Goddess Saraswati

শ্ৰী সৰস্ৱতী নক্ষত্ৰমালা স্তৱঃ

(Sri Sarasvati Naksatramala Stavah in Assamese)

Lilashuka

Also known as sri saraswati nakshatra mala stava · shri sarasvati naksatramala stavah · shree sarasvati naksatramala stavah

A garland of stars to Sarasvatī by Līlāśuka, the poet better known for his Kṛṣṇakarṇāmṛta, and the courtly manner of that work is here too. It opens by asking her to take charge of the very tongue that is trying to praise her — this tongue of mine, straining to lick at the streams of praise that are yours and milking out your praise of its own accord, take it into your keeping, mother. The verses that follow are almost entirely in the mode of the love poem turned to worship: her face with its red lower lip and lotus eyes, the target of a play of compassion-raining sidelong glances; the spotless autumn moon is no match for the turn of her face; her lip out-argues the ruddiness of the ripe bimba fruit. Its last verse asks that this speech of the parrot of Kṛṣṇa's play be taken in by tongue, by mind, or by ear — or by all three.

অযি দেৱি সৰস্ৱতি ত্ৱদীযাঃ
স্তুতিধাৰাঃ পৰিলেঢুমুদ্যতাং নঃ ।
স্ৱযমেৱ তৱ স্তৱং দুহানাং
ৰসনাং মাতৰিমাং সনাথযেথাঃ ॥ ১ ॥
অৰুণাধৰবিম্বমম্বুজাক্ষং
কৰুণাৱৰ্ষি কটাক্ষকেলিলক্ষম্ ।
ৱদনং তৱ হন্ত ভাৰতি ত্ৱ-
-ত্পথমুল্লঙ্ঘ্য ৱিশৃঙ্খলং চকাস্তি ॥ ২ ॥
অকলঙ্কশৰচ্ছশাঙ্কলক্ষা-
-প্যসদৃক্ষা তৱ ৱাণি ৱক্ত্ৰভঙ্গ্যাঃ ।
অধৰঃ পুনৰম্ব পক্ৱবিম্বী-
-পটলীপাটলিমাপৱাদৱীৰঃ ॥ ৩ ॥
নৱপল্লৱদৰ্পৱিভ্ৰমান্ ৱা
শৰদম্ভোজৱনচ্ছৱিচ্ছটাং ৱা ।
পৰিজেতুমলং ভৱত্পদশ্ৰী-
-ৰিতি ৱাদোঽপ্যসদৃক্ষদিক্ষু গণ্যঃ ॥ ৪ ॥
তৱ দেৱি ন কেৱলং মুখেন্দু-
-ৰ্ৱিকলঙ্কেষু ৱিশেষলেখনীযঃ ।
অপি তু স্ফুটমঙ্ঘ্ৰিপঙ্কজাগ্ৰে
ৱিহৰন্তঃ সুকৃতো নখেন্দৱোঽপি ॥ ৫ ॥
অণিমা তৱ হন্ত মধ্যভাগে
মহিমানং নিৰুণদ্ধি নিৰ্ৱিৱাদম্ ।
পৰিপাটলিমা চ পাণিপাদা-
-ধৰবিম্বে তনুকান্তিপাণ্ডিমানম্ ॥ ৬ ॥
অপি মৌলিপদে পদং ভৱত্যাঃ
শশিনা হন্ত জডেন শান্তমেনঃ ।
অত এৱ ভৱত্পদাব্জসেৱা-
-ৱিৰহী নিত্যনিৰূঢমৌগ্ধ্যকাৰ্শ্যঃ ॥ ৭ ॥
অৱিশঙ্কিতদোষগন্ধৱাৰ্তাং
ৱিশদাশেষগুণাং ৱিচিত্ৰভূষাম্ ।
ৰসপোষৱিশেষিতাং ৱিধাতা
নযনৈস্ত্ৱাং শ্ৰৱণৈৰ্ৱযং ভজামঃ ॥ ৮ ॥
জননীং ৰজনীকৰাৱতংসাং
জগতাং জঙ্গমপাৰিজাতৱল্লীম্ ।
কৰুণাপৰিণাহিনেত্ৰযাত্ৰাং
কতিচিত্ ত্ৱাং হৃদযে ৱহন্তি ধন্যাঃ ॥ ৯ ॥
পৰিমণ্ডলকান্তিভাৰনম্ৰাং
ত্ৰিজগন্মঙ্গলদীৰ্ঘদীপলেশাম্ ।
সুকৃতাং ৰসনাঞ্চলে জ্ৱলন্তীং
ভৱতীং চেতসি ভাৱযন্তি ধন্যাঃ ॥ ১০ ॥
ভৱতীমৱতীৰ্য চিত্তৱীথ্যাং
ৱিহৰন্তীং ৱিৱিধৈৰ্ৱিভূতিভাৰৈঃ ।
ভুৱনাদ্ভুতৱিভ্ৰমাভিৰামাং
পুলকৈঃ কৈৰপি পূজযন্তি ধন্যাঃ ॥ ১১ ॥
পততা হৃদি হৰ্ষবাষ্পমূৰ্ত্যা
পযসা ত্ৱামভিষিচ্য কোঽপি হৃদ্যাম্ ।
পুলকাঙ্কুৰভূষিতাং ৱিধত্তে
স্ফুটমাত্মীযতনূমিৱাৰ্দ্ৰচেতাঃ ॥ ১২ ॥
মধুৰস্মিতধৌতৱিশ্ৱৱিদ্যা-
-ৱিভৱোদ্গাৰিমুখেন্দুসম্পদং ত্ৱাম্ ।
পৰিভাৱযতাং পৰং মুনীনাং
নিখিলাচাৰ্যপদানি নিৰ্ৱহন্তে ॥ ১৩ ॥
কমলেতি ভুজান্তৰে মুৰাৰে-
-ৰ্গিৰিকন্যেতি শিৱস্য ৱামপাৰ্শ্ৱে ।
পৰিৰাজসি ভাৰতীতি ধাতু-
-ৰ্ৱদনাম্ভোজচতুষ্পথে ত্ৱমেকা ॥ ১৪ ॥
চতুৰেষু চতুৰ্ষু ৱক্ত্ৰচন্দ্ৰে-
-ষ্ৱধিৱাসং ভৱতী ৱিধেৰ্ৱিধত্তাম্ ।
ৱদনে পুনৰম্ব মাদৃশানাং
কিমিদং নৃত্যসি নন্ৱিযং কৃপা তে ॥ ১৫ ॥
ভৱতীং ভৱতীৱ্ৰৱেদনাৰ্তাঃ
পৰমানন্দপযোধিৱীচিমালাম্ ।
ৱচসামধিদেৱতে ৱযং তে
মনসা মঙ্ক্ষু ৱিগাহ্য ধন্যধন্যাঃ ॥ ১৬ ॥
জগতামধিপত্নি নিঃসপত্নং
ত্ৱযি চিত্তং মম মগ্নমস্তু মাতঃ ।
পদযোৰ্দ্ৱযমদ্ৱযং পদং ৱা
তৱ জানন্নপি নাম ধন্যধন্যাঃ ॥ ১৭ ॥
নিখিলাগমনিৰ্ৱিৱাদগীতং
সহজানন্দতৰঙ্গদন্তুৰং তে ।
মনসঃ কুহৰে ৱযং পদং তে
গগনোল্লঙ্ঘি কথং কথং ৱহামঃ ॥ ১৮ ॥
স্ৱৰসপ্ৰতিভাসুৰং পদং যত্
সুখসাম্ৰাজ্যমনৰ্গলপ্ৰসাৰম্ ।
অখিলাদ্ভুতমুজ্ঝিতোপমানং
তদহো নন্ৱসি ধীৰধীৱিলেহ্যম্ ॥ ১৯ ॥
অতিলঙ্ঘিতকালভেদৱাদং
গলিতাশেষদিশাৱিভাগগন্ধম্ ।
নিৰৱগ্ৰহনিশ্চযপ্ৰকাশ-
-স্ফুটমাধুৰ্যমসি ত্ৱমম্ব তত্ত্ৱম্ ॥ ২০ ॥
সকলৱ্যৱহাৰদূৰদূৰং
সৰসং কিঞ্চিদকিঞ্চনোপভোগ্যম্ ।
হৃদযং মদযন্মদীযমুচ্চৈ-
-ৰ্হৃষিতং হৃদ্যমিদং পদং ননু ত্ৱম্ ॥ ২১ ॥
নিজযৈৱ কযাপি হন্ত কান্ত্যা
দলিতধ্ৱান্তপৰম্পৰোপৰাগম্ ।
মধুৰিম্ণি পৰং মহিম্নি চোচ্চৈ-
-ৰ্ৱিশদং ধাম ৱিশৃঙ্খলং খলু ত্ৱম্ ॥ ২২ ॥
অপৱৰ্গপদাস্পদং পদং য-
-দ্যপৱৰ্গঃ পশুপাশবন্ধনানাম্ ।
অপতত্ তৱ ৰূপমদ্ৱিতীয-
-ক্ষমমালক্ষযতাং সতাং কিল ত্ৱম্ ॥ ২৩ ॥
সহজা তৱ কাপি ৰূপসম্প-
-দ্ৱচসাং ৱৰ্ত্মনি নৈৱ নৈৱ নৈৱ ।
অপৰা পুনৰাত্তচিত্ৰৱেষা
ভুৱনং পুষ্যতি ভূমিকাৱিভূতিঃ ॥ ২৪ ॥
অথৱা কথযেম তং ভৱত্যা
মহিমানং মহতোঽপি ভো মহত্যাঃ ।
অপি ৱাঙ্মনসাধ্ৱনি ধ্ৱনন্তীং
কথযেত্ কঃ খলু চিন্তযেচ্চ তাং ত্ৱাম্ ॥ ২৫ ॥
ন তদস্তি ৱিনাপি যত্ ত্ৱযা স্যা-
-চ্চিদচিদ্ভ্যাং প্ৰৱিভাগভাঞ্জি ৱিশ্ৱে ।
তদহো মহিমাদ্ভুতং তৱেদং
পৰমস্মাত্ পুনৰম্ব যাসি সাসীঃ ॥ ২৬ ॥
তদলং পদলঙ্ঘিনি ত্ৱদীযে
মুখৰীভূয মুহুৰ্ৱিভূতিপূৰে ।
অপি ৱা ৱিনযোক্তিভিঃ কৃতং তে
শিশুসংলাপৱশো হি মাতৃৱৰ্গঃ ॥ ২৭ ॥
জয দেৱি গুণত্ৰযৈকৱেষে
জয হে দেৱি গুণত্ৰযৈকভূষে ।
জয দেৱি তমঃপ্ৰৱেশদূৰে
জয হে দেৱি নিজপ্ৰকাশধাৰে ॥ ২৮ ॥
ইতি তে স্তুতিমৌক্তিকাদ্ভুতশ্ৰীঃ
স্ৱযমগ্ৰন্থত হন্ত সন্নিধানাত্ ।
তদিযং তৱ দেৱি কণ্ঠভূষা-
-পদৱীং প্ৰাপ্য কৃতাৰ্থতাং প্ৰযাতু ॥ ২৯ ॥
শ্ৰীকৃষ্ণলীলাশুকৱাক্সুভিক্ষং
নক্ষত্ৰমালেযমভূতপূৰ্ৱা ।
কৃষ্ণস্য দেৱস্য গিৰশ্চ দেৱ্যাঃ
কলাঞ্চলে ৱৰ্ষতু হৰ্ষধাৰাঃ ॥ ৩০ ॥
॥ ফলশ্ৰুতি ॥
ইতি কৃষ্ণকেলিশুকৱাঙ্মযীমিমাং
মতিমান্ জনঃ পৰিচিনোতু জিহ্ৱযা ।
উৰুচেতসা শ্ৰৱণমণ্ডলেন ৱা
ত্ৰিতযেন ৱা ত্ৰিভুৱনাদ্ভুতাং সুধাম্ ॥ ৩১ ॥
॥ ইতি শ্ৰীলীলাশুকমুনি ৱিৰচিতা শ্ৰী সৰস্ৱতী নক্ষত্ৰমালা স্তৱঃ ॥

Explore More