ચરણાશીશ નવા દિયો, રખદો સિર પર હાથ॥
સબસે પહલે ગણપત, પાછે ઘર કા દેવ મનાવા જી।
હે પિતરેશ્વર દયા રાખિયો, કરિયો મન કી ચાયા જી॥
ચરણ રજ કી મુક્તિ સાગર॥
પરમ ઉપકાર પિત્તરેશ્વર કીન્હા।
મનુષ્ય યોણિ મેં જન્મ દીન્હા॥
સોઈ અમિત જીવન ફલ પાવે॥
જૈ-જૈ-જૈ પિત્તર જી સાઈં।
પિતૃ ઋણ બિન મુક્તિ નાહિં॥
સંકટ મેં તેરા હી સહારા॥
નારાયણ આધાર સૃષ્ટિ કા।
પિત્તરજી અંશ ઉસી દૃષ્ટિ કા॥
ભાગ્ય દ્વાર આપ હી ખુલવાતે॥
ઝુંઝુનૂ મેં દરબાર હૈ સાજે।
સબ દેવોં સંગ આપ વિરાજે॥
કુપિત હોય બુદ્ધિ હર લીન્હા॥
પિત્તર મહિમા સબસે ન્યારી।
જિસકા ગુણગાવે નર નારી॥
બસુ રુદ્ર આદિત્ય મેં સાજે॥
નાથ સકલ સંપદા તુમ્હારી।
મૈં સેવક સમેત સુત નારી॥
શુદ્ધ જલ સે હી તૃપ્ત હો જાતે॥
તુમ્હારે ભજન પરમ હિતકારી।
છોટે બડે સભી અધિકારી॥
પાંચ અઁજુલિ જલ રિઝાવે॥
ધ્વજ પતાકા મણ્ડ પે હૈ સાજે।
અખણ્ડ જ્યોતિ મેં આપ વિરાજે॥
ધન્ય હુઈ જન્મ ભૂમિ હમારી॥
શહીદ હમારે યહાઁ પુજાતે।
માતૃ ભક્તિ સન્દેશ સુનાતે॥
ધર્મ જાતિ કા નહીં હૈ નારા॥
હિન્દુ, મુસ્લિમ, સિખ, ઈસાઈ।
સબ પૂજે પિત્તર ભાઈ॥
જાન સે જ્યાદા હમકો પ્યારા॥
ગંગા યે મરુપ્રદેશ કી।
પિતૃ તર્પણ અનિવાર્ય પરિવેશ કી॥
ઇન્હીં કી કૃપા સે મિલે પ્રભુ શરણા॥
ચૌદસ કો જાગરણ કરવાતે।
અમાવસ કો હમ ધોક લગાતે॥
નાન્દીમુખ શ્રાદ્ધ સભી કરવાતે॥
ધન્ય જન્મ ભૂમિ કા વો ફૂલ હૈ।
જિસે પિતૃ મણ્ડલ કી મિલી ધૂલ હૈ॥
સુન લીજે પ્રભુ અરજ હમારી॥
નિશદિન ધ્યાન ધરે જો કોઈ।
તા સમ ભક્ત ઔર નહીં કોઈ॥
દીનન કે હો તુમ સદા સહાઈ॥
ચારિક વેદ પ્રભુ કે સાખી।
તુમ ભક્તન કી લજ્જા રાખી॥
તા સમ ધન્ય ઔર નહીં કોઈ॥
જો તુમ્હારે નિત પાઁવ પલોટત।
નવોં સિદ્ધિ ચરણા મેં લોટત॥
જો તુમ પે જાવે બલિહારી॥
જો તુમ્હારે ચરણા ચિત્ત લાવે।
તાકી મુક્તિ અવસી હો જાવે॥
સો નિશ્ચય ચારોં ફલ પાવે॥
તુમહિં દેવ કુલદેવ હમારે।
તુમ્હીં ગુરુદેવ પ્રાણ સે પ્યારે॥
મનવાંછિત ફલ પાવેં સોઈ॥
તુમ્હરી મહિમા બુદ્ધિ બડાઈ।
શેષ સહસ્ર મુખ સકે ન ગાઈ॥
કરહુ કૌન વિધિ વિનય તુમ્હારી॥
અબ પિત્તર જી દયા દીન પર કીજૈ।
અપની ભક્તિ શક્તિ કછુ દીજૈ॥
શ્રદ્ધા સુમન ચઢેં વહાં, પૂરણ હો સબ કામ॥
ઝુંઝુનૂ ધામ વિરાજે હૈં, પિત્તર હમારે મહાન।
દર્શન સે જીવન સફલ હો, પૂજે સકલ જહાન॥
જીવન સફલ જો ચાહિએ, ચલે ઝુંઝુનૂ ધામ।
પિત્તર ચરણ કી ધૂલ લે, હો જીવન સફલ મહાન॥
