দুষ্টাৰিষ্টাৱিনাশায পৰায পৰমাত্মনে ||
লম্বোদৰং মহাৱীৰ্যং নাগযজ্ঞোপ শোভিতং |
অৰ্ধচন্দ্ৰধৰং দেৱং ৱিঘ্নৱ্যূহ ৱিনাশনং ||
ওঁ হ্ৰাং হ্ৰীং হ্ৰং হ্ৰৈং হ্ৰৌং হ্ৰঃ হেৰম্বায নমো নমঃ |
সৰ্ৱসিদ্ধিপ্ৰদোসি ত্ৱং সিদ্ধিবুদ্ধিপ্ৰদোভৱ ||
চিন্তিতাৰ্থপ্ৰদস্ত্ৱং হি সততং মোদকপ্ৰিযঃ |
সিন্দূৰাৰুণৱস্ত্ৰেশ্চ পূজিতো ৱৰদাযকঃ ||
ইদং গণপতিস্তোত্ৰং যঃ পঠেদ ভক্তিমান নৰঃ |
তস্য দেহং চ গেহং চ স্ৱযং লক্ষ্মীৰ্ন মুঞ্চতি ||
- ওঁ (oṃ)Om
- নমঃ (namaḥ)salutation
- ৱিঘ্নৰাজায (vighnarājāya)to the king of obstacles
- সৰ্ৱসৌখ্যপ্ৰদাযিনে (sarvasaukhyapradāyine)who gives every comfort
- দুষ্টাৰিষ্টৱিনাশায (duṣṭāriṣṭavināśāya)who undoes what is wicked and ill-starred
- পৰায (parāya)to the supreme
- পৰমাত্মনে (paramātmane)to the highest self
- লম্বোদৰম্ (lambodaram)with a hanging belly
- মহাৱীৰ্যম্ (mahāvīryam)great in strength
- নাগযজ্ঞোপশোভিতম্ (nāgayajñopaśobhitam)set off by the snake worn as a sacred thread
- অৰ্ধচন্দ্ৰধৰম্ (ardhacandradharam)carrying the half moon
- দেৱম্ (devam)the god
- ৱিঘ্নৱ্যূহৱিনাশনম্ (vighnavyūhavināśanam)who breaks up the whole array of obstacles
- হ্ৰাং হ্ৰীং হ্ৰুং হ্ৰৈং হ্ৰৌং হ্ৰঃ (hrāṃ hrīṃ hruṃ hraiṃ hrauṃ hraḥ)hram hrim hrum hraim hraum hrah
- হেৰম্বায (herambāya)to Heramba
- নমো নমঃ (namo namaḥ)salutation and salutation
- সৰ্ৱসিদ্ধিপ্ৰদঃ (sarvasiddhipradaḥ)the giver of every success
- অসি (asi)you are
- ত্ৱম্ (tvam)you
- সিদ্ধিবুদ্ধিপ্ৰদঃ (siddhibuddhipradaḥ)the giver of skill and of sense
- ভৱ (bhava)be
- চিন্তিতাৰ্থপ্ৰদঃ (cintitārthapradaḥ)who gives whatever is thought of
- হি (hi)indeed
- সততম্ (satatam)always
- মোদকপ্ৰিযঃ (modakapriyaḥ)fond of modaks
- সিন্দূৰাৰুণৱস্ত্ৰৈঃ (sindūrāruṇavastraiḥ)in cloth red as vermilion
- চ (ca)and
- পূজিতঃ (pūjitaḥ)worshipped
- ৱৰদাযকঃ (varadāyakaḥ)who gives what is asked
- ইদম্ (idam)this
- গণপতিস্তোত্ৰম্ (gaṇapatistotram)hymn to Ganapati
- যঃ (yaḥ)whoever
- পঠেত্ (paṭhet)recites
- ভক্তিমান্ (bhaktimān)with devotion
- নৰঃ (naraḥ)a man
- তস্য (tasya)his
- দেহম্ (deham)body
- চ (ca)and
- গেহম্ (geham)house
- চ (ca)and
- স্ৱযম্ (svayam)herself
- লক্ষ্মীঃ (lakṣmīḥ)Lakshmi
- ন (na)not
- মুঞ্চতি (muñcati)leaves
anvaya ওঁ সৰ্ৱসৌখ্যপ্ৰদাযিনে দুষ্টাৰিষ্টৱিনাশায পৰায পৰমাত্মনে ৱিঘ্নৰাজায নমঃ লম্বোদৰম্ মহাৱীৰ্যম্ নাগযজ্ঞোপশোভিতম্ অৰ্ধচন্দ্ৰধৰম্ ৱিঘ্নৱ্যূহৱিনাশনম্ দেৱম্ হ্ৰাং হ্ৰীং হ্ৰুং হ্ৰৈং হ্ৰৌং হ্ৰঃ হেৰম্বায নমো নমঃ ত্ৱম্ সৰ্ৱসিদ্ধিপ্ৰদঃ অসি সিদ্ধিবুদ্ধিপ্ৰদঃ ভৱ হি চিন্তিতাৰ্থপ্ৰদঃ সততম্ মোদকপ্ৰিযঃ সিন্দূৰাৰুণৱস্ত্ৰৈঃ চ পূজিতঃ ৱৰদাযকঃ যঃ ভক্তিমান্ নৰঃ ইদম্ গণপতিস্তোত্ৰম্ পঠেত্ তস্য দেহম্ চ গেহম্ চ স্ৱযম্ লক্ষ্মীঃ ন মুঞ্চতি
chandas Anuṣṭubh (śloka), 8 syllables in each of 4 pādas
অৰিষ্ট what is ill-starred — Arishta is the run of bad luck a person can feel closing in, the sort read from omens rather than caused by an enemy.
সিদ্ধিবুদ্ধি skill and sense — Siddhi is getting the thing done, buddhi the wit to see how. They are also the names of his two wives.
লক্ষ্মীঃ Lakshmi — The hymn is called the Ganesha-Lakshmi Stotra because of this last line: not that she is asked for, but that she stays where the hymn is said.
note Five couplets printed as one block, with the six-syllable Heramba mantra set in the middle of them.