શ્રી ગણેશાય નમઃ ॥
શ્રીસરસ્વત્યૈ નમઃ ॥ શ્રીગુરુભ્યો નમઃ ॥
જયજયાજી રઘુરાયા ॥ નમન માઝે તુમચ્યા પાયાં ॥
કરુણા કરાવી સખયા ॥ કરા છાયા કૃપેચી ॥ ૧ ॥
તુમચે કટાક્ષેં કરૂન ॥ નિરસો માઝેં ભવ અજ્ઞાન ॥
સ્વરૂપીં લાગો અનુસંધાન ॥ હેંચિ કૃપાદાન મજ દ્યાવેં ॥ ૨ ॥
મી બુડતોં યા ભવસાગરીં ॥ યેથૂનિ માતેં કાઢીં સત્વરી ॥
પુઢેં જેં હોણેં અસેલ પરી ॥ તે સુખેં શ્રીહરી હોઊ કાં ॥ ૩ ॥
તરણોપાય તેં સાધન ॥ મીં તવ નેણેં આણીક જાણ ॥
પરી તવ ચરણીં ઠેવૂનિ મન ॥ આરંભિલી હે કાળક્રમણા ॥ ૪ ॥
શ્રોતી હોઊનિ સાદર ॥ શ્રવણ કીજે કથાપ્રસર ॥
નૂતન કથા મ્હણૂનિ અવ્હેર ॥ ન કીજે સ્વામિયા ॥ ૫ ॥
નૂતન હે પદ્યરચના ॥ કથા ભાગ પૂર્વીલ જાણા ॥
સમંત ઘેતલેં પદ્મપુરાણા ॥ શ્લોક જાણા તેથીચે ॥ ૬ ॥
નારાયણ ઉવાચ॥
ન કૃશાંમૃતવત્સાં વા વંધ્યાં રોગાન્વિતાં તથા ॥
ન ચ વ્યંગામતિશ્રાંતાં ગાં દદ્યાન્ બ્રાહ્મણાય વૈ ॥ ૧ ॥
ઐક લક્ષ્મી સાવધાન ॥ માગે નિરોપિલેં ગોદાન ॥
પરીં તેં પાહિજે સુલક્ષણ ॥ અલક્ષણ નસાવેં ॥ ૭ ॥
અસાવી સુંદર પૌષ્ટિક ॥ આણિ વરી સવત્સક ॥
દુગ્ધીં જેવીં બલાહક ॥ વર્ષેતોય અપાર ॥ ૮ ॥
રોડ અથવા રોગિષ્ટ ॥ મૃત વત્સ નસાવેં સ્પષ્ટ ॥
કિંવા વંધ્યા અસોનિ વરિષ્ટ ॥ કામા નયે દાનાતેં ॥ ૯ ॥
અથવા રોગી વ્યાપ્ત શરીરીં ॥ દુગ્ધ ન દેતી તિળભરી ॥
ઐસી ધેનુ દાનાતેં નિર્ધારી ॥ યોગ્ય સુંદરી નસે પૈ ॥ ૧૦ ॥
લાતરી ખૈરીંડી વરી ॥ એકશ્રૃંગી નસાવી તરી ॥
આપુલેં પય આપણ પ્રાશન કરી ॥ પાન્હા ચોરી દોહિતાં ॥ ૧૧ ॥
ઐસિયાચેં ન કીજે દાન ॥ દાન કેલિયા કવણ પુણ્ય ॥
જૈસે અજાગળીંચે સ્તન ॥ દુગ્ધ ના શોણિત કાંહીં ॥ ૧૨ ॥
લક્ષણયુક્ત ધેનુ બરવી ॥ સહકુટુંબી બ્રાહ્મણાતેં દ્યાવી ॥
અલંકારયુક્ત અસાવી ॥ દોહનપાત્રાસહિત ॥ ૧૩ ॥
ઐસી દિધલિયા દાન ॥ તેણેં સંતોષે જનાર્દન ॥
મગ તે પાવતી મોક્ષસદન ॥ યાસીં સંદેહ જાણ અસેના ॥ ૧૪ ॥
અપાત્રીં કેલિયા દાન ॥ તરી તેં નરકાસી કારણ ॥
મ્હણોની સત્પાત્રી બ્રાહ્મણ ॥ પાહોનિ દાન પૈં દ્યાવેં ॥ ૧૫ ॥
બહુક્ષીરાં ચ યો ગાં વૈ બ્રાહ્મણાયોપપાદયેત્ ॥
ઉત્તારયેત્સચાત્માનં સપ્તસપ્ત કુલાનિચ ॥ ૨ ॥
ધેનૂ તે બહુત દુગ્ધાચી ॥ સુલક્ષણીક સવત્સાચી ॥
દાન દિધલિયા ઐશાચી ॥ તરી પદવીં સાચી પાવેતો ॥ ૧૬ ॥
તયાચા જન્મ સફળ ઝાલા ॥ આણી સપ્તકુળાંચા ઉદ્ધાર કેલા ॥
ઇતર દીન પુરુષાલા ॥ દાન તયાલા ઘડેના ॥ ૧૭ ॥
મ્હણોનિયાં મલમાસી જાણ ॥ અગત્ય કીજે ગોદાન ॥
નારી અથવા પુરુષ જાણ ॥ ભાગ સમાન ઉભયાસીં ॥ ૧૮ ॥
ગાવો યજ્ઞસ્ય નેત્રે વૈ ગાવોયજ્ઞસ્ય વૈ મુખં ॥
અમૃતંહ્ય ક્ષયં દિવ્યં ક્ષીરં ગાવોવહંતિચ ॥ ૩ ॥
અહો હે ધેનૂ યજ્ઞાચે નેત્ર ॥ આણિ યજ્ઞમુખ સ્વતંત્ર ॥
વરુષે અમૃત ક્ષીરમાત્ર ॥ જેં દુર્લભ સુરાતેં ॥ ૧૯ ॥
ઇંદ્રાદી સુરવર પાહીં ॥ મ્હણતી અમૃત અસે પાહીં ॥
પરી ક્ષીર આમ્હાંતેં પ્રાપ્ત નાહીં ॥ જેં ભૂલોકી અપાર ॥ ૨૦ ॥
મ્હણોનિ સમગ્ર સુરવર ॥ ધેનુગાત્રી પ્રવેશલે સાચાર ॥
આણિ સરિતા અપાર ॥ પ્રવેશલ્યા ધેનુ આંગીં ॥ ૨૧ ॥
યદર્થી શ્લોક સંમતીચા ॥ અસે હો ગ્રંથાંતરીચા ॥
તોચી નિવેદિતોં સાચા ॥ અર્થ તયાચા પાહાવા ॥ ૨૨ ॥
શ્રૃંગમૂલે ગવાં નિત્યં બ્રહ્માવિષ્ણુ સમાશ્રિતૌ ॥
શ્રૃંગાગ્રે સર્વતીર્થાનિ સ્થાવરાણિ ચરાણિચ ॥ ૪ ॥
તવ આશંકા ઘેઊન સત્વર ॥ શ્રોતીં બોલિલેં ઉત્તર ॥
સર્વગાત્રી સુરવરા ॥ કિંકારણ પ્રવેશ ॥ ૨૩ ॥
યદર્થી ઇતિહાસ બરવા ॥ શ્રોતીં એકચિત્તેં પરિસાવા ॥
જો ઐકતા સર્વ જીવા ॥ સંશય ફિટે અનાયાસેં ॥ ૨૪ ॥
તરી પૌલવ્યનામેં ઋષીશ્વર ॥ તપોબળેં મુનિવર ॥
કષ્ટવિલેં જેં સ્વશરીર ॥ તપ અપાર આચરલા ॥ ૨૫ ॥
તયાચિ તપસામર્થ્યે ॥ ભય ઉપજલે વાસવાતેં ॥
મગ પ્રેરિતા ઝાલા અપ્સરાતેં ॥ તપક્ષયાતેં ઋષીચ્યા ॥ ૨૬ ॥
અપ્સરા મ્હણતી અમરેશા ॥ તપાતેં ક્ષય કીજે કૈસા ॥
પરમ કોપિષ્ટ ઋષી રાજસા ॥ દેખતાં આમ્હા શાપીલ ॥ ૨૭ ॥
તંવ આજ્ઞા દેતસે ઇંદ્ર ॥ આતાં તુમ્હીં જાવેં સત્વર ॥
પુઢેં અસેલ જેં હોણાર ॥ તેં તેં સુખેં હોઊ કાં ॥ ૨૮ ॥
ઇંદ્રાચા હા સ્વાભાવિક ગુણ ॥ તપાતેં ક્ષય કરાવા જાણ ॥
હેં પૂર્વાપાર લક્ષણ ॥ વાસવા આંગીં અસે પૈં ॥ ૨૯ ॥
અસો આજ્ઞા ઘેઊન અપ્સરા ॥ યેત્યા જાલ્યા ત્યા અવસરા ॥
નિવાસ જેથેં ઋષીવરા ॥ મહારાજ પૌલવ્યાતેં ॥ ૩૦ ॥
યેઊનિયાં આશ્રમાનિકટીં ॥ ઋષીતેં અવલોકિલેં દૃષ્ટીં ॥
તંવ તો તપસ્વી મહાહટી ॥ તપશ્ચર્યે બસલા અસે ॥ ૩૧ ॥
તંવ ત્યા દેવાંગના જાણા ॥ અવલોકુનિ ઋષીરાણા ॥
ચમકત ચમકત સન્નિધાના ॥ હાસ્યવદન અવલોકિલેં ॥ ૩૨ ॥
ધ્યાન વિસર્જુનિ મુની ॥ તયાતેં દેખિલે નયનીં ॥
મગ પુસે તયાલાગુની ॥ કિમર્થ કહર માંડિલા ॥ ૩૩ ॥
આમ્હીં ન માગોં કવણાતેં કાંહીં ॥ હા કિમર્થ પેટલા આમુચે ડાઈ ॥
મ્હણોન ક્રોધયુક્ત તેં સમઈ ॥ શાપ દ્યાવયા ઉદિત ॥ ૩૪ ॥
શાપોદક કરી ઘેઉની ॥ આવ્હાનિલેં વાસવાલાગુની ॥
તોં યેરીકડે કાય ઝાલી કરણી ॥ ઇંદ્રભુવની પૈં તેવ્હાં ॥ ૩૫ ॥
સિંહાસનાવરી વાસવો ॥ તંવ ખળબળિલા તયાચા દેહો ॥
ચંચળ હોતાચી પહા હો ॥ સભોંવતેં અવલોકિત ॥ ૩૬ ॥
શાપોદકાચે સામર્થ્ય મોઠેં ॥ ઇંદ્રાચેં આંગીં ઉઠલે કાંટે ॥
મગ પિશાચવત પળતસેં નેટેં ॥ જેથેં અસે કમળાસન ॥ ૩૭ ॥
ઘાબરેપણીં તે સમયીં ॥ બ્રહ્મયાચે પદીં મસ્તક ઠેવી ॥
મ્હણે આતાં રક્ષીયે સમયીં ॥ કરુણા કરા દાતારા ॥ ૩૮ ॥
કમળાસન મ્હણે તેવ્હાં ॥ અપરાધ ઘડલા વાસવા ॥
તો સાકલ્પ આમ્હાં નિવેદાવા ॥ મ્હણજે ઉપાવ સુચેલ ॥ ૩૯ ॥
તંવ બોલે સુરેશ્વર ॥ પૌલવ્ય ઋષી તપેં થોર ॥
તયા છળણા સત્વર ॥ દેવાંગના પ્રેરિલ્યા મી ॥ ૪૦ ॥
ઇતકા ઇકડે વૃત્તાંત ઝાલા ॥ તિકડે ઋષીતેં વિલંબ લાગલા ॥
મ્હણે અજુન ઇંદ્ર કા નાહીં આલા ॥ કિમર્થ લાગલા વિલંબ ॥ ૪૧ ॥
કાય માઝી ઝાલી તપહાની ॥ મલીનતા જાલી તપાલાગુની ॥
મ્હણોન ધ્યાની વિચારુની ॥ પાહાતસે ॥ ૪૨ ॥
તંવ ઇંદ્રાતેં ન દેખે નિજાસનીં ॥ તો તંવ ગેલાસે પળુની ॥
કમળાસનેં આશ્વાસુની ॥ નિજાસનીં બૈસવિલા ॥ ૪૩ ॥
મગ ઋષિ આણિક ઉદક ॥ ઘેતા જાલા નિઃશંક ॥
આવ્હાનિલા કમળનાયક ॥ ઇંદ્રાસહિત તે કાળીં ॥ ૪૪ ॥
તંવ આસની ચંચલ બ્રહ્મદેવ ॥ મ્હણે ફળલા તુમચા પ્રાદુર્ભાવ ॥
આમ્હાંસહીત ઋષીરાવ આવ્હાનિતા ઝાલા શાપાતેં ॥ ૪૫ ॥
આતાં ઉપાવ તરી કવણ ॥ જવળી કરાવા જનાર્દન ॥
મગ ઉભયતાં તેથૂન ॥ નિઘતે ઝાલે લગબગેં ॥ ૪૬ ॥
ઘાબરેપણીં યેઊન જાણ ॥ નમિતે જાલે જનાર્દન ॥
મગ મ્હણતી તયા લાગૂન ॥ રક્ષીં ભયાપાસૂન મહારાજા ॥ ૪૭ ॥
જયજયાજી જનાર્દના ॥ જગપાળકા વિશ્વરક્ષણા ॥
હે દયાનિધી કરુણાઘના ॥ શરણાંગતા વજ્રપંજરુ ॥ ૪૮ ॥
પતીતપાવન હે બ્રીદાવળી ॥ તી સત્ય કરીજે યેકાળીં ॥
આમ્હીં અપરાધી કૃપાબળી ॥ આમ્હાં રક્ષી દાતારા ॥ ૪૯ ॥
ઐકુની ઐસેં ઉત્તર ॥ બોલતા જાલા કમળાવર ॥
કવણેં કેલા તુમ્હાંતેં જોજાર ॥ તોચિ પ્રકાર સાંગિજે ॥ ૫૦ ॥
તંવ બોલે કમળાસન ॥ પૌલવ્યઋષી તો તપોધન ॥
તયા છળાવયા લાગુન ॥ અપ્સરા વાસવેં પાઠવિલ્યા ॥ ૫૧ ॥
પરમક્રોધી ઋષિસજ્જન ॥ શાપોદકેં વાસવાતેં પરાભવૂન ॥
તેણેં તો ભયાભીત હોઊનિ જાણ ॥ મજજવળી પાતલા ॥ ૫૨ ॥
આમ્હી આશ્વાસિલેં તત્વતા ॥ તો શાપ આલા મજ ભોંવતા ॥
મ્હણોનિયા ઉભયતાં ॥ યેતોં જાલોં તવ દર્શના ॥ ૫૩ ॥
આતાં કળેલ તૈસેં પાહીં ॥ આમ્હા રક્ષી નાના ઉપાયીં ॥
મગ બોલતા જાલા શેષશાઈ ॥ તે સમયીં સુરેશાતેં ॥ ૫૪ ॥
યેચવિષયીં પ્રથમ શિકવણ ॥ તુમ્હાંતેં નિવેદિલીસે જાણ ॥
જે ન છળાવેં બ્રાહ્મણાલાગૂન ॥ સહસા જાણ સુરેશા ॥ ૫૫ ॥
બ્રહ્મશાપેં કરૂનિયાં ॥ તંવ સંપત્તિ ગેલી વિલયા ॥
મગ તે સાગરીં કાઢાવયા ॥ પરમ કષ્ટ મજ ઝાલે ॥ ૫૬ ॥
યાલાગીં કૈસા અસો બ્રાહ્મણ ॥ પરી તે માઝેંચી મુખ જાણ ॥
ન કળે તયાચેં વિંદાન ॥ કવણે ઘટી કૈસા મી ॥ ૫૭ ॥
ઐસેં બોલત બોલત ॥ ક્ષણ એક અવકાશ લાગલા તેથ ॥
તોં યેરીકડે પૌલવ્ય કાય કરિત ॥ વિચારિત નિજમાનસીં ॥ ૫૮ ॥
મ્હણે અદ્યાપ વરિ પાહી ॥ ઉભયતાં તેં ન દેખો યેકેઠાયીં ॥
મ્હણોન પેટલાસે તોડાઈ ॥ ઉદક આણિક ઘેતલેં ॥ ૫૯ ॥
વિષ્ણુસહીત બ્રહ્મદેવો ॥ આવ્હાનિતા જાલા વાસવો ॥
તંવ વૈકુંઠીં દેવાધિદેવો ॥ ઘાબરા ઝાલા નિજાંગીં ॥ ૬૦ ॥
મ્હણેં ઋષીચિયા ભયા ॥ આલેત તુમ્હીં લપાવયા ॥
પરિ સંગ દોષ પાહિયા ॥ આમ્હાં ભોંવલા તાત્કાળ ॥ ૬૧ ॥
મજસહીત તુમ્હી દોઘે ॥ ઋષીનેં ઉદક ઘેતલે રાગેં ॥
મ્હણોન ઉઠલા લાગવેગેં ॥ કૈલાસમાર્ગે પળાલા ॥ ૬૨ ॥
પુઢેં પળતસે જનાર્દન ॥ માગેં ધાપેં દાટલેં દોઘેજણ ॥
બાપશાપાચેં ભય દારુણ ॥ વાહે ભગવાન સ્વઆંગેં ॥ ૬૩ ॥
બ્રાહ્મણ શાપ પરમ દ્વાડ ॥ રાજા નહુષ કેલા સરડ ॥
નારદાચી નારદી લજ્જેઆડ ॥ લપત હિંડે ચહૂંકડે ॥ ૬૪ ॥
ઐસે સાંગો આતાં કિતી ॥ કથા પરિસવૂ પુઢતી ।
ઐસેં પળતાં ત્રિવર્ગાપ્રતી ॥ કૈલાસપતી આટોપિલા ॥ ૬૫ ॥
ઐસેં પળતાં ત્રિવર્ગાપ્રતી ॥ કૈલાસપતી આટોપિલા ॥ ૬૫ ॥
જોડુનિયા કરપુટી ॥ નમિતે જાલે ધૂર્જટી ॥
વાચા જાલીસે હિંપુટી ॥ બોલતા ઓઠી શબ્દ ન યે ॥ ૬૬ ॥
તવ બોલે શૂળપાણી ॥ કિમર્થ આગમન યે સ્થાનીં ॥
આકર્ણૂની ઐસી વાણી ॥ હસુની બોલે માધવ ॥ ૬૭ ॥
મગ આદ્યંત વર્તમાન ॥ નિવેદિતા ઝાલા જનાર્દન ॥
વાસવેં કેલેં વિઘ્ન દારુણ ॥ આલો ધાવૂન યા ઠાયાં ॥ ૬૮ ॥
ઐસે લાઘવી યાચે શબ્દ ॥ ઐકૂની હાસે વૃષભધ્વજ ॥
ઉભયતાંચેં અંતર સહજ ॥ એક મ્હણોની ॥ ૬૯ ॥
આસનેં દેઊન તિઘાંસીં ॥ બૈસવિલેં આપણાપાશીં ॥
તોં યેરિકડેં કાય કરી તપોરાશી ॥ પૌલવ્ય તો ઋષીરાણા ॥ ૭૦ ॥
ધ્યાનીં વિચારી જોં મુની ॥ તંવ તિઘે ન દિસતી સ્વસ્થાનીં ॥
શાપભયેં ગેલે પળુનીં ॥ લપાલે લપનીં કૈલાસી ॥ ૭૧ ॥
મગ શિવાસહિત ઋષેશ્વરીં ॥ આણીક ઉદક ઘેતલેં કરીં ॥
આવ્હાનિતાંચ ત્રિપુરારી ॥ ગેલા ચાંચરી નિજાસનીં ॥ ૭૨ ॥
ચંચળ દેખુની સદાશિવા ॥ ગુંડાળિલા ભસ્મબટવા ॥
હેં દેખુની રમાધવા ॥ હાસ્ય તેધવાં નાટોપે ॥ ૭૩ ॥
મગ મ્હણેજી ખટ્વાંગપાણી ॥ હે કાય આરંભિલી કરણી ॥
ગાર્હાણેં સાંગાવયા યા સ્થાનીં ॥ આલોં ધાંવુની મહારાજા ॥ ૭૪ ॥
તુમચી તોં દિસે ઐસી ગતી ॥ આતાં જાવેં કવણાપ્રતી ॥
કવણ નિવારીલ યાતાયાતી ॥ મ્હણોન ચિત્તી સંદેહો ॥ ૭૫ ॥
તંવ બોલે સદાશિવ ॥ તુમચા કળલા ભાવ ॥
ટાકૂની જાવે હા ઠાવ ॥ ઐસેં વાટે મજલાગીં ॥ ૭૬ ॥
મગ સખેદ હોઊન અંતરીં ॥ બોલતા જાલા મુરારી ॥
પુઢેં કૈસી કી જે પરી ॥ હેં અંતરીં વિચારાવેં ॥ ૭૭ ॥
શિવ મ્હણે માધવાસીં ॥ વિચાર ન સુચે માનસીં ॥
કાંકીં તે દોઘેહી એકમેકાંસીં ॥ અંતરસાક્ષી મ્હણોની ॥ ૭૮ ॥
વાઢવાવયા બ્રાહ્મણાંચે મહિમાન ॥ મ્હણોનિ માંડિલેં હેં નિર્વાણ ॥
પુઢીલ જાણોની કારણ ॥ મહિમાન ગૌતમીચેં ॥ ૭૯ ॥
મગ વિષ્ણુ વિચારૂન અંતરી ॥ મ્હણે ઐકિજે હો ત્રિપુરારી ॥
બ્રાહ્મણાચા ઉપાય નિર્ધારી ॥ ધેનૂવરી ચાલેના ॥ ૮૦ ॥
તરી પાચારૂની ધેનૂલાગીં ॥ આપણ પ્રવેશું તિચે આંગીં ॥
પુઢેં હોઈલ ત્યાપ્રસંગીં ॥ વિલોકું આંગીં સાદર ॥ ૮૧ ॥
વિચાર માનલા સર્વાંતે ॥ મગ પાચારિલેં ધેનૂતેં ॥
સંકટી રક્ષી આમ્હાંતેં ॥ મ્હણોનિ બોલતે પૈ જાલે ॥ ૮૨ ॥
તથાસ્તુ મ્હણોન પાહીં ॥ ધેનૂ વદલી તે સમયીં ॥
મગ પ્રવેશ કરિતે જાલે દેહીં ॥ ઐકા સર્વહી શ્લોકાર્થ ॥ ૮૩ ॥
શ્રૃંગમૂલે ગવાનિત્યં બ્રહ્માવિષ્ણુસમાશ્રિતૌ ॥
શ્રૃંગાગ્રે સર્વતીર્થાનિ સ્થાવરાણિ ચરાણિચ ॥ ૫ ॥
શિરોમધ્યે મહાદેવઃ સર્વભૂતમયસ્થિતઃ ॥
લલાટાગ્રે સ્થિતાદેવી નાસાવંશેચ ષણ્મુખઃ ॥ ૬ ॥
કર્ણયોરશ્વિનૌ ચૈવ ચક્ષુષોઃશશિભાસ્કરૌ ॥
દંતેષુવાયવઃ સર્વે જિવ્હાયાં વરુણસ્થિતઃ ॥ ૭ ॥
સરસ્વતીચ હુંકારે યમયક્ષૌચ ગંડયોઃ ॥
સંધ્યાદ્વયંતથોષ્ઠાભ્યાં ગ્રીવાયામિંદ્રસંસ્તિતઃ ॥ ૮ ॥
સાક્ષદ્વંગાચગોમૂત્રં ગોમયે યમુનાસ્થિતા ॥
ત્રયસ્ત્રિંશત્તુ દેવાનાં કોટ્યોરોમ સુસંસ્થિતાઃ ॥ ૯ ॥
ઐશિયા પરી સર્વ દેવ ॥ તેતીસ કોટીસહિત વાસવ ॥
ગંગાયમુનાદી સર્વ ॥ વાસ સર્વ કરિતે ઝાલે ॥ ૮૪ ॥
તૈ પાસુની ધેનૂ આંગીં ॥ વાસ અસેહો નવાંગીં ॥
પુઢેં વર્તલિયા પ્રસંગીં ॥ અવધાન દીજે ॥ ૮૫ ॥
યેરીકડે પૌલવ્યમુની ॥ આવ્હાનિતાં ન દેખે કોણી ॥
પુઢે અવલોકી જો નયનીં ॥ તો દેખે નયનીં ધેનૂતેં ॥ ૮૬ ॥
અવઘેં નિરખૂન ધેનૂતેં ॥ તંવ ધેનુ આંગીં સર્વ દૈવતેં ॥
અવલોકિતાં પાવલા વિસ્મયાતેં ॥ મ્હણે આતાં કઉતેં કરાવેં ॥ ૮૭ ॥
મગ વિવેક આઠવૂન અંતરીં ॥ તયા ધેનૂતેં નમસ્કારી ॥
વિવેકા ઐસા સાહાકારી ॥ આણિક નસે ક્રોધાતે ॥ ૮૮ ॥
ક્રોધ આલિયા શરીરીં ॥ અનર્થાતેં ઉભા કરી ॥
તેથેં વિવેક તો આવરી ॥ નિવારી જો અનર્થાતેં ॥ ૮૯ ॥
વિવેક કરૂનિ પાહાહો ॥ ક્રોધેં શાંત કેલા દેહો ॥
મગ તયા પ્રસન્ન મહાદેવો ॥ સર્વ દેવાંસહીત પૈ ॥ ૯૦ ॥
પુરવૂન ઋષીચી મનકામના ॥ વાહૂન નેલા વૈકુંઠભુવના ॥
ઐશીહી કથા શ્રોતેજના ॥ પરિસવિલી જાણા શાસ્ત્રાધારેં ॥ ૯૧ ॥
મ્હણોનિયાં મલમાસીં ॥ દાન દ્યાવેં ધેનૂસી ॥
સ્ત્રી અથવા પુરુષાસી ॥ લાભ ઉભયાસીં સમાન ॥ ૯૨ ॥
બ્રાહ્મણ ક્ષત્રિય વૈશ્ય શૂદ્ર ॥ યેહીં દાન કરાવેં પવિત્ર ॥
પાહુનિ બ્રાહ્મણ સત્પાત્ર ॥ યથાયોગ્ય દાન દીજે ॥૯૩ ॥
તયા યોગેં પુણ્યવંત દેહ ॥ પાપાચા તો હોય ક્ષય ॥
મ્હણોનિ સુલભ ઉપાય ॥ ધેનૂસેવા નિવેદિલી ॥ ૯૪ ॥
અનેન વિધિના ધેનું યો વિપ્રાય પ્રયચ્છતિ ॥
સર્વકામસમૃદ્ધાત્મા વિષ્ણુલોકે મહીયતે ॥ ૧૦ ॥
સર્વેષામપિ પાપાનાં જ્ઞાતાનામવિજાનતં ॥
પ્રાયશ્ચિત્તમિદંપ્રોક્તમૃષિભિસ્તત્વદર્શિભિઃ ॥ ૧૧ ॥
ઐસિયા પરી શ્રોતિયાતેં ॥ કથા નિવેદિલી સંતાતેં ॥
ન્યૂન પૂર્ણ જેં તેં ક્ષમામાતેં ॥ કૃપાવંતેં પૈ કીજે ॥ ૯૫ ॥
માઝેં સરતેં હેં બોલણેં ॥ જૈસેં ખર્યામાજી ખોટેં નાણેં ॥
મેળવિતી જેવી કુજનેં ॥ તેવી બોલણેં પૈ માઝેં ॥ ૯૬ ॥
વ્યાસોક્તવાણી ખરેં નાણેં ॥ તોચિ શ્લોકાર્થ અનુભવાવેં ॥
સરતા કેલા પ્રાકૃતેં જાણ ॥ નવ્હે બોલણેં પદરિંચેં ॥ ૯૭ ॥
મી નવ્હે કવિતા કુશળ ॥ નાહીં સંકૃત વાણી નિર્મળ ॥
સર્વાંપરિ મી અમંગળ ॥ સંતી સાંભાળ પૈ કીજે ॥ ૯૮ ॥
નાહીં ઉદ્યોગ વ્યવસાય કાંહીં ॥ તપશ્ચર્યા ન ઘડેચિ દેહીં ॥
મ્હણોન કાળક્રમણેં સ્તવ પાહીં ॥ ઉદેલા દેહીં ઉદ્ગારુ ॥ ૯૯ ॥
પરિ બુદ્ધિદાતા તો સમર્થ ॥ શિરાવરી માઝિયા રઘુનાથ ॥
વદતા વદવિતા તોચિ યેથ ॥ બુદ્ધિદાતા નિર્ધારેં ॥ ૧૦૦ ॥
સ્વસ્તિ શ્રીમલમાહાત્મ ગ્રંથ ॥ પદ્મપુરાણીંચેં સંમત । મનોહરસુત વિરચિત ॥
તૃતીયોધ્યાય ગોડ હા ॥
ઓવી સંખ્યા ॥ ૧૦૦ ॥ શ્લોક ૧૧ ॥
॥ ઇતિ તૃતીયોધ્યાયઃ ॥