bhāskara Stuti, from the third chapter of the Mahābhārata's Āraṇyaka Parva — the same chapter in which Dhaumya teaches him the hundred and eight names, and part of the same episode. The text here is an abridgement that keeps about half the verses. It argues from dependence throughout: you are the eye of the world and the self of every embodied being, and the world is held up by you, lit by you, purified by you and guarded by you without motive; were you not to rise, this world would be blind, and no thoughtful man would move toward dharma or wealth or desire at all. Fire does not comfort the cold as your rays do. The last verse gives the episode its point — the king, wanting to keep open house for everyone who comes, asks the lord of food for food.

॥ শ্ৰী ভাস্কৰ স্তুতিঃ (যুধিষ্ঠিৰ কৃতম্) ॥
ত্ৱং ভানো জগতশ্চক্ষুস্ত্ৱমাত্মা সৰ্ৱদেহিনাম্ ।
ত্ৱং যোনিঃ সৰ্ৱভূতানাং ত্ৱমাচাৰঃ ক্ৰিযাৱতাম্ ॥ ১ ॥
ত্ৱং গতিঃ সৰ্ৱসাঙ্খ্যানাং যোগিনাং ত্ৱং পৰাযণম্ ।
অনাৱৃতাৰ্গলদ্ৱাৰং ত্ৱং গতিস্ত্ৱং মুমুক্ষতাম্ ॥ ২ ॥
ত্ৱযা সন্ধাৰ্যতে লোকস্ত্ৱযা লোকঃ প্ৰকাশ্যতে ।
ত্ৱযা পৱিত্ৰীক্ৰিযতে নিৰ্ৱ্যাজং পাল্যতে ত্ৱযা ॥ ৩ ॥
ত্ৱামুপস্থায কালে তু ব্ৰাহ্মণা ৱেদপাৰগাঃ ।
স্ৱশাখাৱিহিতৈৰ্মন্ত্ৰৈৰৰ্চন্ত্যৃষিগণাৰ্চিতম্ ॥ ৪ ॥
তৱ দিৱ্যং ৰথং যান্তমনুযান্তি ৱৰাৰ্থিনঃ ।
সিদ্ধচাৰণগন্ধৰ্ৱা যক্ষগুহ্যকপন্নগাঃ ॥ ৫ ॥
ত্ৰযস্ত্ৰিংশচ্চ ৱৈ দেৱাস্তথা ৱৈমানিকা গণাঃ ।
সোপেন্দ্ৰাঃ সমহেন্দ্ৰাশ্চ ত্ৱামিষ্ট্ৱা সিদ্ধিমাগতাঃ ॥ ৬ ॥
সব্ৰহ্মকেষু লোকেষু সপ্তস্ৱপ্যখিলেষু চ ।
ন তদ্ভূতমহং মন্যে যদৰ্কাদতিৰিচ্যতে ॥ ১০ ॥
জ্যোতীংষি ত্ৱযি সৰ্ৱাণি ত্ৱং সৰ্ৱজ্যোতিষাং পতিঃ ।
ত্ৱযি সত্যং চ সত্ত্ৱং চ সৰ্ৱেভাৱাশ্চ সাত্ত্ৱিকাঃ ॥ ১২ ॥
ত্ৱমাদাযাংশুভিস্তেজো নিদাঘে সৰ্ৱদেহিনাম্ ।
সৰ্ৱৌষধিৰসানাং চ পুনৰ্ৱৰ্ষাসু মুঞ্চসি ॥ ১৪ ॥
তপন্ত্যন্যে দহন্ত্যন্যে গৰ্জন্ত্যন্যে তথা ঘনাঃ ।
ৱিদ্যোতন্তে প্ৰৱৰ্ষন্তি তৱ প্ৰাৱৃষি ৰশ্মযঃ ॥ ১৫ ॥
ন তথা সুখযত্যগ্নিৰ্ন প্ৰাৱাৰা ন কম্বলাঃ ।
শীতৱাতাৰ্দিতং লোকং যথা তৱ মৰীচযঃ ॥ ১৬ ॥
তৱ যদ্যুদযো ন স্যাদন্ধং জগদিদং ভৱেত্ ।
ন চ ধৰ্মাৰ্থকামেষু প্ৰৱৰ্তেৰন্মনীষিণঃ ॥ ১৮ ॥
যদহৰ্ব্ৰহ্মণঃ প্ৰোক্তং সহস্ৰযুগসম্মিতম্ ।
তস্য ত্ৱমাদিৰন্তশ্চ কালজ্ঞৈঃ পৰিকীৰ্তিতঃ ॥ ২০ ॥
সংহাৰকালে সম্প্ৰাপ্তে তৱ ক্ৰোধৱিনিঃসৃতঃ ।
সংৱৰ্তকাগ্নিস্ত্ৰৈলোক্যং ভস্মীকৃত্যাৱতিষ্ঠতে ॥ ২২ ॥
ত্ৱামিন্দ্ৰমাহুস্ত্ৱং ৰুদ্ৰস্ত্ৱং ৱিষ্ণুস্ত্ৱং প্ৰজাপতিঃ ।
ত্ৱমগ্নিস্ত্ৱং মনঃ সূক্ষ্মং প্ৰভুস্ত্ৱং ব্ৰহ্ম শাশ্ৱতম্ ॥ ২৫ ॥
ত্ৱং হংসঃ সৱিতা ভানুৰংশুমালী ৱৃষাকপিঃ ।
ৱিৱস্ৱান্ মিহিৰঃ পূষা মিত্ৰো ধৰ্মস্তথৈৱ চ ॥ ২৬ ॥
সহস্ৰৰশ্মিৰাদিত্যস্তপনস্ত্ৱং গৱাং পতিঃ ।
মাৰ্তণ্ডোঽৰ্কো ৰৱিঃ সূৰ্যঃ শৰণ্যো দিনকৃত্তথা ॥ ২৭ ॥
সপ্তম্যামথৱা ষষ্ঠ্যাং ভক্ত্যা পূজাং কৰোতি যঃ ।
অনিৰ্ৱিণ্ণোঽনহঙ্কাৰী তং লক্ষ্মীৰ্ভজতে নৰম্ ॥ ২৯ ॥
ন তেষামাপদঃ সন্তি নাধযো ৱ্যাধযস্তথা ।
যে তৱানন্যমনসঃ কুৰ্ৱন্ত্যৰ্চনৱন্দনম্ ॥ ৩০ ॥
সৰ্ৱৰোগৈৰ্ৱিৰহিতাঃ সৰ্ৱপাপৱিৱৰ্জিতাঃ ।
ত্ৱদ্ভাৱভক্যাঃ সুখিনো ভৱন্তি চিৰজীৱিনঃ ॥ ৩১ ॥
ত্ৱং মমাপন্নকামস্য সৰ্ৱাতিথ্যং চিকীৰ্ষতঃ ।
অন্নমন্নপতে দাতুমভিতঃ শ্ৰদ্ধযাঽৰ্হসি ॥ ৩২ ॥
॥ ইতি শ্ৰীমন্মহাভাৰতে অৰণ্যপৰ্ৱণি যুধিষ্ঠিৰকৃত ভাস্কৰ স্তুতিঃ ॥

Explore More