Goddess Saraswati

శ్రీ సరస్వతీ నక్షత్రమాలా స్తవః

(Sri Sarasvati Naksatramala Stavah in Telugu)

Lilashuka

Also known as sri saraswati nakshatra mala stava · shri sarasvati naksatramala stavah · shree sarasvati naksatramala stavah

A garland of stars to Sarasvatī by Līlāśuka, the poet better known for his Kṛṣṇakarṇāmṛta, and the courtly manner of that work is here too. It opens by asking her to take charge of the very tongue that is trying to praise her — this tongue of mine, straining to lick at the streams of praise that are yours and milking out your praise of its own accord, take it into your keeping, mother. The verses that follow are almost entirely in the mode of the love poem turned to worship: her face with its red lower lip and lotus eyes, the target of a play of compassion-raining sidelong glances; the spotless autumn moon is no match for the turn of her face; her lip out-argues the ruddiness of the ripe bimba fruit. Its last verse asks that this speech of the parrot of Kṛṣṇa's play be taken in by tongue, by mind, or by ear — or by all three.

అయి దేవి సరస్వతి త్వదీయాః
స్తుతిధారాః పరిలేఢుముద్యతాం నః ।
స్వయమేవ తవ స్తవం దుహానాం
రసనాం మాతరిమాం సనాథయేథాః ॥ ౧ ॥
అరుణాధరబిమ్బమమ్బుజాక్షం
కరుణావర్షి కటాక్షకేలిలక్షమ్ ।
వదనం తవ హన్త భారతి త్వ-
-త్పథముల్లఙ్ఘ్య విశృఙ్ఖలం చకాస్తి ॥ ౨ ॥
అకలఙ్కశరచ్ఛశాఙ్కలక్షా-
-ప్యసదృక్షా తవ వాణి వక్త్రభఙ్గ్యాః ।
అధరః పునరమ్బ పక్వబిమ్బీ-
-పటలీపాటలిమాపవాదవీరః ॥ ౩ ॥
నవపల్లవదర్పవిభ్రమాన్ వా
శరదమ్భోజవనచ్ఛవిచ్ఛటాం వా ।
పరిజేతుమలం భవత్పదశ్రీ-
-రితి వాదోఽప్యసదృక్షదిక్షు గణ్యః ॥ ౪ ॥
తవ దేవి న కేవలం ముఖేన్దు-
-ర్వికలఙ్కేషు విశేషలేఖనీయః ।
అపి తు స్ఫుటమఙ్ఘ్రిపఙ్కజాగ్రే
విహరన్తః సుకృతో నఖేన్దవోఽపి ॥ ౫ ॥
అణిమా తవ హన్త మధ్యభాగే
మహిమానం నిరుణద్ధి నిర్వివాదమ్ ।
పరిపాటలిమా చ పాణిపాదా-
-ధరబిమ్బే తనుకాన్తిపాణ్డిమానమ్ ॥ ౬ ॥
అపి మౌలిపదే పదం భవత్యాః
శశినా హన్త జడేన శాన్తమేనః ।
అత ఏవ భవత్పదాబ్జసేవా-
-విరహీ నిత్యనిరూఢమౌగ్ధ్యకార్శ్యః ॥ ౭ ॥
అవిశఙ్కితదోషగన్ధవార్తాం
విశదాశేషగుణాం విచిత్రభూషామ్ ।
రసపోషవిశేషితాం విధాతా
నయనైస్త్వాం శ్రవణైర్వయం భజామః ॥ ౮ ॥
జననీం రజనీకరావతంసాం
జగతాం జఙ్గమపారిజాతవల్లీమ్ ।
కరుణాపరిణాహినేత్రయాత్రాం
కతిచిత్ త్వాం హృదయే వహన్తి ధన్యాః ॥ ౯ ॥
పరిమణ్డలకాన్తిభారనమ్రాం
త్రిజగన్మఙ్గలదీర్ఘదీపలేశామ్ ।
సుకృతాం రసనాఞ్చలే జ్వలన్తీం
భవతీం చేతసి భావయన్తి ధన్యాః ॥ ౧౦ ॥
భవతీమవతీర్య చిత్తవీథ్యాం
విహరన్తీం వివిధైర్విభూతిభారైః ।
భువనాద్భుతవిభ్రమాభిరామాం
పులకైః కైరపి పూజయన్తి ధన్యాః ॥ ౧౧ ॥
పతతా హృది హర్షబాష్పమూర్త్యా
పయసా త్వామభిషిచ్య కోఽపి హృద్యామ్ ।
పులకాఙ్కురభూషితాం విధత్తే
స్ఫుటమాత్మీయతనూమివార్ద్రచేతాః ॥ ౧౨ ॥
మధురస్మితధౌతవిశ్వవిద్యా-
-విభవోద్గారిముఖేన్దుసమ్పదం త్వామ్ ।
పరిభావయతాం పరం మునీనాం
నిఖిలాచార్యపదాని నిర్వహన్తే ॥ ౧౩ ॥
కమలేతి భుజాన్తరే మురారే-
-ర్గిరికన్యేతి శివస్య వామపార్శ్వే ।
పరిరాజసి భారతీతి ధాతు-
-ర్వదనామ్భోజచతుష్పథే త్వమేకా ॥ ౧౪ ॥
చతురేషు చతుర్షు వక్త్రచన్ద్రే-
-ష్వధివాసం భవతీ విధేర్విధత్తామ్ ।
వదనే పునరమ్బ మాదృశానాం
కిమిదం నృత్యసి నన్వియం కృపా తే ॥ ౧౫ ॥
భవతీం భవతీవ్రవేదనార్తాః
పరమానన్దపయోధివీచిమాలామ్ ।
వచసామధిదేవతే వయం తే
మనసా మఙ్క్షు విగాహ్య ధన్యధన్యాః ॥ ౧౬ ॥
జగతామధిపత్ని నిఃసపత్నం
త్వయి చిత్తం మమ మగ్నమస్తు మాతః ।
పదయోర్ద్వయమద్వయం పదం వా
తవ జానన్నపి నామ ధన్యధన్యాః ॥ ౧౭ ॥
నిఖిలాగమనిర్వివాదగీతం
సహజానన్దతరఙ్గదన్తురం తే ।
మనసః కుహరే వయం పదం తే
గగనోల్లఙ్ఘి కథం కథం వహామః ॥ ౧౮ ॥
స్వరసప్రతిభాసురం పదం యత్
సుఖసామ్రాజ్యమనర్గలప్రసారమ్ ।
అఖిలాద్భుతముజ్ఝితోపమానం
తదహో నన్వసి ధీరధీవిలేహ్యమ్ ॥ ౧౯ ॥
అతిలఙ్ఘితకాలభేదవాదం
గలితాశేషదిశావిభాగగన్ధమ్ ।
నిరవగ్రహనిశ్చయప్రకాశ-
-స్ఫుటమాధుర్యమసి త్వమమ్బ తత్త్వమ్ ॥ ౨౦ ॥
సకలవ్యవహారదూరదూరం
సరసం కిఞ్చిదకిఞ్చనోపభోగ్యమ్ ।
హృదయం మదయన్మదీయముచ్చై-
-ర్హృషితం హృద్యమిదం పదం నను త్వమ్ ॥ ౨౧ ॥
నిజయైవ కయాపి హన్త కాన్త్యా
దలితధ్వాన్తపరమ్పరోపరాగమ్ ।
మధురిమ్ణి పరం మహిమ్ని చోచ్చై-
-ర్విశదం ధామ విశృఙ్ఖలం ఖలు త్వమ్ ॥ ౨౨ ॥
అపవర్గపదాస్పదం పదం య-
-ద్యపవర్గః పశుపాశబన్ధనానామ్ ।
అపతత్ తవ రూపమద్వితీయ-
-క్షమమాలక్షయతాం సతాం కిల త్వమ్ ॥ ౨౩ ॥
సహజా తవ కాపి రూపసమ్ప-
-ద్వచసాం వర్త్మని నైవ నైవ నైవ ।
అపరా పునరాత్తచిత్రవేషా
భువనం పుష్యతి భూమికావిభూతిః ॥ ౨౪ ॥
అథవా కథయేమ తం భవత్యా
మహిమానం మహతోఽపి భో మహత్యాః ।
అపి వాఙ్మనసాధ్వని ధ్వనన్తీం
కథయేత్ కః ఖలు చిన్తయేచ్చ తాం త్వామ్ ॥ ౨౫ ॥
న తదస్తి వినాపి యత్ త్వయా స్యా-
-చ్చిదచిద్భ్యాం ప్రవిభాగభాఞ్జి విశ్వే ।
తదహో మహిమాద్భుతం తవేదం
పరమస్మాత్ పునరమ్బ యాసి సాసీః ॥ ౨౬ ॥
తదలం పదలఙ్ఘిని త్వదీయే
ముఖరీభూయ ముహుర్విభూతిపూరే ।
అపి వా వినయోక్తిభిః కృతం తే
శిశుసంలాపవశో హి మాతృవర్గః ॥ ౨౭ ॥
జయ దేవి గుణత్రయైకవేషే
జయ హే దేవి గుణత్రయైకభూషే ।
జయ దేవి తమఃప్రవేశదూరే
జయ హే దేవి నిజప్రకాశధారే ॥ ౨౮ ॥
ఇతి తే స్తుతిమౌక్తికాద్భుతశ్రీః
స్వయమగ్రన్థత హన్త సన్నిధానాత్ ।
తదియం తవ దేవి కణ్ఠభూషా-
-పదవీం ప్రాప్య కృతార్థతాం ప్రయాతు ॥ ౨౯ ॥
శ్రీకృష్ణలీలాశుకవాక్సుభిక్షం
నక్షత్రమాలేయమభూతపూర్వా ।
కృష్ణస్య దేవస్య గిరశ్చ దేవ్యాః
కలాఞ్చలే వర్షతు హర్షధారాః ॥ ౩౦ ॥
॥ ఫలశ్రుతి ॥
ఇతి కృష్ణకేలిశుకవాఙ్మయీమిమాం
మతిమాన్ జనః పరిచినోతు జిహ్వయా ।
ఉరుచేతసా శ్రవణమణ్డలేన వా
త్రితయేన వా త్రిభువనాద్భుతాం సుధామ్ ॥ ౩౧ ॥
॥ ఇతి శ్రీలీలాశుకముని విరచితా శ్రీ సరస్వతీ నక్షత్రమాలా స్తవః ॥

Explore More