Lord Surya

śrī bhāskara stutiḥ (yudhiṣṭhira kṛtam)

(Bhaskara Stuti (Yudhishthira Kritam, Mahabharata) in English (IAST))

Also known as bhaskara stuti yudhishthira · sri aditya stotram mahabharata · aditya stotram mahabharata

Yudhiṣṭhira's own praise of the Sun, which this record's banner and colophon both name the Bhāskara Stuti, from the third chapter of the Mahābhārata's Āraṇyaka Parva — the same chapter in which Dhaumya teaches him the hundred and eight names, and part of the same episode. The text here is an abridgement that keeps about half the verses. It argues from dependence throughout: you are the eye of the world and the self of every embodied being, and the world is held up by you, lit by you, purified by you and guarded by you without motive; were you not to rise, this world would be blind, and no thoughtful man would move toward dharma or wealth or desire at all. Fire does not comfort the cold as your rays do. The last verse gives the episode its point — the king, wanting to keep open house for everyone who comes, asks the lord of food for food.

|| śrī bhāskara stutiḥ (yudhiṣṭhira kṛtam) ||
tvaṃ bhāno jagataścakṣustvamātmā sarvadehinām |
tvaṃ yoniḥ sarvabhūtānāṃ tvamācāraḥ kriyāvatām || 1 ||
tvaṃ gatiḥ sarvasāṅkhyānāṃ yogināṃ tvaṃ parāyaṇam |
anāvṛtārgaladvāraṃ tvaṃ gatistvaṃ mumukṣatām || 2 ||
tvayā sandhāryate lokastvayā lokaḥ prakāśyate |
tvayā pavitrīkriyate nirvyājaṃ pālyate tvayā || 3 ||
tvāmupasthāya kāle tu brāhmaṇā vedapāragāḥ |
svaśākhāvihitairmantrairarcantyṛṣigaṇārcitam || 4 ||
tava divyaṃ rathaṃ yāntamanuyānti varārthinaḥ |
siddhacāraṇagandharvā yakṣaguhyakapannagāḥ || 5 ||
trayastriṃśacca vai devāstathā vaimānikā gaṇāḥ |
sopendrāḥ samahendrāśca tvāmiṣṭvā siddhimāgatāḥ || 6 ||
sabrahmakeṣu lokeṣu saptasvapyakhileṣu ca |
na tadbhūtamahaṃ manye yadarkādatiricyate || 10 ||
jyotīṃṣi tvayi sarvāṇi tvaṃ sarvajyotiṣāṃ patiḥ |
tvayi satyaṃ ca sattvaṃ ca sarvebhāvāśca sāttvikāḥ || 12 ||
tvamādāyāṃśubhistejo nidāghe sarvadehinām |
sarvauṣadhirasānāṃ ca punarvarṣāsu muñcasi || 14 ||
tapantyanye dahantyanye garjantyanye tathā ghanāḥ |
vidyotante pravarṣanti tava prāvṛṣi raśmayaḥ || 15 ||
na tathā sukhayatyagnirna prāvārā na kambalāḥ |
śītavātārditaṃ lokaṃ yathā tava marīcayaḥ || 16 ||
tava yadyudayo na syādandhaṃ jagadidaṃ bhavet |
na ca dharmārthakāmeṣu pravarteranmanīṣiṇaḥ || 18 ||
yadaharbrahmaṇaḥ proktaṃ sahasrayugasammitam |
tasya tvamādirantaśca kālajñaiḥ parikīrtitaḥ || 20 ||
saṃhārakāle samprāpte tava krodhaviniḥsṛtaḥ |
saṃvartakāgnistrailokyaṃ bhasmīkṛtyāvatiṣṭhate || 22 ||
tvāmindramāhustvaṃ rudrastvaṃ viṣṇustvaṃ prajāpatiḥ |
tvamagnistvaṃ manaḥ sūkṣmaṃ prabhustvaṃ brahma śāśvatam || 25 ||
tvaṃ haṃsaḥ savitā bhānuraṃśumālī vṛṣākapiḥ |
vivasvān mihiraḥ pūṣā mitro dharmastathaiva ca || 26 ||
sahasraraśmirādityastapanastvaṃ gavāṃ patiḥ |
mārtaṇḍo'rko raviḥ sūryaḥ śaraṇyo dinakṛttathā || 27 ||
saptamyāmathavā ṣaṣṭhyāṃ bhaktyā pūjāṃ karoti yaḥ |
anirviṇṇo'nahaṅkārī taṃ lakṣmīrbhajate naram || 29 ||
na teṣāmāpadaḥ santi nādhayo vyādhayastathā |
ye tavānanyamanasaḥ kurvantyarcanavandanam || 30 ||
sarvarogairvirahitāḥ sarvapāpavivarjitāḥ |
tvadbhāvabhakyāḥ sukhino bhavanti cirajīvinaḥ || 31 ||
tvaṃ mamāpannakāmasya sarvātithyaṃ cikīrṣataḥ |
annamannapate dātumabhitaḥ śraddhayā'rhasi || 32 ||
|| iti śrīmanmahābhārate araṇyaparvaṇi yudhiṣṭhirakṛta bhāskara stutiḥ ||

Explore More