What is Ganesha Kavacham?

The Ganesha Kavacham is a powerful protective armor extracted from the Ganesha Purana. Traditionally attributed to the dialogue between divine figures, this stotra invokes the protection of Lord Ganesha over every part of the practitioner's body. By chanting these verses, devotees seek to shield themselves from negative energies, obstacles, and the influence of malevolent entities. It is believed that regular recitation grants the seeker mental clarity, courage, and the spiritual fortification necessary to overcome life's challenges. The hymn emphasizes Ganesha's role as the supreme remover of hindrances and the guardian of his faithful followers.

Which deity is Ganesha Kavacham dedicated to?

Ganesha Kavacham is a Sanskrit hymn dedicated to Lord Ganesha.

Who composed Ganesha Kavacham?

Ganesha Kavacham is traditionally attributed to From Ganesha Purana.

Ganesha Kavacham – Lyrics, Meaning & Commentary

एषोति चपलो दैत्यान् बाल्येपि नाशयत्यहो ।
अग्रे किं कर्म कर्तेति न जाने मुनिसत्तम ॥ 1 ॥

दैत्या नानाविधा दुष्टास्साधु देवद्रुमः खलाः ।
अतोस्य कण्ठे किञ्चित्त्यं रक्षां सम्बद्धुमर्हसि ॥ 2 ॥

ध्यायेत् सिंहगतं विनायकममुं दिग्बाहु माद्ये युगे
त्रेतायां तु मयूर वाहनममुं षड्बाहुकं सिद्धिदम् । ई
द्वापरेतु गजाननं युगभुजं रक्ताङ्गरागं विभुं तुर्ये
तु द्विभुजं सिताङ्गरुचिरं सर्वार्थदं सर्वदा ॥ 3 ॥

ध्यायेत् (dhyāyet)one should hold in mind
सिंहगतम् (siṃhagatam)riding a lion
विनायकम् (vināyakam)Vinayaka
अमुम् (amum)him
दिग्बाहुम् (digbāhum)with arms for all ten directions
आद्ये (ādye)in the first
युगे (yuge)age
त्रेतायाम् (tretāyām)in the Treta age
तु (tu)and
मयूरवाहनम् (mayūravāhanam)riding a peacock
अमुम् (amum)him
षड्बाहुकम् (ṣaḍbāhukam)six-armed
सिद्धिदम् (siddhidam)the giver of success
द्वापरे (dvāpare)in the Dvapara age
तु (tu)and
गजाननम् (gajānanam)elephant-faced
युगभुजम् (yugabhujam)four-armed
रक्ताङ्गरागम् (raktāṅgarāgam)his body rubbed with red
विभुम् (vibhum)the mighty one
तुर्ये (turye)in the fourth
तु (tu)and
द्विभुजम् (dvibhujam)two-armed
सिताङ्गरुचिरम् (sitāṅgaruciram)bright with a white body
सर्वार्थदम् (sarvārthadam)giving everything asked for
सर्वदा (sarvadā)at every time

anvaya आद्ये युगे अमुम् विनायकम् सिंहगतम् दिग्बाहुम् ध्यायेत् त्रेतायाम् तु अमुम् मयूरवाहनम् षड्बाहुकम् सिद्धिदम् द्वापरे तु गजाननम् युगभुजम् रक्ताङ्गरागम् विभुम् तुर्ये तु द्विभुजम् सिताङ्गरुचिरम् सर्वदा सर्वार्थदम् [ध्यायेत्]

chandas Śārdūlavikrīḍita, 19 syllables in each of 4 pādas

दिग्बाहुम् with arms for all ten directions — Ten arms, one for each direction: the four quarters, the four between them, and up and down.

युगभुजम् four-armed — Yuga here means a pair, so two pairs of arms. The poet uses the same word that names the ages he is counting through.

तुर्ये in the fourth — The fourth age is the Kali age, the one we are in. The form given for it is the plainest: two arms, white, giving whatever is asked.

note One verse for four ages, each with its own mount, its own number of arms and its own colour. A stray ई is printed at the end of the second line.

विनायक श्शिखाम्पातु परमात्मा परात्परः ।
अतिसुन्दर कायस्तु मस्तकं सुमहोत्कटः ॥ 4 ॥

ललाटं कश्यपः पातु भ्रूयुगं तु महोदरः ।
नयने बालचन्द्रस्तु गजास्यस्त्योष्ठ पल्लवौ ॥ 5 ॥

जिह्वां पातु गजक्रीडश्चुबुकं गिरिजासुतः ।
वाचं विनायकः पातु दन्तान् रक्षतु दुर्मुखः ॥ 6 ॥

श्रवणौ पाशपाणिस्तु नासिकां चिन्तितार्थदः ।
गणेशस्तु मुखं पातु कण्ठं पातु गणाधिपः ॥ 7 ॥

स्कन्धौ पातु गजस्कन्धः स्तने विघ्नविनाशनः ।
हृदयं गणनाथस्तु हेरम्बो जठरं महान् ॥ 8 ॥

धराधरः पातु पार्श्वौ पृष्ठं विघ्नहरश्शुभः ।
लिङ्गं गुह्यं सदा पातु वक्रतुण्डो महाबलः ॥ 9 ॥

गजक्रीडो जानु जङ्घो ऊरू मङ्गलकीर्तिमान् ।
एकदन्तो महाबुद्धिः पादौ गुल्फौ सदावतु ॥ 10 ॥

क्षिप्र प्रसादनो बाहु पाणी आशाप्रपूरकः ।
अङ्गुलीश्च नखान् पातु पद्महस्तो रिनाशनः ॥ 11 ॥

सर्वाङ्गानि मयूरेशो विश्वव्यापी सदावतु ।
अनुक्तमपि यत् स्थानं धूमकेतुः सदावतु ॥ 12 ॥

आमोदस्त्वग्रतः पातु प्रमोदः पृष्ठतोवतु ।
प्राच्यां रक्षतु बुद्धीश आग्नेय्यां सिद्धिदायकः ॥ 13 ॥

दक्षिणस्यामुमापुत्रो नैऋत्यां तु गणेश्वरः ।
प्रतीच्यां विघ्नहर्ता व्याद्वायव्यां गजकर्णकः ॥ 14 ॥

कौबेर्यां निधिपः पायादीशान्याविशनन्दनः ।
दिवाव्यादेकदन्त स्तु रात्रौ सन्ध्यासु यःविघ्नहृत् ॥ 15 ॥

राक्षसासुर बेताल ग्रह भूत पिशाचतः ।
पाशाङ्कुशधरः पातु रजस्सत्त्वतमस्स्मृतीः ॥ 16 ॥

ज्ञानं धर्मं च लक्ष्मी च लज्जां कीर्तिं तथा कुलम् । ई
वपुर्धनं च धान्यं च गृहं दारास्सुतान्सखीन् ॥ 17 ॥

सर्वायुध धरः पौत्रान् मयूरेशो वतात् सदा ।
कपिलो जानुकं पातु गजाश्वान् विकटोवतु ॥ 18 ॥

भूर्जपत्रे लिखित्वेदं यः कण्ठे धारयेत् सुधीः ।
न भयं जायते तस्य यक्ष रक्षः पिशाचतः ॥ 19 ॥

त्रिसन्ध्यं जपते यस्तु वज्रसार तनुर्भवेत् ।
यात्राकाले पठेद्यस्तु निर्विघ्नेन फलं लभेत् ॥ 20 ॥

युद्धकाले पठेद्यस्तु विजयं चाप्नुयाद्ध्रुवम् ।
मारणोच्चाटनाकर्ष स्तम्भ मोहन कर्मणि ॥ 21 ॥

सप्तवारं जपेदेतद्दनानामेकविंशतिः ।
तत्तत्फलमवाप्नोति साधको नात्र संशयः ॥ 22 ॥

एकविंशतिवारं च पठेत्तावद्दिनानि यः ।
कारागृहगतं सद्यो राज्ञावध्यं च मोचयोत् ॥ 23 ॥

राजदर्शन वेलायां पठेदेतत् त्रिवारतः ।
स राजानं वशं नीत्वा प्रकृतीश्च सभां जयेत् ॥ 24 ॥

इदं गणेशकवचं कश्यपेन सविरितम् ।
मुद्गलाय च ते नाथ माण्डव्याय महर्षये ॥ 25 ॥

मह्यं स प्राह कृपया कवचं सर्व सिद्धिदम् ।
न देयं भक्तिहीनाय देयं श्रद्धावते शुभम् ॥ 26 ॥

अनेनास्य कृता रक्षा न बाधास्य भवेत् व्याचित् ।
राक्षसासुर बेताल दैत्य दानव सम्भवाः ॥ 27 ॥

गणेश कवचम्

Explore More

More Ganesha Stotras

Explore More