ଅମର ଉଡେରୋ ଲାଲ ଜଯ, ଝୁଲେଲାଲ ଅନୂପ॥
ଜଯତି ଦେଵକୀ ସୁତ ଜଗ ଵଂଦନ॥
ଦରିଯାଶାହ ଵରୁଣ ଅଵତାରୀ।
ଜଯ ଜଯ ଲାଲ ସାଈଂ ସୁଖକାରୀ॥
ଜିନ୍ଦା ପୀର ହରେ ଜନ ପୀରା॥
ସଂଵତ ଦସ ସୌ ସାତ ମଂଝରା।
ଚୈତ୍ର ଶୁକ୍ଲ ଦ୍ଵିତିଯା ଭଗଊ ଵାରା॥
ପ୍ରଭୁ ଅଵତରେ ହରେ ଜନ କଲେଶା॥
ସିନ୍ଧୁ ଵୀର ଠଟ୍ଠା ରାଜଧାନୀ।
ମିରଖଶାହ ନଊପ ଅତି ଅଭିମାନୀ॥
ଯଵନ ମଲିନ ମନ ଅତ୍ଯାଚାରୀ॥
ଧର୍ମାନ୍ତରଣ କରେ ସବ କେରା।
ଦୁଖୀ ହୁଏ ଜନ କଷ୍ଟ ଘନେରା॥
ହୋ ଇସ୍ଲାମ ଧର୍ମ ଚାହୁଁଓରା॥
ସିନ୍ଧୀ ପ୍ରଜା ବହୁତ ଘବରାଈ।
ଇଷ୍ଟ ଦେଵ କୋ ଟେର ଲଗାଈ॥
ବିନ ଜଲ ଅନ୍ନ ଗଏ ଦିନ ରାତୀ॥
ସିନ୍ଧୀ ତୀର ସବ ଦିନ ଚାଲୀସା।
ଘର ଘର ଧ୍ଯାନ ଲଗାଯେ ଈଶା॥
ଚାରୋ ଔର ଉଠା ନଵ ହରଷା॥
ଵରୁଣଦେଵ ନେ ସୁନୀ ପୁକାରା।
ପ୍ରକଟେ ଵରୁଣ ମୀନ ଅସଵାରା॥
କର ପୁଷ୍ତକ ନଵରୂପ ଅନୂପା॥
ହର୍ଷିତ ହୁଏ ସକଲ ନର ନାରୀ।
ଵରୁଣଦେଵ କୀ ମହିମା ନ୍ଯାରୀ॥
ଗଈ ରାତ ଆନେ କୋ ଭୌଂରା॥
ମିରଖଶାହ ନଊପ ଅତ୍ଯାଚାରୀ।
ନଷ୍ଟ କରୂଁଗା ଶକ୍ତି ସାରୀ॥
ଶୀଘ୍ର ନସରପୁର ମେଂ ଅଵତାରା॥
ରତନରାଯ ରାତନାଣୀ ଆଁଗନ।
ଖେଲୂଁଗା, ଆଊଁଗା ଶିଶୁ ବନ॥
ଝୁଲେଲାଲ ଅଵତାରେ ସବ ଦେଯ ବଧାଈ॥
ଘର ଘର ମଂଗଲ ଗୀତ ସୁହାଏ।
ଝୁଲେଲାଲ ହରନ ଦୁଃଖ ଆଏ॥
ଭେଜା ମଂତ୍ରୀ କ୍ରୋଧ ଅଧିକାଈ॥
ମଂତ୍ରୀ ନେ ଜବ ବାଲ ନିହାରା।
ଧୀରଜ ଗଯା ହୃଦଯ କା ସାରା॥
ଅଧିକ ଵିଚିତ୍ର ଵିମୋହନ ଶୀଲା॥
ବାଲକ ଧୀଖା ଯୁଵା ସେନାନୀ।
ଦେଖା ମଂତ୍ରୀ ବୁଦ୍ଧି ଚାକରାନୀ॥
ମଂତ୍ରୀ ହୁଆ ଵିଗତ ଅଭିମାନା॥
ଝୁଲେଲାଲ ଦିଯା ଆଦେଶା।
ଜା ତଵ ନଊପତି କହୋ ସଂଦେଶା॥
ହିନ୍ଦୂ ମୁସ୍ଲିମ ଏକ ସମାନା॥
ବଂଦ କରୋ ନିତ୍ଯ ଅତ୍ଯାଚାରା।
ତ୍ଯାଗୋ ଧର୍ମାନ୍ତରଣ ଵିଚାରା॥
ଵରୁଣଦେଵ କୀ ବାତ ନ ମାନୀ॥
ଏକ ଦିଵସ ହୋ ଅଶ୍ଵ ସଵାରା।
ଝୁଲେଲାଲ ଗଏ ଦରବାରା॥
ଝୁଲେଲାଲ ବନାଓ ବନ୍ଦୀ॥
କିଯା ସ୍ଵରୁପ ଵରୁଣ କା ଧାରଣ।
ଚାରୋ ଔର ହୁଆ ଜଲ ପ୍ଲାଵନ॥
ନଊପ କେ ହୋଶ ଠିକାନେ ଆଯେ॥
ନଊପ ତବ ପଡା ଚରଣ ମେଂ ଆଈ।
ଜଯ ଜଯ ଧନ୍ଯ ଜଯ ସାଈଂ॥
ଦୂର ଦୂର ସବ ଜନ କ୍ଲେଶା॥
ସଂଵତ ଦସ ସୌ ବୀସ ମଂଝାରୀ।
ଭାଦ୍ର ଶୁକ୍ଲ ଚୌଦସ ଶୁଭକାରୀ॥
ଜଲ ମେଂ ଲୀ ଜଲଦେଵ ସମାଧି॥
ଜୋ ଜନ ଧରେ ଆଜ ଭୀ ଧ୍ଯାନା।
ଉନକା ଵରୁଣ କରେ କଲ୍ଯାଣା॥
ପାଵେ ମନଵାଂଛିତ ଫଲ ଅରୁ ଜୀଵନ ସୁଖମଯ ହୋଯ॥
