କୁରୁ କରୁଣାଂ କରୁଣାର୍ଦ୍ରେ, ତ୍ଵଚ୍ଛରଣେ ଦାସେ॥ଧ୍ରୁ॥
ତଵ ଵୈ ଦିଵ୍ଯଶରୀରଂ ଯୈସ୍ତ୍ଵଂ ସଦ୍ଗର୍ଵା॥୧॥
ଜୈମିନିମୁଖ୍ଯୈର୍ମୁନିଭିରିଷ୍ଟା ବହୁସଦ୍ଭିଃ॥୨॥
ଭଵଭୂତିର୍ଭଵଭୂତିଃ, ଭାସଶ୍ରୀହର୍ଷୋ॥୩॥
ଵାଲ୍ମୀକିଶ୍ଚ ସୁବନ୍ଧୁଃ, କ୍ଵାନ୍ଯସ୍ଯାମାସ୍ତେ॥୪॥
ଅତୁଲରସାଯନଶାସ୍ତ୍ରଂ କସ୍ତୁଲଯେଲ୍ଲୋକେ॥୫॥
ନାସ୍ତି ଜଗଦ୍ଧିତକାରିଣି,
ଜନସୁଖମନୁକୂଲମ୍॥୬॥
ତ୍ଵଚ୍ଚରଣୌ ହିତ୍ତ୍ଵା ନୋ ଗତିରିହ ଜନଵାସେ॥୭॥
ତଵ ଚରଣୌ କିଲ ଶରଣଂ ସ୍ଯାତାମାଶାସେ॥୮॥
ତ୍ଵାଂ ଶରଣଂ ପ୍ରାପ୍ତାଃ, କୁରୁ କରୁଣାଂ କରୁଣାର୍ଦ୍ରୈଃ॥୯॥
ଵିଶ୍ଵେ ଵିଶ୍ଵଜନା ଇହ ସାଦରମର୍ଥ୍ଯନ୍ତେ॥୧୦॥
ମାତଃ ଆରାର୍ତ୍ତିକ୍ଯଂ କୁର୍ଵନ୍ ତ୍ଵଚ୍ଚରଣୌ ଶ୍ରଯତେ॥୧୧॥
