What is Subrahmanya Bhujanga Stotram?

Read Subrahmanya Bhujanga Stotram in Malayalam script — full lyrics with English meaning and transliteration. Composed by the philosopher Adi Shankaracharya, this profound hymn is dedicated to Lord Kartikeya, also known as Subrahmanya. The stotram is written in the Bhujanga Prayata meter, which mimics the graceful movement of a serpent, symbolizing the shedding of ego. It captures the devotee’s deep emotional surrender and intellectual awe before the six-faced deity. Reciting this sacred work is believed to bestow clarity of mind, dissolve obstacles, protect against physical and mental afflictions, and invoke the grace of Lord Murugan, ultimately guiding the practitioner toward spiritual enlightenment and inner peace.

Which deity is Subrahmanya Bhujanga Stotram dedicated to?

Subrahmanya Bhujanga Stotram is a Sanskrit hymn dedicated to Lord Kartikeya.

Who composed Subrahmanya Bhujanga Stotram?

Subrahmanya Bhujanga Stotram is traditionally attributed to Adi Shankaracharya.

Subrahmanya Bhujanga Stotram in Malayalam – Meaning

സദാ ബാലരൂപാഽപി വിഘ്നാദ്രിഹന്ത്രീ
മഹാദന്തിവക്ത്രാഽപി പഞ്ചാസ്യമാന്യാ ।
വിധീന്ദ്രാദിമൃഗ്യാ ഗണേശാഭിധാ മേ
വിധത്താം ശ്രിയം കാഽപി കല്യാണമൂര്തിഃ ॥ 1 ॥

ന ജാനാമി ശബ്ദം ന ജാനാമി ചാര്ഥം
ന ജാനാമി പദ്യം ന ജാനാമി ഗദ്യമ് ।
ചിദേകാ ഷഡാസ്യാ ഹൃദി ദ്യോതതേ മേ
മുഖാന്നിഃസരന്തേ ഗിരശ്ചാപി ചിത്രമ് ॥ 2 ॥

മയൂരാധിരൂഢം മഹാവാക്യഗൂഢം
മനോഹാരിദേഹം മഹച്ചിത്തഗേഹമ് ।
മഹീദേവദേവം മഹാവേദഭാവം
മഹാദേവബാലം ഭജേ ലോകപാലമ് ॥ 3 ॥

യദാ സന്നിധാനം ഗതാ മാനവാ മേ
ഭവാമ്ഭോധിപാരം ഗതാസ്തേ തദൈവ ।
ഇതി വ്യഞ്ജയന്സിന്ധുതീരേ യ ആസ്തേ
തമീഡേ പവിത്രം പരാശക്തിപുത്രമ് ॥ 4 ॥

യഥാബ്ധേസ്തരങ്ഗാ ലയം യാന്തി തുങ്ഗാ-
സ്തഥൈവാപദഃ സന്നിധൌ സേവതാം മേ ।
ഇതീവോര്മിപങ്ക്തീര്നൃണാം ദര്ശയന്തം
സദാ ഭാവയേ ഹൃത്സരോജേ ഗുഹം തമ് ॥ 5 ॥

ഗിരൌ മന്നിവാസേ നരാ യേഽധിരൂഢാ-
സ്തദാ പര്വതേ രാജതേ തേഽധിരൂഢാഃ ।
ഇതീവ ബ്രുവന്ഗന്ധശൈലാധിരൂഢഃ
സ ദേവോ മുദേ മേ സദാ ഷണ്മുഖോഽസ്തു ॥ 6 ॥

മഹാമ്ഭോധിതീരേ മഹാപാപചോരേ
മുനീന്ദ്രാനുകൂലേ സുഗന്ധാഖ്യശൈലേ ।
ഗുഹായാം വസന്തം സ്വഭാസാ ലസന്തം
ജനാര്തിം ഹരന്തം ശ്രയാമോ ഗുഹം തമ് ॥ 7 ॥

ലസത്സ്വര്ണഗേഹേ നൃണാം കാമദോഹേ
സുമസ്തോമസഞ്ഛന്നമാണിക്യമഞ്ചേ ।
സമുദ്യത്സഹസ്രാര്കതുല്യപ്രകാശം
സദാ ഭാവയേ കാര്തികേയം സുരേശമ് ॥ 8 ॥

രണഥംസകേ മഞ്ജുലേഽത്യന്തശോണേ
മനോഹാരിലാവണ്യപീയൂഷപൂര്ണേ ।
മനഃഷട്പദോ മേ ഭവക്ലേശതപ്തഃ
സദാ മോദതാം സ്കന്ദ തേ പാദപദ്മേ ॥ 9 ॥

സുവര്ണാഭദിവ്യാമ്ബരൈര്ഭാസമാനാം
ക്വണത്കിങ്കിണീമേഖലാശോഭമാനാമ് ।
ലസദ്ധേമപട്ടേന വിദ്യോതമാനം
കടിം ഭാവയേ സ്കന്ദ തേ ദീപ്യമാനാമ് ॥ 10 ॥

പുലിന്ദേശകന്യാഘനാഭോഗതുങ്ഗ-
സ്തനാലിങ്ഗനാസക്തകാശ്മീരരാഗമ് ।
നമസ്യാമ്യഹം താരകാരേ തവോരഃ
സ്വഭക്താവനേ സര്വദാ സാനുരാഗമ് ॥ 11 ॥

വിധൌ ക്ലൃപ്തദണ്ഡാന്സ്വലീലാധൃതാണ്ഡാ-
ന്നിരസ്തേഭശുണ്ഡാന്ദ്വിഷത്കാലദണ്ഡാന് ।
ഹതേന്ദ്രാരിഷണ്ഡാന്ജഗത്രാണശൌണ്ഡാ-
ന്സദാ തേ പ്രചണ്ഡാന്ശ്രയേ ബാഹുദണ്ഡാന് ॥ 12 ॥

സദാ ശാരദാഃ ഷണ്മൃഗാങ്കാ യദി സ്യുഃ
സമുദ്യന്ത ഏവ സ്ഥിതാശ്ചേത്സമന്താത് ।
സദാ പൂര്ണബിമ്ബാഃ കലങ്കൈശ്ച ഹീനാ-
സ്തദാ ത്വന്മുഖാനാം ബ്രുവേ സ്കന്ദ സാമ്യമ് ॥ 13 ॥

സ്ഫുരന്മന്ദഹാസൈഃ സഹംസാനി ചഞ്ച-
ത്കടാക്ഷാവലീഭൃങ്ഗസങ്ഘോജ്ജ്വലാനി ।
സുധാസ്യന്ദിബിമ്ബാധരാണീശസൂനോ
തവാലോകയേ ഷണ്മുഖാമ്ഭോരുഹാണി ॥ 14 ॥

വിശാലേഷു കര്ണാന്തദീര്ഘേഷ്വജസ്രം
ദയാസ്യന്ദിഷു ദ്വാദശസ്വീക്ഷണേഷു ।
മയീഷത്കടാക്ഷഃ സകൃത്പാതിതശ്ചേ-
ദ്ഭവേത്തേ ദയാശീല കാ നാമ ഹാനിഃ ॥ 15 ॥

സുതാങ്ഗോദ്ഭവോ മേഽസി ജീവേതി ഷഡ്ധാ
ജപന്മന്ത്രമീശോ മുദാ ജിഘ്രതേ യാന് ।
ജഗദ്ഭാരഭൃദ്ഭ്യോ ജഗന്നാഥ തേഭ്യഃ
കിരീടോജ്ജ്വലേഭ്യോ നമോ മസ്തകേഭ്യഃ ॥ 16 ॥

സ്ഫുരദ്രത്നകേയൂരഹാരാഭിരാമ-
ശ്ചലത്കുണ്ഡലശ്രീലസദ്ഗണ്ഡഭാഗഃ ।
കടൌ പീതവാസാഃ കരേ ചാരുശക്തിഃ
പുരസ്താന്മമാസ്താം പുരാരേസ്തനൂജഃ ॥ 17 ॥

ഇഹായാഹി വത്സേതി ഹസ്താന്പ്രസാര്യാ-
ഹ്വയത്യാദരാച്ഛങ്കരേ മാതുരങ്കാത് ।
സമുത്പത്യ താതം ശ്രയന്തം കുമാരം
ഹരാശ്ലിഷ്ടഗാത്രം ഭജേ ബാലമൂര്തിമ് ॥ 18 ॥

കുമാരേശസൂനോ ഗുഹ സ്കന്ദ സേനാ-
പതേ ശക്തിപാണേ മയൂരാധിരൂഢ ।
പുലിന്ദാത്മജാകാന്ത ഭക്താര്തിഹാരിന്
പ്രഭോ താരകാരേ സദാ രക്ഷ മാം ത്വമ് ॥ 19 ॥

പ്രശാന്തേന്ദ്രിയേ നഷ്ടസഞ്ജ്ഞേ വിചേഷ്ടേ
കഫോദ്ഗാരിവക്ത്രേ ഭയോത്കമ്പിഗാത്രേ ।
പ്രയാണോന്മുഖേ മയ്യനാഥേ തദാനീം
ദ്രുതം മേ ദയാലോ ഭവാഗ്രേ ഗുഹ ത്വമ് ॥ 20 ॥

കൃതാന്തസ്യ ദൂതേഷു ചണ്ഡേഷു കോപാ-
ദ്ദഹച്ഛിന്ദ്ധി ഭിന്ദ്ധീതി മാം തര്ജയത്സു ।
മയൂരം സമാരുഹ്യ മാ ഭൈരിതി ത്വം
പുരഃ ശക്തിപാണിര്മമായാഹി ശീഘ്രമ് ॥ 21 ॥

പ്രണമ്യാസകൃത്പാദയോസ്തേ പതിത്വാ
പ്രസാദ്യ പ്രഭോ പ്രാര്ഥയേഽനേകവാരമ് ।
ന വക്തും ക്ഷമോഽഹം തദാനീം കൃപാബ്ധേ
ന കാര്യാന്തകാലേ മനാഗപ്യുപേക്ഷാ ॥ 22 ॥

സഹസ്രാണ്ഡഭോക്താ ത്വയാ ശൂരനാമാ
ഹതസ്താരകഃ സിംഹവക്ത്രശ്ച ദൈത്യഃ ।
മമാന്തര്ഹൃദിസ്ഥം മനഃക്ലേശമേകം
ന ഹംസി പ്രഭോ കിം കരോമി ക്വ യാമി ॥ 23 ॥

അഹം സര്വദാ ദുഃഖഭാരാവസന്നോ
ഭവാന്ദീനബന്ധുസ്ത്വദന്യം ന യാചേ ।
ഭവദ്ഭക്തിരോധം സദാ ക്ലൃപ്തബാധം
മമാധിം ദ്രുതം നാശയോമാസുത ത്വമ് ॥ 24 ॥

അപസ്മാരകുഷ്ടക്ഷയാര്ശഃ പ്രമേഹ-
ജ്വരോന്മാദഗുല്മാദിരോഗാ മഹാന്തഃ ।
പിശാചാശ്ച സര്വേ ഭവത്പത്രഭൂതിം
വിലോക്യ ക്ഷണാത്താരകാരേ ദ്രവന്തേ ॥ 25 ॥

ദൃശി സ്കന്ദമൂര്തിഃ ശ്രുതൌ സ്കന്ദകീര്തി-
ര്മുഖേ മേ പവിത്രം സദാ തച്ചരിത്രമ് ।
കരേ തസ്യ കൃത്യം വപുസ്തസ്യ ഭൃത്യം
ഗുഹേ സന്തു ലീനാ മമാശേഷഭാവാഃ ॥ 26 ॥

മുനീനാമുതാഹോ നൃണാം ഭക്തിഭാജാ-
മഭീഷ്ടപ്രദാഃ സന്തി സര്വത്ര ദേവാഃ ।
നൃണാമന്ത്യജാനാമപി സ്വാര്ഥദാനേ
ഗുഹാദ്ദേവമന്യം ന ജാനേ ന ജാനേ ॥ 27 ॥

കലത്രം സുതാ ബന്ധുവര്ഗഃ പശുര്വാ
നരോ വാഥ നാരീ ഗൃഹേ യേ മദീയാഃ ।
യജന്തോ നമന്തഃ സ്തുവന്തോ ഭവന്തം
സ്മരന്തശ്ച തേ സന്തു സര്വേ കുമാര ॥ 28 ॥

മൃഗാഃ പക്ഷിണോ ദംശകാ യേ ച ദുഷ്ടാ-
സ്തഥാ വ്യാധയോ ബാധകാ യേ മദങ്ഗേ ।
ഭവച്ഛക്തിതീക്ഷ്ണാഗ്രഭിന്നാഃ സുദൂരേ
വിനശ്യന്തു തേ ചൂര്ണിതക്രൌഞ്ചശൈല ॥ 29 ॥

ജനിത്രീ പിതാ ച സ്വപുത്രാപരാധം
സഹേതേ ന കിം ദേവസേനാധിനാഥ ।
അഹം ചാതിബാലോ ഭവാന് ലോകതാതഃ
ക്ഷമസ്വാപരാധം സമസ്തം മഹേശ ॥ 30 ॥

നമഃ കേകിനേ ശക്തയേ ചാപി തുഭ്യം
നമശ്ഛാഗ തുഭ്യം നമഃ കുക്കുടായ ।
നമഃ സിന്ധവേ സിന്ധുദേശായ തുഭ്യം
പുനഃ സ്കന്ദമൂര്തേ നമസ്തേ നമോഽസ്തു ॥ 31 ॥

ജയാനന്ദഭൂമം ജയാപാരധാമം
ജയാമോഘകീര്തേ ജയാനന്ദമൂര്തേ ।
ജയാനന്ദസിന്ധോ ജയാശേഷബന്ധോ
ജയ ത്വം സദാ മുക്തിദാനേശസൂനോ ॥ 32 ॥

ഭുജങ്ഗാഖ്യവൃത്തേന ക്ലൃപ്തം സ്തവം യഃ
പഠേദ്ഭക്തിയുക്തോ ഗുഹം സമ്പ്രണമ്യ ।
സ പുത്രാന്കലത്രം ധനം ദീര്ഘമായു-
ര്ലഭേത്സ്കന്ദസായുജ്യമന്തേ നരഃ സഃ ॥ 33 ॥

സുബ്രഹ്മണ്യ ഭുജങ്ഗ സ്തോത്രമ്

Explore More

More Kartikeya Stotras

Explore More