ତ୍ଵଂ ଚେତନା ଯତ ଇତି ପ୍ରଵିଚାର୍ଯ ଚିତ୍ତେ, ନିତ୍ଯଂ ତ୍ଵଦୀଯ ଚରଣୌ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ॥୧॥
ତ୍ଵନ୍ମୋହ-ପାଶ-ଵିଵଶୋ ଜଗଦମ୍ବସୋଽପି, ଵ୍ଯାଘୂର୍ଣମାନନଯନଃ ଶଯନଂ ଚକାର॥୨॥
ତସ୍ଯାପି ଯୌ ନ ଭଵତଃ ସୁଲଭୌ ନିହନ୍ତୁଂ, ତ୍ଵନ୍ମାଯଯା କଵିଲତୌ ଵିଲଯଂ ଗତୌ ତୌ॥୩॥
ଯତ୍ଲୋକଶୋକଜନନବ୍ରତବଦ୍ଧ-ହାର୍ଦ, ତଲ୍ଲୀଲଯୈଵ ଦଲିତଂ ଗିରିଜେ ଭଵତ୍ଯା॥୪॥
ସର୍ଵାସୁରକ୍ଷଯକରେ ଗିରିରାଜକନ୍ଯେ ମନ୍ଯେ, ସ୍ଵମନ୍ଯୁ ଦହନେ କୃତ ଏଷ ହୋମଃ॥୫॥
ତୌ ଦୁର୍ମଦୌ ସପଦି ଚାମ୍ବର ତୁଲ୍ଯମୂର୍ତେ, ମତିସ୍ତଵାସିକୁଲିଶାତ୍ ପତିତୌ ଵିଶୀର୍ଣୋ॥୬॥
ଭୂଯୋଽପି ତସ୍ଯ ଚରିତଂ ପ୍ରଥଯାଞ୍ଚକାର, ସା ତ୍ଵଂ ପ୍ରସୀଦ ଶିଵଦୂତି ଵିଜୃମ୍ଭିତେନ॥୭॥
ଭୂମୌ ବଭୂଵୁରମିତାଃ ପ୍ରତିରକ୍ତବୀଜା, ସ୍ତେଽପିତ୍ଵଯୈଵ ଗଗନେ ଗଲିତାଃ ସମସ୍ତାଃ॥୮॥
ଶସ୍ତ୍ରୈର୍ନିହତ୍ଯ ଭୁଵି ଶୁମ୍ଭ-ନିଶୁମ୍ଭସଂଜ୍ଞୌ, ନୀତୌ ତ୍ଵଯା ଜନନି ତାଵପି ନାକଲୋକମ୍॥୯॥
ତସ୍ମିନ୍ନିପତ୍ଯ ଶଲଭା ଇଵ ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରା, ଭସ୍ମୀ ଭଵନ୍ତି ହି ଭଵାନି କିମତ୍ର ଚିତ୍ରମ୍॥୧୦॥
ତତ୍କିଂ ଗୃଣାମି ଭଵନ୍ତୀ ଭଵ ତୀଵ୍ର ତାପ, ସଂଵର୍ଦ୍ଧନ-ପ୍ରଣଯନୀଂ ଵିପଦି ସ୍ଥିତେଷୁ॥୧୧॥
ଖେଟଂ ଗଦାଂ ଚ ଦଧତୀଂ ଭଵତୀଂ ଭଵାନି, ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ଯେଽରୁଣନିଭାଂ କୃତିନସ୍ତ ଏଵ॥୧୨॥
ମାଯାଙ୍କିତଂ ତିଲକିତଂ ତରୁଣେନ୍ଦୁ ବିନ୍ଦୁ-, ର୍ନାଦୈରମନ୍ଦମିହ ରାଜ୍ଯମସୌ ଭୁନକ୍ତି॥୧୩॥
ମାତଃ କ୍ଷମସ୍ଵ ଵରଦେ ବହିରନ୍ତରସ୍ଥେ॥୧୪॥
କା ଭୂରିଶବ୍ଦରଚନା ଵଚନାଧିକା ସା, ଦୀନଂ ଜନଂ ଜନନି ମାମଵ ନିଷ୍ପ୍ରପଞ୍ଚମ୍॥୧୫॥
ଶ୍ରୀମାନ୍ ସୁଖୀ ସ ଵିଜଯୀ ସୁଭଗଃ କୃତୀ ସ୍ଯାତ୍, ତ୍ଯାଗୀ ଚିରନ୍ତନଵପୁଃ କଵି ଚକ୍ରଵର୍ତୀ॥୧୬॥
