Lord Ganesha

ഗജാനനസ്തുതിഃ (ലോഭാസുര കൃത)

(Gajananastutih Lobhasura Krta in Malayalam)

From Mudgala Purana

Also known as shri gajanana stuti lobhasura krita · lobhasura gajanana stuti · mudgala purana lobhasura stotra

Lobhasura — greed personified as a demon — praises Gajanana after his defeat, in the Mudgala Purana's account of that battle, and the hymn he is given is a hymn about weapons. Salutation to you the king of weapons, to brahman in the form of weapons; lord of weapons, the many weapons rest upon you as their ground. Your form bears the likeness of the fire of dissolution; you are joined with endless valour, of measureless light like the sun. The fruit the text attaches to it is exactly matched to the speaker, which is the point of the whole design: greed will never trouble one who reads or hears it; joined with sons and grandsons, having enjoyed the pleasures his mind wished for, at the end he goes to the world of Svananda.

Reading depth
Lyrics
നമസ്തേ ശസ്ത്രരാജായ ശസ്ത്രാണാം ബ്രഹ്മരൂപിണേ ।
നാനാശസ്ത്രാണി ശസ്ത്രേശ! ത്വദാധാരാണി തേ നമഃ ॥ ൪॥
പ്രലയാനലസങ്കാശം സ്വരൂപം ധരതേ നമഃ ।
അനന്തവീര്യയുക്തായ ഭാസ്കരാമിതതേജസേ ॥ ൫॥
ദൃശ്യാദൃശ്യമയായൈവ സര്വദര്പഹരായ തേ ।
ധര്മസംസ്ഥാപനാര്ഥായ നാനാരൂപധരായ ച ॥ ൬॥
സാക്ഷാദ്ഗജാനനസ്യൈവ യദ്വീര്യം നിയതാത്മകമ് ।
തദേവ ത്വം മഹാശസ്ത്രം കിം തേ സ്തൌമി നമോ നമഃ ॥ ൭॥
ശരണാഗതപാലായ സദാ സ്വാനന്ദസംസ്ഥിതഃ ।
രക്ഷ മാം ഭയഭീതം ഭോഃ പരശോ! തേ നമോ നമഃ ॥ ൮॥
നമസ്തേ ഗജവക്രായ നാനാസിദ്ധിപ്രദായിനേ ।
ബുദ്ധിചാലകവേഷായ ബ്രഹ്മണേ വൈ നമോ നമഃ ॥ ൧൪॥
ഹേരമ്ബായ സദാ സ്വാനന്ദവാസിനേ മഹാത്മനേ ।
പരാത്പരതരായൈവ വിഘ്നേശായ നമോ നമഃ ॥ ൧൫॥
സുരാസുരപ്രിയകര സുരാസുരമയായ തേ ।
ലോഭയുക്താന് വിധര്മസ്ഥാന്നാശനായ നമോ നമഃ ॥ ൧൬॥
ദേവാനാം പാലകായൈവ ദൈത്യാനാം രക്ഷകായ തേ ।
സര്വേഷാം ദര്പഹന്ത്രേ വൈ ഗണേശായ നമോ നമഃ ॥ ൧൭॥
ലമ്ബോദരായ ദേവേശ! ദൈത്യേശ! മൂഷകധ്വജ ! ।
അനാദയേ ച സര്വേഷാം ആദിരൂപായ തേ നമഃ ॥ ൧൮॥
ആദിമധ്യാന്തഹീനായാദിമധ്യാന്തസ്വരൂപിണേ ।
ബ്രഹ്മേശായ മഹേശാനാം പാലകായ നമോ നമഃ ॥ ൧൯॥
ബ്രഹ്മഭ്യോ ബ്രഹ്മദാത്രേ ച സദാ ശാന്തിധരായ തേ ।
ശാന്തീനാം ശാന്തിരൂപായ നമോ യോഗായ വൈ നമഃ ॥ ൨൦॥
ഏകദന്തായ സര്വേശ! വക്രതുണ്ഡായ തേ നമഃ ।
മഹോദരായ പൂര്ണായ പൂര്ണാനന്ദായ തേ നമഃ ॥ ൨൧॥
സര്വേഷാം മൂലബീജായ മാത്രേ പിത്രേ നമോ നമഃ ।
ജ്യേഷ്ഠരാജായ ജ്യേഷ്ഠാനാം പാലകായ നമോ നമഃ ॥ ൨൨॥
ബീജരൂപം ഗണാധീശ ! ജഗതാം ബ്രഹ്മണാം ഗജമ് ।
ചിഹ്നേന ലഭ്യസേ തേന ഗജാനന ! നമോഽസ്തു തേ ॥ ൨൩॥
ബോധഹീനായ രൂപായ സദാ സാങ്ഖ്യമയായ ച ।
വിദേഹായ നമസ്തുഭ്യം പ്രത്യക്ഷം രൂപധാരിണേ ॥ ൨൪॥
യം സ്തോതും ന സമര്ഥാശ്ച വേദാ യോഗിശിവാദയഃ ।
തം കിം സ്തൌമി ഗണാധീശ ! നമസ്തേ വരദോ ഭവ ॥ ൨൫॥
ത്വദ്ദര്ശനജമാഹാത്മ്യാത് സംസ്തുതോഽസി മഹാപ്രഭോ ! ।
തേന മേഽഭയദോ ഭൂത്വാ രക്ഷ ദാസം വിശേഷതഃ ॥ ൨൬॥
ഏവം സ്തുത്വാ മഹാലോഭഃ പ്രണനാമ ഗജാനനമ് ।
തമുവാച ദയാസിന്ധുര്ഭക്തം ഭക്തപ്രപാലകഃ ॥ ൨൭॥
ത്വയാ കൃതമിദം സ്തോത്രം സര്വസിദ്ധികരം ഭവേത് ।
പഠതഃ ശൃണ്വതശ്ചൈവ ലോഭസ്തം നൈവ പീഡയേത് ॥ ൨൯॥
പുത്രപൌത്രാദിസംയുക്തോ ഭുക്ത്വാ ഭോഗാന് മനേപ്സിതാന് ।
അന്തേ സ്വാനന്ദലോകേ സ ബ്രഹ്മഭൂതോ ഭവിഷ്യതി ॥ ൩൦॥
യഃ സ്തൌതി മാമനേനൈവ സ മേ മാന്യോ ന സംശയഃ ।
സദാ സുരസ്വഭാവേന ഹീനഃ സോഽപി ഭവിഷ്യതി ॥ ൩൧॥
ത്വാം ഹന്തും ക്രോധസംയുക്ത ആഗതോഽഹം ന സംശയഃ ।
ശരണാഗതമേവം തു ദാനവോത്തമ ഹന്മി ന ॥ ൩൨॥
॥ ഇതി ലോഭാസുരേണ പ്രോക്താ ഗജാനനസ്തുതിഃ സമാപ്താ ॥

Explore More