Lord Surya

ശ്രീ ഭാസ്കര സ്തുതിഃ (യുധിഷ്ഠിര കൃതമ്)

(Bhaskara Stuti (Yudhishthira Kritam, Mahabharata) in Malayalam)

Also known as bhaskara stuti yudhishthira · sri aditya stotram mahabharata · aditya stotram mahabharata

Yudhiṣṭhira's own praise of the Sun, which this record's banner and colophon both name the Bhāskara Stuti, from the third chapter of the Mahābhārata's Āraṇyaka Parva — the same chapter in which Dhaumya teaches him the hundred and eight names, and part of the same episode. The text here is an abridgement that keeps about half the verses. It argues from dependence throughout: you are the eye of the world and the self of every embodied being, and the world is held up by you, lit by you, purified by you and guarded by you without motive; were you not to rise, this world would be blind, and no thoughtful man would move toward dharma or wealth or desire at all. Fire does not comfort the cold as your rays do. The last verse gives the episode its point — the king, wanting to keep open house for everyone who comes, asks the lord of food for food.

॥ ശ്രീ ഭാസ്കര സ്തുതിഃ (യുധിഷ്ഠിര കൃതമ്) ॥
ത്വം ഭാനോ ജഗതശ്ചക്ഷുസ്ത്വമാത്മാ സര്വദേഹിനാമ് ।
ത്വം യോനിഃ സര്വഭൂതാനാം ത്വമാചാരഃ ക്രിയാവതാമ് ॥ ൧ ॥
ത്വം ഗതിഃ സര്വസാങ്ഖ്യാനാം യോഗിനാം ത്വം പരായണമ് ।
അനാവൃതാര്ഗലദ്വാരം ത്വം ഗതിസ്ത്വം മുമുക്ഷതാമ് ॥ ൨ ॥
ത്വയാ സന്ധാര്യതേ ലോകസ്ത്വയാ ലോകഃ പ്രകാശ്യതേ ।
ത്വയാ പവിത്രീക്രിയതേ നിര്വ്യാജം പാല്യതേ ത്വയാ ॥ ൩ ॥
ത്വാമുപസ്ഥായ കാലേ തു ബ്രാഹ്മണാ വേദപാരഗാഃ ।
സ്വശാഖാവിഹിതൈര്മന്ത്രൈരര്ചന്ത്യൃഷിഗണാര്ചിതമ് ॥ ൪ ॥
തവ ദിവ്യം രഥം യാന്തമനുയാന്തി വരാര്ഥിനഃ ।
സിദ്ധചാരണഗന്ധര്വാ യക്ഷഗുഹ്യകപന്നഗാഃ ॥ ൫ ॥
ത്രയസ്ത്രിംശച്ച വൈ ദേവാസ്തഥാ വൈമാനികാ ഗണാഃ ।
സോപേന്ദ്രാഃ സമഹേന്ദ്രാശ്ച ത്വാമിഷ്ട്വാ സിദ്ധിമാഗതാഃ ॥ ൬ ॥
സബ്രഹ്മകേഷു ലോകേഷു സപ്തസ്വപ്യഖിലേഷു ച ।
ന തദ്ഭൂതമഹം മന്യേ യദര്കാദതിരിച്യതേ ॥ ൧൦ ॥
ജ്യോതീംഷി ത്വയി സര്വാണി ത്വം സര്വജ്യോതിഷാം പതിഃ ।
ത്വയി സത്യം ച സത്ത്വം ച സര്വേഭാവാശ്ച സാത്ത്വികാഃ ॥ ൧൨ ॥
ത്വമാദായാംശുഭിസ്തേജോ നിദാഘേ സര്വദേഹിനാമ് ।
സര്വൌഷധിരസാനാം ച പുനര്വര്ഷാസു മുഞ്ചസി ॥ ൧൪ ॥
തപന്ത്യന്യേ ദഹന്ത്യന്യേ ഗര്ജന്ത്യന്യേ തഥാ ഘനാഃ ।
വിദ്യോതന്തേ പ്രവര്ഷന്തി തവ പ്രാവൃഷി രശ്മയഃ ॥ ൧൫ ॥
ന തഥാ സുഖയത്യഗ്നിര്ന പ്രാവാരാ ന കമ്ബലാഃ ।
ശീതവാതാര്ദിതം ലോകം യഥാ തവ മരീചയഃ ॥ ൧൬ ॥
തവ യദ്യുദയോ ന സ്യാദന്ധം ജഗദിദം ഭവേത് ।
ന ച ധര്മാര്ഥകാമേഷു പ്രവര്തേരന്മനീഷിണഃ ॥ ൧൮ ॥
യദഹര്ബ്രഹ്മണഃ പ്രോക്തം സഹസ്രയുഗസമ്മിതമ് ।
തസ്യ ത്വമാദിരന്തശ്ച കാലജ്ഞൈഃ പരികീര്തിതഃ ॥ ൨൦ ॥
സംഹാരകാലേ സമ്പ്രാപ്തേ തവ ക്രോധവിനിഃസൃതഃ ।
സംവര്തകാഗ്നിസ്ത്രൈലോക്യം ഭസ്മീകൃത്യാവതിഷ്ഠതേ ॥ ൨൨ ॥
ത്വാമിന്ദ്രമാഹുസ്ത്വം രുദ്രസ്ത്വം വിഷ്ണുസ്ത്വം പ്രജാപതിഃ ।
ത്വമഗ്നിസ്ത്വം മനഃ സൂക്ഷ്മം പ്രഭുസ്ത്വം ബ്രഹ്മ ശാശ്വതമ് ॥ ൨൫ ॥
ത്വം ഹംസഃ സവിതാ ഭാനുരംശുമാലീ വൃഷാകപിഃ ।
വിവസ്വാന് മിഹിരഃ പൂഷാ മിത്രോ ധര്മസ്തഥൈവ ച ॥ ൨൬ ॥
സഹസ്രരശ്മിരാദിത്യസ്തപനസ്ത്വം ഗവാം പതിഃ ।
മാര്തണ്ഡോഽര്കോ രവിഃ സൂര്യഃ ശരണ്യോ ദിനകൃത്തഥാ ॥ ൨൭ ॥
സപ്തമ്യാമഥവാ ഷഷ്ഠ്യാം ഭക്ത്യാ പൂജാം കരോതി യഃ ।
അനിര്വിണ്ണോഽനഹങ്കാരീ തം ലക്ഷ്മീര്ഭജതേ നരമ് ॥ ൨൯ ॥
ന തേഷാമാപദഃ സന്തി നാധയോ വ്യാധയസ്തഥാ ।
യേ തവാനന്യമനസഃ കുര്വന്ത്യര്ചനവന്ദനമ് ॥ ൩൦ ॥
സര്വരോഗൈര്വിരഹിതാഃ സര്വപാപവിവര്ജിതാഃ ।
ത്വദ്ഭാവഭക്യാഃ സുഖിനോ ഭവന്തി ചിരജീവിനഃ ॥ ൩൧ ॥
ത്വം മമാപന്നകാമസ്യ സര്വാതിഥ്യം ചികീര്ഷതഃ ।
അന്നമന്നപതേ ദാതുമഭിതഃ ശ്രദ്ധയാഽര്ഹസി ॥ ൩൨ ॥
॥ ഇതി ശ്രീമന്മഹാഭാരതേ അരണ്യപര്വണി യുധിഷ്ഠിരകൃത ഭാസ്കര സ്തുതിഃ ॥

Explore More