త్వం చేతనా యత ఇతి ప్రవిచార్య చిత్తే, నిత్యం త్వదీయ చరణౌ శరణం ప్రపద్యే॥౧॥
త్వన్మోహ-పాశ-వివశో జగదమ్బసోఽపి, వ్యాఘూర్ణమాననయనః శయనం చకార॥౨॥
తస్యాపి యౌ న భవతః సులభౌ నిహన్తుం, త్వన్మాయయా కవిలతౌ విలయం గతౌ తౌ॥౩॥
యత్లోకశోకజననబ్రతబద్ధ-హార్ద, తల్లీలయైవ దలితం గిరిజే భవత్యా॥౪॥
సర్వాసురక్షయకరే గిరిరాజకన్యే మన్యే, స్వమన్యు దహనే కృత ఏష హోమః॥౫॥
తౌ దుర్మదౌ సపది చామ్బర తుల్యమూర్తే, మతిస్తవాసికులిశాత్ పతితౌ విశీర్ణో॥౬॥
భూయోఽపి తస్య చరితం ప్రథయాఞ్చకార, సా త్వం ప్రసీద శివదూతి విజృమ్భితేన॥౭॥
భూమౌ బభూవురమితాః ప్రతిరక్తబీజా, స్తేఽపిత్వయైవ గగనే గలితాః సమస్తాః॥౮॥
శస్త్రైర్నిహత్య భువి శుమ్భ-నిశుమ్భసంజ్ఞౌ, నీతౌ త్వయా జనని తావపి నాకలోకమ్॥౯॥
తస్మిన్నిపత్య శలభా ఇవ దానవేన్ద్రా, భస్మీ భవన్తి హి భవాని కిమత్ర చిత్రమ్॥౧౦॥
తత్కిం గృణామి భవన్తీ భవ తీవ్ర తాప, సంవర్ద్ధన-ప్రణయనీం విపది స్థితేషు॥౧౧॥
ఖేటం గదాం చ దధతీం భవతీం భవాని, ధ్యాయన్తి యేఽరుణనిభాం కృతినస్త ఏవ॥౧౨॥
మాయాఙ్కితం తిలకితం తరుణేన్దు బిన్దు-, ర్నాదైరమన్దమిహ రాజ్యమసౌ భునక్తి॥౧౩॥
మాతః క్షమస్వ వరదే బహిరన్తరస్థే॥౧౪॥
కా భూరిశబ్దరచనా వచనాధికా సా, దీనం జనం జనని మామవ నిష్ప్రపఞ్చమ్॥౧౫॥
శ్రీమాన్ సుఖీ స విజయీ సుభగః కృతీ స్యాత్, త్యాగీ చిరన్తనవపుః కవి చక్రవర్తీ॥౧౬॥
