Lord Surya

ଶ୍ରୀ ଭାସ୍କର ସ୍ତୁତିଃ (ଯୁଧିଷ୍ଠିର କୃତମ୍)

(Bhaskara Stuti (Yudhishthira Kritam, Mahabharata) in Odia)

Also known as bhaskara stuti yudhishthira · sri aditya stotram mahabharata · aditya stotram mahabharata

Yudhiṣṭhira's own praise of the Sun, which this record's banner and colophon both name the Bhāskara Stuti, from the third chapter of the Mahābhārata's Āraṇyaka Parva — the same chapter in which Dhaumya teaches him the hundred and eight names, and part of the same episode. The text here is an abridgement that keeps about half the verses. It argues from dependence throughout: you are the eye of the world and the self of every embodied being, and the world is held up by you, lit by you, purified by you and guarded by you without motive; were you not to rise, this world would be blind, and no thoughtful man would move toward dharma or wealth or desire at all. Fire does not comfort the cold as your rays do. The last verse gives the episode its point — the king, wanting to keep open house for everyone who comes, asks the lord of food for food.

॥ ଶ୍ରୀ ଭାସ୍କର ସ୍ତୁତିଃ (ଯୁଧିଷ୍ଠିର କୃତମ୍) ॥
ତ୍ଵଂ ଭାନୋ ଜଗତଶ୍ଚକ୍ଷୁସ୍ତ୍ଵମାତ୍ମା ସର୍ଵଦେହିନାମ୍ ।
ତ୍ଵଂ ଯୋନିଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ତ୍ଵମାଚାରଃ କ୍ରିଯାଵତାମ୍ ॥ ୧ ॥
ତ୍ଵଂ ଗତିଃ ସର୍ଵସାଙ୍ଖ୍ଯାନାଂ ଯୋଗିନାଂ ତ୍ଵଂ ପରାଯଣମ୍ ।
ଅନାଵୃତାର୍ଗଲଦ୍ଵାରଂ ତ୍ଵଂ ଗତିସ୍ତ୍ଵଂ ମୁମୁକ୍ଷତାମ୍ ॥ ୨ ॥
ତ୍ଵଯା ସନ୍ଧାର୍ଯତେ ଲୋକସ୍ତ୍ଵଯା ଲୋକଃ ପ୍ରକାଶ୍ଯତେ ।
ତ୍ଵଯା ପଵିତ୍ରୀକ୍ରିଯତେ ନିର୍ଵ୍ଯାଜଂ ପାଲ୍ଯତେ ତ୍ଵଯା ॥ ୩ ॥
ତ୍ଵାମୁପସ୍ଥାଯ କାଲେ ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵେଦପାରଗାଃ ।
ସ୍ଵଶାଖାଵିହିତୈର୍ମନ୍ତ୍ରୈରର୍ଚନ୍ତ୍ଯୃଷିଗଣାର୍ଚିତମ୍ ॥ ୪ ॥
ତଵ ଦିଵ୍ଯଂ ରଥଂ ଯାନ୍ତମନୁଯାନ୍ତି ଵରାର୍ଥିନଃ ।
ସିଦ୍ଧଚାରଣଗନ୍ଧର୍ଵା ଯକ୍ଷଗୁହ୍ଯକପନ୍ନଗାଃ ॥ ୫ ॥
ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରିଂଶଚ୍ଚ ଵୈ ଦେଵାସ୍ତଥା ଵୈମାନିକା ଗଣାଃ ।
ସୋପେନ୍ଦ୍ରାଃ ସମହେନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚ ତ୍ଵାମିଷ୍ଟ୍ଵା ସିଦ୍ଧିମାଗତାଃ ॥ ୬ ॥
ସବ୍ରହ୍ମକେଷୁ ଲୋକେଷୁ ସପ୍ତସ୍ଵପ୍ଯଖିଲେଷୁ ଚ ।
ନ ତଦ୍ଭୂତମହଂ ମନ୍ଯେ ଯଦର୍କାଦତିରିଚ୍ଯତେ ॥ ୧୦ ॥
ଜ୍ଯୋତୀଂଷି ତ୍ଵଯି ସର୍ଵାଣି ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଜ୍ଯୋତିଷାଂ ପତିଃ ।
ତ୍ଵଯି ସତ୍ଯଂ ଚ ସତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ସର୍ଵେଭାଵାଶ୍ଚ ସାତ୍ତ୍ଵିକାଃ ॥ ୧୨ ॥
ତ୍ଵମାଦାଯାଂଶୁଭିସ୍ତେଜୋ ନିଦାଘେ ସର୍ଵଦେହିନାମ୍ ।
ସର୍ଵୌଷଧିରସାନାଂ ଚ ପୁନର୍ଵର୍ଷାସୁ ମୁଞ୍ଚସି ॥ ୧୪ ॥
ତପନ୍ତ୍ଯନ୍ଯେ ଦହନ୍ତ୍ଯନ୍ଯେ ଗର୍ଜନ୍ତ୍ଯନ୍ଯେ ତଥା ଘନାଃ ।
ଵିଦ୍ଯୋତନ୍ତେ ପ୍ରଵର୍ଷନ୍ତି ତଵ ପ୍ରାଵୃଷି ରଶ୍ମଯଃ ॥ ୧୫ ॥
ନ ତଥା ସୁଖଯତ୍ଯଗ୍ନିର୍ନ ପ୍ରାଵାରା ନ କମ୍ବଲାଃ ।
ଶୀତଵାତାର୍ଦିତଂ ଲୋକଂ ଯଥା ତଵ ମରୀଚଯଃ ॥ ୧୬ ॥
ତଵ ଯଦ୍ଯୁଦଯୋ ନ ସ୍ଯାଦନ୍ଧଂ ଜଗଦିଦଂ ଭଵେତ୍ ।
ନ ଚ ଧର୍ମାର୍ଥକାମେଷୁ ପ୍ରଵର୍ତେରନ୍ମନୀଷିଣଃ ॥ ୧୮ ॥
ଯଦହର୍ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସହସ୍ରଯୁଗସମ୍ମିତମ୍ ।
ତସ୍ଯ ତ୍ଵମାଦିରନ୍ତଶ୍ଚ କାଲଜ୍ଞୈଃ ପରିକୀର୍ତିତଃ ॥ ୨୦ ॥
ସଂହାରକାଲେ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତେ ତଵ କ୍ରୋଧଵିନିଃସୃତଃ ।
ସଂଵର୍ତକାଗ୍ନିସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଭସ୍ମୀକୃତ୍ଯାଵତିଷ୍ଠତେ ॥ ୨୨ ॥
ତ୍ଵାମିନ୍ଦ୍ରମାହୁସ୍ତ୍ଵଂ ରୁଦ୍ରସ୍ତ୍ଵଂ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତ୍ଵଂ ପ୍ରଜାପତିଃ ।
ତ୍ଵମଗ୍ନିସ୍ତ୍ଵଂ ମନଃ ସୂକ୍ଷ୍ମଂ ପ୍ରଭୁସ୍ତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମ ଶାଶ୍ଵତମ୍ ॥ ୨୫ ॥
ତ୍ଵଂ ହଂସଃ ସଵିତା ଭାନୁରଂଶୁମାଲୀ ଵୃଷାକପିଃ ।
ଵିଵସ୍ଵାନ୍ ମିହିରଃ ପୂଷା ମିତ୍ରୋ ଧର୍ମସ୍ତଥୈଵ ଚ ॥ ୨୬ ॥
ସହସ୍ରରଶ୍ମିରାଦିତ୍ଯସ୍ତପନସ୍ତ୍ଵଂ ଗଵାଂ ପତିଃ ।
ମାର୍ତଣ୍ଡୋଽର୍କୋ ରଵିଃ ସୂର୍ଯଃ ଶରଣ୍ଯୋ ଦିନକୃତ୍ତଥା ॥ ୨୭ ॥
ସପ୍ତମ୍ଯାମଥଵା ଷଷ୍ଠ୍ଯାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପୂଜାଂ କରୋତି ଯଃ ।
ଅନିର୍ଵିଣ୍ଣୋଽନହଙ୍କାରୀ ତଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଭଜତେ ନରମ୍ ॥ ୨୯ ॥
ନ ତେଷାମାପଦଃ ସନ୍ତି ନାଧଯୋ ଵ୍ଯାଧଯସ୍ତଥା ।
ଯେ ତଵାନନ୍ଯମନସଃ କୁର୍ଵନ୍ତ୍ଯର୍ଚନଵନ୍ଦନମ୍ ॥ ୩୦ ॥
ସର୍ଵରୋଗୈର୍ଵିରହିତାଃ ସର୍ଵପାପଵିଵର୍ଜିତାଃ ।
ତ୍ଵଦ୍ଭାଵଭକ୍ଯାଃ ସୁଖିନୋ ଭଵନ୍ତି ଚିରଜୀଵିନଃ ॥ ୩୧ ॥
ତ୍ଵଂ ମମାପନ୍ନକାମସ୍ଯ ସର୍ଵାତିଥ୍ଯଂ ଚିକୀର୍ଷତଃ ।
ଅନ୍ନମନ୍ନପତେ ଦାତୁମଭିତଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାଽର୍ହସି ॥ ୩୨ ॥
॥ ଇତି ଶ୍ରୀମନ୍ମହାଭାରତେ ଅରଣ୍ଯପର୍ଵଣି ଯୁଧିଷ୍ଠିରକୃତ ଭାସ୍କର ସ୍ତୁତିଃ ॥

Explore More