ತ್ವಂ ಚೇತನಾ ಯತ ಇತಿ ಪ್ರವಿಚಾರ್ಯ ಚಿತ್ತೇ, ನಿತ್ಯಂ ತ್ವದೀಯ ಚರಣೌ ಶರಣಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇ॥೧॥
ತ್ವನ್ಮೋಹ-ಪಾಶ-ವಿವಶೋ ಜಗದಮ್ಬಸೋಽಪಿ, ವ್ಯಾಘೂರ್ಣಮಾನನಯನಃ ಶಯನಂ ಚಕಾರ॥೨॥
ತಸ್ಯಾಪಿ ಯೌ ನ ಭವತಃ ಸುಲಭೌ ನಿಹನ್ತುಂ, ತ್ವನ್ಮಾಯಯಾ ಕವಿಲತೌ ವಿಲಯಂ ಗತೌ ತೌ॥೩॥
ಯತ್ಲೋಕಶೋಕಜನನಬ್ರತಬದ್ಧ-ಹಾರ್ದ, ತಲ್ಲೀಲಯೈವ ದಲಿತಂ ಗಿರಿಜೇ ಭವತ್ಯಾ॥೪॥
ಸರ್ವಾಸುರಕ್ಷಯಕರೇ ಗಿರಿರಾಜಕನ್ಯೇ ಮನ್ಯೇ, ಸ್ವಮನ್ಯು ದಹನೇ ಕೃತ ಏಷ ಹೋಮಃ॥೫॥
ತೌ ದುರ್ಮದೌ ಸಪದಿ ಚಾಮ್ಬರ ತುಲ್ಯಮೂರ್ತೇ, ಮತಿಸ್ತವಾಸಿಕುಲಿಶಾತ್ ಪತಿತೌ ವಿಶೀರ್ಣೋ॥೬॥
ಭೂಯೋಽಪಿ ತಸ್ಯ ಚರಿತಂ ಪ್ರಥಯಾಞ್ಚಕಾರ, ಸಾ ತ್ವಂ ಪ್ರಸೀದ ಶಿವದೂತಿ ವಿಜೃಮ್ಭಿತೇನ॥೭॥
ಭೂಮೌ ಬಭೂವುರಮಿತಾಃ ಪ್ರತಿರಕ್ತಬೀಜಾ, ಸ್ತೇಽಪಿತ್ವಯೈವ ಗಗನೇ ಗಲಿತಾಃ ಸಮಸ್ತಾಃ॥೮॥
ಶಸ್ತ್ರೈರ್ನಿಹತ್ಯ ಭುವಿ ಶುಮ್ಭ-ನಿಶುಮ್ಭಸಂಜ್ಞೌ, ನೀತೌ ತ್ವಯಾ ಜನನಿ ತಾವಪಿ ನಾಕಲೋಕಮ್॥೯॥
ತಸ್ಮಿನ್ನಿಪತ್ಯ ಶಲಭಾ ಇವ ದಾನವೇನ್ದ್ರಾ, ಭಸ್ಮೀ ಭವನ್ತಿ ಹಿ ಭವಾನಿ ಕಿಮತ್ರ ಚಿತ್ರಮ್॥೧೦॥
ತತ್ಕಿಂ ಗೃಣಾಮಿ ಭವನ್ತೀ ಭವ ತೀವ್ರ ತಾಪ, ಸಂವರ್ದ್ಧನ-ಪ್ರಣಯನೀಂ ವಿಪದಿ ಸ್ಥಿತೇಷು॥೧೧॥
ಖೇಟಂ ಗದಾಂ ಚ ದಧತೀಂ ಭವತೀಂ ಭವಾನಿ, ಧ್ಯಾಯನ್ತಿ ಯೇಽರುಣನಿಭಾಂ ಕೃತಿನಸ್ತ ಏವ॥೧೨॥
ಮಾಯಾಙ್ಕಿತಂ ತಿಲಕಿತಂ ತರುಣೇನ್ದು ಬಿನ್ದು-, ರ್ನಾದೈರಮನ್ದಮಿಹ ರಾಜ್ಯಮಸೌ ಭುನಕ್ತಿ॥೧೩॥
ಮಾತಃ ಕ್ಷಮಸ್ವ ವರದೇ ಬಹಿರನ್ತರಸ್ಥೇ॥೧೪॥
ಕಾ ಭೂರಿಶಬ್ದರಚನಾ ವಚನಾಧಿಕಾ ಸಾ, ದೀನಂ ಜನಂ ಜನನಿ ಮಾಮವ ನಿಷ್ಪ್ರಪಞ್ಚಮ್॥೧೫॥
ಶ್ರೀಮಾನ್ ಸುಖೀ ಸ ವಿಜಯೀ ಸುಭಗಃ ಕೃತೀ ಸ್ಯಾತ್, ತ್ಯಾಗೀ ಚಿರನ್ತನವಪುಃ ಕವಿ ಚಕ್ರವರ್ತೀ॥೧೬॥
