ত্ৱং চেতনা যত ইতি প্ৰৱিচাৰ্য চিত্তে, নিত্যং ত্ৱদীয চৰণৌ শৰণং প্ৰপদ্যে॥১॥
ত্ৱন্মোহ-পাশ-ৱিৱশো জগদম্বসোঽপি, ৱ্যাঘূৰ্ণমাননযনঃ শযনং চকাৰ॥২॥
তস্যাপি যৌ ন ভৱতঃ সুলভৌ নিহন্তুং, ত্ৱন্মাযযা কৱিলতৌ ৱিলযং গতৌ তৌ॥৩॥
যত্লোকশোকজননব্ৰতবদ্ধ-হাৰ্দ, তল্লীলযৈৱ দলিতং গিৰিজে ভৱত্যা॥৪॥
সৰ্ৱাসুৰক্ষযকৰে গিৰিৰাজকন্যে মন্যে, স্ৱমন্যু দহনে কৃত এষ হোমঃ॥৫॥
তৌ দুৰ্মদৌ সপদি চাম্বৰ তুল্যমূৰ্তে, মতিস্তৱাসিকুলিশাত্ পতিতৌ ৱিশীৰ্ণো॥৬॥
ভূযোঽপি তস্য চৰিতং প্ৰথযাঞ্চকাৰ, সা ত্ৱং প্ৰসীদ শিৱদূতি ৱিজৃম্ভিতেন॥৭॥
ভূমৌ বভূৱুৰমিতাঃ প্ৰতিৰক্তবীজা, স্তেঽপিত্ৱযৈৱ গগনে গলিতাঃ সমস্তাঃ॥৮॥
শস্ত্ৰৈৰ্নিহত্য ভুৱি শুম্ভ-নিশুম্ভসংজ্ঞৌ, নীতৌ ত্ৱযা জননি তাৱপি নাকলোকম্॥৯॥
তস্মিন্নিপত্য শলভা ইৱ দানৱেন্দ্ৰা, ভস্মী ভৱন্তি হি ভৱানি কিমত্ৰ চিত্ৰম্॥১০॥
তত্কিং গৃণামি ভৱন্তী ভৱ তীৱ্ৰ তাপ, সংৱৰ্দ্ধন-প্ৰণযনীং ৱিপদি স্থিতেষু॥১১॥
খেটং গদাং চ দধতীং ভৱতীং ভৱানি, ধ্যাযন্তি যেঽৰুণনিভাং কৃতিনস্ত এৱ॥১২॥
মাযাঙ্কিতং তিলকিতং তৰুণেন্দু বিন্দু-, ৰ্নাদৈৰমন্দমিহ ৰাজ্যমসৌ ভুনক্তি॥১৩॥
মাতঃ ক্ষমস্ৱ ৱৰদে বহিৰন্তৰস্থে॥১৪॥
কা ভূৰিশব্দৰচনা ৱচনাধিকা সা, দীনং জনং জননি মামৱ নিষ্প্ৰপঞ্চম্॥১৫॥
শ্ৰীমান্ সুখী স ৱিজযী সুভগঃ কৃতী স্যাত্, ত্যাগী চিৰন্তনৱপুঃ কৱি চক্ৰৱৰ্তী॥১৬॥
