Lord Adishesha (Ananta Naga)

ଶ୍ରୀ ଆଦିଶେଷ ସ୍ତଵମ୍ (ଅନନ୍ତ ନାଗ ସ୍ତୁତି)

(Sri Adisesha Stavam in Odia)

Also known as shri adisesha stotram · shree adisesha stotram · adisesha stotram

Verses to Adishesha, and the argument in them is grammatical before it is devotional. The word shesha means what is left over, and the third verse turns that into a theology: Shri's lord rests upon Shesha, and everything that moves and does not move is shesha to him — so the serpent's name is offered as the first illustration of the relation between God and everything else. Around that the verses build the image carefully. Ten thousand hoods make a footstool at Vishnu's lotus feet; a thousand hoods light a jewelled hall with the heaps of gems in them; he becomes a throne and then makes a canopy of that same row of hoods; and he turns his own coils into a couch for Madhava to sleep on. The last compares the dark form lying in his lap to the moon at the spring festival.

॥ ଶ୍ରୀ ଆଦିଶେଷ ସ୍ତଵମ୍ ॥
ଶ୍ରୀମଦ୍ଵିଷ୍ଣୁପଦାମ୍ଭୋଜ ପୀଠାଯୁତ ଫଣାତଲମ୍ ।
ଶେଷତ୍ଵୈକ ସ୍ଵରୂପଂ ତଂ ଆଦିଶେଷମୁପାସ୍ମହେ ॥ ୧ ॥
ଅନନ୍ତାଂ ଦଧତଂ ଶୀର୍ଷୈଃ ଅନନ୍ତଶଯନାଯିତମ୍ ।
ଅନନ୍ତେ ଚ ପଦେ ଭାନ୍ତଂ ତଂ ଅନନ୍ତମୁପାସ୍ମହେ ॥ ୨ ॥
ଶେଷେ ଶ୍ରିଯଃପତିସ୍ତସ୍ଯ ଶେଷଭୂତଂ ଚରାଚରମ୍ ।
ପ୍ରଥମୋଦାହୃତିଂ ତତ୍ର ଶ୍ରୀମନ୍ତଂ ଶେଷମାଶ୍ରଯେ ॥ ୩ ॥
ଵନ୍ଦେ ସହସ୍ରସ୍ଥୂଣାଖ୍ଯ ଶ୍ରୀମହାମଣିମଣ୍ଡପମ୍ ।
ଫଣା ସହସ୍ରରତ୍ନୌଘୈଃ ଦୀପଯନ୍ତଂ ଫଣୀଶ୍ଵରମ୍ ॥ ୪ ॥
ଶେଷଃ ସିଂହାସନୀ ଭୂତ୍ଵା ଛତ୍ରଯିତ୍ଵା ଫଣାଵଲିମ୍ ।
ଵୀରାସନେନୋପଵିଷ୍ଟେ ଶ୍ରୀଶେଽସ୍ମିନ୍ନଧିକଂ ବଭୌ ॥ ୫ ॥
ପର୍ଯଙ୍କୀକୃତ୍ଯ ଭୋଗଂ ସ୍ଵଂ ସ୍ଵପନ୍ତଂ ତତ୍ର ମାଧଵମ୍ ।
ସେଵମାନଂ ସହସ୍ରାକ୍ଷଂ ନାଗରାଜମୁପାସ୍ମହେ ॥ ୬ ॥
ଶରଦଭ୍ରରୁଚିଃ ସ୍ଵାଙ୍କ ଶଯିତ ଶ୍ଯାମସୁନ୍ଦରା ।
ଶେଷସ୍ଯ ମୂର୍ତିରାଭାତି ଚୈତ୍ରପର୍ଵ ଶଶାଙ୍କଵତ୍ ॥ ୭ ॥
ସୌମିତ୍ରୀ ଭୂଯ ରାମସ୍ଯ ଗୁଣୈର୍ଦାସ୍ଯମୁପାଗତଃ ।
ଶେଷତ୍ଵାନୁଗୁଣଂ ଶେଷଃ ତସ୍ଯାସୀନ୍ନିତ୍ଯକିଙ୍କରଃ ॥ ୮ ॥
ଅତ୍ତ୍ଵାଲୋକାନ୍ ଲଯାମ୍ବୋଧୌ ଯଦା ଶିଶଯିଷୁର୍ହରିଃ ।
ଵଟପତ୍ରତନୁଃ ଶେଷଃ ତଲ୍ପଂ ତସ୍ଯାଭଵତ୍ତଦା ॥ ୯ ॥
ପାଦୁକୀଭୂତ ରାମସ୍ଯ ତଦାଜ୍ଞାଂ ପରିପାଲଯନ୍ ।
ପାରତନ୍ତ୍ର୍ଯେଽତି ଶେଷେ ତ୍ଵଂ ଶେଷ ତାଂ ଜାନକୀମପି ॥ ୧୦ ॥
ଚିରଂ ଵିହୃତ୍ଯ ଵିପିନେ ସୁଖଂ ସ୍ଵପିତୁମିଚ୍ଛତୋଃ ।
ସୀତାରାଘଵଯୋରାସେଦୁପଧାନାଂ ଫଣୀଶ୍ଵରଃ ॥ ୧୧ ॥
ଦେଵକୀଗର୍ଭମାଵିଶ୍ଯ ହରେସ୍ତ୍ରାତାସି ଶେଷ ଭୋଃ ।
ସତ୍ସନ୍ତାନାର୍ଥିନସ୍ତସ୍ମାତ୍ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଟାଂ ଵିତନ୍ଵତେ ॥ ୧୨ ॥
ଗୃହୀତ୍ଵା ସ୍ଵଶିଶୁଂ ଯାତି ଵସୁଦେଵେ ଵ୍ରଜଂ ଦ୍ରୁତମ୍ ।
ଵର୍ଷ ତ୍ରୀ ଭୂଯ ଶେଷ ତ୍ଵଂ ତଂ ରିରକ୍ଷିଷୁରନ୍ଵଗାଃ ॥ ୧୩ ॥
ପ୍ରସୂନଦ୍ଭିଃ ଫଣାରତ୍ନୈଃ ନିକୁଞ୍ଜେ ଭୂଯ ଭୋଗିରାଟ୍ ।
ରାଧାମାଧଵଯୋରାସୀତ୍ ସଙ୍କେତସ୍ଥାନମୁତ୍ତମମ୍ ॥ ୧୪ ॥
ଭଗଵଚ୍ଛେଷଭୂତୈସ୍ତ୍ଵଂ ଅଶେଷୈଃ ଶେଷ ଗୀଯସେ ।
ଆଦିଶେଷ ଇତି ଶ୍ରୀମାନ୍ ସାର୍ଥକଂ ନାମ ତେ ତତଃ ॥ ୧୫ ॥
ଅନନ୍ତଶ୍ଚାସ୍ମି ନାଗାନାଂ ଇତି ଗୀତାସୁ ସନ୍ନୁତଃ ।
ଅନନ୍ତୋଽନନ୍ତକୈଙ୍କର୍ଯ ସମ୍ପଦାପ୍ଯେତ୍ଯନନ୍ତ ତାମ୍ ॥ ୧୬ ॥
ଅହୋ ଵିଵିଧରୋଽପ୍ଯେଷଃ ଶେଷଃ ଶ୍ରୀପତି ସେଵନାତ୍ ।
ସହସ୍ରଶୀର୍ଷ୍ଯୋଽନନ୍ତୋଽଭୂତ୍ ସହସ୍ରାକ୍ଷଃ ସହସ୍ରପାତ୍ ॥ ୧୭ ॥
ହରେଃ ଶ୍ରୀପାଦ ଚିହ୍ନାନି ଧତ୍ତେ ଶୀର୍ଷୈଃ ଫଣୀଶ୍ଵରଃ ।
ଚିହ୍ନାନି ସ୍ଵାମିନୋ ଦାସୈଃ ଧର୍ତଵ୍ଯାନିତି ବୋଧଯନ୍ ॥ ୧୮ ॥
ଅନନ୍ତ ସେଵିନଃ ସର୍ଵେ ଜୀର୍ଣାଂ ତ୍ଵଚମିଵୋରଗଃ ।
ଵିମୁଚ୍ଯ ଵିଷଯାସକ୍ତିଂ ଶେଷତ୍ଵେ କୁର୍ଵତେ ରତିମ୍ ॥ ୧୯ ॥
ଶ୍ରୀ ଶ୍ରୀଶନାଯ ସାହସ୍ରୀଂ ଯୁଗପତ୍ପରିକୀର୍ତଯନ୍ ।
ସହସ୍ରଵଦନଃ ଶେଷୋ ନୂନଂ ଦ୍ଵିରସନୋଽଭଵତ୍ ॥ ୨୦ ॥
ଅନ୍ଯୋନ୍ଯ ଵୈରମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ଫଣୀଶ୍ଵର ଖଗେଶ୍ଵରୌ ।
ଶଯନଂ ଵାହନଂ ଵିଷ୍ଣୋଃ ଅଭୂତାଂ ତ୍ଵତ୍ପଦାଶ୍ରଯୌ ॥ ୨୧ ॥
ଵପୁଃ ଶବ୍ଦମନୋଦୋଷାନ୍ଵିରସ୍ଯ ଶୃତିଗୋଚରମ୍ ।
ଦର୍ଶଯନ୍ତଂ ପରବ୍ରହ୍ମଂ ତଂ ଶେଷଂ ସମୁପାସ୍ମହେ ॥ ୨୨ ॥
ଶେଷତଲ୍ପେନ ରଙ୍ଗେଶଃ ଶେଷାଦ୍ରୌ ଵେଙ୍କଟେଶ୍ଵରଃ ।
ହସ୍ତି କାଲେଶ୍ଵରଃ ଶେଷ ଭୂଷଣେନ ଵିରାଜତେ ॥ ୨୩ ॥
ଭଵତ୍ପାଦୁକାତ୍ଵଂ ତେ ମହତ୍ତ୍ଵା ପାଦୁକୋ ଗୁଣଃ ।
ଶିରସା ଧାରଯନ୍ତି ତ୍ଵାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଶେଷଯଃ ସ ମେ ॥ ୨୪ ॥
ଭାଗଵତ ଶେଷତାଯାଃ ମହତ୍ତ୍ଵମାଵେଦଯନ୍ନଯଂ ଶେଷଃ ।
ଗୁରୁରସ୍ଯ ଵାମପାଦେ ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵାହସ୍ଯ ଵୀରକଟକମାଭୂତ୍ ॥ ୨୫ ॥
ଶେଷଃ ପୀତାମ୍ବରଂ ଵିଷ୍ଣୋଃ ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଧୃତମମ୍ବରମ୍ ।
ଶେଷଵସ୍ତ୍ରମିତି ଖ୍ଯାତ୍ଯା ଭକ୍ତ ସମ୍ମାନ୍ଯତାଂ ଗତମ୍ ॥ ୨୬ ॥
ଦୁର୍ମତିଂ ଜନନୀଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀପତିଂ ଶରଣଂ ଗତଃ ।
ତେନ ଦତ୍ତ୍ଵାଭଯୋଽନନ୍ତଃ ତସ୍ଯାସେନ୍ନିତ୍ଯକିଙ୍କରଃ ॥ ୨୭ ॥
ଗର୍ଗାଯ ମୁନଯେ ଜ୍ଯୋତିର୍ଵିଦ୍ଯାଂ ଯଃ ସମୁପାଦିଶତ୍ ।
ଦେଵର୍ଷିଗଣସମ୍ପୂଜ୍ଯଂ ତଂ ଅନନ୍ତମୁପାସ୍ମହେ ॥ ୨୮ ॥
ଵନ୍ଦେଽନନ୍ତଂ ମୁଦାଭାନ୍ତଂ ରୁଚା ଶ୍ଵେତଂ ସୁରାର୍ଚିତମ୍ ।
ହରିପାଦାବ୍ଜ ଶରଣଂ ତଦୀଯାସ୍ଯାବ୍ଜ ତୋଷଣମ୍ ॥ ୨୯ ॥
ଶ୍ରୀମତେ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତାଯ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରାଦିଧାରିଣେ ।
ଵାରୁଣୀ କୀର୍ତି ସହିତାଯାନନ୍ତାଯାସ୍ତୁ ମଙ୍ଗଲମ୍ ॥ ୩୦ ॥
॥ ଫଲଶ୍ରୁତି ॥
ଇମଂ ସ୍ତୁତିଂ ଅନନ୍ତସ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ଯା ନିତ୍ଯଂ ପଠନ୍ତି ଯେ ।
ସର୍ପବାଧା ନ ତେଷାଂ ସ୍ଯାତ୍ ପୁତ୍ରିଣଃ ସ୍ଯୁଃ ହରେଃ ପ୍ରିଯାଃ ॥ ୩୧ ॥
॥ ଇତି ଶ୍ରୀଆଦିଶେଷ ସ୍ତଵମ୍ ସମ୍ପୂର୍ଣମ୍ ॥

Explore More