Brahman (The Supreme Reality)

8 - ബ്രഹ്മാനന്ദവല്ലീ - കൃഷ്ണ യജുര്വേദ തൈത്തിരീയ ആരണ്യക പാഠഃ - ബ്രഹ്മവിദാപ്നോതി പരം

(Brahmananda Valli in Malayalam)

From Taittiriya Upanishad, Krishna Yajurveda

Brahmananda Valli is the second chapter of the Taittiriya Upanishad, found within the Krishna Yajurveda. It explores the profound nature of Brahman, the Ultimate Reality, and the journey of the human soul toward divine bliss. Through analytical steps, it explains the five koshas or sheaths that veil the Self. Chanting this sacred text is considered highly meritorious, as it dispels ignorance, calms the mind, and facilitates self-realization. By contemplating the identity of the individual soul with the infinite Brahman, the seeker attains supreme peace and liberation from the cycle of existence.

കൃഷ്ണ യജുര്വേദീയ തൈത്തിരീയ ആരണ്യകേ അഷ്ടമഃ പ്രപാഠകഃ - ബ്രഹ്മാനന്ദവല്ലീ
ഓ-ന്നമഃ പരമാത്മനേ, ശ്രീ മഹാഗണപതയേ നമഃ,
ശ്രീ ഗുരുഭ്യോ നമഃ । ഹരിഃ ഓമ് ॥
ബ്രഹ്മാനന്ദ വല്ലീ
അനുവാകം 13
സഹ നാ വവതു । സഹ നൌ ഭുനക്തു । സഹ വീര്യ-ങ്കരവാവഹൈ । തേജസ്വിനാ വധീതമസ്തു മാ വിദ്വിഷാവഹൈ ॥ ഓം ശാന്തി-ശ്ശാന്തി-ശ്ശാന്തിഃ ॥ 25 ॥
(സഹ പഞ്ച) (അ. 13)
അനുവാകം 14
ബ്രഹ്മവിദാപ്നോതി പരമ് ॥
തദേഷാ-ഽഭ്യുക്താ । സത്യ-ഞ്ജ്ഞാന-മനന്ത-മ്ബ്രഹ്മ ।
യോ വേദ നിഹിത-ങ്ഗുഹായാ-മ്പരമേ വ്യോമന്ന് ।
സോ-ഽശ്നുതേ സര്വാന് കാമാന്-ഥ്സഹ । ബ്രഹ്മണാ വിപശ്ചിതേതി ॥
തസ്മാദ്വാ ഏതസ്മാദാത്മന ആകാശ-സ്സമ്ഭൂതഃ । ആകാശാ-ദ്വായുഃ । വായോരഗ്നിഃ । അഗ്നേരാപഃ । അദ്ഭ്യഃ പൃഥിവീ । പൃഥിവ്യാ ഓഷധയഃ ।
ഓഷധീഭ്യോ-ഽന്നമ് । അന്നാ-ത്പുരുഷഃ ॥
സ വാ ഏഷ പുരുഷോ-ഽന്നരസമയഃ ॥ തസ്യേദമേവ ശിരഃ । അയ-ന്ദക്ഷിണഃ പക്ഷഃ । അയമുത്തരഃ പക്ഷഃ । അയമാത്മാ । ഇദ-മ്പുച്ഛ-മ്പ്രതിഷ്ഠാ ॥ തദപ്യേഷ ശ്ലോകോ ഭവതി ॥ 26 ॥
അന്നാദ്വൈ പ്രജാഃ പ്രജായന്തേ । യാഃ കാശ്ച പൃഥിവീഗ് ശ്രിതാഃ । അഥോ അന്നേനൈവ ജീവന്തി । അഥൈനദപിയന്ത്യന്തതഃ । അന്നഗ്ം ഹി ഭൂതാനാ-ഞ്ജ്യേഷ്ഠമ് । തസ്മാ-ഥ്സര്വൌഷധ മുച്യതേ ।
സര്വം-വൈഁ തേ-ഽന്നമാപ്നുവന്തി । യേ-ഽന്ന-മ്ബ്രഹ്മോപാസതേ । അന്നഗ്ം ഹി ഭൂതാനാ-ഞ്ജ്യേഷ്ഠമ് । തസ്മാ-ഥ്സര്വൌഷധ മുച്യതേ । അന്നാ-ദ്ഭൂതാനി ജായന്തേ । ജാതാന്യന്നേന വര്ധന്തേ ।
അദ്യതേ-ഽത്തി ച ഭൂതാനി । തസ്മാദന്ന-ന്തദുച്യത ഇതി ॥
തസ്മാദ്വാ ഏതസ്മാ-ദന്നരസമയാത് ।
അന്യോ-ഽന്തര ആത്മാ പ്രാണ മയഃ । തേനൈഷ പൂര്ണഃ ॥
സ വാ ഏഷ പുരുഷവിധ ഏവ । തസ്യ പുരുഷ വിധതാമ് ।
അന്വയ-മ്പുരുഷ വിധഃ । തസ്യ പ്രാണ ഏവ ശിരഃ ॥
വ്യാനോ ദക്ഷിണഃ പക്ഷഃ । അപാന ഉത്തരഃ പക്ഷഃ ।
ആകാശ ആത്മാ । പൃഥിവീ പുച്ഛ-മ്പ്രതിഷ്ഠാ ॥
തദപ്യേഷ ശ്ലോകോ ഭവതി ॥ 27 ॥
പ്രാണ-ന്ദേവാ അനുപ്രാണന്തി । മനുഷ്യാഃ പശവശ്ച യേ । പ്രാണോ ഹി ഭൂതാനാമായുഃ । തസ്മാ-ഥ്സര്വായുഷ മുച്യതേ । സര്വമേവ ത ആയുര്യന്തി ।
യേ പ്രാണ-മ്ബ്രഹ്മോപാസതേ ।
പ്രാണോ ഹി ഭൂതാനാമായുഃ । തസ്മാ-ഥ്സര്വായുഷ-മുച്യത ഇതി ॥ തസ്യൈഷ ഏവ ശാരീര ആത്മാ । യഃ പൂര്വസ്യ ॥
തസ്മാദ്വാ ഏതസ്മാ-ത്പ്രാണമയാത് । അന്യോ-ഽന്തര ആത്മാ മനോമയഃ । തേനൈഷ പൂര്ണഃ ॥ സ വാ ഏഷ പുരുഷവിധ ഏവ । തസ്യ പുരുഷവിധതാമ് ।
അന്വയ-മ്പുരുഷവിധഃ । തസ്യ യജുരേവ ശിരഃ । ഋഗ് ദക്ഷിണഃ പക്ഷഃ । സാമോത്തരഃ പക്ഷഃ । ആദേശ ആത്മാ । അഥര്വാങ്ഗിരസഃ പുച്ഛ-മ്പ്രതിഷ്ഠാ ॥
തദപ്യേഷ ശ്ലോകോ ഭവതി ॥ 28 ॥
യതോ വാചോ നിവര്തന്തേ । അപ്രാപ്യ മനസാ സഹ । ആനന്ദ-മ്ബ്രഹ്മണോ വിദ്വാന് । ന ബിഭേതി കദാചനേതി ॥ തസ്യൈഷ ഏവ ശാരീര ആത്മാ । യഃ പൂര്വസ്യ ॥
തസ്മാദ്വാ ഏതസ്മാ-ന്മനോമയാത് । അന്യോ-ഽന്തര ആത്മാ വിജ്ഞാനമയഃ । തേനൈഷ പൂര്ണഃ ॥ സ വാ ഏഷ പുരുഷവിധ ഏവ । തസ്യ പുരുഷ വിധതാമ് ।
അന്വയ-മ്പുരുഷ വിധഃ । തസ്യ ശ്രദ്ധൈവ ശിരഃ । ഋത-ന്ദക്ഷിണഃ പക്ഷഃ । സത്യമുത്തരഃ പക്ഷഃ । യോഗ ആത്മാ । മഹഃ പുച്ഛ-മ്പ്രതിഷ്ഠാ ॥ തദപ്യേഷ ശ്ലോകോ ഭവതി ॥ 29 ॥
വിജ്ഞാനം-യഁജ്ഞ-ന്തനുതേ । കര്മാണി തനുതേ-ഽപി ച । വിജ്ഞാന-ന്ദേവാ-സ്സര്വേ । ബ്രഹ്മ ജ്യേഷ്ഠ-മുപാസതേ । വിജ്ഞാന-മ്ബ്രഹ്മ ചേ-ദ്വേദ । തസ്മാച്ചേന്ന പ്രമാദ്യതി । ശരീരേ പാപ്മനോ ഹിത്വാ । സര്വാന്-കാമാന്-ഥ്സമശ്നുത ഇതി ॥ തസ്യൈഷ ഏവ ശാരീര ആത്മാ । യഃ പൂര്വസ്യ ॥ തസ്മാദ്വാ ഏതസ്മാ-ദ്വിജ്ഞാനമയാത് । അന്യോ-ഽന്തര ആത്മാ-ഽഽനന്ദമയഃ । തേനൈഷ പൂര്ണഃ ॥ സ വാ ഏഷ പുരുഷവിധ ഏവ । തസ്യ പുരുഷവിധതാമ് ।
അന്വയ-മ്പുരുഷവിധഃ । തസ്യ പ്രിയ-മേവ ശിരഃ ।
മോദോ ദക്ഷിണഃ പക്ഷഃ ।
പ്രമോദ ഉത്തരഃ പക്ഷഃ । ആനന്ദ ആത്മാ ।
ബ്രഹ്മ പുച്ഛ-മ്പ്രതിഷ്ഠാ ॥
തദപ്യേഷ ശ്ലോകോ ഭവതി ॥ 30 ॥
അസന്നേവ സ ഭവതി । അസ-ദ്ബ്രഹ്മേതി വേദ ചേത് ।
അസ്തി ബ്രഹ്മേതി ചേ-ദ്വേദ । സന്തമേന-ന്തതോ വിദുരിതി ॥
തസ്യൈഷ ഏവ ശാരീര ആത്മാ । യഃ പൂര്വസ്യ ॥ അഥാതോ-ഽനു പ്രശ്നാഃ ॥ ഉതാ വിദ്വാ നമും-ലോഁക-മ്പ്രേത്യ । കശ്ചന ഗച്ഛതീ(3) । ആഹോ വിദ്വാനമും-ലോഁക-മ്പ്രേത്യ । കശ്ചി-ഥ്സമശ്നുതാ(3) ഉ ॥ സോ-ഽകാമയത ।
ബഹുസ്യാ-മ്പ്രജായേയേതി । സ തപോ-ഽതപ്യത । സ തപസ്തപ്ത്വാ । ഇദഗ്ം സര്വ-മസൃജത ॥ യദിദ-ങ്കിഞ്ച । തഥ്സൃഷ്ട്വാ । തദേവാനു പ്രാവിശത് ॥ തദനുപ്രവിശ്യ । സച്ച ത്യച്ചാഭവത് । നിരുക്ത-ഞ്ചാ നിരുക്ത-ഞ്ച ।
നിലയന-ഞ്ചാ നിലയന-ഞ്ച । വിജ്ഞാന-ഞ്ചാ വിജ്ഞാന-ഞ്ച । സത്യ-ഞ്ചാനൃത-ഞ്ച സത്യ-മഭവത് ॥ യദിദ-ങ്കിഞ്ച ।
തഥ്സത്യ-മിത്യാ ചക്ഷതേ ॥ തദപ്യേഷ ശ്ലോകോ ഭവതി ॥ 31 ॥
അസദ്വാ ഇദമഗ്ര ആസീത് । തതോ വൈ സദജായത ।
തദാത്മാനഗ്ഗ് സ്വയ-മകുരുത । തസ്മാ-ത്ത-ഥ്സുകൃതമുച്യത ഇതി ॥ യദ്വൈ ത-ഥ്സുകൃതമ് । രസോ വൈ സഃ । രസഗ്ഗ് ഹ്യേവായം-ലഁബ്ധ്വാ-ഽഽനന്ദീ ഭവതി ॥
കോ ഹ്യേവാന്യാ-ത്കഃ പ്രാണ്യാത് । യദേഷ ആകാശ ആനന്ദോ ന സ്യാത് । ഏഷ ഹ്യേവാനന്ദയാതി ॥ യദാ ഹ്യേവൈഷ ഏതസ്മി-ന്നദൃശ്യേ ഽനാത്മ്യേ ഽനിരുക്തേ ഽനിലയനേ ഽഭയം
പ്രതിഷ്ഠാം-വിഁന്ദതേ । അഥ സോ-ഽഭയ-ങ്ഗതോ ഭവതി ॥
യദാ ഹ്യേവൈഷ ഏതസ്മി-ന്നുദര-മന്തര-ങ്കുരുതേ ।
അഥ തസ്യ ഭയ-മ്ഭവതി ॥ തത്ത്വേവ ഭയം-വിഁദുഷോ-ഽമന്വാനസ്യ ॥
തദപ്യേഷ ശ്ലോകോ ഭവതി ॥ 32 ॥
ഭീഷാ-ഽസ്മാ-ദ്വാതഃ പവതേ । ഭീഷോദേതി സൂര്യഃ ।
ഭീഷാ-ഽസ്മാ-ദഗ്നി-ശ്ചേന്ദ്രശ്ച । മൃത്യു-ര്ധാവതി പഞ്ചമ ഇതി ॥ സൈഷാ-ഽഽനന്ദസ്യ മീമാഗ്ംസാ ഭവതി ॥ യുവാ സ്യാ-ഥ്സാധു യുവാ-ഽദ്ധ്യായകഃ । ആശിഷ്ഠോ ദൃഢിഷ്ഠോ ബലിഷ്ഠഃ । തസ്യേയ-മ്പൃഥിവീ സര്വാ വിത്തസ്യ പൂര്ണാ സ്യാത് ।
സ ഏകോ മാനുഷ ആനന്ദഃ ॥ തേ യേ ശത-മ്മാനുഷാ ആനന്ദാഃ । ॥ 33-ഽ ॥
സ ഏകോ മനുഷ്യ-ഗന്ധര്വാണാ-മാനന്ദഃ । ശ്രോത്രിയസ്യ ചാകാമഹതസ്യ ॥ തേ യേ ശത-മ്മനുഷ്യ-ഗന്ധര്വാണാ-മാനന്ദാഃ । സ ഏകോ ദേവ-ഗന്ധര്വാണാ-മാനന്ദഃ । ശ്രോത്രിയസ്യ ചാകാമഹതസ്യ ॥
തേ യേ ശത-ന്ദേവ-ഗന്ധര്വാണാ-മാനന്ദാഃ ।
സ ഏകഃ പിതൃണാ-ഞ്ചിരലോക-ലോകാനാ-മാനന്ദഃ ।
ശ്രോത്രിയസ്യ ചാകാമഹതസ്യ ॥
തേ യേ ശത-മ്പിതൃണാ-ഞ്ചിരലോക-ലോകാനാ-മാനന്ദാഃ ।
സ ഏക ആജാനജാനാ-ന്ദേവാനാ-മാനന്ദഃ । ॥ 33.ബ് ॥
ശ്രോത്രിയസ്യ ചാകാമഹതസ്യ ॥
തേ യേ ശത-മാജാന-ജാനാ-ന്ദേവാനാ മാനന്ദാഃ ।
സ ഏകഃ കര്മ-ദേവാനാ-ന്ദേവാനാ-മാനന്ദഃ ।
യേ കര്മണാ ദേവാനപി യന്തി । ശ്രോത്രിയസ്യ ചാകാമഹതസ്യ ॥ തേ യേ ശത-ങ്കര്മദേവാനാ-ന്ദേവാനാ-മാനന്ദാഃ । സ ഏകോ ദേവാനാ-മാനന്ദഃ । ശ്രോത്രിയസ്യ ചാകാമഹതസ്യ ॥ തേ യേ ശത-ന്ദേവാനാ-മാനന്ദാഃ । സ ഏക ഇന്ദ്രസ്യാനന്ദഃ । ॥ 33.ച് ॥
ശ്രോത്രിയസ്യ ചാകാമഹതസ്യ ॥ തേ യേ ശതമിന്ദ്ര-സ്യാ-ഽഽനന്ദാഃ । സ ഏകോ ബൃഹസ്പതേ-രാനന്ദഃ । ശ്രോത്രിയസ്യ ചാകാമഹതസ്യ ॥
തേ യേ ശത-മ്ബൃഹസ്പതേ രാനന്ദാഃ । സ ഏകഃ പ്രജാപതേ-രാനന്ദഃ । ശ്രോത്രിയസ്യ ചാകാമഹതസ്യ ॥ തേ യേ ശത-മ്പ്രജാപതേ-രാനന്ദാഃ । സ ഏകോ ബ്രഹ്മണ ആനന്ദഃ । ശ്രോത്രിയസ്യ ചാകാമഹതസ്യ ॥ 33.ദ് ॥
സ യശ്ചായ-മ്പുരുഷേ । യശ്ചാസാ-വാദിത്യേ । സ ഏകഃ ॥
സ യ ഏവം-വിഁത് । അസ്മാല്ലോകാ-ത്പ്രേത്യ ।
ഏതമന്നമയ-മാത്മാന-മുപസങ്ക്രാമതി ।
ഏത-മ്പ്രാണമയ-മാത്മാന-മുപസങ്ക്രാമതി ।
ഏത-മ്മനോമയ-മാത്മാന-മുപസങ്ക്രാമതി ।
ഏതം-വിഁജ്ഞാനമയ-മാത്മാന-മുപസങ്ക്രാമതി ।
ഏതമാനന്ദമയ-മാത്മാന-മുപസങ്ക്രാമതി ॥
തദപ്യേഷ ശ്ലോകോ ഭവതി ॥ 33എ ॥
യതോ വാചോ നിവര്തന്തേ । അപ്രാപ്യ മനസാ സഹ । ആനന്ദ-മ്ബ്രഹ്മണോ വിദ്വാന് । ന ബിഭേതി കുതശ്ചനേതി ॥ ഏതഗ്ം ഹ വാ വ ന തപതി । കിമഹഗ്ം സാധു നാകരവമ് । കിമഹ-മ്പാപ-മകരവ-മിതി ॥
സ യ ഏവം-വിഁദ്വാനേതേ ആത്മാനഗ്ഗ് സ്പൃണുതേ ॥
ഉഭേ ഹ്യേവൈഷ ഏതേ ആത്മാനഗ്ഗ് സ്പൃണുതേ ।
യ ഏവം-വേഁദ ॥ ഇത്യുപനിഷത് ॥ 34 ॥
സഹ നാ വവതു । സഹ നൌ ഭുനക്തു । സഹ വീര്യ-ങ്കരവാവഹൈ । തേജസ്വിനാ വധീതമസ്തു മാ വിദ്വിഷാവഹൈ ॥ ഓം ശാന്തി-ശ്ശാന്തി-ശ്ശാന്തിഃ ॥
(ബ്രഹ്മവിദിദമയമിദമേകവിഗ്ംശതിഃ ।
അന്നാ ദന്നരസമയാ-ത്പ്രാണോ വ്യാനോ-ഽപാന ആകാശഃ പൃഥിവീ പുച്ഛഗ്ം ഷഡ്വിഗ്ംശതിഃ ।
പ്രാണ-മ്പ്രാണമയാ-ന്മനോ യജുര് ഋ-ഖ്സാമാദേശോ-ഽഥര്വാങ്ഗിരസഃ പുച്ഛ-ന്ദ്വാവിഗ്ംശതിഃ ।
യതഃ ശ്രദ്ധര്തഗ്ം സത്യമ് ഁയോഗോ മഹോ-ഽഷ്ടാദശ । വിജ്ഞാന-മ്പ്രിയ-മ്മോദഃ പ്രമോദ ആനന്ദോ ബ്രഹ്മ പുച്ഛ-ന്ദ്വാവിഗ്ംശതിഃ ।
അസന്നേവാഥാഷ്ടാവി ഗ്ംശതിഃ । അസ-ഥ്ഷോഡശ ।
ഭീഷാ-ഽസ്മാ-ന്മാനുഷോ മനുഷ്യഗന്ധര്വാണാ-ന്ദേവഗന്ധര്വാണാ-മ്പിതൃണാമ്ചിരലോകലോകാനാ മാജാനജാനാ-ങ്കര്മദേവാനാമ് ഁയേ കര്മണാ ദേവാനാമിന്ദ്രസ്യ ബൃഹസ്പതേഃ പ്രജാപതേ-ര്ബ്രഹ്മണ-സ്സ യശ്വ സങ്ക്രാമത്യേകപഞ്ചാശത് ।
യതഃ കുതശ്ച നൈതമേകാദശ നവ) (അ. 14)
॥
ഇതി ബ്രഹ്മാനന്ദവല്ലീ സമാപ്താ ॥ ॥ ഹരിഃ ഓമ് ॥ ॥ കൃഷ്ണ യജുര്വേദീയ തൈത്തിരീയ ആരണ്യകേ അഷ്ടമഃ പ്രപാഠക-സ്സമാപ്തഃ ॥

Explore More